Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

1801 Comedians

Andreu Buenafuente

Andreu Buenafuente Moreno is een Spaanse humorist, presentator en producent. Hij werd geboren op 24 januari 1965 in Reus. Zijn ouders zijn Juan Buenafuente, die voetbalde voor Club de Futbol Reus Deportiu en optrad als amateur, en Teresa Moreno, die in de textielindustrie werkte. Zijn vader is afkomstig uit Reus, terwijl zijn moeder afkomstig is uit Lorca. Buenafuente speelde ook kortstondig voetbal voor Reus Deportiu. Buenafuente’s carrière begon op 17-jarige leeftijd (1982) bij Radio Popular Reus (COPE), waar hij in de sportrubriek werkte. Hij bleef zijn komische vaardigheden ontwikkelen en verscheen in 1992 in verschillende tv-programma's onder regie van Mikimoto, Arús en Sardà. In 1997 presenteerde hij 'El Terrat' op SER Catalunya en won een Onda Award voor Beste Lokale Radioprogramma. Datzelfde jaar richtte hij El Terrat op, een productiebedrijf dat bedoeld was om medewerkers in dienst te nemen. Vervolgens presenteerde hij 'La isla de los mosquitos' op Cadena SER in de zomer van 2002. Hij presenteerde verschillende succesvolle programma’s op TV3, waaronder 'Sense Títol' (1995-1998) en 'La cosa nostra' (1999–2000). Buenafuente’s televisie werk omvat het presenteren van 'Buenafuente' op Antena 3 van 2005 tot 2007, een ervaring die hem in 2006 een nieuwe Onda Award opleverde. Het personage 'el Neng de Castefa' was een opvallend onderdeel van deze show, en in 2007 vertegenwoordigde het personage Rodolfo Chikilicuatre Spanje bij het Eurovisie Songfestival. Hij heeft ook meegewerkt aan de serie 'Pelotas'. Hij presenteerde de Goya Awards in 2010 en 2011, en opnieuw co-presenteerde hij met Silvia Abril in 2019. Andere presentatierollen zijn onder meer 'Com va la vida?' met Eduard Punset in 2011 en 'Buenas noches y Buenafuente' op Antena 3 in 2012. Van 2013 tot 2015 presenteerde hij 'En el aire' op La Sexta. Sinds 2016 presenteert hij 'Late Motiv' op Movistar+, vaak met samenwerkingen met andere comedians tot laat 2021. Momenteel co-presenteert hij ook de podcast 'Nadie sabe nada' met Berto Romero.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Spanje

Berto Romero

Alberto Romero Tomás, professioneel bekend als Berto Romero, is een Spaanse humorist, scenarioschrijver, acteur en filmmaker. Hij werd geboren op 17 november 1974 in Manresa, Barcelona, hoewel hij zijn jeugd doorbracht in Cardona, Catalonië. Zijn familie heeft wortels in Murcia, met drie grootouders die emigreerden vanuit La Unión en Torre-Pacheco. Romero is lid van het theatergezelschap El Cansancio, opgericht met Miquel Company, Paco Hernández en Rafel Barceló. Romero's carrière begon met bijdragen aan de radioprogramma La taverna del llop vanaf 2002. Hij verwierf bekendheid door zijn werk op het programma van Andreu Buenafuente, aanvankelijk sporadisch vanaf 2007, later als hoofdmedewerker en scenarioschrijver. Van 2007 tot 2011 verscheen hij in het programma en droeg segmenten bij zoals 'Bertovisión', waarin hij de media analyseerde, met name foto's. In 2008 presenteerde hij kort Buenafuente tijdens Andreu Buenafuente's vakantie onder de titel 'Buenafuente ha salido un momento'. Hij verscheen ook in de TV3-show El gran què in 2007 en deed stand-up comedy op Que no surti d'aquí. Hij co-schreef het boek Cero estrellas met Xavi Tribó in april 2008. Gedurende zijn carrière heeft Romero deelgenomen aan diverse televisie- en filmprojecten. Hij presenteerde laSexta's nieuwjaarsfeest in zowel 2009 als 2010. In maart 2009 presenteerde hij een kortlopend praatprogramma, El programa de Berto, op laSexta. Hij verscheen in april 2009 in Muchachada Nui en speelde in de YouTube-show Zombis (2009-2011) met Rafel Barceló, later aangesloten bij Silvia Abril. Zijn filmoptredens omvatten Sótano (2008), Spanish Movie (2009), 3 bodas de más (2013), Ocho apellidos catalanes (2015), Tiburon (2017) en Little Red Riding Wolf (2023). Sinds 2013 is hij co-host van het radioprogramma Nadie sabe nada met Andreu Buenafuente, en draagt hij bij aan Prefiero joder a que me jodan sinds 2018. Momenteel creëert en regisseert hij de show 'Un espectáculo de Berto Romero y El Cansancio', met scriptbijdragen van Rafel Barceló en Tomàs Fuentes.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Spanje

