Chris Sommer pochodzi ze Szwajcarii i Austrii i pracuje jako scenarzysta i pisarz komediowy. Stał się znany. Kiedy pracował nad wieczornym pokazem Neo Magazine Royale i współpracował z Giulią Becker nad moderowanym podcastem Drinnie.
Christian Hölbling, urodzony 21 czerwca 1972 roku w Bruck an der Mur (Steiermark), jest wszechstronnym austriackim artystą rozrywkowym. Uznawany jest za artystę kabaretowego, komika, piosenkarza i autora. Po ukończeniu Handelsakademie Bruck/Mur w 1991 roku, podjął różnorodne ścieżki twórcze, w tym wczesne doświadczenia kabaretowe w szkole, służbę społeczną w domu dla niepełnosprawnych, pracę jako dziennikarz w codziennym dzienniku, założenie magazynu kulturalnego oraz planowanie programów w Kunsthaus Mürzzuschlag. Uczestniczył również w seminariach poświęconych kuglarstwu, komedii, pantomimie, teatrowi przedmiotowemu i treningowi głosu. Od 1991 roku pracuje jako solowy artysta kabaretowy. Kariera Hölblinga charakteryzuje się licznymi nagrodami i różnorodnymi projektami. W 1992 roku otrzymał Nachwuchspreis Grazer Kleinkunstvogel za swój pierwszy występ, 'G’schichterln für’s Herzerl'. Od 1998 do 2020 roku był związany z Rote Nasen Clowndoctors jako Dr. He. W 2000 roku stworzył postać Helfrieda, sadystycznego doradcy akademickiego, która stała się centralnym elementem jego pracy i otrzymała wiele nagród, w tym Tollwood-Künstlerpreis (2000), Trophée Perrier Comedy Award (2000) oraz Wiener Kabarett Förderpreis (2001). Reżyserował Internationale Humorfestival Velden od 2009 do 2018 roku i od 2016 roku regularnie prowadzi talk-show 'Helfrieds Strenge Kammer' jako Helfried. Hölbling nadal tworzy i występuje. Od 2016 roku publikuje miesięczną rubrykę o nazwie 'Gedankenspiele' w Kleine Zeitung, a w 2019 roku wydał album 'Lieder nahe am Wasser'. Jego książka 'Ins Astloch gemurmelt' ukazała się w 2020 roku, po niej program kabaretowy 'Deppendiplom' w 2021. Obecnie mieszka w Kärnten od 2001 roku i współprowadzi 'Late Night im Hafen' z Marią Weichesmüller od 2024 roku. Program poświęcony 25. rocznicy postaci Helfried, 'Helfried - Unverändert NEU!', jest zaplanowany na rok 2025 z Marią Weichesmüller, a jego nowy program solowy, "Der Wechselseitige", porusza tematy pochodzenia, tożsamości, języka, politycznych mitów i osobistych głębi. Recenzja w Kleine Zeitung (6 marca 2026) oceniła jego występ jako 'zdecydowanie polecany'.
Daniel Keberle, urodzony 1 czerwca 1972 roku w Wiedniu, jest austriackim aktorem, komikiem, aktorem dubbingowym i lektorem. Posiada obywatelstwo austriackie oraz pozwolenia na pracę w Unii Europejskiej. Na początku kariery pracował jako statysta od lat 80., a później otrzymał role, takie jak kierowca podczas produkcji filmu „Trzej Muszkieterowie” w 1993 roku. Szkolenie Keberle obejmowało studia w Konserwatorium Muzyki i Sztuk Scenicznych Franz Schuberta w latach 1993–1996, gdzie uzyskał dyplom aktora. Występował w licznych teatrach na terenie Austrii i Niemiec, w tym w Volkstheater i Theater der Jugend w Wiedniu, Landestheater Coburg, Schauspielhaus Wien, Salzburger Landestheater, Landestheater Niederösterreich, Kabarett Simpl, Schauspiel Frankfurt oraz na Festiwalu w Salzburgu. W latach 90. był członkiem zespołu teatralnego Theaterensemble Theater zum Fürchten, występując w Scala Wien począwszy od 1995 roku. Do jego ról teatralnych należą m.in. rola Laertes’a w „Hamlecie” w Schauspiel Frankfurt oraz Walentyn w „Faustie” Goethego na Expo Hannover 2000. Daniel Keberle wystąpił w wielu produkcjach filmowych i telewizyjnych, w tym w 'Ein fast perfekter Seitensprung' (1996), 'Die Knickerbocker-Bande' (1997), 'Eine Familie zum Küssen' (1997), 'Tatort: Nichts mehr im Griff' (2001) oraz 'Bauernprinzessin' (2004) i jej kontynuacjach. Pojawiał się również gościnnie w serialach takich jak 'Medicopter 117 – Jedes Leben zählt', 'Julia – Eine ungewöhnliche Frau,' 'Schlosshotel Orth' i 'Kommissar Rex.' W szczególności film 'Alles wird gut' (2016), w którym wystąpił, otrzymał nominację do Oscara za 'Krótki Film Fabularny'. Nadal pracuje jako aktor, komik i lektor, z niedawnymi rolami w produkcjach takich jak ACHZIG PLUS (2023) i KOPFTUCHMAFIA (2023).
