GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Komicy z Niemcy

Katalog komików Niemcy — Profile, biografie, zdjęcia i linki społecznościowe komików z Niemcy.

Dodaj komika
Reset
188 Komicy
Guido Cantz, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Guido Cantz

Guido Cantz, urodzony 19 sierpnia 1971 roku w Porz am Rhein, jest niemieckim prowadzącym programy telewizyjne i komikiem. Uczęszczał do gimnazjum Maximilian-Kolbe w Kolonii-Wahn i zdał maturę. Cantz rozpoczął występy komediowe na Karnawale w Kolonii w 1991 roku, czasami występując nawet do 250 razy w sezonie. W latach 1991–1994 podążał ścieżką łączącą studia Zarządzania Przedsiębiorstwem na Uniwersytecie w Kolonii z praktycznym szkoleniem mającym na celu uzyskanie kwalifikacji asystenta handlowego z uprawnieniami państwowymi. To szkolenie zakończyło się w 1996 roku w Szkole Zawodowej Joseph-DuMont. Od 1998 roku pracuje dla niemieckich nadawców, pojawiając się w programach komediowych takich jak Quatsch Comedy Club i TV Total, a także w innych programach, takich jak Ottis Schlachthof i Genial daneben. Ponadto jego kariera telewizyjna obejmuje prowadzenie teleturniejów, takich jak Deal or No Deal, oraz różnorodnych programów rozrywkowych, w tym Karnevalissimo, Kenn ich?, Die Edgar-Wallace-Show i Wie geil ist das denn? Guido Cantz regularnie występował ze swoimi solowymi programami na scenie w całej Niemczech od 2006 roku. W 2017 roku świętował swoje 25-lecie na scenie, nazwane "Blondiläum". Jego styl komediowy charakteryzuje się naturalnym poczuciem humoru i celnymi żartami, poruszając tematy takie jak zmiany klimatyczne, sztuczna inteligencja i poprawność polityczna. Wplata również osobiste doświadczenia rodzinne w swoje występy i porusza problemy takie jak kryzysy wieku średniego. W 2022 roku wygrał drugi sezon programu Der König der Kindsköpfe oraz prowadził reaktywowane programy 7 Tage, 7 Köpfe i Ich setz auf Dich. Od 2024 roku będzie prowadził reaktywację programu Glücksrad. Od 2024 roku bawi fanów już 34 lata i jest uważany za jednego z najbardziej znanych komików w Niemczech.

Günther Lüders, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Günther Lüders

Günther Lüders, urodzony 5 marca 1905 roku w Lubece, był niemieckim aktorem, którego kariera trwała ponad cztery dekady. Pochodził z rodziny związanej z żeglugą; jego dziadek, Johannes Meno Wilhelm Lüders, współzałożył firmę żeglugową Lüders & Stange w 1865 roku, a jego ojciec, Carl, kontynuował działalność jako armator i kupiec. Po ukończeniu Katharineum do osiągnięcia pełnoletności oraz odbyciu praktyki handlowej w latach 1921–1923, podjął studia aktorskie u Karla Heidmanna. Na początku kariery Lüders dołączył do Wanderbühne (wędrownego teatru) Städtebund-Theater w 1923 roku, występując w miastach takich jak Lubeck, Dessau i Frankfurt nad Menem w latach 20. XX wieku. Od 1934 roku występował w teatrach berlińskich, a jego debiut filmowy miał miejsce tego samego roku w "Die Insel". W jego dorobku znalazły się role w takich znanych filmach jak "Drei Männer im Schnee" (1951), "Das sündige Dorf" (1954) i "Das Wirtshaus im Spessart" (1958). Spróbował również sił jako reżyser, tworząc filmy takie jak "Wenn wir alle Engel wären" (1956) i "Ihr 106. Geburtstag" (1958). Krótkotrwałe uwięzienie w obozie koncentracyjnym Esterwegen w 1935 roku było wynikiem jego krytycznych poglądów na reżim nazistowski. Po II wojnie światowej Lüders kontynuował intensywną pracę w teatrze, obejmującą występy w teatrach w Flensburgu, Lbecku i Hamburgu. W latach 1947–1954 był znanym członkiem Schauspielhaus Düsseldorf pod kierownictwem Gustafa Gründgensa. Uznawany był za jednego z najbardziej poszukiwanych aktorów teatralnych swoich czasów. Oprócz pracy na scenie i w filmie, od 1946 roku uczestniczył w ponad stu spektaklach radiowych, często wcielając się w role główne. Lüders również dostarczał teksty do "Die Rückblende" w latach 60. i był znany ze swoich interpretacji utworów poetów takich jak Joachim Ringelnatz, Christian Morgenstern i Wilhelm Busch. Mieszkał w Urfeld am Walchensee od 1954 roku aż do śmierci 1 marca 1975 roku w Düsseldorfie, tuż przed swoimi 70. urodzinami. Jego wkład w niemiecką rozrywkę został uhonorowany nagrodą German Kleinkunstpreis w 1974 roku.

