Wereldwijde Talentengids

Komieken uit Frankrijk

De comediandirectory van Frankrijk — Profielen, biografieën, foto's en sociale links voor comedians van Frankrijk.

211 Comedians

Consuelo de Haviland

Consuelo de Haviland is een veelzijdige kunstenaar, erkend als actrice, danseres en schrijfster. Geboren op 28 april 1955 in New York City, bezit ze zowel de Franse als de Amerikaanse nationaliteit, wat haar Frans-Amerikaanse afkomst weerspiegelt. Ze komt uit de gerenommeerde Haviland porseleinfamilie. Haar vroege opleiding omvatte klassiek ballet, met studies gevolgd in zowel Parijs als Sofia. Ze verscheen in *Lady Oscar* (1979), waarin ze Oscars partner op het zwarte bal speelde, en vertolkte later Lisa in *37°2 le matin* (1986). Andere opmerkelijke filmrollen zijn Barbara in *Hôtel du Paradis* (1987), een 'lange brunette' in *De onweerstaanbare lichtheid van het zijn* (1988), en Corinne in *Ne réveillez pas un flic qui dort* (1988). Ze speelde ook Liselotte Wagner in *Dancing Machine* (1990) en Elisa ‘Bunny’ Grimaldi in *Sans Rancune* (1992). Haar televisie werk omvat een rol in de aflevering 'Adolescence de l'art' van *Maguy* (1991), en optredens in *Maigret voit double* (2000) als Josette Keller, en *Louis la brocante* (2001) als Brigitte. Ze speelde ook Betty Fersen in *Le Maître du Zodiaque* (2006). In 1996 speelde ze in *Panique au Plazza* in het Théâtre Marigny. Buiten haar werk als actrice is Consuelo de Haviland ook een gepubliceerd auteur, met de roman *Boulevard Dondoukov* in 1987. Ze verscheen ook in de film 'A Private Affair' (2002). Haar professionele leven strekt zich verder uit dan acteren; ze vertegenwoordigt Russische Spoorwegen in Frankrijk en droeg bij aan de restauratie van een spoorwegverbinding tussen Parijs en Moskou. Ze was ook actrice in *La Fac en délire* (1982), een Frans-Duitse coproductie over jongeren die een bus stelen om hun verloofden te bereiken.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

François-Xavier Demaison

François-Xavier Demaison is een Franse acteur en komiek, geboren op 22 september 1973 in Asnières-sur-Seine. Zijn jeugd werd gevormd door de beroepen van zijn ouders; beiden zijn advocaten, zijn vader gespecialiseerd in ondernemingsrecht en zijn moeder in sociaal recht. Hij ging naar de school Sainte-Croix de Neuilly en later naar Lycée Pasteur in Neuilly-sur-Seine, waar hij voorbereidende klassen volgde. Aanvankelijk studeerde hij toneel, maar verplaatste zijn focus naar economie en behaalde een master in rechten en een master in politieke wetenschappen aan de Universiteit Paris-Nanterre in 1995. Hij woonde kort de IEP (Institut d'études politiques) van Parijs bij voordat hij een carrière buiten de uitvoerende kunsten begon. Voordat hij zijn plek vond in de komedie, was Demaison werkzaam als controleur en sloot zich vervolgens aan bij Landwell & Associés (PwC), met een specialisatie in internationale belastingheffing. Deze ervaring omvatte een stage in hun New Yorkse kantoor in augustus 2001. Een belangrijk gebeurtenis tijdens die periode was het aanschouwen van de aanslagen van 11 september vanuit zijn kantoor in Manhattan. Na deze traumatische ervaring keerde hij terug naar het theater, waarmee hij een hernieuwd engagement voor het optreden toonde. In 2002 investeerde hij €5000 om zijn eigen show, 'Act Two', op te voeren, die in première ging op 2 december 2002 in het Théâtre du Gymnase Marie Bell in Parijs. Demaison's carrière omvatte diverse rollen en projecten. Hij verscheen in videoclips voor Kool Shen en Kayliah, evenals in kleine rollen in films zoals Tout pour plaire , Olé! en L'Auberge rouge . Een opmerkelijke prestatie was de vertolking van Coluche in de biopic uit 2008, Coluche : L'Histoire d'un mec , waarmee hij in 2009 een César Award-nominatie voor Beste Acteur ontving. Andere filmoptredens omvatten rollen in Disco , Le Premier Jour du reste de ta vie , La Chance de ma vie , Moi, Michel G., milliardaire, maître du monde , Le Petit Nicolas (waar hij Bouillon speelde) en Comme des frères . Hij produceerde ook 'A story pour les gens qui believe in dreams' met Samuel Le Bihan. Demaison blijft werken als humorist en acteur.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Guy Grosso

