Adam Burke pracuje jako komik stand-up, autor i rysownik w Stanach Zjednoczonych, i być może jest najbardziej znany ze swojej powtarzającej się roli jako pasterz w programie NPR... Nie mów mi!
Adoniran Barbosa, urodzony jako João Rubinato 6 sierpnia 1910 roku w Valinhos, w stanie São Paulo, był brazylijskim kompozytorem, piosenkarzem, komikiem i aktorem. Jego rodzice, Ferdinando i Emma Rubinato, byli włoskimi imigrantami z Cavarzere. Uważany jest za jedną z najważniejszych postaci kultury i produkcji artystycznej w São Paulo w ramach brazylijskiej muzyki popularnej (MPB), często określanego jako „Ojciec samby z São Paulo”. Zmarł 23 listopada 1982 roku w São Paulo. Adoniran Barbosa rozpoczął pracę w młodym wieku, fałszując datę urodzenia, aby to umożliwić. Po przeprowadzce do Santo André w 1924 roku pracował na różnorodnych stanowiskach, takich jak obsługa tkalni, malowanie, hydraulika, praca z żelazem, sprzedaż towarów jako kolporter oraz praca kelnera. Uczęszczał do szkoły technicznej (Liceu de Artes e Ofícios) i zdobył kwalifikacje w zakresie pomocy mechanicznej. W 1933 roku przeniósł się do São Paulo i zaczął komponować piosenki oraz występował w programie talentów w radiostacji Cruzeiro do Sul. Przyjął pseudonim 'Adoniran' od przyjaciela, a nazwisko 'Barbosa' po sambowym kompozytorze Luizie Barbosa. W 1935 roku wygrał konkurs piosenek karnawałowych sambą 'Dona Boa', napisaną wspólnie z J. Aimberê, co zapewniło mu wczesne uznanie. Jego praca komediowa w Rádio Record od 1941 do 1972 stworzyła popularne postacie, takie jak Pernafina, Zé Cunversa i Jean Rubinet u boku Osvaldo Molesa. Pojawił się w filmach & Pif-Paf (1945), & Caídos do Céu (1946) i & O Cangaceiro (1953). Muzyka Adonirana Barbosy koncentrowała się na zwykłych robotnikach, kontrastując z tradycyjnym naciskiem samby z Rio de Janeiro na 'malandro'. Napisał wiele piosenek o tematyce związanej z São Paulo, często nagrywanych przez Demônios da Garoa. Wprowadził postać Charutinho w 1955 roku i wydał swój pierwszy solowy album w 1973 roku. Piosenki takie jak „Trem das Onze” (1964), które osiągnęły pierwsze miejsce w Rio de Janeiro podczas karnawałowych obchodów w 1965 roku, oraz "Saudosa Maloca" (skomp. w 1951) stały się symbolami kulturowymi São Paulo. Jego twórczość opisywana jest jako wysoce oryginalna muzyczna kronika życia w São Paulo, wprowadzająca dialekt ítalo-paulista do brazylijskiej muzyki popularnej. Google upamiętnił jego 105. urodziny Google Doodle 6 sierpnia 2016 roku. Został odtworzony przez Paulo Miklosa w filmie & Saudosa Maloca z 2023 roku.
Denise Fraga to brazylijska aktorka, producentka i kolumnistka urodzona w Rio de Janeiro 15 października 1964 roku. Jej kariera rozpoczęła się w teatrze w latach 80. z Grupą Tapa, a debiut zawodowy miała w 1985 roku w 'Conto de Inverno'. Przesiadła się do filmu w 1986 roku z 'Com Licença, Eu Vou à Luta', a następnie wystąpiła w 'Bambolê' (1987) jako Amália, co oznaczało jej wejście na ekrany telewizyjne. Wczesne role obejmowały występy w ‘Barriga de Aluguel’ (1990), ‘A, E, I, O... Urca’ (1990) i ‘TV Pirata’ (1990–92). Fraga zyskała znaczną rozpoznawalność dzięki roli Olímpii w komedii teatralnej „Trair e Coçar É só Começar” w latach 1989–1995. W latach 90. kontynuowała grę aktorską w różnych rolach, takich jak Ritinha w „Barriga de Aluguel” (1990), Olga w „Éramos Seis” (1994), Natália w „Sangue do Meu Sangue” (1995) i Kuzyn Bazilio (1998). Zagrała w filmie „Por Trás do Pano” (1999), który zdobył międzynarodowe uznanie i zapewnił jej nagrodę Grande Otelo, a także nagrody za najlepszą aktorkę na festiwalach filmowych w Gramado i Hawanie. W jej dorobku znalazły się również role w „O Auto da Compadecida” (2000) i „Uga-Uga” (2000). Kariera Denise Fragi kontynuowana była różnorodnymi rolami, w tym Cristiny w ‘Cristina Quer Casar’ (2003), Lydii w ‘The Sign of the City’ (2007), Normy w ‘Norma’ (2009) oraz Camili w ‘As Melhores Coisas do Mundo’ (2010), za którą otrzymała Prêmio Guarani. Otrzymała również Prêmio APCA i dwa Prêmios Qualidade Brasil za swoją rolę w 'A Alma Boa de Setsuan' (2008). Do ostatnich występów należą ‘Hoje’ (2011), za które zdobyła nagrodę APCA i Candango Trophy, ‘Kissing Game’ (2020) oraz ‘Um Lugar ao Sol’ (2021), gdzie po 25 latach powróciła do stałej roli w telenoweli. W 2021 roku została nominowana do Grande Otelo za swoją kreację w 'Música para Morrer de Amor'. Obecnie jest również kolumnistką magazynu Crescer.
