GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Dodaj komika
1901 Komicy
Alexander Armstrong, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Alexander Armstrong

Alexander Armstrong, urodzony jako Alexander Henry Fenwick Armstrong 2 marca 1970 roku w Rothbury, Northumberland, jest brytyjskim artystą z różnorodną karierą obejmującą komedię, prowadzenie programów telewizyjnych, aktorstwo, działalność radiową i śpiew. Dorastał w Longframlington i Pauperhaugh, na północno-wschodzie Anglii, doświadczając dzieciństwa bogatego w kulturę ludową i festiwale muzyczne. Uczęszczał do Mowden Hall School, St Mary's Music School w Edynburgu, Durham School oraz Trinity College, Cambridge; w Trinity College, Cambridge był śpiewakiem chóralnym w Chórze Trinity College, Cambridge, jednocześnie zgłębiając muzykę i komedię. Podczas studiów grał na pianinie i wiolonczeli. Komiczna podróż Armstronga rozpoczęła się od jego zaangażowania w Footlights w 1992 roku, a następnie występem na Festiwalu Fringe w Edynburgu w 1996 roku, co przyniosło mu nominację do nagrody Perrier. Najbardziej znany jest z komediowego duetu Armstrong and Miller, założonego w latach 90. z Benem Millerem. Wspólnie wystąpili w czterech sezonach *Armstrong and Miller* (1997-2001), a następnie zabrali *The Armstrong and Miller Show* na tournée, wykonując 62 pokazy w 2010 roku. Pojawił się również w programach telewizyjnych takich jak *Beast*, *Life Begins*, *Hunderby* i *Danger Mouse*. Duet wydał *The Armstrong and Miller Book* w 2010 roku, umacniając swoją pozycję w brytyjskiej komedii. Poza komedią, Armstrong to wszechstronny talent. Prowadzi program poranny w tygodniu w Classic FM, początkowo pisząc obszerne scenariusze do programu. Poprowadził liczne programy podróżnicze, w tym filmy kręcone w Indiach, Sri Lance, Islandii i Korei Południowej. Jego umiejętności wokalne rozciągają się na role głosowe, takie jak pan Smith w The Sarah Jane Adventures i Doctor Who, a także podkłada głos do Hey Duggee i Danger Mouse. Armstrong jest śpiewakiem bas-barytonem, który wydał trzy albumy studyjne, w tym A Year of Songs (2015), który uzyskał złoty status w Wielkiej Brytanii. Jego występy muzyczne obejmują różnorodne style, takie jak crossover klasyczny, tradycyjne brytyjskie piosenki, muzyka świąteczna, muzyka folk i musical. Jest również autorem; jego nowa książka, Evenfall: The Tempest Stone, jest drugą częścią literackiej serii fantasy dla dzieci w wieku 9-12 lat. Obecnie przygotowuje się do trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii w 2026 roku z Aledem Jonesem na The Big Christmas Sing-A-Long Tour i jest znaną postacią w brytyjskiej rozrywce od ponad 20 lat.

Cheuk Wan Chi, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Cheuk Wan Chi

Cheuk Wan- chi, który używa również pseudonimów scenicznych Vincci, G i GC Goo-Bi, jest postacią z Hong Kongu, która działa jako komiks, scenarzysta, reżyser, mistrz ceremonii, a sporadycznie komentator telewizyjny i prezenter talk-show. Po raz pierwszy zwróciła uwagę społeczeństwa jako dżokeja dyskowego i prezentera radiowego dla Hong Kong 's Commercial Radio (CRHK).

