GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Dodaj komika
1704 Komicy
Gaby Köster, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Gaby Köster

Gaby Köster to niemiecka aktorka i komik, urodzona jako Gabriele Wilhelmine Frings 2 grudnia 1961 roku w Kolonii-Nippes. Mieszka w Kolonii. Jej kariera obejmuje kilka dekad, sięgając od radia, przez telewizję, teatr i literaturę, i charakteryzuje się charakterystycznym rynskiem humorystycznym. Początkowo Köster podjęła szkolenie opiekuna, ale opuściła program trzy tygodnie przed ukończeniem, później porzuciła również program przygotowujący do pracy nauczyciela w przedszkolu. Eksperymentowała z muzyką i malarstwem, prezentując część swoich prac. Jej kariera rozpoczęła się w 1987 roku, kiedy zaczęła pisać szkice do programu radiowego Jürgena Beckera po poznaniu go w barze o nazwie Out w Südstadt w Kolonii. To doprowadziło do regularnych występów w radiu i ostatecznie do własnych programów, a jej pierwszy występ telewizyjny miał miejsce w 1991 roku przez WDR. W latach 1991–1995 brała udział w alternatywnym scenie karnawałowym w Kolonii oraz w zespole Stunksitzung. Köster zyskała szersze uznanie dzięki występom w RTL Samstag Nacht oraz jako członkini obsady programu 7 Tage, 7 Köpfe w latach 1996–2005. W latach 1999–2003 aktorka grała Ritę Kruse w komediowym serialu *Ritas Welt*, za co otrzymała nagrodę Adolf Grimme w 2000 roku. Jej poczucie humoru charakteryzuje się jako nieco obsceniczne i wykorzystuje dialekt Kölsch. W trakcie swojej kariery otrzymała liczne nagrody, w tym Bambi w 1998 roku, Deutscher Comedypreis w 1999 roku oraz nagrodę honorową za komedię w 2012 roku. W 2011 roku wspólnie z Tillem Hoheneder napisała *Ein Schnupfen hätte auch gereicht – meine zweite Chance*; dodatkowo, udźwięczyła audiobooka. Pełniła również rolę jurora w programie RTL Die Puppenstars w latach 2016–2017. Ostatnio pojawiła się w filmie dokumentalnym "Was haben wir gelacht", który bada przedstawienie kobiet w niemieckich programach telewizyjnych.

Heinz Eckner, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Heinz Eckner

Heinz Eckner, niemiecki aktor i komik, urodził się 4 maja 1925 roku w Dreźnie. Od 14. roku życia żywił chęć występów, po udanym szkolnym przedstawieniu. Jednak jego ojciec początkowo zniechęcał go do kariery scenicznej, nalegając na naukę zawodu. W konsekwencji Eckner ukończył staż jako elektryk, jednocześnie studiując aktorstwo. Podczas II wojny światowej występował na 'bunte Abende' (wesołych wieczorach) jako 'Sketch-Offizier'. Później, po wojnie, wystąpił w teatrach w Berlinie, Hanowerze i Hamburgu, odnosząc sukces jako buffo operetkowy. Przejście Ecknera do ról komediowych wynikało z praktycznych rozważań; przyrost masy uniemożliwiał mu występowanie u boku „zbyt szczupłej” sopranistki. Jego kariera telewizyjna rozpoczęła się przypadkowym spotkaniem w stołówce Radia Bremen w 1968 roku, co doprowadziło do współpracy z Rudi Carrellem i oferty pracy po tym, jak zjadł pięć udźce cielęce. Zyskał rozpoznawalność wśród niemieckiej widowni telewizyjnej jako asystent w programie „Rudi Carrell Show”, a następnie zdobył dalszą sławę dzięki występom w „Am laufenden Band Carrells” i „The Rudi Carrell Show”. W latach 1974–1979 był powszechnie rozpoznawany jako partner aktorski Carrella w quizie ARD „Am laufenden Band”, często grając dobrotliwego, nieco niezdarnego pomocnika. Pracował z Carrellem nad ponad 70 programami i wystąpił z nim w filmie. W latach od 22 kwietnia 1981 do 1983 roku Eckner prowadził program ZDF "Ein Wort aus Musik" w reżyserii Hansa Rosenthala. Ten serial, w którym widzowie przesyłali rozwiązania słów pochodzących z piosenek, przyciągnął setki tysięcy zgłoszeń i zajmował pierwsze miejsce w ZDF. Pojawił się również w kilku serialach telewizyjnych, w tym w epizodycznych rolach w "Derrick" i "Die Schwarzwaldklinik", oraz wydał cztery książki i kilka płyt. W połowie lat 70. XX wieku nabył małą farmę w Wachendorf, stając się sąsiadem z Rudi Carrellem. Był żonaty z Renate ( 1934) i miał troje dzieci: Gudrun ( 1957), Hansa ( 1958) i Franka ( 1966). Heinz Eckner zmarł 30 maja 2012 roku w wieku 87 lat, spędzając swoje ostatnie lata w domu opieki w Achim.