Hij trad gedurende zijn hele carrière op onder de pseudoniem Guy Grosso. Van jongs af aan toonde hij interesse in humor en theater, beïnvloed door Franse komedies. Zijn eerste pogingen op het toneel begonnen in de jaren 50 met rollen in boulevardtheaterproducties, waaronder werken van Georges Feydeau en Marc Camoletti; een opmerkelijke vroege verschijning was in 'Boeing Boeing' in 1960, waar zijn komische timing werd erkend. Grosso’s carrièrebaan veranderde aanzienlijk na een ontmoeting met regisseur André Hunebelle. Grosso verwierf aanzienlijke bekendheid door zijn samenwerking met Michel Modo, waarmee hij het comedy duo Grosso en Modo vormde. Dit partnerschap leidde tot belangrijke rollen in verschillende populaire filmreeksen. Hij verscheen in de 'Drie Musketiers'-trilogie (1961) en 'Le Capitan', beide geregisseerd door Hunebelle. Misschien was zijn meest herkenbare rol die van Lucien Fougasse in de 'Gendarmes'-serie, die van 1964 tot 1982 liep, samen met Louis de Funès. Andere filmcredits omvatten een rol als ober in 'Le Grand Restaurant' (1966) en het portretteren van een loyale sidekick in 'Oscar' (1967). Hij was ook te zien in 'L'Homme Orchestre' (1970), waarmee hij zijn veelzijdigheid demonstreerde. Gedurende zijn carrière bleef Grosso optreden op het toneel, met optredens in producties zoals 'La Puce à l'oreille' (1970) en 'Un fil à la patte' (1980). Louis de Funès was een grote invloed, waarbij Grosso zijn komische energie en timing bewonderde. Hij putte ook inspiratie uit het werk van Sacha Guitry, Robert Dhéry, Francis Blanche, Marcel Pagnol en Georges Courteline. Guy Grosso bleef acteren tot in de late jaren 90 voordat hij overleed op 14 februari 2001.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Huguette Dreikaus