Chris Barrie, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Chris Barrie

Chris Barrie, urodzony jako Christopher Jonathan Brown 28 marca 1960 roku, rozpoczął swoje życie w Hanowerze, Dolna Saksonia, Zachodnie Niemcy. Jego ojciec służył w brytyjskiej armii, co wpłynęło na jego wczesne lata. Później uczęszczał do Methodist College w Belfaście, Irlandia Północna. Po porzuceniu kursu połączonych studiów w Brighton Polytechnic i krótkotrwałej pracy jako wypełniacz grobów, rozpoczął karierę w branży rozrywkowej. Aby uniknąć pomyłek z istniejącym Chrisem Brownem na listach Equity, przyjął nazwisko 'Barrie'. Podróż Barrie po świecie telewizji rozpoczęła się w 1982 roku od imitacji sportowców w programie The David Essex Showcase. Szybko zyskał uznanie jako stały performer w Saturday Live i występował w Carrott's Lib między 1983 a 1984 rokiem. Jego talent komediowy rozszerzył się na aktorstwo głosowe, użyczył głosu Ronaldowi Reaganowi w utworze Frankie Goes to Hollywood 'Two Tribes' w 1984 roku. W latach 1984-1985 zagrał główną rolę we własnym programie skeczowym, początkowo zatytułowanym *Pushing Up Daisies*, a następnie *Coming Next*. Jednakże, najbardziej znany jest z roli Arnolda Rimmera w Red Dwarf, którą grał od 1988 do 2020 roku, występując w niemal każdym odcinku. Ponadto, napisał narrację dla dwóch pierwszych tomów książkowej serii *Red Dwarf*: *Infinity Welcomes Careful Drivers* (1992) i *Better Than Life* (1995). Poza serialem "Czerwony krasnolud", kariera Barrie obejmowała różnorodne role, w tym postać Gordona Brittasa w serialu "Imperium Brittasów" w latach 1991-1997. W 2014 roku powrócił do tej postaci w teledysku do piosenki Little Mix "Word Up!". Programy telewizyjne takie jak *Największe maszyny Wielkiej Brytanii* (2009-2010), *Ogromne silniki Chrisa Barrie* i *Ogromne maszyny Chrisa Barrie* na kanale Discovery Channel świadczą o jego entuzjazmie dla urządzeń mechanicznych. Udokumentował swoją pasję do zabytkowych pojazdów w programie "Chris Barrie's Motoring Wheel Nuts" (1995) i posiada kolekcję, która w 2022 roku obejmowała m.in. Triumph TR2, MGB-GT, Wolseley 1500 i Jaguar XJ6. Obecnie bierze udział w "Comic-Con tour", z planowanymi występami na Exeter Comic-Con, XCON Dudley, Milton Keynes Comic-Con, Southampton Comic-Con, Southend Comic-Con oraz MEGACON Live Birmingham w 2026 roku. Zaangażowanie Barrie wykracza poza rozrywkę. Był żonaty z Moniką De Meo od 1987 roku i niedawno w czerwcu 2026 roku wziął udział w nagrywaniu 'Red Dwarf Titan' (książki i audiobooka), uznając projekt za humorystyczny i wyrażając dumę z bycia częścią ostatniej pracy Roba Granta. Ponadto od 2022 roku jest Ambasadorem Nature’s Haven, wspierając ich cel zapewnienia społeczności dostępu do terapeutycznego ogrodnictwa i natury. Dodatkowo aktywnie wspiera małe lokalne organizacje charytatywne, szczególnie te pomagające weteranom, wierząc, że traktowanie weteranów przez państwo było szokujące.

Jimmy Finlayson, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Jimmy Finlayson