O nome artístico Grande Otelo foi adotado pelo brasileiro Sebastião Bernardes de Souza Prata, conhecido como ator, humorista, cantor e compositor. Nascido em Uberlândia, ficou órfão na infância. Depois de rush das famílias que o acolheram, encontrou estabilidade ao se decretar à arte.
Jabir Gorkhmaz oglu Imanov, azerbejdżański humorzysta i wykonawca, należał do satyrycznego zespołu Guys z Baku, a później razem ze swoim bratem Tahirem Imanovem do stworzenia pary komedii znanej jako Elish i Roshka. Został uhonorowany tytułem Zasłużonego Artysty Azerbejdżanu w 2015 roku, oraz W 2021 otrzymał Medal Taraggi.
José María Listorti, urodzony 4 marca 1973 roku w Villa Devoto, Buenos Aires, Argentyna, jest komikiem, prowadzącym programów telewizyjnych, aktorem i osobowością telewizyjną. Rozpoczął swoją karierę artystyczną w młodym wieku, debiutując w wieku 16 lat w programie "Seis para Triunfar". Dorastał w Villa Devoto, gdzie zachęcano go do występów szkolnych, tworząc nowe sketche co tydzień. Zainspirowały go występy Les Luthiers. Po ukończeniu szkoły w wieku 18 lat, przez krótki czas studiował aktorstwo głosowe i pomagał również ojcu w kiosku z gazetami przed rozpoczęciem pracy w radiu. Jego wychowanie, w tym wpływ Carlitosa Balá, sprzyjało jego zamiłowaniu do humoru. Przez prawie dziesięć lat Listorti zyskał rozgłos jako członek programu komediowego Videomatch, współpracując z Marcelo Tinelli, Diego Korol, Pablo Granados i Pachu Peña. W tym okresie "Videomatch" osiągnął wyniki oglądalności przekraczające 30 punktów. Listorti przyczyniał się do programu poprzez skecze, ukryte kamery i parodie. Po opuszczeniu Videomatch, dołączył do Showmatch, prowadząc zarówno Este es el show, jak i Sábado Show. W 2007 roku wziął również udział w Bailando por un Sueño. Obecnie jego menadżerką jest Julieta Fenner; wcześniej tę rolę pełniła Lucia Cañeque. Poza telewizją, Listorti eksplorował różnorodne ścieżki rozrywki. Pojawiał się w innych programach, projektach fabularnych, teatrze i radiu. W 2023 roku został zaproszony do występu w musicalu komediowym "Matylda". Obecnie gra rolę Kraba w "Małej Syrenie" w Teatro Gran Rex. W 2012 roku Listorti poślubił Monicę González; wspólnie mają dwóch synów: Franco, który przyszedł na świat w 2009 roku, i Bruno, urodzonego w 2014 roku. Ma również swój pierwszy film z rolą głównego bohatera, "El novio de mamá", którego premiera zaplanowana jest na 17 lipca.
Simplice Behanzin, qui porte le pseudonyme de scène Pipi Wobaho, exerce les métiers de chanteur, comédien et acteur au Bénin. Il a créé la troupe et société de production cinématographique Sèmako Wobaho.
Jordan Shanks-Markovina, który jest po przyjacielskiej stronie internetowej, pracuje jako dziennikarz, polityczny pundit i komiks stand-up w Australii. Jego filmy zajmują się polityką narodową, tematami kulturowymi i dziennymi nagłówkami gazet, zazwyczaj dostarczane z "niskim humorem", który sam sobie przypisuje. W lutym 2013 r. uruchomił swój kanał YouTube; do czerwca 2026 r. zgromadził ponad 1,4 mln abonentów i zgromadził około 343 mln wyświetleń. Przez lata siedział z wieloma australijskimi politykami, takimi jak Jodi McKay, Tanya Plibersek, Kristina Keneally, Bill Shorten, Helen Dalton i były premier Kevin Rudd.