Charo

María Rosario Pilar Martínez Molina Baeza, professioneel bekend als Charo, is een entertainer geboren in Spanje. Ze werd geboren in Murcia, Spanje, en beweert op 15 januari 1951 geboren te zijn, hoewel officiële documenten een geboortedatum van 13 maart 1941 suggereren. Haar ouders waren Luis Martinez Oliva en Carmen Molina Baeza. Charo wordt erkend als actrice, zangeres, komediante en flamenco-gitarist, en toont veelzijdigheid in verschillende artistieke disciplines. Ze begon op negenjarige leeftijd klassieke gitaar te spelen onder Andrés Segovia en studeerde Flamenco en Klassieke Gitaar in Murcia. In de jaren zestig werd Charo internationaal bekend door optredens op de Amerikaanse televisie, mede dankzij haar huwelijk met Xavier Cugat in 1966. Cugat "ontdekte" haar in 1964 tijdens het filmen van een televisiespecial en ze trouwden op 7 augustus 1966, waarmee ze het eerste echtpaar werd dat in Caesars Palace in Las Vegas huwde. Ze staat bekend om haar energieke optredens en de catchphrase "cuchi-cuchi." Charo bracht disco-opnames uit met Salsoul Records in de jaren zeventig, waaronder het album *Dance a Little Bit Closer* (1977), en andere albums zoals *Cuchi, cuchi* (1977) en *Olé, olé* (1978). Ze verscheen ook in films zoals *Tiger by the tail* (1968) en *Aeropuerto 80* (1979). Charo's carrière zette zich voort met optredens in The Hollywood Squares van 1982 tot 1988 en een rol in Chico and The Man na de dood van Freddie Prinze. Daarnaast was Charo te zien als deelnemer in het derde seizoen van The Surreal Life en had ze een korte rol in The Simpsons, waar ze het lied "My name is Charo, I shake my Maracas" zong. Haar flamenco-opname, Guitar Passion (1994), ontving de award voor Female Pop Album of the Year tijdens de Billboard International Latin Music Conference in 1995. Ze werd in 1977 een Amerikaanse staatsburger en trouwde later in 1978 met Kjell Rasten, waarmee ze één zoon kreeg, Shel Rasten, die drummer is voor Treazen. Charo heeft in Hawaii gewoond, waar ze regelmatig optrad in het Outrigger Hotel en een restaurant runde op Kauai. Ze wordt beschouwd als een social media icoon met een aanwezigheid op Instagram waar ze berichten plaatst over aankomende shows, voedingsadvies en fitness tips; een vinylplaat met "Dance a Little Bit Closer" werd in 2023 uitgebracht, inclusief gesigneerde exemplaren die aan elke koper gewijd zijn.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Spanje

Chema Trueba

José Manuel Trueba, artistiek bekend als Chema Trueba, oefent als komiek, presentator van radio- en televisiemedewerker in Spanje. Vanaf zijn kindertijd manifesteerde hij een duidelijk vermogen voor komiek, performance en imitatie.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Spanje

