Urodzony 7 marca 1973 roku w San Fernando, Cadiz, Alejandro O 'Dogherty Luy jest aktorem, humorem, muzykiem i reżyserem hiszpańskiego kina pochodzenia irlandzkiego. Nabrał sławy za danie życia Arturo Cañas Cañas w serii * Camera Café * de Telecinco, agentowi miejskiemu Alfredo Escobar, znanemu jako "Caracolo" w * Doctor Mateo *, oraz Damianowi w * Olmos y Robles * de TVE.
Z imieniem urodzenia Ana Isabel Alonso Gómez, choć dzisiaj jest ona głównie rozpoznawana jako Anabel Alonso, został poświęcony prezentacji programów telewizyjnych, do humoru i do przedstawienia kina, teatru, telewizji i dubbingu w Hiszpanii. W ciągu swojej kariery zdobył kilka nagród, w tym trzy Srebrne Zdjęcia, i został zaproponowany w dwóch możliwości dla Unii Aktorów i w dwóch innych do Akademii Nauki i Sztuki Telewizji Hiszpanii, konsolidując się jako jeden z najbardziej znanych twarzy hiszpańskiego kina.
Urodzony Juan Carlos Arroyo Urbina i znany jako Carlos Faemino, pracuje jako humorysta i pisarz, integrując duet komiksowy Faemino i Cassado. Służy również jako grafik, ilustrator, muzyk, malarz i publicysta.
Daniel Martínez Villadangos, często nazywany Dani Martínez, pracuje w hiszpańskiej telewizji jako prezenter, aktor, imitator i komik. Prowadzi talk show z humorem Martinez i Brothers, transmitowane przez Four.
Paloma Hurtado Carrillo, hiszpańska aktorka, jest córką aktorki Mary Carrillo i siostrą bliźniaków Teresy i Fernandy Hurtado, z którą stworzyła komiks trio "siostry Hurtado". Ponadto miał starszą siostrę, Alicję, która zmarła w 1998 roku.
Urodzony jako Ángel Javier Pozuelo Gómez, znany na scenie jako Javier Cansado, jest hiszpańskim humoristą i radiowcem, który jest częścią komiksu duet Faemino i Cassado.
Joaquín Reyes Cano to wszechstronny hiszpański artysta rozrywkowy, znany jako aktor, rysownik i komik. Urodził się w Albacete 16 sierpnia 1974 roku i ukończył studia na wydziale sztuk pięknych na Uniwersytecie Kastylii-La Mancha w Cuenca. Na początku kariery współtworzył i współreżyserował stronę internetową z animacjami Cartun.com, gdzie stworzył postacie takie jak Doktor Alce, Señor Pussy i Super Ñoño, które później pojawiły się w La hora chanante. Ma dwoje rodzeństwa: Victorię Reyes Cano i Jesús Reyes Cano. Komiczna kariera Reyesa nabrała znaczącego tempa w 2001 roku dzięki występom stand-upowych na programie Nuevos cómicos. W 2002 roku założył zespół 'Trío de Albacete' z Ernesto Sevilla i Raúlem Cimas, do którego później dołączył Pablo Chiapella. Od 2002 do 2006 roku pełnił funkcję producenta i reżysera programu La hora chanante, znanego z pięciu sezonów szkiców i imitacji znanych osobistości, takich jak Mick Jagger, Barbra Streisand, Sara Montiel i Michael Jackson. Jego kreacje postaci często polegały na używaniu tego samego głosu dla wszystkich postaci oraz wplecaniu wyrażeń z regionu La Mancha, obok oryginalnych postaci, takich jak 'El Payaso' i 'Agnes'. Reyes przyczynił się również do aspektów wizualnych programu, projektując scenografię, tworząc animacje i produkując czołówkę. Joaquín Reyes nadal pozostaje aktywny w różnych mediach. Pojawił się w wielu programach telewizyjnych, w tym w Camera Café (2005-), Museo Coconut, gdzie grał Onofre, Muchachada Nui (2007) oraz prowadził Nocheviejuna w 2007 roku. Współprowadził program A pelo z Raulem Cimas od 2006 do 2007 roku i pisał humorystyczne felietony dla El País. W 2017 roku działalność zawodowa Joaquína Reyes poszerzyła się o specjalny występ na Netflixie zatytułowany *Joaquín Reyes Una y No Mas*, a obecnie jest gospodarzem programu telewizyjnego *Cero en Historia* u boku Silvii Abril, Raula Cimasa, Sary Escudero i J.J. Vaquero. Ernesto Sevilla i on zjednoczyli się ponownie dla serialu telewizyjnego *Capítulo 0* w 2018 roku; jego filmy obejmują teraz *The Night My Dad Saved Christmas 2* (2025), rozwijając wcześniejsze role w *Ghost Graduation* (2012) i *Animal Crisis* (2006).