James Henderson "Jimmy" Finlayson, szkocki komik, urodził się 27 sierpnia 1887 roku w Larbert, Stirlingshire, Szkocja. Jego rodzicami byli Alexander i Isabella (z domu Henderson) Finlayson. Rozpoczął karierę aktorską we wczesnym dzieciństwie, pracując jako blacharz przed podjęciem jej. Od ery filmu niemego do początkowego okresu filmów dźwiękowych, Finlayson stosował podejście komediowe charakteryzujące się przesadnymi wyrazami twarzy, szeroko otwartym wzrokiem, charakterystyczną reakcją głowy typu „podwójne spojrzenie i zniknięcie” oraz powtarzaną frazą „d'ooooooh”. W maju 1912 roku wystąpił w filmie ‘Wielka Gra’ w Nowym Jorku jako detektyw przebrany za Szkota. Studio Ince'a. W październiku 1919 roku sfinalizowano kontrakt z Mack Sennett Comedies Corporation, co oznaczało jego wejście do grona pierwszych Keystone Kops. Współpraca Finlaysona z Hal Roach Studios okazała się wyjątkowo owocna. Finlayson brał udział w wielu komediach Sennetta, często u boku Keystone Cops, i spędził cztery lata grając w dwurolkowych filmach produkowanych przez studia Roach. Był częścią serii 'All-Star Comedy' z Laurellem, Hardym, Edną Marion i innymi, czasami określanej jako 'słynny komediowy tercet'. Pojawił się w 33 filmach z Laurelem i Hardym, często wcielając się w rolę złoczyńcy. Stan Laurel przypisywał podniesione brwi i zmarszczone oczy Finlaysona znaczący wkład w sukces ich filmów. Po wygaśnięciu kontraktu z Roach pracował nad dziewiętnastoma pełnometrażowymi filmami dla innych studiów. Pojawił się bez wskazania w czołówce w filmach takich jak 'Foreign Correspondent' (1940), 'To Be or Not to Be' (1942) i 'Royal Wedding' (1951). Film z 1933 roku *Stout Hearts and Willing Hands*, w którym wystąpił Finlayson, otrzymał nominację do Oscara za najlepszy krótkometrażowy film komediowy. Zmarł 9 października 1953 roku w swoim domu w Hollywood w wieku 66 lat; jego ciało znalazła Stephanie Insall, która przez 20 lat przed śmiercią dzieliła z nim śniadania.

Julian Barratt, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Julian Barratt

Julian Barratt, urodzony jako Julian Barratt Pettifer 4 maja 1968 roku w Leeds, w Anglii, jest angielskim komikiem, aktorem i muzykiem. Aby uniknąć pomyłek z dziennikarzem o tym samym imieniu, wybrał używanie swojego drugiego imienia jako nazwiska. Od początków występów stand-upowych podczas studiów na Uniwersytecie w Reading, wypracował karierę naznaczoną surrealnym humorem i czarnym komizmem. Barratt uczęszczał na Uniwersytet w Reading, studiując studia amerykańskie, ale opuścił je przed ukończeniem. Kluczowym momentem w jego karierze było spotkanie z Noelem Fieldingem w 1997 roku podczas występu stand-up w klubie komediowym Hellfire. Niedługo potem, około 1998 roku, zaczęli występować razem. Już tego samego roku zadebiutowali z 'The Mighty Boosh' na Festiwalu Fringe w Edynburgu. Współpraca zaowocowała programem radiowym składającym się z sześciu odcinków, który nadawany był na BBC London Live w 2001 roku; następnie przeszedł na BBC Radio 4. Telewizyjny serial The Mighty Boosh pojawił się później, trwając od 2004 do 2007 roku na BBC Three i składając się z trzech serii pokazywanych na BBC 2 i BBC 3. Show odbywało trasy koncertowe po całym kraju w 2006 roku oraz ponownie w latach 2008/9. Jego ojciec, nauczyciel fizyki i fan muzyki jazzowej, nawet wystąpił w The Mighty Boosh , co świadczy o osobistym związku z jego twórczością. Poza The Mighty Boosh , Barratt zgromadził obszerne portfolio aktorskie. Grał w różnych projektach, w tym w 'Unnatural Acts', 'Nathan Barley' i 'Garth Marenghi's Darkplace'. W 2013 roku wystąpił w A Field In England u boku Michaela Smileya oraz w The Harry Hill Movie . Pojawił się również w Treasure Island , Little Crackers , NTSF:SD:SUV , White Heat , Aaaaaaaah! i Lucky Break . Debiut reżyserski Barratta miał miejsce w 2010 roku z filmem Curtains , a łącznie wyreżyserował dwa filmy. Współtworzył i zagrał w filmie Mindhorn z 2017 roku, który otrzymał ocenę 92% na Rotten Tomatoes. Kontynuuje pracę jako aktor, pojawiając się w serialach takich jak Flowers i Killing Eve . Barratt zagrał w 49 filmach, napisał osiem filmów, skomponował muzykę do dwóch filmów, wyprodukował dwa filmy i pracował jako montażysta oraz producent wykonawczy.