Hans Süper, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Hans Süper

Hans Süper, niemiecki muzyk i komik, urodził się 15 marca 1936 roku w Kolonii jako Johannes 'Hans' Süper junior. Zmarł w Kolonii 3 grudnia 2022 roku w wieku 86 lat na raka wątroby. Jego ojciec, Hans Süper senior, był członkiem Kölner Gesangsquartet De Vier Botze, co ustanowiło wczesne połączenie z muzyką w rodzinie. Süper rozpoczął swoją karierę artystyczną około 1950 roku z starszym bratem Paulem 'Charly' Süper jako 'Zwei Schnürreme,' grając na akordeonie. W tym czasie poznał Hansa Zimmermanna, który został jego przyszłym partnerem w Colonia Duett. Od 1974 do 1990 roku Süper i Zimmermann tworzyli Colonia Duett, bawiąc publiczność głównie podczas karnawału. Ich występy charakteryzowały się improwizowanymi dowcipami i kompozycjami w stylu Moritaten opartymi na frazie 'Du Ei,' która później zyskała ogólnokrajową sławę dzięki występom telewizyjnym w WDR, ARD i ZDF. Duet osiągnął szczyt 250-300 występów rocznie. Po odejściu Zimmermanna, Süper połączył siły z Wernerem Keppelem od 1991 do 2002 roku jako Süper-Duett, kontynuując ten sam styl widowisk scenicznych. Süper-Duett oficjalnie pożegnał się w styczniu 2002 roku w Kolonii, w Gürzenich. Süper coraz częściej używał wysokiego niemieckiego w swoich późniejszych występach, co stanowiło kontrast z dialektem jego partnera. W 2004 roku na krótko zaprzestał występów, ale powrócił w latach 2011 i 2012 z programem „Mein Leben mit der Flitsch”. Program ten, wraz z jego autobiografią o tym samym tytule, opublikowaną w marcu 2011 roku przez Helmuta Frangenberga, podkreślał jego związek z charakterystycznym instrumentem, czyli mandoliną wykonaną przez jego ojca podczas wojennego uwięzienia, zdrobnieniem „Flitsch”. Wystąpił na wydarzeniach takich jak 'Coelner Giganten' w 2012 roku i ogłoszeniu Dreigestirn w Kolonii w styczniu 2013 roku. W październiku 2016 roku wystąpił na 'Kölle singt' w Lanxess Arena dla około 12 000 widzów. W lutym 2020 roku otrzymał Dürener Papiermacherorden i był uważany za Karnevalslegende (legendę karnawału) z Kolonii. W 2024 roku planowany jest pomnik w Kolonii-Sülz, a lalka Süpera znajduje się w Hänneschen-Theater.