Huguette Dreikaus is een Franse, en specifiek Elzassische, komiek en auteur. Geboren als Marie Oster op 26 augustus 1949 in Dauendorf, Bas-Rhin, woont ze momenteel in Haguenau. Ze begon haar carrière aanvankelijk als Duitse lerares voordat ze overging op schrijven en optreden. Haar werk is diep geworteld in de cultuur van Elzas, en ze brengt haar humor in het Frans, Elzassisch en Duits. Ze ontvangt regelmatig uitnodigingen voor feesten en familiecelebraties, en geniet van het herfstseizoen en wijnfeesten. Dreikaus’s komische stijl omvat een breed scala aan onderwerpen, vaak puttend uit de lokale pers en actuele gebeurtenissen. Ze heeft ongeveer tien shows gecreëerd en geeft 'one woman show' optredens. Ze schreef columns voor Les Dernières Nouvelles d'Alsace en droeg bij aan radioprogramma’s. Gilles Pudlowski beschreef haar als een ‘stakhanoviste de choc’ en een satirist met een groot hart. Haar productieve oeuvre omvat talrijke boeken, zoals het jaarlijkse Alsamanach , en titels als Le Monde d'Huguette (1997), Dame de cœur (1998), La passion selon Huguette (1999), Huguette, capitale de Noël (1999), Les Alsachiens (2002) en L'éternel Alsacien (2002). Ze werkte ook samen met Michel Charvet aan boeken als Maigrir en Alsace (2004) en Salaisons d'Alsace (2004), en met Jack Meyer aan Marie-Rose (2012). Naast haar optredens op het podium en gepubliceerde werken, behoudt Dreikaus een sterke aanwezigheid in de media. Ze presenteert de rubriek 'Léonie' op France Bleu Elsass, waarbij ze humoristisch commentaar levert op actuele gebeurtenissen terwijl ze de personage Léonie vertolkt. Ze heeft ook een vaste rubriek genaamd 'SHOW T’HEIM' op France 3 Alsace en werkt samen met Jacques Higelin op dat kanaal. Sinds 2018 geeft ze les in regionale taal en cultuur (LCR) aan de Jean-Jacques Waltz middelbare school in Marckolsheim. Haar bijdragen strekken zich uit tot entertainment buiten traditionele media; ze leverde in 2017 Elsassische elementen voor de attractie Madame Freudenreich Curiosités in Europa-Park, waaronder concepten als Gugelhupf en een warmhartige grootmoeder, die nu dinosaurussen bevat. Een animatieserie van 26 afleveringen, 'DINO MATES - Vakantie met Madame Freudenreich,' is gepland voor KiKa vanaf januari 2026, wereldwijd gedistribueerd door Studio 100. Ze presenteert ook het programma 'La Pépites des Canards' geproduceerd door ICI Elsass, met rubrieken als ‘A güeder Plat du jour’ en ‘d’Huguette leuijt Blog,’ onder andere.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Jean-Charles

Jean Louis Marcel Charles, bekend als "Jean-Charles," werd geboren op 2 december 1922 in Saint-Aulaye, Dordogne, en stierf op 2 juni 2003 in Cahors; hij werkte als humorist en Franse schrijver.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Nadia Roz

Nadia Roz is een Frans-Marokkaanse humoriste en actrice, geboren op 14 juli 1979 in Colombes, in de regio Parijs. Ze begon met toneelopleiding op achtjarige leeftijd bij La Cave du Théâtre de Colombes, wat een vroege interesse in optreden wekte. In 1992 deed ze kort mee met een rap groep genaamd Les Holly Flips. Na het behalen van haar diploma studeerde ze Arts du Spectacle aan La Sorbonne. Na haar studie werkte Nadia Roz als secretaresse om zichzelf te onderhouden terwijl ze aan haar eerste schetsen schreef. Ze debuteerde op het toneel in 2008 en in 2009 was ze medeoprichter van de Le Connasse Comedy Club met andere comedians, waaronder Bérengère Krief. Haar komische stijl combineert observaties van het dagelijks leven, zelfspot en kleurrijke personages. Ze verwierf erkenning met haar show Ça fait du bien, die ze jarenlang uitvoerde, culminerend in een finale in de Olympia in 2017, met meer dan 100.000 toeschouwers. Ze is verschenen in films zoals *Les Mythos* (2010), waarin ze Nacera speelde, en *Les Nouvelles Aventures de Cendrillon* (2017), waarin ze Sneeuwwitje portretteerde. Haar televisiecredits omvatten rollen in *Bref*, *Scènes de ménages*, *Premier de la classe*, *La Vie scolaire*, *Commissariat central* (2016-2019) en andere. Ze nam deel aan het Marrakech Comedy Festival in 2015 en 2017 nadat ze was opgemerkt door Jamel Debbouze, en ontving de Revelation of the Year award in 2015. In 2014 won ze zowel de publieksprijs als de juryprijs op het Festival Mont Blanc d’humour. Momenteel verschijnt ze regelmatig in de show *Tout le monde a son mot à dire* op France 2, en is ze op een nationale tournee met haar nieuwe eenvrouwshow *La Fille du 7ème*. In 2025 zal ze de hoofdrol spelen in de politie televisiefilm *Ness et Rayan : Le droit chemin* als Kapitein Ness.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Noureddine Bikr