Leo Harlem, pseudonim Leonardo González Feliz, działa zarówno jako hiszpański komik, jak i aktor. Urodził się 16 listopada 1962 roku w Matarrosa del Sil, w prowincji León. Jego rodzina przeniosła się do Valladolid, gdy miał siedem lat. Przed rozpoczęciem kariery komika pracował jako piekarz w wieku od 16 do 28 lat, a następnie prowadził bar o nazwie Harlem w Valladolid w latach 28–40; to właśnie ten lokal zainspirował jego pseudonim sceniczny. Właściciel baru zachęcał go do występów komediowych. Kariera Harlema nabrała tempa w 2001 roku, kiedy wziął udział w konkursie monologowym dla El Club de la Comedia. Następnie przeniósł się do Madrytu, by rozwijać karierę komediową. Harlem wystąpił w licznych programach telewizyjnych, takich jak La hora de José Mota, Cómicos, algo más que los mejores monólogos oraz El club del chiste na Antena3. Nagranie jego występu dotarło do finału Trzeciego Konkursu Monologowego w 2002 roku, co zapewniło mu dalsze uznanie. Przez krótki czas pracował jako komentator sportowy dla Radia Estadio i w 2007 roku stworzył postać 'El Bocas de Zaragoza' na YouTube. Od 2011 roku koncertował z programem ‘Leo Harlem y Amigos,’ w którym występowało również innych hiszpańskich komików. Przez całą swoją karierę Leo Harlem pojawiał się w różnych projektach filmowych i telewizyjnych. Wystąpił w epizodzie w "Torrente 5: Operacja Eurovegas" w 2013 roku i zagrał burmistrza wioski w "A Stroke of Luck". W 2018 roku zagrał rolę Curro w "Najlepszym lecie mojego życia". Był stałym współpracownikiem programu "Zapeando" od 2015 do 2017 roku i prowadził program "El paisano" na La 1, począwszy od listopada 2020 roku. Jego praca trwa dalej dzięki specjalnemu programowi Movistar Plus+ 'Leo Harlem, 20 años no es nada' wydanemu w 2022 roku oraz trwającemu programowi 'Leo Talks', który rozpoczął się w styczniu 2023 roku, a jego trzeci sezon rozpocznie się w lipcu 2024 roku. Będzie również prowadził specjalne odcinki świąteczne w grudniu 2024 roku. Otrzymał uznanie, w tym VI nagrodę 'Lambrión Chupacandiles' w 2017 roku i obecnie jest współpracownikiem programu Onda Cero "Más de uno".
Nicolás Fernández de Moratín był hiszpańskim pisarzem i dramaturgiem, urodzonym w Madrycie 20 lipca 1737 roku. Jego ojciec pochodził z Asturii. Wczesną edukację odbierał w La Granja (Segowia) oraz w szkole jezuickiej w Calatayud, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie w Valladolid. Po ukończeniu studiów prawnych, praktykował prawo w Madrycie i przez krótki czas służył jako asystent jubilerski królowej Izabeli Farnese. Jako uczestnik neoklasycznego ruchu literackiego, należał do Tertulia de la Fonda de San Sebastián – spotkań, podczas których poznał autorów José Cadalso i Tomás de Iriarte. Twórczość literacka Moratína była obszerna, obejmując poezję, prozę i dramaturgię. W 1764 roku wydał El Poeta i był autorem kilku znaczących dzieł, w tym komedii La Petimetra (1762), tragedii Lucrecia (1763), Hormesinda (1770) oraz Guzmán el Bueno (1777). Napisał również utwory dydaktyczne, takie jak La Diana o arte de la caza (1765) oraz burleskową poezję, Arte de las putas , która krążyła w formie rękopiśmiennej. Jego pisma poruszały różne tematy, w tym normy społeczne i kształtowanie etyczne; postrzegał teatr jako szkołę kształtowania etycznego. Ponadto napisał trzy broszury, Desengaños al teatro español , krytykujące hiszpański teatr klasyczny. Poza swoimi utworami dramatycznymi, Moratín angażował się w inne aspekty kultury hiszpańskiej. Był członkiem Królewskiego Towarzystwa Ekonomicznego Przyjaciół Kraju w Madrycie oraz Akademii Arkadów Rzymskich, zyskując przydomek 'Flumisbo Thermodonciaco'. Okazywał zainteresowanie walkami byków, pisząc takie poezje jak 'Fiesta de toros en Madrid' i dedykując Canción a Pedro Romero torreadorowi Pedro Romero. Od 1773 roku pełnił funkcję profesora Poetyki na Królewskim Uniwersytecie w Madrycie. Nicolás Fernández de Moratín zmarł w Madrycie 11 maja 1780 roku. Jego syn, Leandro Fernández de Moratín, później edytował i zrewidował pośmiertne dzieła ojca. Uważany jest również za inicjatora uznanej poezji tauryny.