Heinz Gröning, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Heinz Gröning

Heinz Gröning, urodzony 18 listopada 1965 roku w Emmerich, jest niemieckim komikiem, muzykiem i prowadzącym programy. Znany jest również zawodowo jako 'Der unglaubliche Heinz', persona sceniczna inspirowana Hulkiem. Kariera Gröninga rozpoczęła się od lat występów w teatrze ulicznym i gry w różnych zespołach. Po odbyciu służby wojskowej podjął studia medyczne w Kolonii i ukończył staż pracy jako lekarz patolog. To doświadczenie wpływa na jego obecną pracę, która często zawiera odniesienia medyczne. Gröning zyskał szersze uznanie, począwszy od 2007 roku, jako stały gość w programie 'NightWash' na Comedy Central. Jego występy charakteryzują się śpiewaniem i recytowaniem autorstwa własnych piosenek i wierszy, często używając broszury Reclamu zatytułowanej 'Ich bin ein sensibler Poet, gefangen im Körper eines zu stark behaarten LKW-Fahrers'. Często wplata interludia muzyczne, podchodząc do gitary z ogłoszeniem, że kobiety są obecne, aby być świadkami tego aktu. W trakcie swojej kariery wydał kilka płyt CD i prowadził różne programy telewizyjne, w tym pierwszy sezon 'u. A. w. g. – um Antwort wird gebeten' na Comedy Central na początku 2007 roku oraz 38 odcinków komediowego serialu 'Fun(k)haus' na WDR od czerwca 2007 do maja 2010 roku. Przedstawił również dziesięć odcinków krótkiej 'poetyckiej serii komediowej’ Poetry Comedy na Sat.1 Comedy. Przez ponad trzy dekady Gröning wypracował swój charakterystyczny komediowy styl, łączący teksty stand-upowe z scenami teatralnymi pełnymi ekspresyjnej naśladki i choreograficznych piosenek. Jego świąteczny program komediowy, "VERSCHOLLEN IM WEIHNACHTSSTOLLEN" (Zgubiony w świątecznym cieście drożdżowym), stał się tradycją dla wielu rodzin, porównywany do choinki. Ten spektakl, który wystawia od 25 lat, zawiera parodie artystów takich jak Elvis Presley, Herbert Grönemeyer, Shirin David i Rolf Zuckowski. Krytycy bardzo go pochwalili; Rheinische Post nazwał go najzabawniejszym świątecznym wieczorem komediowym, jaki widzieli, a Kölner Stadtanzeiger opisał go jako bardzo osobisty, bardzo świąteczny i niesamowicie dowcipny. Podczas ponad 307 występów jego pokazy obejrzało ponad 40 000 widzów, generując łącznie ponad 50 milionów śmiechów. Obecnie Gröning koncertuje z programami takimi jak 'Dr. Laugh - BESTE MEDIZIN,' opisywanym jako humoroterapia, i nadal wystawia "Verschollen im Weihnachtsstollen". Na rok 2025 planowana jest nowa wersja jego spektaklu, "Heinz Punkt 25," zawierająca 25% najlepszych dowcipów z jego kariery. Otrzymał liczne nagrody, w tym Kleinkunstpreis Datteln, DER SPEZIALIST Hannover i Tuttlinger Krähe, oraz został nominowany do German Comedy Award.

Henning Schmidtke, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Henning Schmidtke