Noureddine Bikr, een Marokkaanse acteur en komiek, werd geboren op 11 februari 1952 in de wijk Derb Sultan van Casablanca. Op veertienjarige leeftijd begon hij in 1967 met zijn professionele carrière door lid te worden van de Al Oukhouwa Al Arabiya troupe. Hij ontving instructie van Tayeb Saddiki aan de Tayeb Saddiki school. Bikr's vroege training en betrokkenheid bij theatergezelschappen legden de basis voor een productieve carrière die decennia zou omvatten en zowel het toneel als het scherm zou bestrijken. Erkend als een prominente figuur in de Marokkaanse cinema, heeft hij de Marokkaanse entertainmentwereld diepgaand beïnvloed. Bikr debuteerde als comedian met Masrah al hay in de jaren 90, en behaalde aanzienlijke successen tijdens die periode. Hij stond bekend om zijn humor en aanpassingsvermogen, en trad op met de groep 'Al Hay Theater' en speelde in verschillende theaterproducties. Daaronder waren ‘Charrah Mallah’ en ‘Hab w Tben’ bijzonder opvallend, waarbij ‘Charrah Mallah’ vaak wordt genoemd als een van zijn beste theaterwerken. Zijn veelzijdigheid strekte zich uit tot televisie, waar hij verscheen in talloze soapoperas en sitcoms, waaronder de populaire 'Sirb al Hamam' (1998), die het regiedebuut van Rachid El Ouali markeerde. Hij speelde ook in ‘Serb al Hamam’ (1998) samen met Rachid El Ouali. Gedurende zijn carrière heeft Bikr deelgenomen aan diverse film- en televisieprojecten. Hij speelde in 'Zeft (Asphalt)' (1984), geregisseerd door Tayeb Saddiki, en ‘La Garde du corps’ (1984). Later verscheen hij in ‘Les griffes du passé’ (2015). In 2021 nam hij een rol op zich in de sitcom 'Zawajtoka Nafis', een rol die opmerkelijk genoeg geen dialoog bevatte. Hij overleed op vrijdag 2 september 2022, op de leeftijd van 70 jaar, na een lange ziekte die zijn vermogen om te spreken aantastte. De Marokkaanse Vakbond van Beroepsbeoefenaars in Dramatische Kunsten uitte haar condoleances na zijn overlijden, en hij werd begraven op de Rahma Begraafplaats in Casablanca. Ondanks dat geruchten over zijn dood als gevolg van keelkanker in 2019 vals bleken, markeerde Bikr’s overlijden het einde van een carrière die aanzienlijk heeft bijgedragen aan het Marokkaanse entertainment.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Olivier Steiner

Jérôme Léon, die zichzelf Olivier Steiner noemt, werd geboren. 15 februari 1976 in Tarbes, Frankrijk. Hij werkte als schrijver, regisseur en radioproducent.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Pierre Palmade