Ernst Waldbrunn, urodzony jako Ernst Karl Anton Waldbrunn 14 sierpnia 1907 roku w Krumau, Bohemia (obecnie Český Krumlov, Republika Czeska), był austriackim aktorem i artystą kabaretowym. Jego ojciec, Karl Waldbrunn, zajmował stanowisko urzędnika państwowego z Wiednia, a matka, Rosa Lederer, pochodziła z Mies i była córką żydowskiego handlarza węglem i tytoniem. Dzieciństwo spędził w Brüx, gdzie jego ojciec pełnił funkcję administratora powiatu. Formalne wykształcenie Waldbrunna obejmowało studia prawnicze na naleganie ojca, zakończone doktoratem prawa z Pragi. Rozpoczął karierę teatralną w 1928 roku w Teplitz-Schönau, gdzie reżyserował i występował. Jednak jego wczesna kariera na scenach niemieckich została przerwana przez wzrost nazistowskiego reżimu. Podczas pracy w Theater Gleiwitz stanął przed trudną sytuacją, zmuszony do występów dla strażników obozu koncentracyjnego Auschwitz ze względu na zaklasyfikowanie go jako „żydowskiej mieszanki”. We wrześniu 1944 roku został deportowany do podobozu Auschwitz w Gleiwitz, ale udało mu się uciec w październiku, znajdując schronienie w Wiedniu. Po II wojnie światowej Waldbrunn odniósł ponowny sukces, występując w kabarecie Simpl u boku Karla Farkasa od 1945 roku. Zdobył znaczną sławę dzięki podwójnym konferansjerom napisanym przez Hugo Wienera, formatowi wynalezionemu wcześniej przez Karla Farkasa i Fitzja Grünbauma w 1922 roku. Był członkiem Theater in der Josefstadt od 1946 roku do śmierci w 1977 roku. Waldbrunn wystąpił w licznych filmach podczas swojej kariery, w tym w ‘Aufschneider’ i ‘Blue Moon’. W 1965 roku współautorzył sztukę Die Flucht z Lidą Winiewicz, osiągając znaczną uznanie za swoją rolę główną. Jego charakterystyczna jąkawość stała się ukochanym znakiem rozpoznawczym jego stylu komediowego. Współpracował z różnymi artystami, w tym z Fritzem Imhoffem, Mimi Shorp, Rosl Doreną, Seppem Löwingerem i Elfriede Ott. Brał również udział w radiu i pisał scenariusze, a od 1955 roku pojawiał się w telewizji w programach takich jak 'Bilanzen' i rewue 'Simpl'. Nagranie jego występów z Karlem Farkasem, 'Karl Farkas & Ernst Waldbrunn - Doppelconférencen', jest częścią edycji ‘Best of Kabarett’. Ernst Waldbrunn zmarł 22 grudnia 1977 roku w Wiedniu. Był mężem Elfriede Ott od 1950 do 1964 roku. Niedługo przed śmiercią, pod koniec września 1977 roku, doznał udaru. Obecnie upamiętniony jest grobem honorowym na Centralnym Cmentarzu w Wiedniu, co umacnia jego pozycję w historii austriackiej rozrywki.