Henning Schmidtke to niemiecki komik urodzony 3 lutego 1970 roku w Northeim. Spędził dzieciństwo w Hattorf am Harz i ukończył szkołę średnią Ernst-Moritz-Arndt-Gymnasium w Herzberg am Harz w 1989 roku. Schmidtke podjął studia wyższe, studiując niemiecki i angielski w Göttingen. W tym czasie angażował się w działalność muzyczną, grając na pianinie i tworząc zespoły, a także pisał artykuły jako autor dla ulicznego magazynu TagesSatz od 1997 do 2004 roku. W 2002 roku koncertował w Rumunii z zespołem chanson-rock 'Schneemann', otrzymując finansowanie z niemieckiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Od 2004 roku Schmidtke zasłynął jako artysta kabaretowy, muzyk i autor. Początkowo występował pod pseudonimem „Kelvin von der Musikpolizei” i zdobył uznanie dzięki swojemu programowi „Musikpolizei”, który zawierał reinterpretacje znanych rockowych utworów na pianinie. Program ten przyniósł mu nagrodę Bochumer Kleinkunstpreis w 2004 roku. Pisał i komponował również materiały dla innych artystów, takich jak Hennes Bender i Ausbilder Schmidt. W latach 2001–2010 zapewniał muzyczne towarzyszenie grupom teatralnym improwizacyjnym. Jego twórczość obejmuje także komedię radiową, współpracując z Ramoną Schukraft przy programach dla dzieci, takich jak seria „Jimmy Böndchen”. Obecna praca Schmidta koncentruje się na przedstawianiu ogólnie optymistycznego obrazu świata. Od 2011 roku Bastian Pastewka prowadzi podcast z wywiadami 'Schön Reden', a jego występy na żywo obejmują programy takie jak 'No Wumme, No Cry' (który był nadawany w 3sat), 'Hetzkasper – zu blöd für Burnout,' 'Egoland' i 'Es ist nicht alles so scheiße, wie du denkst.' Jest również zwycięzcą Trierer Comedy Slam i gościł w programie z Kolonii Nightwash. Od stycznia 2013 roku Bastian Pastewka występuje jako artysta kabaretowy w programie ZDFinfo 'Berlin Politix.' Jego książka 'Es ist nicht alles so scheiße, wie du denkst' ukazała się w 2021 roku, a towarzyszące jej widowisko sceniczne – połączenie stand-upu i infotainmentu – obecnie jest w trasie koncertowej. Występy Schmidta podkreślają pozytywne zmiany często pomijane przez media, wykorzystując statystyki do poparcia jego argumentu, że ogólnie sytuacja się poprawia. Niedawno zdobył Passauer Scharfrichterbeil w 2024 roku, otrzymując pochwały za oferowanie perspektywy zdolnej do szerzenia zaufania i optymizmu, a także otrzymał nagrodę “Lorscher Abt” w 2024 roku.

Herbert Hisel, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Herbert Hisel

Herbert Hisel, urodzony 22 czerwca 1927 roku w Norymberdze, był znanym bawarskim humorystą z regionu Frankonii. Uważany jest za „ojca” frankońskiego humoru i odniósł znaczny sukces w latach 60. i 70. XX wieku. Przed rozpoczęciem kariery komediowej pracował krótko jako kierowca autobusu po wojnie, a następnie studiował inżynierię mechaniczną. W latach 1953–1961 był zatrudniony jako szef działu w Grundig AG. Jego komediowa podróż rozpoczęła się w 1953 roku od występów amatorskich na imprezach firmowych i świątecznych, festiwalach oraz w namiotach piwnych. Jego pierwszy publiczny występ jako Büttenredner (głoszący z podium) miał miejsce tego samego roku w Karnevalsgesellschaft Rheinländer-Vereinigung w Norymberdze. Szybko zyskał uznanie dzięki swoim występom na Norymberskim Festiwalu Ludowym i w Fürth Geismannsaal. W 1961 roku opuścił swoje stanowisko w Grundig, aby zostać profesjonalnym komikiem, co stanowiło znaczącą zmianę w jego karierze. Jego styl komediowy opisuje się jako suchy, czasami surowy, ale szczery frankoński humor, często zawierający jego charakterystyczne zdanie „Jou werkli.” Hisel wydał swój pierwszy singiel, 'Jahrgang 22,' w 1963 roku, który stał się hitem i zapewnił mu osiem złotych płyt za sprzedaż po 50 000 egzemplarzy każdego z nich. Okładki płyt projektowano w kolorach frankońskiej Rechen (tradycyjnej deski do liczenia). Wystąpił w piętnastu filmach, począwszy od 1967 roku, w tym w kilku komediach erotycznych. Od 1961 do 1966 roku pełnił funkcję prezesa 'Nürnberger Trichter Karnevalsgesellschaft e. V. 1909' i był Faschingsprinzem 'Herbertla I.' w 1966 roku. Z powodu znacznych zaległości podatkowych, bliskich miliona marek, uciekł do Kanady w 1975 roku, gdzie występował przed publicznością niemieckojęzyczną. Zmarł na zawał serca 21 września 1982 roku w pobliżu Toronto w Kanadzie, po wypadku samochodowym. W 2008 roku w Norymberdze postawiono pomnik ku jego pamięci, a w 2016 roku nazwano ulicę jego imieniem, Herbert-Hisel-Weg.