Mel Smith, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Mel Smith

Melvyn Kenneth Smith, znany zawodowo jako Mel Smith, był brytyjskim komikiem, pisarzem, aktorem i reżyserem. Urodził się 3 grudnia 1952 roku w Chiswick, na zachodzie Londynu, syna Kennetha i Very Smith. Jego ojciec początkowo prowadził sklep z warzywami, który później stał się pierwszym zakładem bukmacherskim w Chiswick. Smith uczęszczał do Hogarth Primary School i Latymer Upper School w Hammersmith, a następnie studiował psychologię eksperymentalną na New College, Oxford. Początkowo w swojej karierze, zainteresowanie występami pojawiło się u Smitha w wieku sześciu lat, kiedy reżyserował sztuki ze znajomymi. Podczas studiów na Uniwersytecie Oxfordzkim pełnił funkcję przewodniczącego w grupie teatralnej i wyprodukował 'Burzę', a także uczestniczył w festiwalu Fringe w Edynburgu jako student. Po ukończeniu studiów pracował jako asystent reżysera w Royal Court Theatre, Bristol Old Vic oraz Sheffield Crucible. Spędził również dwa lata jako zastępca dyrektora w Crucible Theatre w Sheffield. Współpraca z Johnem Lloydem zaowocowała jego udziałem w programie komediowym Not the Nine O'Clock News , który nadawany był od 1979 do 1982 roku i zawierał skecze, miniatury oraz parodie muzyczne. Smith, Rhys Jones i Rowan Atkinson pisali dla tego serialu. Smith jest być może najbardziej znany ze swojego partnerstwa z Griffem Rhys Jonesem. Wspólnie występowali w programie Not the Nine O'Clock News oraz długo trwającym programie komediowym sytuacyjnym Alas Smith and Jones , który zadebiutował w 1984 roku i nadawany był przez dziesięć serii przez 14 lat. Razem założyli Talkback Productions w 1981 roku, które produkowały programy takie jak Da Ali G Show i Alan Partridge's Knowing Me Knowing You . Pearson nabył firmę w 2000 roku za 62 miliony funtów. Smith wystąpił również w filmach takich jak Morons from Outer Space (1985), The Princess Bride (1987) jako Albino oraz Brain Donors (1992). Reżyserował filmy, w tym The Tall Guy (1989) i Bean (1997). Współpracował z Kim Wilde, nagrywając singiel w 1987 roku, który miał na celu zebranie funduszy dla Comic Relief i osiągnął szczyt na trzecim miejscu list przebojów w Wielkiej Brytanii. Smith zmarł 19 lipca 2013 roku na zawał serca w wieku 60 lat.

