Ο Νίκος Ρίζος, γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Νίκος Ρίζος, ήταν Έλληνας ηθοποιός που αναγνωρίστηκε για τη δουλειά του σε κωμωδίες. Γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1924, στην Πέτα Άρτας, και απεβίωσε στις 20 Απριλίου 1999, σε ηλικία 74 ετών, στην Αθήνα. Είναι θαμμένος στο Νεκροταφείο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ο Ρίζος ξεκίνησε την καριέρα του το 1948 με το έργο «Άνθρωποι, άνθρωποι» στο Metropolitan Θέατρο. Αρχικά εργαζόμενος ως αντιγραφέας θεατρικών κειμένων, έκανε το επίσημο ντεμπούτο του ως ηθοποιός σε αυτό το σατιρικό έργο του Αλέκου Σακελλάριου. Εμφανίστηκε σε πολλές κωμωδίες στον ελληνικό κινηματογράφο και αναφερόταν μερικές φορές ως «ο κοντός γίγαντας» του ελληνικού κινηματογράφου λόγω του ύψους του, που ήταν λίγο πάνω από ένα και μισό μέτρο. Από το 1959, ο Ρίζος ίδρυσε τη δική του θεατρική εταιρεία, αρχικά με τον Γιάννη Γκιονάκη και τον Τάκη Μιλιάδη, παρουσιάζοντας σατιρικά έργα όπως το «Ομόνοια Πλάτς-Πλουτζ» και το «Μαντουβάλια». Συνεργάστηκε επίσης με τις αδελφές Καλούτα και εμφανίστηκε σε σατιρικά έργα όπως το «Καινουρία Αθήνα» και το «Άνθρωποι του '60». Το 1961 ίδρυσε την θεατρική ομάδα «Βασίλης Αβλονίτης - Γεωργία Βασιλειάδου - Νίκος Ρίζος», η οποία λειτούργησε με επιτυχία έως το 1965. Η ομάδα αυτή περιόδευσε στην Ελλάδα και τη Γερμανία, διασκεδάζοντας τους Έλληνες μετανάστες. Ο Ρίζος εμφανίστηκε σε περίπου 300 κωμικές ταινίες, συμπεριλαμβανομένων τίτλων όπως «Το σούπερ σταρ», «Ο θησαυρός του μακαρίτη», «Ο Κλεαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός» και «Συνοριακή ερωτική». Επίσης, πρωταγωνίστησε δίπλα στη Μάρθα Καραγιάννη στην τηλεοπτική σειρά «Ο δρόμος» (Το Δρόμο) και έκανε την τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση το 1999 στην «Αίθουσα του θρόνου». Διοίκησε το θέατρο Astor από το 1986 έως το 1990, μετατρέποντας τον κινηματογράφο της οδού Σταδίου σε θέατρο. Ο Ρίζος ήταν επιχειρηματίας θεάτρου για 27 χρόνια. Απεβίωσε από οίδημα μετά από καρδιακή προσβολή.