Ingo Insterburg, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Ingo Insterburg

Ingo Insterburg, urodzony jako Ingo Wetzker 6 kwietnia 1934 roku w Insterburgu (dzisiejszy Czerniachowsk, Rosja), był niemieckim muzykiem, komikiem i aktorem. Zmarł 27 października 2018 roku w Berlinie z powodu powikłań związanych z rakiem jelita grubego i został pochowany na cmentarzu Waldfriedhof Dahlem. Jego rodzina uciekła z Prus Wschodnich podczas II wojny światowej w 1944 roku i ostatecznie osiedliła się w Bernburg an der Saale, Saksonia-Anhalt do 1946 roku. Dzieciństwo i młodość spędził w Bernburgu. Po ukończeniu Abitur (świadectwa ukończenia szkoły średniej) w Bernburgu, Ingo przeniósł się do Zachodnich Berlińskich w 1953 roku, zdając egzamin ponownie, ponieważ jego Abitur z NRD nie został uznany. Studiował pedagogikę artystyczną na Hochschule für Bildende Künste Berlin od 1954 do 1959 roku. Na początku kariery towarzyszył aktorowi Klausowi Kinskiemu jako Guitar-Ingo i wydał EPkę zatytułowaną 'Guitar-Ingo' w 1959 roku. Mieszkał również z Kinskiem w mieszkaniu w Zachodnich Berlińskich. Od połowy lat 60. współpracował z Jürgenem Barzem, wydając album 'Barocke Liebeslyrik' w 1968 roku. W 1967 roku Ingo wybrał nazwę Insterburg jako nawiązanie do miejsca swojego urodzenia i współzałożył grupę komediową 'Insterburg & Co.', która istniała do 1979 roku. W jej skład wchodzili m.in. Karl Dall, Jürgen Barz i Peter Ehlebracht, a kolektyw zyskał uznanie pod koniec lat 60. i w latach 70., rozwijając rozpoznawalne podejście artystyczne określane jako „sztuka wyższego nonsensu”. Ich występy zazwyczaj obejmowały komediowe piosenki, krótkie scenki oraz unikatowe, samodzielnie skonstruowane instrumenty, często z improwizowaną komedią słowną. Charakterystycznym utworem był piosenka z niekończącymi się rymami 'Ich liebte ein Mädchen,' opowiadająca o nieudanych romansach w różnych lokalizacjach i czasami adaptowana do wersji "Ich liebte ein Mädchen in Bernburch." Grupa wystąpiła w filmach takich jak Quartett im Bett (1968), Charley's Uncle (1969) i Chapeau Claque (1973), oraz w programach telewizyjnych takich jak Dalli Dalli i Musikladen . Do 1993 roku koncertował z różnymi zespołami pod nazwą 'Insterburg & Co.'. Po rozpadzie grupy w 1979 roku Karl Dall rozpoczął karierę solową. Po rozwiązaniu firmy 'Insterburg & Co.', Ingo początkowo występował jako solista. W 2005 roku wyruszył na trasę koncertową z Karlem Dalle, a później w 2011 roku założył duet o nazwie 'Insterburg & Black' z Lotharem Lechleiterem. Podczas swojej kariery wystąpił w czterech filmach i napisał kilka książek, w tym 'Das Leben des Otto Darmstatt' (1973) i 'Die ersten 23456 Tage meines Lebens' (2001). Zbudował wiele własnych instrumentów, w tym niezwykłe konstrukcje z urządzeń kuchennych. Ingo Insterburg był oddanym wegetarianinem i honorowym członkiem Niemieckiego Stowarzyszenia Wegetariańskiego, oraz przebiegł 21 maratonów do ukończenia 70 lat. Paul Koller, urzędnik kultury z Bernburga, wspomina go jako zabawnego, życzliwego i niewymagającego.