Josef Eichheim, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Josef Eichheim

Josef Eichheim, urodzony 23 lutego 1888 roku w Monachium, był niemieckim aktorem teatralnym i filmowym, który zyskał rozgłos jako komik. Jego rodzicami byli Josef Ferdinand Maria Eichheim, przedstawiciel handlowy, oraz Josefa Maria Weikl. Początkowo ukończył praktykę zawodową w firmie ojca zajmującej się witrażem, zanim w 1905 roku podjął studia aktorskie w Zurychu. Eichheim zadebiutował jako aktor w Stadttheater Passau i szybko ustalił się jako popularny komik, występując w miastach takich jak Memmingen, Biberach an der Riß, Lindau i Altenburg. Kariera Eichheima obejmowała okres Republiki Weimarskiej i nazistowskiej. Pracował w Münchner Kammerspiele od 1919 do 1932 roku, zyskując uznanie publiczności. Jego kariera filmowa rozpoczęła się w 1922 roku od niemego filmu Karla Valentina *Mysterien eines Frisiersalons*, projektu współpracy z Bertolt Brechtem i Erichiem Engel. Ten film, odnaleziony w latach 70. XX wieku i uważany za jeden z najważniejszych niemieckich filmów, charakteryzował się improwizacją i został opisany jako zawierający „tyle żartów o okrucieństwie, że mogłyby sprawić, iż WC Fields byłby zazdrosny”. Nadal występował w kilku innych filmach, takich jak *Der Weiberkrieg* (1929), *Hinter Klostermauern* (1928) i *Bruder Bernhard* (1929), a później *Peter Voss, der Millionendieb* (1932) i *Der Tunnel* (1933). Eichheim specjalizował się w rolach charakterystycznych, podkreślając regionalne dialekty, często dodając do nich bawarski humor. W 1939 roku Eichheim założył firmę producencką Isar-Film. W tym czasie, jak donoszono, został poproszony przez Josepha Goebbelsa o zagranie głównej roli w antysemickim filmie propagandowym "Jud Süß", ale odmówił. Został umieszczony na liście "Gottbegnadeten-Liste", czyli liście aktorów uznanych za niezastąpionych dla produkcji filmowej. Spoczywa na cmentarzu w Monachium-Ochsenfeld. Przez całą swoją karierę pracował jako komik, piosenkarz i aktor głosowy, pozostawiając po sobie dziedzictwo bawarskiego humoru w sztukach ludowych i filmach.

Markus Majowski, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Markus Majowski

