Jenny Howard

Zaczęła swoją karierę w londyńskich występach muzycznych w halach i wyszła za mąż za Percy'ego Kinga, który później został jej menadżerem. Rozpoczęwszy karierę w Anglii, początkowo zyskała sławę jako „biedaczka Gracie Fields”, naśladowując Gracie Fields podczas występów scenicznych i nagrywając wersje jej piosenek, często wydając te nagrania na tańszych wytwórniach po własnych wydaniach Gracie. Krytycy zwrócili uwagę na to porównanie.

Howard i Percy King przenieśli się do Australii w 1929 roku i występovali razem na obwodzie Tivoli. Wróciyli do Australii w 1940 roku, osiadając w Bondi, i tam pozostali do końca życia. Podczas II wojny światowej zebrano dzięki niej znaczne fundusze na rzecz Wielkiej Brytanii, a ona wielokrotnie występowała dla wojsk alianckich w Korei w latach 50., w tym podczas tournée w 1954 roku. Występowała również w koncertowych tournée do Papui-Nowej Gwinei podczas wojny i często pojawiała się w programach radiowych z różnorodnymi występami. Przerwała przedstawienie "The Crazy Show" 27 maja 1941 roku, aby ogłosić zatopienie Bismarcka.

Kariera Howarda obejmowała szeroki zakres występów. Grając w produkcjach Tivoli, współpracowała z George’em Wallace’em, który skomponował „A Brown Slouch Hat” specjalnie dla niej; wielokrotnie prezentowała ten utwór na scenie, w tym dla personelu wojskowego stacjonującego w obozach armii. Piosenka została pierwotnie napisana dla „Bubby’ego” Allana i później spopularyzowana w radiu przez Joy Nichols. Specjalizowała się jako pantomimiczny „principal boy”, często występując w produkcjach takich jak *Babes In the Woods*, *Robin Hood*, *Peter Pan*, *Aladdin And His Wonderful Lamp*, *Dick Whittington and His Cat* i *Jack And The Beanstalk*. Podczas tournée z The Jenny Howard Show, będącej częścią firmy Sorlie Revue, wystąpiła w Canberze w 1953 roku u boku akrobatycznych klaunów The Flying Warrens i June Daunt. Podobnie, w Broken Hill w 1955 roku jej występy obejmowały występy z cyrkowymi zespołami The Myrons i The Muracs, wokalistkami The Bridges Sisters oraz tancerzami The Sadler Twins. Opisano ją jako „ulubioną angielską artystkę Australii”. W 1979 roku Jenny i Percy ponownie pojechały na tournée po Australii na obwodzie Tivoli. Jej pierwszy występ to był *Fun’s A Buzzin* z Dixie Rose, Honest John Gilbert i Connie Chalmers. Później w swojej karierze grała rolę Berthy w musicalu scenicznym *Pippin* w 1974 roku i występowała w Orton’s Music Hall w Surfers Paradise, śpiewając „Nobody Loves A Fairy When She’s 40”. Jenny Howard zmarła w Tweed Heads, Nowa Południowa Walia, w 1996 roku, dożywszy wieku 94 lat. Artykuły o niej i „A Brown Slouch Hat” pojawiły się w *On Stage* (marzec 2023) oraz w *Australian Journal of Biography and History* później w 2023 roku; została również uwzględniona w Australian Dictionary of Biography, który teraz zawiera nagrania dźwiękowe. Czasami określana jako „niepoprawna kłamczucha” lub „nieustająca samozachwytniczka”, ożywiła „A Brown Slouch Hat” czterdzieści lat po jego powstaniu podczas koncertu na żywo w towarzystwie Duntroon Military Band.