Óscar Terol Goicoechea to hiszpański humorysta, aktor i pisarz. Urodził się w San Sebastián, Guipúzcoa w 1969 roku i zbudował znaczącą karierę w świecie rozrywki w Hiszpanii. Rozpoczął swoją przygodę jako członek komediowego tria 'Los Lourviers' z Javierem Merino i Lourdes Bedíą. Ta grupa początkowo występowała w Kraju Basków, a następnie zdobyła swój pierwszy program telewizyjny, '¿Qué pasa pues?', na ETB. Terol zyskał znaczną rozpoznawalność dzięki programowi ETB 'Vaya semanita', gdzie pracował jako prezenter, aktor i scenarzysta u boku swoich rodzeństwa, Susany i Iñaki. Popularność tego programu doprowadziła do licznych występów w zapingu i filmach na YouTube. Przez krótki czas przeniósł się do Bainet Media, aby prowadzić podobny program w TVE, co wywołało kontrowersje z ETB. Jednak jego pobyt w TVE z 'Made in China' okazał się nieudany, co doprowadziło do okresu ostracyzmu, zanim powrócił do Euskal Telebista. Jego praca wykracza poza telewizję; Terol pojawia się jako aktor w telecomedii „Allí abajo” od 2015 roku, a także współtworzy scenariusz do tego serialu. Napisał kilka humorystycznych książek o ostrym i lekkim tonie, w tym prace współautorskie takie jak „Todos nacemos vascos” (2005) i „Ponga un vasco en su vida” (2006) ze swoimi rodzeństwem i Kike Díaz de Rada, oraz „Técnicas de la mujer vasca para la doma y monta de maridos” w 2009 roku. W 2025 roku zaprezentował „negacjonistyczną” chirigotę w Teatro Falla podczas karnawału w Cádiz, wydarzenie to spotkało się z buczeniem i dezaprobatą publiczności ze względu na postrzeganie promowania antywirusowych poglądów i teorii spiskowych. Następnie przeprosił za ten incydent, wyrażając żal z powodu niewystarczającej oceny treści wcześniej. „Un enigma, mil certezas,” planowana do dystrybucji międzynarodowej.
Pedro Reyes, hiszpański komik, humorzysta, aktor i prezenter telewizyjny, został wyróżniony za swój surrealistyczny styl komiczny oraz za współpracę z Pablo Carbonellem w latach 80.
José Ángel Iglesias Sánchez, pod artystyczną nazwą Pepe Iglesias "El Zorro", wyróżniał się jako argentyński humorysta; chociaż większość jego kariery odbywała się w Argentynie, spędził okresy przebywania w Chile i Hiszpanii.
Albania
1
Armenia
1
Argentyna
24
Austria
28
Australia
22
Azerbejdżan
1
Belgia
13
Bułgaria
31
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
12
Kanada
48
Szwajcaria
17
Chile
8
Kamerun
1
Chiny
7
Kolumbia
2
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Estonia
5
Egipt
4
Hiszpania
74
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
227
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Węgry
7
Indonezja
8
Irlandia
28
Izrael
9
Indie
11
Irak
3
Iran
6
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
35
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
1
Liban
5
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
3
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Słowenia
4
Słowacja
2
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
7
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
1
Uzbekistan
1
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
2