Markus Majowski to niemiecki aktor, komik, reżyser, autor i przedsiębiorca. Urodził się w Berlinie Zachodnim 29 kwietnia 1964 roku i obecnie mieszka w Berlinie. Jego ojciec, Heinrich Majowski, był wiolonczelistą w Berliner Philharmoniker, co zapewniło mu wczesne połączenie ze sztuką. Majowski studiował aktorstwo w Else Bongers Schauspielschule w latach 1983–1987 i zadebiutował tam na scenie teatralnej, a także odbył szkolenie wokalne. Kariera Majowskiego rozpoczęła się w 1988 roku od występów w serialu "Klinika nad Czarnym Lasem", gdzie pojawił się w trzech odcinkach. Następnie zagrał role w serialach takich jak "Diabelskie Sąsiedztwo" i "7 Krasnoludków – Mężczyźni Sami w Lesie", co pokazało jego wszechstronność w komediowych i dramatycznych gatunkach. W latach 2002–2008 zyskał szersze uznanie dzięki udziałowi w komediowym serialu Sat.1 "Die Dreisten Drei – Die Comedy-WG". W 2008 roku Majowski prowadził niemiecką wersję programu "Come Dine with Me" na VOX. W trakcie swojej kariery Majowski występował w różnych teatrach, w tym w Theater am Kurfürstendamm i Hamburger Kammerspiele. Poza aktorstwem, Majowski prowadzi barwne życie zawodowe. Od 1997 roku jest zatrudniony w niemieckim Telekomie w dziale reklamy, często wcielając się w komiczną postać T. Neumanna. Prowadzi również firmę zajmującą się reklamą imprez o nazwie Majowski party advertising i pracował na rzecz producenta drobiu Wiesenhof. W 2013 roku wydał swoją autobiografię, 'Markus, glaubst du an den lieben Gott?', która porusza tematykę osobistych zmagań. Nadal jest aktywny w branży rozrywkowej, występując w filmach takich jak Philippika (2023-2024) i Kreuzfahrt ins Glück (2021-2022), oraz obecnie grając Henriego Schuhmanna w Ein Herz aus Schokolade w Comödie Dresden. Od 1 listopada 2026 roku Majowski wyruszy w niemiecką trasę koncertową z „Die fetten Jahre sind vorbei” (Edukatorzy), a planowane jest, że wcieli się w rolę sędziego w „The Jury Experience – Death by AI”. Do jego wyróżnień należą nagroda teatralna Berliner Morgenpost przyznana w 2005 roku oraz Deutscher Comedy Preis z 2004 roku.

Markus Maria Profitlich, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Markus Maria Profitlich

Markus Maria Profitlich, urodzony 25 marca 1960 roku w Bonn, Niemcy, jest doświadczonym i odnoszącym sukcesy niemieckim komikiem, aktorem i lektorem. Po ukończeniu nauki zawodu cieślarskiego, rozpoczął karierę komediową występując na lokalnych scenach, w tym w Bonner Springmaus-Theater. Jego nazwisko „Profitlich” nie jest pseudonimem i może oznaczać „osobę działającą z zyskiem”. Profitlich porzucił szkołę w wieku 14 lat i ma pięcioro rodzeństwa: dwóch braci i trzy siostry. Zyskał uznanie dzięki swojej pracy w programie telewizyjnym 'Die Wochenshow' w latach 1999–2001. W tym czasie grał różne postacie, najbardziej znany z nich to 'Erklärbär' (Niedźwiedź Wyjaśniający), a także Peter Wuttke, Mawegda Gandhi i Baby Markus. Następnie Profitlich prowadził, reżyserował i produkował własny program rozrywkowy 'Mensch Markus' w latach 2002–2007 za pośrednictwem swojej firmy mmp production. Był również producentem programów 'Weibsbilder' i 'Deutschland ist schön'. W 2002 roku otrzymał Niemiecką Nagrodę Komedii za Najlepszego Komika za 'Mensch Markus', a łącznie otrzymał tę nagrodę trzy razy. Niesamowity w niemieckich wersjach dubbingowych filmów "Rodzina Superszybkich" i "Rodzina Superszybkich 2". Pojawił się również w filmach takich jak "Barfuss" (Bosymi stopami) Tila Schweigera (2006) i "Siegfried" (Zygfryd) Svena Unterwaldta (2013). Od lat 80. występował z różnymi programami stand-upowymi, w tym z takimi jak 'Magic Marabus', 'Dinner for One' i 'Mensch Markus Live'. W kwietniu 2018 roku Profitlich publicznie ujawnił swoją diagnozę Parkinsona i otwarcie o niej mówił z humorem, czując się fizycznie i psychicznie stabilny dzięki lekom. Obecnie jest członkiem wolnego kościoła protestanckiego i czerpie radość z zajęć takich jak gra w ping-ponga jako członek klubu PingPongParkinson.