Chiquito de la Calzada

Geboren in Málaga op 28 mei 1932, Gregorio Esteban Sánchez Fernández, die de artiestennaam Chiquito de la Calzada gebruikte, was een Spaanse entertainer. Zijn artiestennaam is afgeleid van Calzada de la Trinidad, de straat waar hij werd geboren. Hij zocht aanvankelijk een carrière als flamenco-zanger en acteur, en trad voor het eerst op in 1940, op achtjarige leeftijd, als onderdeel van 'Capullitos Malagueños,' een kindergezelschap. Zijn vader was elektricien en hij had twee broers, Francisco en Tomás. Hij ontwikkelde zijn flamenco-zangkunsten tijdens deze periode en toerde later internationaal, waaronder twee jaar in Japan. In 1985 maakte hij een korte verschijning in de Amerikaanse tv-serie 'Vacaciones en el mar' als palmero. Chiquito de la Calzada verwierf wijdverspreide bekendheid als stand-up comedian nadat producent Tomás Summers hem in 1994 voor televisie had ontdekt. Hij won snel aan populariteit in het Spaanse tv-programma Genio y figura (1994–1995), wat zijn zichtbaarheid aanzienlijk verhoogde. Zijn komische stijl werd gekenmerkt door surrealistische en histrionische grappen, waarbij hij gebruik maakte van taal, gebaren en beweging. Een kenmerkend aspect van zijn optredens was het plaatsen van zijn handen op zijn taille terwijl hij grappen vertelde, schijnbaar imiterend lage rugpijn. Het succes van de show was opmerkelijk; in oktober 1994 trok een compilatie van zijn grappen een groter publiek dan een Real Madrid voetbalwedstrijd, en een videocompilatie, eveneens getiteld 'Genio y figura,' verkocht 280.000 exemplaren binnen drie maanden. Hij verscheen ook op het album 'Bolero Mix 11' in 1994. Naast Genio y figura omvatten Chiquito de la Calzada’s werk optredens in films zoals Aquí llega Condemor, el pecador de la pradera (1996), Papá Piquillo (1998) en Torrente 5 (2014), evenals televisieseries als Señor alcalde (1998). Zinnen en uitdrukkingen die hij gebruikte, zoals 'Fistro' of 'Jarl,' werden populaire memes en deel van de Spaanse straattaal, en humoristische vergelijkingen, zoals ‘je werkt minder dan de kleermaker van Tarzan,’ kwamen ook in het alledaagse gebruik voor. Rollen als Crispín Klander, Lucas Grijander en Nuñito de la Calzada ontstonden, gevormd door Chiquito de la Calzada’s kenmerkende acteren en karakterisering. Hij droeg bij aan radioprogramma’s zoals 'La mañana,' 'Hoy por hoy' en 'Protagonistas,' en was de bode voor de Feria de Málaga in augustus 1996. Hij overleed in Málaga op 11 november 2017, na een periode van achteruitgaande gezondheid, waaronder ziekenhuisopnames in oktober 2017. Na zijn overlijden op 18 februari 2019 ontving hij de Medalla de Oro al Mérito en las Bellas Artes.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Spanje