Lisa Feller, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Lisa Feller

Lisa Feller, urodzona w Düsseldorfie w 1976 roku, jest niemiecką aktorką, komikiem, podcasterką i byłą radiową prezenterką. Obecnie mieszka w Münster. Jej kariera rozpoczęła się od studiów z zakresu pedagogiki przedszkolnej na Uniwersytecie w Münster, ze specjalizacją w religii katolickiej, oraz obejmowała pracę jako moderatorka dla uniwersyteckiej stacji radiowej Radio Q. Feller zdobyła również doświadczenie jako aktorka improwizacyjna, będąc członkinią zespołu Placebotheater, który zyskał uznanie dzięki wygranej w Impro-Cup w 2004 roku i Gloria Crown w 2005 roku. Feller jest znana ze swojej pracy w różnych formatach komediowych. Początkowo zyskała uznanie dzięki roli w serialu komediowym 'Schillerstraße,' występując w 5 sezonie w 2010 roku, a także pojawiła się na DVD z okazji rocznicy NightWash w 2011 roku. Występowała jako komik stand-up w programach takich jak Quatsch Comedy Club, Nightwash i RTL II Fun Club. Jej programy na żywo to: 'Kill Bernd – aber vorher bringt er noch den Müll runter' (2010), 'Der Teufel trägt Pampers' (2012), 'Guter Sex ist teuer!' (2014), 'Der Nächste, bitte!' (2017), 'Ich komm’ jetzt öfter!' (2019), 'Dirty Talk' (2022) oraz nadchodzący 'Schön für Dich!' (2025). Pojawiła się również w programach takich jak "Mitternachtsspitzen," "SWR Spätschicht," "Genial daneben" i "Die besten Comedians Deutschlands." Poza występami na scenie stand-upowej, Feller prowadzi kabaretowy program ARD 'Ladies Night' od 2019 roku i współprowadziła 'Das Tier in Dir' z Karstenem Brensingiem w 2019 roku. Spróbowała również swoich sił w podcastingu, prowadząc 'Frau Feller & Frau Jahnke' (2020), 'Midlife-Party' z Jürgenem Bangertem (2021) oraz 'Naschkatzen' z Patricią Kain (2022). Do jej publikacji należą 'Windeln haben kurze Beine' z 2013 roku i 'Mir geht’s gut, nur meine Brüste lassen sich hängen' z 2019 roku. Zaprezentowała swoją wiedzę i błyskotliwość, wygrywając pierwszy sezon programu 'Der unfassbar schlauste Mensch der Welt' w sierpniu 2022 roku, zdobywając tytuł "Unfassbar schlausten Menschen der Welt". Feller otrzymała kilka nagród, w tym nominację do Prix Pantheon w 2012 roku, Bottroper FrechDax w 2017 roku oraz otrzyma Recklinghäuser Hurz i Ehrenpreis des Dattelner Kleinkunstpreises, Das Dattelner NachtSchnittchen w 2025 roku. Ponadto wykonuje lektorskie prace dla projektów takich jak 'Die Gerd-Show' oraz różnych Hörspiele.

Otto Reutter, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Otto Reutter

Otto Reutter, urodzony jako Friedrich Otto August Pfützenreuter 24 kwietnia 1870 roku w Gardelegen, Altmark, Królestwo Prus, był niemieckim komikiem, wykonawcą coupletów i śpiewakiem. Pochodził z ubogiej katolickiej rodziny o korzeniach w Eichsfeld i Altmark, a jego ojciec, Andreas Pfützenreuter, był wędrownym sprzedawcą i weteranem wojskowym. Po ukończeniu szkoły podstawowej i odbyciu nauki zawodu asystenta kupieckiego w latach 1884–1887, przeszedł szkolenie jako pomocnik sprzedawcy. Zaliczył przełomowy rok w 1896 i zyskał sławę po występie w teatrze variety Wintergarten w Berlinie. Przez kolejne dziesięciolecia uważano go za jednego z czołowych artystów sceny w Niemczech. Jego styl komediowy charakteryzował się oryginalnymi, zabawnymi tekstami opowiadanymi w śpiewnym stylu z ironią i dowcipem. Reutter skomponował ponad tysiąc dwuwierszy, czyli zabawnych piosenek kabaretowych; udokumentowano około 400. Wystąpił również w dwóch krótkich filmach, 'Otto bierze ślub' i 'Otto jako służący', w 1912 roku, oraz grał epizodyczne role w innych filmach. Praca Reuttera odzwierciedlała zmiany społeczne i zapewniała pocieszenie w trudnych czasach. Około 1915 roku zaczął występować z „Kriegsrevuen” w Palasttheater am Zoo w Berlinie, a pod koniec 1916 roku jego piosenki zaczęły krytycznie odnosić się do wydarzeń i opinii publicznej. Napisał melancholijny utwór „Ich möcht’ erwachen beim Sonnenschein” o nastroju powojennym. Utrata syna, Otto Reuttera Jr., w bitwie pod Verdun w maju 1916 roku również wpłynęła na jego późniejszą twórczość. W latach 20. głównie występował ze swoimi dwuwierszami w Wintergarten. Miał zamiar przejść na emeryturę jako milioner w 1919 roku po trzydziestoletniej karierze, ale stracił znaczną część swojego majątku z powodu inflacji. Reutter zmarł 3 marca 1931 roku podczas gościnnego występu w Düsseldorfie, w wyniku zawału serca i został pochowany w Gardelegen 7 marca 1931 roku.