Martin Schneider, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Martin Schneider

Często znany pod pseudonimem "Maddin", Martin Schneider to niemiecki artysta występujący jako komik, performer kabaretowy i aktor. Urodził się 25 maja 1964 roku w Bad Homburg vor der Höhe i dorastał w Burgholzhausen, niedaleko Friedrichsdorf. Obecnie mieszka w pobliżu Marburga. Schneider ma siostrę bliźniaczkę o imieniu Martina. Kariera Schnidera rozpoczęła się stażem w Hessischer Rundfunk, po którym w 1990 roku wystąpił po raz pierwszy na scenie w programie 'Gell, Sie sind spirituell?'. Od 1992 roku stał się stałym elementem Quatsch Comedy Club. W latach 90. i na początku lat 2000. pojawiał się w programach telewizyjnych takich jak RTL Samstag Nacht, 7 Tage, 7 Köpfe i Genial daneben, a od 1996 do 1997 roku był członkiem zespołu Comedy Factory. Znany jest z włączania swojego hesenskiego dialektu do występów i używania frazy 'Aschebeschär' jako charakterystycznego powiedzenia; to wyrażenie stało się popularnym idiomem częściowo dzięki jego użyciu. Praca Schneidera wykracza poza stand-up comedy. Zagrał krasnoludka ‘Speedy’ w filmie z 2004 roku *7 krasnoludków – mężczyźni sami w lesie* oraz w jego sequelu z 2006 roku, *7 krasnoludków – lasa jest za mało*. Od 1997 roku wydał kilka płyt CD, m.in. *Aschebeschär*, *Sischär Is Sischär!*, *Raggae Mann* i *Best of Maddin*. W 2003 roku współautorzył książkę *Im Bett mit Maddin*, a następnie 'Mach mal Hals lang' (2011) i 'Vom wörscht Käs zum best Käs' (2021). W 2020 roku wziął udział w programie RTL ‘Big Performance – Wer ist der Star im Star’ i zajął trzecie miejsce. Obecnie od 2024 roku koncertuje ze swoim programem scenicznym 'Schöne Sonndaach!', który łączy słowa, recytacje i śpiew. Oferuje również warsztaty relaksacyjne 'Häppy Wohlfühl Wörkshop' na imprezy firmowe i jest dostępny jako prelegent motywacyjny na temat pokonywania lęku, czerpiąc z własnych doświadczeń związanych z lękiem.

Oliver Kalkofe, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Oliver Kalkofe

Oliver Kalkofe, urodzony jako Oliver Lars Fred Kalkofe 12 września 1965 roku w Engelbostel koło Langenhagen w Niemczech, jest niemieckim aktorem, artystą kabaretowym, satyrykiem, moderatorem i lektorem. Spędził dzieciństwo w Engelbostel, a później w Peine. Jego ojciec był sprzedawcą mebli o imieniu Fritz Kalkofe. Kalkofe rozpoczął swoją karierę medialną jako gospodarz programu radiowego w Radio RST w Rheine. Po ukończeniu Abitur w 1984 roku, przeszedł szkolenie jako korespondent językowy i tłumacz ekonomiczny z języka angielskiego i francuskiego. Studiował dziennikarstwo, studia anglistyczne i studia germańskie na Westfälische Wilhelms-Universität Münster, ale nie ukończył studiów. W latach 1990–1994 pracował przy programie komediowym Frühstyxradio na ffn radio, gdzie stworzył popularną postać 'Onkel Hotte'. Kalkofe i Oliver Welke założyli duet 'Kalk & Welk', nagrywając razem. Wczesne doświadczenie w zakresie humoru zdobył podczas programu radiowego 'Frühstyxradio' (ffn) w Dolnej Saksonii. Zdobył krajową rozpoznawalność dzięki programowi telewizyjnemu Kalkofes Mattscheibe , który zadebiutował na Premiere w 1994 roku i był adaptacją jego serii radiowej Frühstyxradio. Program Mattscheibe zawiera humorystyczne komentarze i parodie fragmentów niemieckiej telewizji. Program ten otrzymał nagrodę Adolf Grimme w 1996 roku, a później Niemiecką Nagrodę Komedii w 1999 roku. Kalkofes Mattscheibe Rekalked nadawany był na Tele 5 od 2012 do 2013 roku. Od 2013 roku współprowadzi program Die schlechtesten Filme aller Zeiten (SchleFaZ) na Tele 5, inspirowany przez Mystery Science Theater 3000 . Zagrał w parodiach filmów Edgara Wallace 'Der Wixxer' (2004) i 'Neues vom Wixxer' (2007), współtworząc scenariusze. Pracował również jako aktor głosowy w produkcjach filmowych, w tym w hollywoodzkich hitach takich jak 'Garfield', 'Cars' i 'Robots'. Obecnie pojawia się w różnych formatach online oraz na TELE 5, i prowadzi podcast "Kalk & Welk – Die fabelhaften Boomerboys" z Oliverem Welke od 2022 roku.

