GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Dodaj komika
1704 Komicy
Bernhard Hoëcker, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Bernhard Hoëcker

Bernhard Hoëcker, wymawiany w Niemczech jako aktor, aktor głosu, komik i prezenter telewizyjny. Stał się znany głównie poprzez parodię Switch i jego stały udział w zespole stawki Genial obok niego. Od 2014 roku jest częścią zespołu doradczego Trudno uwierzyć! NDR, a od 2015 bierze na siebie rolę kapitana drużyny w Kto wie coś takiego? w pierwszej.

Bürger Lars Dietrich, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Bürger Lars Dietrich

Bürger Lars Dietrich, urodzony jako Lars Dietrich 2 lutego 1973 roku w Poczdamie, jest niemieckim artystą rozrywkowym, raperem i muzykiem pop. Przyjął pseudonim "Bürger" (Obywatel) z powodu częstych interakcji z policjantami w Niemieckiej Republice Demokratycznej. Deklarując się jako artysta rozrywkowy, dąży do łączenia różnych talentów, takich jak rap, śpiew, pisanie, komedia i taniec. Wczesna edukacja Dietricha obejmowała dziesięć lat w Polytechnische Oberschule w Poczdamie, po czym podjął intensywne szkolenie z klasycznego tańca w szkole Palucca w Dreźnie oraz w Państwowej Szkole Baletowej w Berlinie. W tym czasie występował w Berliner Metropol-Theater. W 1985 roku założył zespół PDM Teenie-Rapper ze znajomymi. Przejście do pracy kaskadera nastąpiło w maju 1992 roku w studiach DEFA w Babelsbergu. Jego kariera nabrała tempa w kwietniu 1994 roku wraz z wydaniem jego pierwszego singla, 'Mädchenmillionär,' oraz debiutanckiego albumu, 'Was hat man denn vom Leben?'. Współpracował ze Stefanem Raabem, pełniąc rolę współkomentatora programu ‘Vivasion’ i pisząc teksty do niektórych piosenek Raaba. Bürger Lars Dietrich zyskał szerszą sławę w 1996 roku dzięki letniemu hitowi "Sexy Eis", coverowej wersji piosenki Dr. Hooka "Sexy Eyes". Współprowadził program Stefana Raaba 'Vivasion' na VIVA w latach 1995–1996 i współpracował ze Stefanem Raabem i Jürgenem Drewsem przy remakie utworu 'Ein Bett im Kornfeld' w 1995 roku. Od sierpnia 2001 roku regularnie pojawiał się w programie Sat.1 'Die Wochenshow'. Od tego czasu wystąpił w różnych programach telewizyjnych i filmach, w tym w 'Es kommt noch dicker' (2012) jako Oleg oraz 'Alles getürkt' (2002). Prowadził program 'Dein Song' na KiKA w latach 2009–2024. Od 2012 roku koncertuje również ze swoim widowiskiem scenicznym 'Dietrichs Demokratische Republik', bazującym na jego książce 'Schlecht englisch kann ich gut'. Do niedawnych występów należą 'The Masked Singer’ (2022), w którym zajął drugie miejsce jako wilkołak, oraz 'Frei Schnauze' (RTL) z Dirkiem Bachem. Obecnie mieszka w Berlinie z aktorką Türkiz Talay i ich synem, będąc w związku od 2002 roku.

Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Otto Dürr

Zaczął swoją karierę jako artysta na karnawale w Moguncji i początkowo pracował w administracji miejskiej Moguncji jako specjalista ds. administracyjnych. Od 1952 roku zasłynął jako część komediowego duetu „Frau Babbisch i Frau Struwwelich” u boku Georga Berresheima, występując przez trzy dekady do 1982 roku. Dürr grał rolę nieco niezdarnej „Frau Babbisch” w tym partnerstwie. Ich występy czasami wykraczały poza sezon karnawałowy. Życie zawodowe Dürra obejmowało różnorodne role. Po okresie pracy w administracji miasta Moguncji, pracował na Uniwersytecie Johannesa Gutenberga w Moguncji. Później był specjalistą ds. personelu w ZDF. W 1965 roku przeszedł na działalność zawodową na własny rachunek, otwierając agencję artystyczną. Wspierał również tradycje muzyczne, komponując w 1952 roku "Kressbronner Sängerspruch" dla Liederkranz Kressbronn, chóru z którym był związany. Jego występy były notowane w różnych kontekstach, w tym w programie telewizyjnym z 1964 roku "Moguncja, jak śpiewa i się śmieje", gdzie występował u boku Georga Berresheima jako Fraa Babbisch i Fraa Struwwelisch, po występie Dr. Williego Scheu (Bajazz). Gazeta AZ przewidywała wykonanie "Heile, heile Gänsje" podczas jednego z jego występów. Praca Otto Dürra była integralną częścią popularnego programu telewizyjnego 'Mainz bleibt Mainz', który rozpoczął się w 1955 roku jako 'Mainz wie es singt und lacht'. Program ten znacząco przyczynił się do szerszego uznania Mainzer Fastnacht, transmitowany był w Austrii od 1957 roku, a przez Eurovision w Szwajcarii od 1958 roku. W 1964 roku program doświadczył 'Fastnachtsrivalität' (rywalizacji fasznkowej) z ZDF. Pojawiał się u boku innych znanych uczestników, takich jak Joe Ludwig, Herbert Bonewitz, Willi Scheu, Georg Berresheim i Jürgen Dietz. Rolf Braun pełnił funkcję Sitzungspräsident (przewodniczącego sesji) przez 25 lat, do 1989 roku, a jego zdanie 'Wolle mer’n eroilosse?' stało się powtarzającym się żartem w programie. Program nadal jest emitowany przynajmniej do 2024 roku, a Andreas Schmitt pełni funkcję Sitzungspräsident od 2014 roku.

Torsten Sträter, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Torsten Sträter

Torsten Sträter jest niemieckim pisarzem, komikiem i kabareciarz. Urodził się 4 września 1966 roku w Dortmund-Brechten, a dzieciństwo spędził we Waltrop po początkowym narodzeniu w domu babci w dzielnicy Eving w Dortmundzie. W wieku 16 lat wrócił do Dortmundu i następnie przez całą młodość mieszkał w okolicach Dortmundu. Droga Strätera do komedii była kręta. Ukończył praktykę krawiecką, przez krótki czas pracował w sklepie z odzieżą męską Pohland i doświadczył okresów bezrobocia. Pracował również na różnych stanowiskach, w tym sprzedawał telefony komórkowe, pracował w sklepie z artykułami budowlanymi oraz przez 12 lat w firmie spedycyjnej prowadzonej przez swoją matkę i brata, a także był sprzedawcą dla domów systemowych. Po odbyciu 15 miesięcy służby wojskowej w Neustadt am Rübenberge, zaczął pisać opowiadania i występować na slamach poetyckich pod koniec lat 2000., zdobywając kilka regionalnych mistrzostw slamów poetyckich między 2009 a 2012 rokiem. W swoich występach kabaretowych poruszał temat depresji, którą doświadczył w połowie lat 90., po raz pierwszy wystąpił na scenie w 2006 roku, nadal zmagając się z depresją. Styl komediowy Strätera łączy w sobie stand-up, opowiadanie historii i satyrę, charakteryzujący się suchym, inteligentnym humorem. Jest częstym gościem w programach telewizyjnych takich jak Extra 3 , nuhr im Ersten i regularnie pojawia się w innych programach. Od 2013 do 2024 roku współprowadził podcast Sträter Bender Streberg z Hennesem Benderem i Gerrym Strebergiem; kontynuowany jest jako Sträter & Streberg bez Bendera. Występował na scenie z programami takimi jak Es ist nie zu spät, unpünktlich zu sein (do jesieni 2019) i Schnee, der auf Ceran fällt (od 2020), obecnie koncertuje z Mach mal das große Licht an (od listopada 2023). Wygrał pierwszą edycję programu LOL: Last One Laughing Deutschland w 2021 roku, dzieląc się nagrodą w wysokości 50 000 euro z Teddy Tcherbananem i przekazując ją na cele charytatywne. Jest bestsellerowym autorem z wieloma opublikowanymi książkami, w tym Hämoglobin , Postkarten aus der Dunkelheit i Sträters Gutenachtgeschichten . Charakterystycznym znakiem rozpoznawczym jego występów jest czarna czapka beanie, noszona w celu wchłaniania potu. Od sierpnia 2021 roku prowadzi również program radiowy, Sträter: Musik – Der Soundtrack eines Lebens . Sträter został patronem Niemieckiej Ligi Depresji w styczniu 2018 roku i otrzymał nagrodę Grimme w 2022 roku wraz z Kurtem Krömerem za ich rozmowę o depresji w programie Chez Krömer . Jest ambasadorem organizacji SOS Wioski Dziecięce i obecnie mieszka w Waltrop, w regionie Ruhr, jako ojciec. W kwietniu 2026 roku Sträter ogłosił, że zdiagnozowano u niego guza, co doprowadziło do odwołania koncertów. Przeszedł leczenie swojego schorzenia i początkowo podał potrzebę „dłuższej fazy regeneracji” jako powód odwołań. Początkowo fani martwili się o nawrót depresji, ale on opisał swoje doświadczenie z rakiem jako prawie najbardziej przyjemny czas w jego życiu. Zdiagnozowano u niego również cukrzycę, która przyczyniła się do znacznej utraty wagi. Wrócił na scenę w maju 2026 roku i wystąpił w programie '1LIVE Comedy-Talk' z Felixem Lobrechtem, omawiając swoją chorobę. Wydaje nową książkę zatytułowaną "Mach mal das große Leselicht an", która jest jego najdłuższym dziełem do tej pory. Uznawany za wybitną i wysoko cenioną postać komediową w regionie niemieckojęzycznym, Sträter planuje premierę produkcji o nazwie "Die Zyklopen von Saint-Tropez" jesienią 2026 roku. Otrzymał nagrodę Grimme oraz Niemiecką Nagrodę Komedii za swój program na żywo.