Gustav Adolf Charlé, znany również jako Gustav Scharlé i nazywany Schacherl do 1902 roku, był austriackim aktorem, tenorem, komikiem i dyrektorem teatru.
Urodzony w Austrii, Herbert "Happi" Prikopa pracował jako prezenter telewizyjny, dyrygent, tenor w operze, aktor, kompozytor, pisarz, pianista i kabaretyk.
Joe Furtner, urodzony w Wiedniu w 1893 roku, był niemieckim aktorem i komikiem. Uważał Berlin za swój drugi dom, żyjąc i pracując tam przez wiele lat, zachowując jednocześnie swój wiedeński urok. Zaczynał występować w Kabarecie Komików już w 1939 roku, pojawiając się w programach do 1942 roku i ponownie w 1947. W 1947 roku występował z Helmut-Zacharias-Quartett i 'Czy pamiętasz? - Cykl melodii' autorstwa Rudolfa Nelsona w Neuen Scala/Kabarecie Komików, przy czym Hanns Geert prowadził i grał na pianinie. Był również przedstawiony na okładce magazynu/czasopisma w 1940 roku jako część zespołu Kabaretu Komików. Kariera Furtnera obejmowała teatr, film i radio. Pojawił się w kilku rolach filmowych i często występował w teatrach, takich jak Hebbel-Theater, Schauspielhaus Hansa, Berliner Theater an der Nürnberger Straße i Renaissance-Theater. Był Spielleiterem (reżyserem) w Kabarett der Komiker pod kierownictwem Williego Schaeffersa i przez wiele lat występował tam jako performer. Praca radiowa stwarzała liczne możliwości, szczególnie gdy potrzebna była postać wiedeńska. Grał rolę Herr Hubera w radiowym serialu 'Die Arche Noack' z 1953/54, a także takie role jak Pilkington w 'Da werden Tiere zu Hyänen' (1949) i Bellicek w 'Der kleine Grenzverkehr' (1953), oraz Prof. Düring w 'Der Kammersänger' (1959). Wystąpił również w telewizyjnym programie rozrywkowym 'Wir senden Frohsinn - wir spenden Freude' w 1943 roku, wykonując segment zatytułowany 'Wenn's dem Esel zu wohl wird' autorstwa Jo Hannsa Rösler, który zawierał różne postacie. Transmisja radiowa z 8 października 1943 roku, trwająca od 14:30 do 16:00, odbyła się w Kuppelsaal des Reichssportfeldes. Furtner jest najbardziej znany ze swojej roli profesora Quatschnie w radiowym programie "Die Insulaner" w latach 1948–1961, postać, którą często nazywał przez pseudonim „profesor Quatschnie”. Często grał sympatyczne postacie w przedstawieniach teatralnych i filmach. Charakterystyczną cechą jego występów było zabawne odmawianie zapłaty za piwo po ofiarowaniu ludzi papryczek. Joe Furtner poślubił Johanne Sophie Krüger w 1943 roku. Podpisał zdjęcie Philipsa i był częścią zespołu, który pojawił się w publikacji z 1940 roku z Berlina P. W. Brocker.
Marion Petric była wszechstronnym austriackim artystą, który pracował jako komik, naśladowca głosu, wokalista, aktor głosu, prezenter, kabaretyk i aktorka.
Philipp "Phil" Laude jest niemiecko-austriackim komikiem, byłym producentem filmów internetowych, aktorem i piosenkarzem. Był znany jako członek komediowego trio Y-Titty.
Roman Felix Szeliga pracuje jako lekarz, jest moderatorem, prowadzi seminaria, pisze książki i wykłada na temat humoru jako mówca; Inspiruje także jako magik amator. Prezentuje swoje występy głównie w Austrii, uzupełnione zadaniami w Niemczech i Szwajcarii.
Tricky Niki pochodzi z Austrii i pracuje jako brzuchomówca, komik i artysta. W krajach niemieckojęzycznych stał się znany, ponieważ był tam, w swoich pokazach, z interaktywną publicznością, komedią i magią.