Pierre Palmade, geboren op 23 maart 1968 in Bordeaux, Frankrijk, is een veelzijdig Frans entertainer. Hij fungeert als acteur, komiek, toneelregisseur en toneelauteur. Na de Paul-Antin school, Alain-Fournier college en Michel-Montaigne middelbare school in Bordeaux te hebben bezocht, verliet hij de voorbereidende studies aan HEC om een carrière in Parijs na te streven. Palmade verwierf bekendheid als humorist in de late jaren 80, aanvankelijk door deel te nemen aan sketch comedy shows en later door op te treden in de televisieshow La Classe in 1988. Zijn komische stijl omvat vaak het neerzetten van onaangename of irriterende personages, en hij staat bekend om zijn vorm van comedy met karakters en situaties. In de jaren '90 stapte Palmade over op het schrijven en uitvoeren van eigen stand-up acts en schreef hij in 1991 een toneelstuk, Pièce montée , voor Jacqueline Maillan. Hij werkte samen met Muriel Robin en Michèle Laroque aan de reeks toneelstukken Ils s'aiment , die in 1996 debuteerden en in 2001 werden voortgezet. Deze producties werden genomineerd voor Molière Awards, een prestigieuze Franse theateronderscheiding. Palmade schreef ook voor artiesten zoals Jean-Marie Bigard, Mimie Mathy en Guy Bedos. Palmade's carrière strekt zich uit voorbij het podium; hij verscheen in 67 films en schreef voor 12 films, waaronder het co-schrijven van Pédale douce en Pédale dure . Hij speelde Assurancetourix in Asterix en Obélix tegen Caesar (1998) en vertolkte Jacques Chazot in de biografische film Sagan (2008), die negatieve recensies ontving. Van 1993 tot 2021 deed hij mee aan de Enfoirés shows. Hij presenteerde de sketch comedy show Made in Palmade op France 3 van september 2007 tot december 2007. De afgelopen jaren is zijn leven getekend door juridische en gezondheidsproblemen; hij bekende in 2019 dat hij leed aan een drugverslaving en werd geconfronteerd met druggerelateerde aanklachten. Hij raakte in februari 2023 betrokken bij een ernstig auto-ongeluk terwijl hij onder invloed van cocaïne reed, wat resulteerde in ernstige verwondingen bij anderen en de dood van een baby. In november 2024, op 56-jarige leeftijd, is hij opgesloten in een residentieel behandelcentrum met elektronische monitoring, en wordt hij aangeklaagd voor onder meer zwaar lichamelijk letsel en onopzettelijke doodslag.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Tom Villa

Tom Villa is een Franse komiek, acteur en radio- en televisiepresentator, geboren in Parijs op 5 juni 1989. Hij begon zijn carrière in de radio, aanvankelijk als omroeper voor Europe 1 Sport en later met het presenteren van shows voor Sport MX en Europe 1 Sport. Zijn vroege werk omvatte het schrijven van materiaal voor Jérôme Commandeur voordat hij overging op een carrière gericht op stand-up comedy, waarbij hij optrad in locaties zoals de Paname Art Café. Villa's komische stijl combineert satire en humor gebaseerd op observaties, en hij verwierf ervaring door optredens te verzorgen voor gevestigde Franse comedians zoals Gad Elmaleh, Anne Roumanoff, Jeff Panacloc en Mathieu Madénian. Van 2012 tot 2019 breidde hij zijn aanwezigheid op televisie aanzienlijk uit, door lid te worden van de teams van La Nouvelle Édition en Salut les Terriens! op Canal+ en later in 2015 'Le stagiaire' (de leerling) te worden bij Salut les Terriens! . Hij nam ook deel aan de Jamel Comedy Club in 2013 en droeg in 2017 bij aan het schrijven voor de 42e César Awards ceremonie, waarmee hij zijn veelzijdigheid als schrijver demonstreerde. Gedurende zijn carrière heeft Villa voortdurend aan zijn vaardigheden gewerkt en zijn bereik vergroot. Van 2014 tot 2016 had hij een segment genaamd 'Faites-le taire' op Le Grand Direct des Médias , en van 2016 tot 2019 presenteerde hij 'Tom Villa a tout compris' in France Inter’s La Bande originale . Hij presenteerde het humoristische segment 'Sans Mensonges' op Touche pas à mon poste! van 2017 tot 2019, en co-schreef shows voor Jeff Panacloc ( Jeff Panacloc contre attaque in 2017) en Arnaud Ducret ( That’s Life in 2020). Hij bracht zijn eerste solo show uit, Les nommés sont... , in 2019 en is sindsdien co-host van Surprise sur prise op France 2 sinds 2020. Villa's acteerkredieten omvatten rollen in Ma famille t'adore déjà! (2016), Munch (2016-2021), en de aankomende televisieserie Mademoiselle Holmes (2024-2025). Hij trouwde met Marion Dupont in mei 2022 en wordt vertegenwoordigd door Elisabeth Tanner bij Time Art.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Yves Cusset