Vince Ebert, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Vince Ebert

Vince Ebert, a właściwie Holger Ebert, urodził się 23 maja 1968 roku w Miltenberg. Dorastał w Amorbach, w Bawarii, a przydomek „Vince” otrzymał około 14 roku życia ze względu na podziw dla pianisty Vince Webera. Podczas służby wojskowej Ebert był członkiem Korpusu Sygnalistów; następnie studiował fizykę na Uniwersytecie Juliusza-Maximiliana w Würzburgu w latach 1988–1994, uzyskując dyplom w 1994 roku wraz ze specjalizacją poboczną z astronomii. Po ukończeniu studiów Ebert podjął karierę poza środowiskiem akademickim. W latach 1995–1997 pracował jako konsultant w Ogilvy & Mather Dataconsult we Frankfurcie, a następnie w latach 1997–2001 był planistą strategicznym w agencji reklamowej Publicis we Frankfurcie. Około 1998 roku nastąpił u niego zwrot ku komedii, po tym jak dostrzegł swoje zdolności do satyrycznego rewia dzięki wykorzystaniu prezentacji PowerPoint. Jest żonaty z aktorką Valerie Bolzano i mieszkają w Wiedniu od marca 2020 roku. Styl komediowy Eberta charakteryzuje się jasnością i celnością, wykorzystując inteligentny, suchy humor i często prezentując prowokacyjne oraz niekonwencjonalne stwierdzenia. Jest zwolennikiem nauki ze sloganem "Uczyńmy Naukę Ponownie Wielką," zachęcając ludzi do używania swoich umysłów. Jego pierwszy solowy występ, 'Die jetzt aber wirklich große Show,' miał premierę w 2001 roku. W 2004 roku stworzył program satyryczny na temat nauki 'Urknaller – Physik ist sexy' z Eckartem von Hirschhausen. Od tamtego czasu odbył liczne trasy koncertowe, w tym niedawno trasę po Ameryce, i nadal występuje, obecnie koncertując ze swoim programem "Vince of Change." Opublikował kilka bestsellerów, sprzedanych w nakładzie ponad miliona egzemplarzy, i często pojawia się w programach telewizyjnych takich jak 'Mitternachtsspitzen' i 'TV total,' a także prowadzi wydarzenia takie jak Felix Burda Award.

Volker Heißmann, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Volker Heißmann