Wiktor Oliver von Samek, znany zawodowo jako Vic Oliver, urodził się w Wiedniu 8 lipca 1898 roku, jako syn barona Viktora von Sameka. Pochodząc z rodziny żydowskiej, wcześnie wykazał się znacznymi umiejętnościami sportowymi, wygrywając w 1914 roku austriacki juniorski mistrzostwo tenisa. Rozpocząwszy edukację na Uniwersytecie Wiedeńskim z zamiarem studiowania medycyny, później poświęcił się muzyce, wykazując niezwykły talent jako skrzypcowy cudotwórca i otrzymując lekcje od Mahlera. Podczas I wojny światowej służył w austriackiej kawalerii na stanowisku adiutanta. Po zakończeniu wojny piastował krótkotrwałe stanowiska zarówno w bankowości, jak i w przemyśle tekstylnym; następnie podjął działalność muzyczną, która obejmowała grę na perkusji w zespole jazzowym w Rouen i Le Havre. Kariera Olivera nabrała transatlantyckiego charakteru w 1922 roku, kiedy to podróżował do Stanów Zjednoczonych. Jego występy sceniczne obejmowały produkcje z gatunku vaudeville, a w 1923 roku został członkiem grupy jazzowej 'The Nine Nights of Jazz'. Partnerstwo ze skrzypaczką Margaret Crangle rozpoczęło się w 1924 roku, tworząc duet. Kluczowym momentem było zdarzenie z 1928 roku, kiedy to przypadkowo spadł ze stołka pianinowego, wywołując śmiech i ujawniając jego talent komediowy. To odkrycie doprowadziło do zaangażowania w Palace Theatre w Nowym Jorku w 1929 roku, co oznaczało początek jego kariery jako komika. Szybko zyskał popularność w Wielkiej Brytanii po występie w London Palladium w 1931 roku, znany ze swojego uprzejmego humoru, czasami ryzykownego stylu kabaretowego i celowo słabej gry na skrzypcach. W latach 30. i 40. XX wieku Oliver stał się filarem brytyjskiej rozrywki. Już w 1935 roku był główną gwiazdą London Palladium i dzielił rekord pod względem liczby występów w Holborn Empire z Maxem Millerem. Grał w rewiiach, takich jak 'Follow the Sun' w 1934 roku, gdzie poznał Sarah Churchill. Ożenił się z nią w Boże Narodzenie 1936 roku w Nowym Jorku; później rozwiedli się w 1945 roku. Podczas II wojny światowej występował w kilku popularnych rewiiach i prowadził program radiowy BBC 'Hi, Gang!', a także był pierwszym gościem programu 'Desert Island Discs' w 1942 roku. W 1944 roku założył Orkiestrę Koncertową Vica Olivera, specjalizującą się w lekkiej muzyce klasycznej. Kontynuował występy w programach rozrywkowych i pantomimach, a także grał w filmach takich jak 'Rhythm in the Air' (1936) i 'Meet Mr. Penny' (1938), oraz w serialu telewizyjnym 'Hotel Imperial' (1958-1960). W 1948 roku uzyskał brytyjskie obywatelstwo i poślubił Natalie Frances Conder w 1946 roku, mając z nią córkę. Życie zawodowe Olivera zakończyło się przedwcześnie, gdy doznał omdlenia i zmarł podczas koncertu w Johannesburgu, w Republice Południowej Afryki, 15 sierpnia 1964 roku, w wieku 66 lat.
Albania
1
Armenia
1
Argentyna
24
Australia
22
Azerbejdżan
1
Belgia
13
Bułgaria
31
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
12
Kanada
48
Szwajcaria
17
Chile
8
Kamerun
1
Chiny
7
Kolumbia
2
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Estonia
5
Egipt
4
Hiszpania
74
Finlandia
15
Francja
211
Wielka Brytania
148
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Węgry
7
Indonezja
8
Irlandia
20
Izrael
9
Indie
11
Irak
3
Iran
6
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
35
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
1
Liban
5
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
3
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Słowenia
4
Słowacja
2
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
1
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
1
Uzbekistan
1
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
2
Austria ma wyraźną tradycję komediową ukształtowaną przez teatr, kabaret, telewizję i występy na żywo. Austriaccy komicy działają w wielu formach rozrywki, od tradycyjnego Kabarett i satyry po nowoczesny stand-up, komedie sytuacyjne i telewizję.