El Gran Wyoming

José Miguel Monzón Navarro, professioneel bekend als El Gran Wyoming of simpelweg Wyoming, is een Spaanse comedian, muzikant, schrijver en televisiepresentator. Geboren in Madrid op 15 mei 1955, komt hij uit een familie van apothekers met wortels in Cuenca. Zijn vroege leven omvatte een bezoek aan de OJE en Opus Dei. Hij studeerde geneeskunde, maar behaalde zijn diploma niet voordat hij het opgaf om zich te wijden aan entertainment; hij werkte kort als arts tijdens zijn militaire dienst. Wyoming’s diverse carrière begon met muzikale inspanningen, waarbij hij speelde in de groep Paracelso en humoristisch-muzikale shows gaf met pianist Ángel Muñoz Alonso tijdens het tijdperk van de Madrid Movida. Wyoming’s televisie werk omvat verschillende programma’s, waaronder Silencio se juega (1984), La noche se mueve (1992-1993) en El peor programa de la semana (1993). Laatstgenoemde werd opgeschort voor een interview met Quim Monzó vanwege bezorgdheid over potentieel aanstootgevende grappen. Hij presenteerde ook de Spaanse versie van Caiga quien caiga (1996-2003) samen met Juanjo de la Iglesia en Javier Martín, een programma dat ongeveer dertig prijzen won, waaronder een Ondas en een TP de Oro. Wyoming’s schrijfwerk omvat verschillende boeken, beginnend met Un vago, dos vagos, tres vagos in 1990, gevolgd door Te quiero personalmente (1993), Las aventuras del mapache (1997) – een kinderboek – en Janos, el niño que soñaba despierto (2000). Hij was in 1999 medeoprichter van het platenlabel 18 Chulos met verschillende andere entertainers. Sinds 2006 is Wyoming gastheer van El Intermedio op La Sexta. Het programma heeft juridische uitdagingen gekend; in 2016 werd het bevolen €35.380 te betalen als compensatie voor het tonen van een toplessfoto van een vrouw zonder toestemming. Hij schreef ook een column genaamd Asuntos & Cuestiones voor de krant Público. Wyoming’s boeken No estamos locos (2013) en No estamos solos (2014) behaalden aanzienlijk succes, waarbij de eerste meer dan 100.000 exemplaren verkocht in meer dan acht edities. Hij droeg bij aan de documentaire film Hay motivo (2004). Wyoming’s komische invloeden omvatten de Engelse comedian Benny Hill, een waardering die hij deelde met Santiago Segura en Álex de la Iglesia. Een stripboek, El Gran Wyoming. Mil palos y ninguno al agua , werd in 2024 gepubliceerd.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Spanje

Enrique San Francisco

Quique San Francisco, ook bekend als Rogelio Enrique San Francisco Cobo, was een Spaanse acteur en komiek. Hij werd geboren in Madrid op 10 maart 1955 en overleed daar op 1 maart 2021 aan longontsteking na een periode van ziekenhuisopname voor ernstige bilaterale longontsteking. Zijn ouders waren acteurs Vicente Haro en Enriqueta Cobo (Queta Ariel), en hij had een broer, Vicente Haro Vidal. Hij bracht zijn jeugd door in Barcelona met zijn moeder. San Francisco begon zijn acteercarrière op jonge leeftijd, met optredens in reclames op zesjarige leeftijd en vervolgens in de Televisión Española show Santi, botones de hotel op tienjarige leeftijd in 1965. Hij maakte zijn toneeldebuut twee jaar later in El sueño de una noche de verano , en verscheen daarna in Frankie y la boda (1965). Vanaf 1975 wijdde hij zich aan het acteren, waarbij hij kort lid werd van de Madrid Actors' Studio voordat hij dat jaar naar Madrid verhuisde. Hij speelde in twee afleveringen van El pícaro geregisseerd door Fernando Fernán Gómez in 1975. Gedurende de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig was hij actief in de filmwereld, met name in het 'cine quinqui' genre, met optredens in films geregisseerd door Eloy de la Iglesia, waaronder Navajeros (1980), Colegas (1982) en El pico (1983). Hij verscheen ook in films als Ernesto (1979) en Maravillas (1981). San Francisco's carrière omvatte film, televisie, theater en radio. Hij leende zijn stem aan opnames van Loquillo y Trogloditas en La Fuga, en verscheen in videoclips voor Rosario Flores en anderen. Van 2001 tot 2008 speelde hij de rol van Tinín in de populaire tv-serie Cuéntame cómo pasó . Hij nam ook deel aan programma's zoals El club de la comedia en No somos nadie . Hij ontving twee Goya Awards nominaties voor Beste Acteur in een Bijrol, in 1990 voor Orquesta Club Virginia en in 1993 voor El baile del pato . Zijn laatste filmoptredens waren in 4 latas (2017) en Sin rodeos (2018). Hij was lid van de Academy of Film en had een talent om over zichzelf te kunnen lachen. Hij wordt herinnerd om zijn bijdragen aan de Spaanse humor en het acteren, waarbij Mariano Barroso hem beschreef als een 'grandísimo actor, vulnerable, brillante y querido por todos'.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Spanje

