Foto: Simone Zuin · CC BY 2.0 · Bron
Neri Marcorè
Biografie
De Italiaanse entertainer Neri Marcorè, een stemacteur, televisiepresentator, zanger en imitator, werd geboren op 31 juli 1966 in Porto Sant'Elpidio. Zijn carrière begon op 12-jarige leeftijd met rondreizende en televisievoorstellingen onder leiding van Giancarlo Guardabassi, en hij verscheen regelmatig op de radiozender 'Radio Aut Marche' in zijn vroege jaren. Hij toonde vroegtijdig zijn talent, door een segment van 'La Corrida di Corrado' te winnen in 1988 en de finale van 'Stasera mi butto' te bereiken in 1990 als enige amateurdeelnemer.
Marcorè’s professionele parcours omvat diverse rollen in film, televisie en voice-over. Hij behaalde in 1990 een diploma parlementair tolken in Engels en Duits. Van 1991 tot 1992 maakte hij deel uit van de satirische strip 'TG X' op Rai 2. Hij debuteerde in 1993 als voice-over en in het theater, met de rol van Pantalone in 'La finta ammalata'. Sinds 1994 is hij te zien in 22 films en televisieseries, waaronder Incantato (2003), die werd ingezonden voor het Filmfestival van Cannes, Viol@ (1998), Bimba - È clonata una stella (2002), The Second Wedding Night (2005), Viva Zapatero! (2005), Pope John Paul I: The Smile of God (2006), Lessons in Chocolate (2007), The Tourist (2010), Fuoriclasse (2011-2015), Asterix and Obelix: God Save Britannia (2012), I Can Quit Whenever I Want (2014) en de vervolgfilm I Can Quit Whenever I Want: Ad Honorem (2017), Medici (2019), en My Paper Dolls (2023). Hij deed ook mee aan 'Il Pippo Chennedy Show' (1997) en 'L'ottavo nano' (2001).
Marcorè’s stemacterwerk is uitgebreid en omvat talloze personages in de Italiaanse nasynchronisaties van The Simpsons , Looney Tunes , Merrie Melodies en The Powerpuff Girls . Hij gaf zijn stem aan Mr. Mackey en Big Gay Al in de eerste Italiaanse nasynchronisatie van South Park , en leverde ook stemmen voor How the Toys Saved Christmas , Momo , Kate - The Taming of the Shrew , Leo the Lion , Il Generale e i Fratellini d'Italia en Hazbin Hotel . Hij deed de vertelling van Silvio Forever en Figli del destino . Van 2001 tot 2011 was hij co-host van de Rai 3 quizshow 'Per un pugno di libri'. Hij speelde in de televisieserie Tutti pazzi per amore van 2008 tot 2012 en debuteerde met de show 'Un certo signor G.' in 2008, een hommage aan Giorgio Gaber. Hij heeft ook het Teatro delle Api in Porto Sant'Elpidio gedirigeerd. In 2003 werd hij genomineerd voor een David di Donatello en won een Nastro d'argento voor zijn prestatie in Il cuore altrove .
Bronnen: Wikipedia (CC BY-SA), Wikipedia (CC BY-SA) · Gecontroleerd