Oscar Heiler, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Oscar Heiler

Oscar Heiler, niemiecki aktor i komik, urodził się 23 listopada 1906 roku w Stutgarcie, w Niemczech. Uczęszczał do Karls-Gymnasium Stuttgart, uzyskując maturę w 1925 roku. Po ukończeniu szkoły około 1925 roku rozpoczął staż jako księgarz. Jego kariera aktorska rozpoczęła się w 1928 roku w Stuttgarter Schauspielhaus. Punkt zwrotny nastąpił w 1930 roku, gdy podczas prób scenicznych złamał sobie prawą nogę. Lekarze później odkryli guza kostnego, co doprowadziło do amputacji i używania protezy. Od 1930 roku regularnie występował z Willy Reichertem na estrze variety w stuttgartskim Friedrichsbaus. W 1931 roku założyli duet komediowy Häberle und Pfleiderer, specjalizujący się w humorystycznych scenkach prezentowanych w dialekcie swabickim. Heiler grał Häberlego, a Reichert Pfleiderera. Duet zyskał szeroką popularność dzięki teatrowi, radiu, telewizji i filmowi, osiągając szczególną popularność poza Swabią. W latach pięćdziesiątych i późnych latach pięćdziesiątych XX wieku Häberle und Pfleiderer stworzyli szereg znaczących dzieł, w tym cykle radiowe takie jak 'Die Abenteuer des Herrn Pfleiderer' i 'Hӓberle und Pfleiderer auf Weltreise'. Heiler występował również w filmach takich jak *Die Rosel vom Schwarzwald* (1956) i *Alter Kahn und junge Liebe* (1973), oraz regularnie pojawiał się w serialach telewizyjnych, w tym w *Tatort*, *Kapitän Harmsen* i *Chronik der Familie Nӓgele*. Heiler był żonaty z Lydią Jahn do 1983 roku. W trakcie swojej kariery otrzymał szereg wyróżnień, w tym Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec w 1972 roku, podniesienie do I klasy w 1987 roku oraz Medal Obywatelski miasta Stuttgart w 1991 roku. Heiler zmarł 9 kwietnia 1995 roku w wieku 88 lat w Bad Cannstatt, Baden-Württemberg, Niemcy i został pochowany na cmentarzu Uff-Kirchhof. Brązowy posąg Häberle i Pfleiderera został wzniesiony przed budynkiem Friedrichsbau w 1994 roku. Dodatkowo, droga prowadząca do Karlshöhe w Stuttgarcie-Süd nosi jego imię – Oscar-Heiler-Staffel. Heiler pozostawił po sobie autografowane pamiątki, w tym kartkę z albumu z odręcznym poleceniem datowaną na 17 stycznia 1957 roku oraz kartę pocztową z portretem z autografem, dedykacją osobistą i poleceniem datowaną na 15 stycznia 1980 roku.

Simon Gosejohann, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Simon Gosejohann