Katalog GiggleTime łączy austriackich komików, wykonawców stand-upu, artystów kabaretu, aktorów komediowych i inne osobowości związane z komedią i rozrywką w Austrii. Przeglądaj profile powyżej, aby odkryć wykonawców z różnych pokoleń i dowiedzieć się więcej o ich karierach.
Kabaret to jedna z charakterystycznych form austriackiego humoru. Tradycja łączy humor z komentarzem na temat społeczeństwa, polityki, kultury i codziennego życia, często wykorzystując opowiadanie historii, postacie, ironię i satyrę.
Wiedeń od dawna jest ważnym centrum austriackiego kabaretu i teatru, z artystami występującymi w dedykowanych lokalach Kabarett, a także w teatrach i innych przestrzeniach kulturalnych. Ta tradycja trwa do dziś, obok nowszych form występów stand-upowych i komediowych.
Austriackie kabarety mogą oscylować od bardzo aktualnych satyr po humor oparty na obserwacjach i występy oparte na postaciach, co zapewnia scenie komediowej tego kraju szeroki wachlarz stylów.
Nowoczesny stand-up comedy zyskuje coraz większą widoczność w Austrii, a komicy występują w klubach, teatrach, barach, na festiwalach oraz w innych miejscach z koncertami na żywo.
Wiedeń jest ważnym centrum komedii, ale występy można znaleźć również w miastach takich jak Graz, Salzburg, Linz i Innsbruck. Austriacki obieg komediowy obejmuje zarówno uznanych wykonawców, jak i nowszych komików rozwijających swój materiał podczas występów na żywo.
Niektórzy komicy koncentrują się na codziennych obserwacjach i osobistych historiach, podczas gdy inni łączą stand-up z improwizacją, satyrą, postaciami lub występem teatralnym.
Telewizja przedstawiła pokolenia austriackich komików publiczności na całym kraju i w świecie niemieckojęzycznym. Seriale komediowe, programy z improwizacjami, talk show i formaty rozrywkowe zapewniły platformy dla wykonawców z różnych środowisk.
Austriaccy komicy i aktorzy również pracują w filmie i teatrze, a wielu wykonawców przemieszcza się między sceną a ekranem podczas swojej kariery. To przenikanie się aktorstwa i komedii jest ważną częścią austriackiego przemysłu rozrywkowy.
Ponieważ austriaccy artyści często występują w mediach niemieckojęzycznych, ich publiczność może sięgać poza Austrię do Niemiec, Szwajcarii i innych społeczności posługujących się językiem niemieckim.
Wiedeń ma szczególnie silne powiązania z austriackim komizmem, teatrem i kabaretem, ale scena komediowa tego kraju sięga daleko poza stolicę.
Teatry regionalne, miejsca kultury i wydarzenia komediowe oferują możliwości dla artystów na terenie całej Austrii. Różne miasta i regiony wnoszą własną publiczność i wpływy, a media języka niemieckiego umożliwiają austriackim komikom dotarcie do znacznie szerszego rynku.
Platformy cyfrowe otworzyły kolejną drogę dla wschodzących artystów. Podcasty, YouTube, media społecznościowe i serwisy streamingowe umożliwiają austriackim komikom publikowanie szkiców, klipów komediowych i innych treści bezpośrednio dla odbiorców.
Szukasz austriackich komików, austriackich stand-up comedianów lub wykonawców komediowych z Austrii? Przeglądaj katalog GiggleTime powyżej, aby odkryć artystów z różnych dziedzin austriackiej komedii i rozrywki.
Skorzystaj z funkcji wyszukiwania, aby znaleźć konkretnego komika lub przeglądaj profile, aby odkryć nowe nazwiska. Profile poszczególnych komików mogą zawierać informacje biograficzne, szczegóły kariery, występy, zdjęcia i inne ciekawe fakty.
Niezależnie od tego, czy interesuje Cię austriacki stand-up comedy, Kabarett, austriaccy komicy filmowi i telewizyjni, czy znani komicy z Austrii, GiggleTime ułatwia poznanie osób stojących za austriackim humorem.
Katalog stale się powiększa wraz z dodawaniem nowych austriackich komików i osobowości komediowych.