Uli Boettcher, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Uli Boettcher

Uli Boettcher to niemiecki komik i aktor, urodzony w Weingarten, w Badenii-Wirtembergii, 16 października 1966 roku. Uczęszczał do gimnazjum Spohn w Ravensburgu do 1982 roku, a następnie odbył staż jako malarz od 1983 do 1986 roku. Zanim zasłynął jako artysta kabaretowy, Boettcher zdobywał doświadczenie pracując jako twórca komiksów, uczestnicząc w teatrze ulicznym i współpracując z grupami teatralnymi niezależnymi. Wczesna kariera obejmowała występ w sztuce Ingrid Lausund 'Krähenoper' w centrum kultury Roxy w Ulm w 1991 roku. Od 1992 do 2009 roku Boettcher był członkiem zespołu w Teatrze Ravensburg, gdzie często prezentował swoje programy solowe i koncertował po Niemczech, Austrii i Szwajcarii. Jeden z jego najbardziej udanych programów solowych, 'Romeo und Julia', trwał od 1991 do 2011 roku i zawierał elementy improwizacji. Od 2000 roku brał również udział w rolach w klasycznych dziełach Szekspira, Lessinga, Schillera i Hofmannsthala podczas Festiwali Klasztornych w Weingarten. W 2003 roku współzałożył Teatr Improwizacyjny Improshnikov, który regularnie występuje w centrum kultury Linse w Weingarten. Kariera Boettchera obejmowała współpracę z Brianem Lausundem przy programach takich jak 'Wir können Alles' i 'Die Auswanderer', oraz z Berndem Kohlheppem przy produkcjach takich jak 'Der unsichtbare Hund,' 'Winnetou IV – Prärie Comedy,’ 'Tonspurpiraten,' i ‘Denn sie wissen (noch) nicht, was sie tun.’ Pojawił się w serialu telewizyjnym 'Tatort' w 2005 i 2012 roku. Jego praca została uhonorowana nagrodami, w tym Nagrodą Publiczności na Festiwalu Teatru Wędrownego Radebeul w 2005 roku, Baden-Württemberg Kleinkunstpreis w 2013 roku oraz Nagrodą Kulturalną miast Ravensburg i Weingarten w 2015 roku. Otworzył Hoftheater, niewielką scenę, w Baienfurt w marcu 2011 roku.

Niemieccy Komicy i Scena Komediowa w Niemczech

Niemcy mają zróżnicowaną kulturę komediową, która obejmuje stand-up, Kabarett, komedie sytuacyjne, telewizję, filmy i występy na żywo. Niemieccy komicy pracują w wielu różnych stylach, od humoru opartego na obserwacjach i satyrze po komedię postaci, opowiadanie historii i improwizację.

Katalog GiggleTime łączy ze sobą niemieckich komików, komików wystęujących na scenie, aktorów komediowych, wykonawców kabaretu i inne osobowości ze świata niemieckiej komedii. Przeglądaj profile powyżej, aby odkryć komików z różnych pokoleń i dowiedzieć się więcej o ich karierach i występach.

Komedia i Stand-Up w Niemczech

Stand-up comedy zyskuje coraz większą popularność jako forma rozrywki w Niemczech, a komicy występują w klubach komediowych, teatrach, na festiwalach oraz w innych miejscach z koncertami na żywo.