Simon Gosejohann, urodzony 9 stycznia 1976 roku w Gütersloh, Niemcy, jest niemieckim komikiem, prowadzącym programów telewizyjnych i aktorem. Dorastał na rodzinnej farmie w Niehorst, dzielnicy Gütersloh, ze starszym bratem Thilo Gosejohann, którego ojcem jest Helmut Gosejohann, a matką Brigitte Gosejohann. Jego wczesna kariera obejmowała tworzenie krótkich i fabularnych filmów z przyjaciółmi pod nazwą The Neverhorst Company, począwszy od 1991 roku. Filmy te zyskały uznanie w środowisku amatorskich wideoklipów i zdobyły nagrody na festiwalach. W latach 1996–1999 Simon Gosejohann odbył staż jako urzędnik przemysłowy w Union Knopf GmbH. Zadebiutował w telewizji w 2000 roku, wcielając się w rolę w serialu dokumentalnym WG Europa. Jego kariera komediowa nabrała tempa w 2002 roku dzięki programowi Comedystreet, który nadawany był przez pięć regularnych sezonów do 2009 roku i charakteryzował się psikusami z ukrytej kamery. Kolejne sezony pojawiły się jako Comedystreet XXL w latach 2009 i 2011. Simon – Die Show (2008, 2010 i 2012), zdobywając nagrodę Deutscher Comedypreis za najlepszy program komediowy w 2008 roku. Praca Gosejohanna wykracza poza telewizję i obejmuje role w filmach takich jak "Die Nacht der lebenden Loser", "Horst Schlämmer – Isch kandidiere!" oraz "12 Meter ohne Kopf". Brał udział w TV total Stock Car Crash Challenge od 2005 do 2014 roku, zdobywając medal w klasie lat 1900. od 2010 roku. Od marca 2011 roku jest twarzą kampanii wizerunkowej dla rzemiosła i wydał swoją pierwszą książkę, "Schmerzfrei", w sierpniu 2011 roku. Kontynuuje pracę w różnych mediach, w tym występy w serialu streamingowym "Patchwork Gangsta" (2019) oraz rolę w "Jugendsünden - From Shame to Fame" (2019). Obecnie współprowadzi podcast "Mittelalte weiße Männer" ze swoim bratem Thilo od listopada 2019 roku i mieszka w Berlinie, stając się ojcem w maju 2019 roku.

Tom Gerhardt, komik z Niemcy
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Tom Gerhardt

Tom Gerhardt to niemiecki aktor i komik, urodzony 12 grudnia 1956 roku w Kolonii jako Thomas Justin Fritz Gerhardt. Od ponad trzech dekad bawi publiczność. Służbę wojskową odbył jako myśliw na czołgi, a następnie studiował germanistykę i filozofię na uniwersytecie, pisząc pracę magisterską poświęconą filozofii języka autorstwa Mikołaja z Kusz. Po studiach Gerhardt pracował dla niemieckiego dziennika Express w Kolonii, początkowo jako freelancer pisząc o scenie kulturalnej Kolonii. W latach 90. zakończył współpracę z gazetą po tym, jak został rozrywkowcem. Jego program 'Dackel mit Sekt' zyskał rozpoznawalność w 1988 roku i został odkryty przez Jürgena von der Lippe. Zaczynał występować komediowo w Kolonii pod koniec lat 80., początkowo prezentując postać 'Tommie', potocznego typa z dzielnicy Cologne-Kalk, w telewizji w 1988 roku w programie ‘So isses’. Postać 'Tommie', motocyklowego rockera, stała się postacią kultową. Gerhardt odniósł sukces dzięki filmowi *Voll normaaal* (1994) oraz jego sequelom *Ballermann 6* (1997) i *Die Superbullen* (2011). Pojawił się w filmach takich jak *The Polar Bear* (1998), *Pura Vida Ibiza* (2003), *Germanikus* (2004) z Sylviane Aissatou, *Resident Evil: Apocalypse* (2004) u boku Milla Jovovich i *Siegfried* (2005). Zagrał również w 80 odcinkach serialu telewizyjnego *Hausmeister Krause – Ordnung muss sein* (1999-2010), za co otrzymał Niemiecką Nagrodę Komedii w 2002 roku. Postać „Hausmeistra Krause” ma oddane grono fanów, którzy często przebierają się za niego na wydarzeniach na żywo, a spektakl teatralny zatytułowany *HAUSMEISTER KRAUSE – DU LEBST NUR ZWEIMAL* bazuje na tej postaci; został wystawiony ponad 500 razy. Od 2015 roku gra rolę Mathiasa Bommesa w sztuce Francisa Vebera „Dinner für Spinner”. Wspólnie z Franzem Krause napisał komedię *Ketten der Liebe*, a z synem Rodrigo – książkę dla dzieci *Mats & Murat*, która zawiera CD z 5 utworami rap wykonanymi przez Matsa i Murata. W 2011 roku otrzymał honorowe obywatelstwo Kölna-Kalk, a w 2013 roku Honorową Niemiecką Nagrodę Komedii. Nowy spektakl, 'ARMAGEDDON!', jest zaplanowany na premierę w styczniu 2027 roku. Brał również udział w kampaniach dla służb porządkowych i bezpieczeństwa oraz w wydarzeniu wrestlingowym, WCW Millennium Tour, w Oberhausen w 2000 roku. Rodzina mieszka wspólnie w Kolonii-Lindenthal.