Yves Cusset is een Franse filosoof en komiek, die deze disciplines al meer dan 20 jaar combineert in zijn werk. Hij komt uit Frankrijk en is de broer van schrijfster Catherine Cusset en historicus François Cusset. Zijn academische achtergrond omvat het studeren aan de École normale supérieure de la rue d'Ulm in 1993, het behalen van het agrégation-examen in filosofie en het behalen van een doctoraat in 2000 met een scriptie over Habermas’ theorie van communicatieve rede. Zijn werk is gespecialiseerd in Habermas, de Frankfurter Schule en de politiek van gastvrijheid. Cusset’s komische stijl draait om filosofische humor, waardoor hij een van de weinige vertegenwoordigers is. Hij heeft verschillende werken geschreven die deze kruising verkennen, waaronder ‘La Philosophie enseignée à ma chouette,’ gepubliceerd in 2008, en de theatrale bewerking daarvan die in 2013 in première ging met Sarah Gabillon. Hij wordt gecrediteerd als zowel comedian als auteur, met parodieën zoals ‘Cent façons de ne pas accueillir un migrant’ (2018) en ‘Réussir sa vie du premier coup,’ dat zelfhulp trends ridiculiseert en besproken werd op France Inter’s ‘L'InvitÃ© de 7h50’ in augustus 2019. Hij schreef ook een roman, ‘Socrate de Montceau-les-Mines,’ in 2014, en twee solo filosofische toneelstukken getiteld ‘Le Remplaçant’ en ‘Rien ne sert d'exister’. In 2016 publiceerde hij een essay waarin humor wordt omschreven als ‘goede pret voor stervenden,’ en later, ‘Rire : tractatus philo-comicus’ (Flammarion) in 2023 om verschillende vormen van gelach te onderzoeken. Momenteel blijft Yves Cusset optreden en creëren. Hij is lid van de Alphonse Allais Academie en presenteert 'Le cabaret philosophique du Dr Love,' dat zich richt op de methodologie van romantische mislukkingen en zijn boek 'L’amour sur le bout des doigts' (2024) bewerkt. France Inter beschrijft deze show, in samenwerking met Emmanuel Lortet, als grappig, intelligent, subtiel en inventief, en als iets dat de grenzen van de komedie verlegt. Het publiek zou hun overpeinzingen met vreugde volgen. Kaartjes voor zijn optredens zijn verkrijgbaar via Billet Réduc, en hij treedt op in diverse locaties waaronder Théâtre La Ruche in Nantes, Café théâtre de la Fontaine d'Argent in Aix en Provence, Eglise Saint-Louis d'Antin - Espace Bernanos in Parijs, Le Funambule Montmartre in Parijs, Le Contrescarpe in Parijs, La Comédie d’Aix in Aix en Provence, Salle Claude Chabrol in Angers, Le Off de Chartres in Chartres, La Comédie du Mas Le Cres in Le Cres, Comédie Le Mans in Le Mans, en Comédie La Rochelle in La Rochelle. Hij verschijnt ook regelmatig in radioprogramma's zoals France Inter's 'L'Heure philo,' waar hij in 2024 over de liefde sprak met Frédéric Worms en Charline Vanhoenecker en in 2023 over hoe je succesvol kunt zijn in het leven.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Étienne Grosclaude