Niemiecki stand-up obejmuje szeroki zakres tematów i stylów. Artyści mogą czerpać materiał z codziennego życia, relacji, pracy, różnic kulturowych i osobistych doświadczeń, podczas gdy inni koncentrują się na satyrze, obserwacjach społecznych lub celowo absurdalnym poczuciu humoru.

Berlin, Hamburg, Kolonia i Monachium to jedne z miast z aktywnymi społecznościami komediowymi, ale niemieccy komicy występują w całym kraju. Rozwój klubów komediowych, touringowych show i platform internetowych stworzył również więcej możliwości dla nowych wykonawców, by dotrzeć do publiczności.

Kabaret i Niemiecka Satyra

Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów niemieckiej komedii jest Kabarett, forma występu tradycyjnie kojarzona z polityczną i społeczną satyrą.

Artyści kabaretu często wykorzystują humor, ironię i komentarz, aby badać bieżące wydarzenia, społeczeństwo i życie codzienne. Chociaż kabaret ma swoje własne tradycje i styl, nowoczesna niemiecka komedia obejmuje wielu wykonawców, którzy poruszają się między różnymi formatami, łącząc elementy kabaretu, stand-upu i występu teatralnego.

Ta od dawna istniejąca tradycja nadaje niemieckiej komedii wyjątkowo szeroki zakres, od lekkiej rozrywki i humoru sytuacyjnego po bardziej satyryczne występy.

Niemieccy Komicy w Telewizji i Filmie

Telewizja odegrała znaczącą rolę w popularyzacji niemieckich komików wśród szerokiej publiczności. Seriale komediowe, programy z improwizacjami, talk-show’e, nocne formaty i programy rozrywkowe stworzyły platformy dla wykonawców z różnych środowisk.

Niemieccy komicy i aktorzy komediowi są również aktywni w kinie, teatrze i aktorstwie głosowym. Niektórzy wykonawcy zbudowali karierę głównie dzięki telewizji, podczas gdy inni zaczynali od występów na żywo, a następnie przeszli do aktorstwa, pisania lub prowadzenia programów.

Niemiecka branża rozrywkowa obejmuje również artystów z różnych regionów i środowisk kulturowych, co przyczynia się do różnorodności głosów obecnych we współczesnej niemieckiej komedii.

Komedia w Niemczech i poza nimi

Niemiecki jest głównym językiem sceny komediowej w tym kraju, ale komedia w języku niemieckim dociera również do odbiorców w Austrii, Szwajcarii i innych częściach świata niemieckojęzycznego.

Jednocześnie platformy cyfrowe ułatwiły niemieckim komikom docieranie do międzynarodowej publiczności. YouTube, podcasty, media społecznościowe i serwisy streamingowe umożliwiają twórcom publikowanie szkiców, nagrań ze stand-upów, wywiadów oraz innych materiałów komediowych bez polegania wyłącznie na tradycyjnej telewizji lub występach na żywo.

Ta zmieniająca się panorama mediów pomogła wprowadzić nową generację niemieckich komików na szeroką widownię.

Odkryj Niemieckich Komików na GiggleTime

Szukasz niemieckich komików, niemieckich stand-up comedianów lub artystów komediowych z Niemiec? Przeglądaj katalog GiggleTime powyżej, aby odkryć komików występujących w stand-upie, telewizji, filmie, teatrze i innych formach rozrywki.

Skorzystaj z funkcji wyszukiwania, aby znaleźć konkretnego komika lub przeglądaj profile, aby odkryć nowych wykonawców. Profile poszczególnych artystów mogą zawierać informacje biograficzne, najważniejsze momenty kariery, występy, zdjęcia i inne ciekawe szczegóły.

Niezależnie od tego, czy interesuje Cię niemiecki stand-up comedy, Kabarett, komedie aktorskie, telewizyjni komicy czy wschodzące gwiazdy niemieckiej komedii, GiggleTime ułatwia poznanie osób stojących za humorem.

Katalog stale się powiększa wraz z dodawaniem nowych niemieckich komików i osobowości komediowych.