Ο Μορτ Σαχλ, γεννημένος Μόρτον Λιόν Σαχλ στις 11 Μαΐου 1927 στο Μοντρέαλ, Κεμπέκ, Καναδάς, ήταν κωμικός και ηθοποιός. Οι γονείς του ήταν Εβραίοι μετανάστες από την Άνω Ανατολική πλευρά της Νέας Υόρκης. Ο πατέρας του, Χάρι Σαχλ, φιλοδοξούσε να γίνει θεατρικός συγγραφέας της Μπρόντγουεϊ, αλλά τελικά εργάστηκε ως υπάλληλος του FBI και δικαστικός δημοσιογράφος. Η οικογένεια μετακόμισε στο Λος Άντζελες όταν ο Μορτ ήταν μικρός, όπου παρακολούθησε το Belmont High School και συνέβαλε στην σχολική εφημερίδα. Η πρώιμη ζωή του Σαχλ έδειξε ποικίλα ενδιαφέροντα· στα 14 του, εντάχθηκε στο ROTC και έλαβε βραβεία για την σκοποβολή και τον αμερικανισμό. Αργότερα, υπηρέτησε στις ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια του 1942, υπηρέτησε με την 93η Ομάδα Αεροπορικών Αποθηκών εντός των Αμερικανικών Δυνάμεων Αέρος, σταθμευμένης στην Αλάσκα. Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, ο Σαχλ απέκτησε πτυχίο B.S. από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας το 1950, εστιάζοντας στη διαχείριση κυκλοφορίας και την αστική διοίκηση. Προσπάθησε να καθιερωθεί ως κωμικός σε σκηνή στο Λος Άντζελες μεταξύ του 1950 και του 1953 χωρίς αρχική επιτυχία. Το 1953, η επαγγελματική του καριέρα ως performer ξεκίνησε με μια εμφάνιση στη σκηνή του νυχτερινού κέντρου hungry i, στο Σαν Φρανσίσκο. Ο Sahl απέκτησε γρήγορα δημοτικότητα, εμφανιζόμενος σε νυχτερινά κέντρα, θέατρα και πανεπιστημιακές πόλεις. Ήταν πρωτοπόρος ενός μοναδικού στυλ κοινωνικού σατιρικού χιούμορ, χρησιμοποιώντας αυθόρμητους μονόλογους και μια εφημερίδα ως αντικείμενο σκηνής. Η δουλειά του τράβηξε σημαντική προσοχή· ένα πρωτοσέλιδο στο περιοδικό Time τον παρουσίασε το 1960. Εμφανίστηκε στην τηλεόραση και σε ταινίες, όπως το ‘In Love and War’ (1958), το ‘All the Young Men’ (1960), το ‘Johnny Cool’ (1963), το ‘Doctor, You've Got to Be Kidding!’ (1967), το ‘Don't Make Waves’ (1967), το ‘Inside the Third Reich’ (1982), το ‘Nothing Lasts Forever’ (1984), το ‘Jonathan Winters: On the Ledge’ (1987), το ‘A Stand Up Life’ (1993) και το ‘Max Rose’ (2013). Ο Τζον Φ. Κένεντι ζήτησε τη βοήθειά του για να γράψει αστεία για ομιλίες προεκλογικού τύπου, και μετά τη δολοφονία του Κένεντι, ο Sahl άσκησε δημόσια κριτική στην έκθεση Warren. Η ζωή και η καριέρα του τεκμηριώνονται στη βιογραφία του James Curtis, Last Man Standing (2017) και στην ταινία του Robert B. Weide, Mort Sahl: The Loyal Opposition (1989). Παντρεύτηκε τέσσερις φορές, και ο γιος του, Mort Sahl Jr., απεβίωσε το 1996.