Florentino Fernández

Florentino Fernández, ook bekend als Flo, is een Spaanse humorist, acteur, presentator en stemacteur. Geboren in Madrid op 9 november 1972, is zijn volledige naam Florentino José Fernández Román. Hij streefde aanvankelijk ernaar buschauffeur te worden, zoals zijn vader, maar vrienden moedigden hem aan om in de vroege jaren '90 te auditeren voor 'Esta noche cruzamos el Mississippi'. Hij is momenteel 52 jaar oud. Voordat hij beroemd werd als performer, werkte Florentino Fernández als beveiligingsbeambte en volgde hij kortstondig een bodybuilding carrière in 1998. Hij verwierf bekendheid door zijn personages Lucas Grijánder en Krispín Klander, en door imitaties van Chiquito de la Calzada in 'Esta noche cruzamos el Mississippi' (Telecinco). Hij bleef verschijnen in tv-programma's zoals 'La sonrisa del pelícano' (Antena 3) met Pepe Navarro. Zijn vroege televisie werk omvatte het presenteren van 'El informal' van 1998 tot 2002, mede gepresenteerd door Javier Capitán, waar ze actuele gebeurtenissen op humoristische wijze analyseerden. Florentino Fernández' carrière omvat een breed scala aan rollen. Hij speelde in ‘7 vidas,’ trad op als monoloog in ‘El club de la comedia,’ en deed mee aan de theaterproductie '5hombres.com'. Hij heeft ook zijn stem geleverd voor talrijke geanimeerde projecten, waaronder de rol van Po in de ‘Kung Fu Panda’-serie (2008, 2011), Gru & Gru's moeder in 'Despicable Me' (2010), en Noah en Xiro in 'Noah’s Ark' (2007). De Duivel en Fat Bastard in 'Austin Powers: International Man of Mystery'. Hij verscheen in films zoals 'El oro de Moscú,' 'Una de zombis,' 'Torrente 2,' 'Torrente 3,' en 'Isi/Disi, Amor a lo Bestia', met gastoptredens in de Torrente-filmserie. Hij werkte samen met Josema Yuste vanaf 2007 aan het toneelstuk 'Una pareja de miedo' en later aan de sketch comedy serie ‘¿Y ahora que?’. Hij presenteerde 'Tonterías las justas' van mei 2010 tot juli 2011, gevolgd door het vervolgprogramma 'Otra movida' van augustus 2011 tot 2012. Vervolgens presenteerde hij 'Así nos va' vanaf februari 2013. Florentino Fernández blijft actief in de entertainmentwereld. Hij heeft onlangs meegewerkt aan Telecinco's Gran Hermano 15 en gaat een programma presenteren genaamd Killer Karaoke op Cuatro met Patricia Conde. Hij houdt van koken en deed mee aan MasterChef Celebrity, waarbij hij als tweede eindigde. Momenteel werkt hij aan een nieuw project met José Mota en Santiago Segura, en is hij verschenen in Bertín Osborne's show Mi casa es la tuya. Hij heeft gewerkt voor diverse zenders, waaronder Telecinco, Cuatro, Neox, La Sexta en Antena 3, gedurende zijn meer dan dertig jaar in de entertainmentwereld.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Spanje

Marujita Díaz

María del Dulce Nameo Díaz Ruiz, wiens artistieke naam Marujita Díaz was, diende als actrice, comic vedette, zangeres, cupletista en televisiedirigent in Spanje, die in de jaren 1950 en 1960 de beroemdheid in de nationale bioscoop bereikte. Ze noemden haar de koningin van het Spaanse dagboek. Hij nam deel aan theater, muziektijdschriften, bioscoop en televisie, speelde stijlen zoals pasodolar, copa, cuplé, zarzuela, tango en Charleston.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Spanje