Volker Heißmann, urodzony 10 marca 1969 roku w Fürth, Niemcy, jest wszechstronnym artystą rozrywkowym i komikiem z Franken (Frankonii). Jako artysta kabaretowy i performer transformacji, zasłynął jako ważna postać w niemieckim świecie komedii, często współpracując z Martinem Rassau. Jego kariera rozpoczęła się we wczesnym dzieciństwie; po raz pierwszy wystąpił na scenie w wieku pięciu lat, a później uczęszczał do Hans-Böckler-Schule, jednocześnie kończąc szkolenie w zakresie zarządzania hotelami, aby spełnić oczekiwania ojca. Komiczna podróż Heißmanna nabrała kształtu około 1983 roku, kiedy zaczął występować z Marcel Gasde, zyskując uznanie w Norymberdze i okolicach Fürth. To partnerstwo ewoluowało i od 1990 roku jest on stałym współpracownikiem Martina Rassau. Razem otworzyli małą scenę w 1991 roku, a niedługo potem większą Kleine Komödie Nürnberg z 280 miejscami. W 1998 roku założyli Comödie Fürth w Berolzheimerianum, którą nadal prowadzą wraz z Michaelem Urbanem i Marcel Gasde. Ich występy charakteryzują się frankońskim dialektem, często wulgarnym humorem, powracającymi postaciami oraz szybkimi zmianami ról w programie skeczy, często przedstawiającymi codzienne absurdalności. Heißmann i Rassau są szczególnie znani z kreowania postaci „Waltraud i Mariechen”, persony, którą pielęgnują od 1997 roku, w tym występując na 'Fastnacht in Veitshöchheim'. Odgrywają tę parę również w programie 'Fastnacht in Franken' od 1997 roku. Ich wszechstronność rozciąga się na występy muzyczne; Heißmann wcielał się w postacie inspirowane Frankiem Sinatrą i Deanem Martinem. Współprowadził program BR-Live ‘Auf geht’s’ od 2009 roku i regularnie pojawia się na gali Sternstundengala na antenie BR od 1999 roku. Podjął się również ról teatralnych, takich jak Żaba w 'Die Fledermaus' (2010/2011), Alfred P. Dolittle w 'My Fair Lady' (2011-2017) i Leopold w 'Im weißen Rössl' (2013-2016), a także Zaza w 'La Cage aux folles' od 2015 roku. Heißmann otrzymał liczne wyróżnienia, w tym Bawarski Order Zasługi w 2018 roku i Karl-Valentin-Orden w 2024 roku, oraz został mianowany Ambasadorami Dziedzictwa Kulturowego Bawarii w 2018 roku. W listopadzie 2022 roku został wybrany prezesem SpVgg Greuther Fürth i oczekuje się, że w 2026 roku otrzyma Bawarski Medal Konstytucyjny.

Wilfried Schmickler, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Wilfried Schmickler

Wilfried Schmickler to niemiecki komik i artysta kabaretowy. Urodził się 28 listopada 1954 roku w Hitdorfie i dorastał w tej samej okolicy, która obecnie jest częścią Leverkusen. Uczęszczał do Landrat-Lucas-Gymnasium w Opladen i brał udział w samorządzie uczniowskim. Po ukończeniu służby cywilnej (alternatywnej służby wojskowej) w 1973 roku w ośrodku młodzieżowym, współzałożył grupę teatralną o nazwie Matsche, Works und Hallies, która później stała się Matsche, Works und Pullrich. Przez kilka lat występował z tą grupą. Kariera Schmicklera skręciła w innym kierunku w 1989 roku, kiedy zastąpił Jürgena Beckera w Kabarett-Trio 3 Gestirn Köln 1. On i 3-Gestirn otrzymali Deutscher Kleinkunstpreis w 2001 roku. Po rozpadzie 3-Gestirns przeniósł się na karierę solową. Jego występy to głównie polityczny kabaret, a regularnie wydaje programy solowe. Od 2004 do 2022 roku stworzył wiele przedstawień solowych, w tym 'Aufhören!' w 2004 roku, 'Danke!' na rok 2005, 'Zum Dritten' w 2007 roku, 'Es war nicht alles schlecht' tego samego roku, 'Weiter' w 2010 roku, 'Ich weiss es doch auch nicht' po nim, 'Das Letzte' w 2015 roku, 'Kein zurück!' do 2018 roku i 'Es hört nicht auf' kończąc w 2022 roku. Rocznie wykonuje około 120 koncertów na żywo. Przez całą swoją karierę Schmickler otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia. W 2007 roku uhonorowano go specjalnym Prix Pantheon (Reif & Bekloppt), w 2007 roku Deutscher Kabarettpreis, a w 2009 roku kolejnym Deutscher Kleinkunstpreis. Otrzymał również Salzburger Stier w 2010 roku. Od 1992 do 2020 roku był stałym współtwórcą programu telewizyjnego WDR-Kabarettsendung Mitternachtsspitzen, gdzie znany jest z chwytliwego hasła „Aufhören, Herr Becker! Aufhören!” i często występował jako „kölschen Zwillinge Spitz & Spitz” z Jürgenem Beckerem. Do 2010 roku grał również parę Loki i Helmuta Schmidta (Loki & Smoky) z Uwe Lyko. Obecnie jest aktywny jako autor dla WDR 2 i WDR 5 oraz czterokrotnie w roku prowadzi audycję radiową „Hart an der Grenze”. W 2014 roku ukazał się film dokumentalny o nim, zatytułowany „Wilfried Theodor Schmickler – Fast ein Selbstportrait”.