Ronnie Barker

Ronnie Barker, geboren op 25 september 1929 in Bedford, was een Brits acteur, komiek en schrijver. Zijn ouders waren Leonard William Barker, bekend als Tim, en Edith Eleanor Carter, bekend als Sis; hij had twee zussen, Vera (geboren in 1926) en Eileen (geboren in 1933). De familie verhuisde in 1933 naar Oxford toen hij vier jaar oud was, vanwege de baan van zijn vader bij Shell-Mex. Hij bezocht de Donnington Junior School en de City of Oxford High School for Boys voordat hij kortstondig architectuur ging studeren, een pad dat hij na zes maanden opgaf. Voordat hij acteur werd, werkte Barker als bankmedewerker bij Westminster Bank, en deed hij ervaring op in het amateaterveld in Oxford, met vroege successen bij het Oxford Playhouse.

Barker's carrière ontwikkelde zich door verschillende fasen, waaronder het lid worden van de Aylesbury Repertory Company in 1948 en optredens in West End-producties zoals Tom Stoppard's The Real Inspector Hound . Hij verwierf bredere erkenning door rollen in BBC radio- en televisiekomedie The Navy Lark en David Frost's The Frost Report (1966-1967). Een aanzienlijk deel van zijn professionele leven omvatte een langdurig komisch partnerschap met Ronnie Corbett, waarbij ze een duo vormden dat centraal stond in de BBC sketchserie The Two Ronnies . Hun komische stijl omvatte karakterwerk, verbale misverstanden en muzikale routines, wat bijdroeg aan 24 gecrediteerde rollen en 24 sketches waarin hij 14 verschillende personages speelde. Barker droeg ook bij aan één show.

Barker's meest gevierde werk omvatte een rol in de sitcoms Porridge (1974-1977) en Open All Hours (1976-1985), samen met latere rollen in The Magnificent Evans (1984) en Clarence (1988). Hij schreef humor onder zijn eigen naam en pseudoniemen, zoals Gerald Wiley. Zijn humor werd vaak gekarakteriseerd als absurdistisch en woordspeling-gebaseerd, met grappen die draaiden om ongebruikelijke scenario's, zoals een schip dat rode verf vervoert dat botst met een schip dat paarse verf vervoert, of een brand in het kantoor van de Belastingdienst in Londen. Barker ontving vier BAFTA-awards voor beste licht entertainment optreden en werd benoemd tot OBE in 1978. Hij ging in december 1987 met pensioen, maar verscheen daarna nog in kleinere filmrollen na 1999. Na zijn pensioen opende hij samen met zijn vrouw, Joy, in 1988 een antiekwinkel. Ronnie Barker overleed op 3 oktober 2005, op de leeftijd van 76 jaar, als gevolg van hartfalen.