José Ronald Golias, znany zawodowo jako Ronald Golias, był brazylijskim komikiem i aktorem. Urodził się 4 maja 1929 roku w São Carlos, w stanie São Paulo, w Brazylii, jako syn Arlindo Goliasa i Conceição Bragato, imigrantów z Portugalii i Włoch odpowiednio. Już od ósmego roku życia występował na scenie w Escola Dante Alighieri w São Carlos. W 1940 roku Golias przeniósł się do São Paulo i pracował jako krawiec oraz mechanik, jednocześnie rozwijając swoje zainteresowanie pływaniem; dołączył nawet do grupy wystepów wodnych 'Acqua Loucos' i uczestniczył w programie radiowym 'Calouros em Cena'. Zanim zyskał sławę jako komik, Golias pracował na różnych stanowiskach, m.in. jako pomocnik krawca i agent ubezpieczeniowy. W latach 50. Manoel de Nóbrega dostrzegł jego talent i zatrudnił go do pracy w telewizji i radiu. Jego pierwszą postacią był 'Pacífico,' który zyskał szeroką popularność dzięki chwytliwemu hasłu 'Ô Cride!'. Ta rola otworzyła mu drogę do kariery filmowej, obejmującej dziesięć filmów, w tym 'Um Marido Barra-Limpa' (1967), 'Os Três Cangaceiros' (1959) i 'Golias contra o Homem das Bolinhas' (1969). W latach 1967–1971 grał 'Bronco' w 'A Família Trapo,' postać żyjącą kosztem szwagra i wyrażającą prowokacyjne opinie; rolę siostry Bronco zagrała Renata Fronzi. Golias wciąż rozwijał swoją komediową personę, występując w 'Bronco Total' (1972-1973) i 'Golias em 5 Tempos' (1975). W 1979 roku zaadaptował amerykański serial 'Mork & Mindy' jako 'Superbronco'. Od początku lat 90. do śmierci był stałym członkiem obsady programu 'A Praça é Nossa,' grając takie postacie jak Pacífico, 'The Master,' 'Isolda' i 'Professor Bartolomeu Guimarães.' Wystąpił również we własnym programie telewizyjnym, 'Meu Cunhado,' od 2004 roku z Moacyrem Franco, choć 22 odcinki nigdy nie zostały wyemitowane na wniosek jego rodziny. Golias był przyjacielem Renato Aragão i przeszedł operację serca w kwietniu 2004 roku, a miesiąc później został hospitalizowany z powodu zakrzepicy mózgu. Zmarł 27 września 2005 roku w São Paulo na skutek niewydolności wielonarządowej po infekcji płuc.
Talita "Tatá" Werneck Arguelhes, nascida no Brasil, desenvolve sua carreira como apresentadora, atriz, humorista, musicista, dubladora, roteirista e repórter. Iniciou os estudos de atuação aos nove anos e, com onze, já subia ao palco em sua primeira peça teatral. Seu primeiro passo na televisão aconteceu em 2008, ao integrar o programa Dilemas de Irene. Em 2010, passou a fazer parte da Quinta Categoria da MTV Brasil, participando ainda de diversos outros pokazuje da rede até 2012.
Francisco Everardo Oliveira Silva, mais conhecido pelo nome artístico Tiririca, exerce carreira como ator, palhaço, comediante, humorista, político e cantor-compositor no Brasil. Atualmente, ocupa uma vaga como deputado federal, representando o estado de São Paulo na Câmara dos Deputados do Congresso Nacional.
Pierre Zinko, występujący pod pseudonimem Eléphant Mouillé, pracuje jako piosenkarz, komik i aktor z Benin. Pomógł w utworzeniu teatru i trupy kinowej Sèmako Wobaho. Dodatkowo cieszy się szerokim uznaniem jako artysta filmowy i sceniczny w Beninie.
Albania
1
Armenia
1
Argentyna
24
Austria
28
Australia
22
Azerbejdżan
1
Belgia
13
Bułgaria
31
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
12
Kanada
48
Szwajcaria
17
Chile
8
Kamerun
1
Chiny
7
Kolumbia
2
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Estonia
5
Egipt
4
Hiszpania
74
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
325
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Węgry
7
Indonezja
8
Irlandia
28
Izrael
9
Indie
11
Irak
3
Iran
6
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
35
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
1
Liban
5
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
3
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Słowenia
4
Słowacja
2
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
7
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
1
Uzbekistan
1
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
2