Pablo Motos

Pablo Motos Burgos werkt als televisiechauffeur, radiopresentator, komiek en Spaans zakenman. Sinds 2006 leidt hij het interviewprogramma The Ant. Daarnaast deelt zij de eigendom van producent 7 en de actie met producent Jorge Salvador, een bedrijf dat momenteel El anteguero beheert en andere projecten.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Spanje

Ramón Cabrera y Griñó

Ramón Cabrera y Griñó, geboren in Tortosa, Spanje op 27 december 1806, leidde een complex en vaak brutaal leven gekenmerkt door militaire conflicten en politieke omwentelingen. Geboren uit José Cabrera, een koopvaardijzeeman, volgde hij aanvankelijk een religieuze carrière, bezocht hij een seminarie maar werd uiteindelijk ongeschikt bevonden voor het priesterschap vanwege een gebrek aan roeping. Hij ontving in 1825 een kerkelijke dotatie door overerving. Deze vroege ambitie werd verlaten toen hij steeds meer betrokken raakte bij Carlistische complotten na de dood van Ferdinand VII van Spanje. Cabrera’s opkomst begon tijdens de Eerste Karlistenoorlog, die in 1833 uitbrak. Hij steeg snel op en werd een sleutelfiguur in zowel de Eerste als de Tweede Karlistenoorlog, en verwierf de bijnaam 'El Tigre del Maestrazgo' (De Tijger van Maestrazgo). Gedurende zijn leven droeg hij meerdere titels, namelijk die van 1e Markies van Ter, 1e Graaf van Morella en 1e Hertog van Maestrazgo. Als luitenant-kolonel in 1834, gepromoveerd door Carlos María Isidro, commandeerde hij Karlisten troepen in Catalonië, Aragón en Valencia, en toonde hij een reputatie van durf, fanatisme en wreedheid. Hij versloeg verschillende generaals van Koningin Isabella in veldslagen zoals de Slag bij Maella en verving kortstondig Generaal Manuel Carnicer als commandant na Carnicers executie in 1835. Cabrera's militaire acties werden vaak gekenmerkt door harde maatregelen. Tijdens zijn bevel gaf hij de opdracht tot het doden van ongeveer 1110 krijgsgevangenen, honderd officieren en talrijke burgers; dit omvatte de burgemeesters van Torrecilla en Valdealgorfa, evenals gevangenen tijdens een overwinningsevenement in Burjassot. De executie van zijn moeder, Ana María Griñó, door liberale troepen als vergelding voor zijn daden, bracht hem ertoe wraak te zweren. Hoewel hij bijna een jaar lang weerstand bleef bieden in Centraal Spanje na de overgave van andere Carlisten, werd hij uiteindelijk opgesloten in een Frans fort en vervolgens in Engeland woonde. Hij verscheen in 1848 opnieuw in Catalonië, leidend Carlistische bendes. In maart 1875 publiceerde hij een manifest waarin hij volgelingen verzocht zich te onderwerpen aan Alfonso XII, een actie die ertoe leidde dat Don Carlos hem als verrader verklaarde en hem van zijn titels beroofde. Ramón Cabrera y Griñó overleed in Wentworth, Engeland op 24 mei 1877.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Spanje