Étienne Grosclaude, geboren als Frédéric Étienne Grosclaude in Frankrijk, was een veelzijdig figuur die bekend stond als journalist, columnist en humorist. Hij begon zijn carrière bij Le Gaulois en droeg vervolgens bij aan een breed scala aan publicaties, waaronder Figaro, Le Temps, L'Écho de Paris, La Liberté, Gil Blas, L'Illustration, L'Éclair en La Revue des deux Mondes. Grosclaude was ook directeur van Le Journal en La République française, waarmee hij zijn betrokkenheid bij verschillende aspecten van de Franse pers aantoonde. Hij schreef aanvankelijk onder het pseudoniem Philidor in Gil Blas, waarmee hij zich binnen het literaire landschap vestigde. Grosclaude's komische output was uitgebreid, voornamelijk in de vorm van kronieken die verschenen in talrijke kranten en tijdschriften. Van 1886 tot 1892 publiceerde hij 'Les Gaietés de l'année,' een verzameling die kronieken en nieuwsberichten bevatte; vroege delen werden geïllustreerd door Caran d'Ache. Zijn schrijfstijl, omschreven door Jules Lemaître als getuigend van "universele godslloosheid," "uitvindingen van een dialecticus" en "domme elegantie," behandelde een breed scala aan onderwerpen. Hij verkende uiteenlopende thema's zoals Louis Andrieux, die hij in 'Les Gaietés de l'année' vergelijkt met Vidocq en Rocambole, naast het publiceren van boeken over president Wilson en de Transvaalkoort. Grosclaude's humor was alomtegenwoordig, zelfs wanneer hij over zijn reizen vertelde. Belangrijke reizen vormden Grosclaude's werk. In 1896 vertrok hij op een missie naar Madagascar met Gallieni, aan boord van de Yang-Tsé op 10 augustus, en bracht daar enkele maanden door. Hij reisde vervolgens naar de Transvaal met Cecil Rhodes. Zijn verslag over Madagascar weerspiegelde zijn karakteristieke humor, waarbij hij zowel zichzelf als de Malagasiërs uniek ironiseerde terwijl hij zichzelf op een speelse manier presenteerde. Grosclaude ontving in 1913 de Légion d'honneur en trouwde datzelfde jaar met Alice Kohn. Hij schreef gedurende zijn leven talloze werken, en zijn nalatenschap leeft voort door publicaties zoals een bloemlezing van Paul Acker, gepubliceerd in het Frans op 1 november 2015.

Bekijk profiel

Comedians per land bekijken

Albanië 1

Armenië 1

Argentinië 24

Oostenrijk 28

Australië 22

Azerbeidzjan 1

België 13

Bulgarije 31

Benin 2

Bolivia 1

Brazilië 12

Canada 48

Zwitserland 17

Chili 8

Kameroen 1

China 7

Colombia 2

Tsjechië 7

Duitsland 188

Denemarken 17

Dominicaanse Republiek 1

Algerije 2

Estland 5

Egypte 4

Spanje 74

Finland 15

Verenigd Koninkrijk 148

Ghana 3

Griekenland 18

Guatemala 1

Hongarije 7

Indonesië 8

Ierland 20

Israël 9

India 11

Irak 3

Iran 6

Italië 136

Jamaica 1

Japan 35

Kenia 3

Korea, Zuid 20

Kazachstan 1

Libanon 5

Letland 1

Marokko 17

Myanmar 1

Malta 1

Malawi 2

Mexico 28

Maleisië 7

Nigeria 19

Nicaragua 2

Nederland 2

Noorwegen 12

Nepal 3

Nieuw-Zeeland 9

Peru 2

Filipijnen 35

Pakistan 7

Polen 8

Portugal 7

Qatar 1

Roemenië 1

Servië 3

Rusland 9

Saudi-Arabië 4

Zweden 101

Slovenië 4

Slowakije 2

Thailand 2

Tunesië 4

Turkije 5

Taiwan 1

Oekraïne 1

Oeganda 7

Verenigde Staten 213

Uruguay 1

Oezbekistan 1

Vietnam 1

Zuid-Afrika 2

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?

Vertel ons over die persoon, of over jezelf als je comedian bent. We bekijken elk voorstel met de hand en vertalen goedgekeurde profielen in alle 26 talen.

Comedian toevoegen

Menu

Taal

Categorieën

Instellingen

Komieken uit Frankrijk

De comediandirectory van Frankrijk — Profielen, biografieën, foto's en sociale links voor comedians van Frankrijk.

Consuelo de Haviland

François-Xavier Demaison

Guy Grosso

Huguette Dreikaus

Jean-Charles

Nadia Roz

Noureddine Bikr

Olivier Steiner

Pierre Palmade

Tom Villa

Yves Cusset

Étienne Grosclaude

Comedians per land bekijken

Franse komieken en de wereld van de Franse komedie

Stand-up en live comedy in Frankrijk

De Franse traditie van de "One-Man Show"

Franse komieken in film en televisie

Een Gevarieerd Frans Comedy-landschap

Ontdek Franse Komieken op GiggleTime

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?