Secun de la Rosa

Secun de la Rosa Márquez is een veelzijdige Spaanse kunstenaar, werkzaam als acteur, toneelauteur en regisseur. Geboren in Barcelona op 23 december 1969, is zijn volledige naam Secundino Benjamín Juan de la Rosa Márquez y Ailagas de Carvajal. Hij groeide op in de Verdún wijk nabij Barcelona, als zoon van een vader uit Málaga en een moeder uit Catalonië met afkomst uit Cádiz. Op 20-jarige leeftijd verhuisde hij naar Madrid om zijn passie voor Dramatische Kunst na te streven, waarbij hij studeerde aan Cristina Rota's atelier en later bij Alberto Miralles. Zijn vroege carrière omvatte deelname aan workshops onder leiding van Sanchís Sinisterra, Milagros Viñas en Joaquín Oristrell, en hij werd geregisseerd door Will Keeane in een productie van Hamlet. De theatrale inspanningen van De la Rosa zijn belangrijk voor zijn artistieke identiteit. Hij heeft samen met Pilar Castro en Aitor Merino de theatergezelschap Caracalva opgericht en heeft verschillende toneelstukken geschreven en geregisseerd, waaronder El rincón de la borracha , Radio para , A las tantas , rADIO rARA (dat in 1999 in première ging en uitgebreid op tournee is geweest), Louella Persons (2013), Los años rápidos , El disco de cristal en Las piscinas de la Barceloneta (2021). Hij wordt beschouwd als deel van de 'generatie van de jaren 90' groep jonge acteurs. In 2009 schreef hij het script voor de XII editie van de Max Awards. Secun de la Rosa's schermwerk is de afgelopen jaren gestaag toegenomen. Hij is verschenen in talrijke televisieseries zoals Los irrepetibles , Aída (2005-2014), Paco y Veva , 7 vidas , Cuéntame cómo pasó , El grupo , Policías , Compañeros , Paquita Salas en 30 monedas . Zijn filmcredits omvatten rollen in Las brujas de Zugarramurdi (2013), Pieles (2017), La pequeña Suiza (2019), El Bar (2017) en Negociador (El problema número uno) (2014). Hij maakte zijn filmdebuut in de muzikale romcom The Cover (2021), die hij ook schreef en regisseerde. Deze film leverde hem de UMA Young Jury Award voor Beste Speelfilm op tijdens het Malaga Film Festival in 2021 op. Secun de la Rosa heeft erkenning gekregen voor zijn acteerwerk, met de Premio al mejor actor de la Unión de Actores in zowel 2003 voor Días de fútbol als 2010 voor Aída .

Bekijk profiel

Comedians per land bekijken

Albanië 1

Armenië 1

Argentinië 24

Oostenrijk 28

Australië 22

Azerbeidzjan 1

België 13

Bulgarije 31

Benin 2

Bolivia 1

Brazilië 12

Canada 48

Zwitserland 17

Chili 8

Kameroen 1

China 7

Colombia 2

Tsjechië 7

Duitsland 188

Denemarken 17

Dominicaanse Republiek 1

Algerije 2

Estland 5

Egypte 4

Spanje 74

Finland 15

Frankrijk 214

Verenigd Koninkrijk 227

Ghana 3

Griekenland 18

Guatemala 1

Hongarije 7

Indonesië 8

Ierland 28

Israël 9

India 11

Irak 3

Iran 6

Italië 136

Jamaica 1

Japan 35

Kenia 3

Korea, Zuid 20

Kazachstan 1

Libanon 5

Litouwen 1

Letland 1

Marokko 17

Myanmar 1

Malta 1

Malawi 2

Mexico 28

Maleisië 7

Nigeria 19

Nicaragua 2

Nederland 2

Noorwegen 12

Nepal 3

Nieuw-Zeeland 9

Peru 2

Filipijnen 35

Pakistan 7

Polen 8

Portugal 7

Qatar 1

Roemenië 1

Servië 3

Rusland 9

Saudi-Arabië 4

Zweden 101

Slovenië 4

Slowakije 2

Thailand 2

Tunesië 4

Turkije 5

Taiwan 1

Oekraïne 7

Oeganda 7

Verenigde Staten 213

Uruguay 1

Oezbekistan 1

Vietnam 1

Zuid-Afrika 2

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?

Vertel ons over die persoon, of over jezelf als je comedian bent. We bekijken elk voorstel met de hand en vertalen goedgekeurde profielen in alle 26 talen.

Comedian toevoegen

Menu

Taal

Categorieën

Instellingen

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Andreu Buenafuente

Berto Romero

Charo

Chema Trueba

Chiquito de la Calzada

El Gran Wyoming

Enrique San Francisco

Florentino Fernández

Marujita Díaz

Pablo Motos

Ramón Cabrera y Griñó

Secun de la Rosa

Comedians per land bekijken

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?