Neil Innes, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Neil Innes

Neil James Innes, angielski autor piosenek, pisarz, komik i muzyk, przyszedł na świat 9 grudnia 1944 roku w Danbury, Essex. Jego ojciec był szkockim starszym stopniem oficerem w Brytyjskiej Armii, co spowodowało, że dzieciństwo spędził w zachodnich Niemczech. Grał na pianinie od siódmego do czternastego roku życia, a następnie samodzielnie nauczył się grać na gitarze. Jego edukacja obejmowała studia w Thorpe Grammar School, Norwich School of Art oraz Goldsmiths College, Londyn, zakończone uzyskaniem tytułu Bachelor of Arts w dziedzinie sztuki pięknej w 1966 roku. Podczas studiów w Goldsmiths dołączył do zespołu Bonzo Dog Doo-Dah Band w 1963 roku. Zespół zyskał rozgłos dzięki występom w brytyjskim serialu telewizyjnym "Do Not Adjust Your Set" pod koniec lat 60., a przebój "I'm The Urban Spaceman", wydany w 1968 roku, dotarł do miejsca nr 5 na brytyjskich listach przebojów; Paul McCartney wyprodukował go pod pseudonimem Apollo C. Vermouth, co zapewniło Innesowi nagrodę Ivor Novello w 1968 roku. Współpracował również z Michaelem Palinem, Terrym Jonesem i Ericiem Idle’em w "Do Not Adjust Your Set" przed powstaniem Monty Python. W 1971 roku Innes na krótko współpracował z byłymi członkami zespołu Bonzo Dog Band, tworząc Let’s Make Up and Be Friendly, a następnie założył krótkotrwałą grupę koncertową o nazwie Freaks, w której na perkusji grał Keith Moon. Terry Gilliam uważał go za honorowego członka, czyli "Siódmy Python", i wniósł znaczący wkład w brzmienie i kierunek twórczy zespołu Bonzo Dog Band. Talent komediowy Innesa jako autora piosenek został jeszcze bardziej zaprezentowany w jego współpracy z Ericiem Idle, szczególnie przy tworzeniu The Rutles. The Rutles, które zaczęły się jako szkic w programie komediowym BBC z połowy lat 70., odzwierciedlały sukces innego zespołu z Liverpoolu (The Beatles) i doprowadziły do powstania w 1978 roku mockumentu "All You Need Is Cash", którego album ze ścieżką dźwiękową otrzymał nominację GRAMMY w 1979 roku. Grał rolę Rona Nasty’ego w The Rutles. W latach 1979–1981 prowadził surrealistyczny serial telewizyjny "The Innes Book of Records", z sześcioma piosenkami na odcinek, gośćmi specjalnymi i kreatywnymi scenariuszami. Ponadto przyczynił się jako autor i wykonawca do Monty Python, występując w ich filmach "Monty Python and the Holy Grail" oraz "Monty Python’s Life Of Brian", i brał udział w trasach koncertowych po Wielkiej Brytanii i Kanadzie. Neil Innes zmarł 29 grudnia 2019 roku w wieku 75 lat, w wyniku przyczyn naturalnych.

Peter Butterworth, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Peter Butterworth

Peter William Shorrocks Butterworth, urodzony 4 lutego 1915 roku w Bramhall, Cheshire, był brytyjskim aktorem i komikiem. Jego kariera trwała od 1965 do 1978 roku i obejmowała 85 filmów i programów telewizyjnych. Znaczenie Butterwortha w historii brytyjskiego humoru zawdzięcza głównie rolom w serii „Carry On”. Janet Brown, aktorka i imitator, była żoną Butterwortha; razem mieli dwoje dzieci: Tylera i Emmę. Wczesne życie Butterwortha było znacząco naznaczone II wojną światową. W 1940 roku, służąc jako porucznik w Fleet Air Arm Royal Navy, został schwytany jako jeńczyk wojenny po zestrzeleniu jego samolotu. Był przetrzymywany w Stalag Luft III koło Saganu w Polsce, gdzie stworzył duet z Talbotem Rothwellem, występując na pokazach obozowych. Te występy obejmowały piosenkę zatytułowaną 'The Letter Edged In Black'. Brał udział w planach ucieczki z więzienia, w tym był członkiem komitetu organizacyjnego 'The Wooden Horse' i przyczynił się do przygotowań do 'The Great Escape', oraz był członkiem MI9. Po II wojnie światowej Butterworth zaczął zyskiwać szersze uznanie dzięki występom w pantomimach na terenie Wielkiej Brytanii i później zadebiutował na filmie w "William Comes to Town" (1948). Pojawił się w programie szkiców Terry'ego-Thomasa "How Do You View?" (1953) jako Lockitt, oraz prowadził programy telewizyjne dla dzieci takie jak "Saturday Special" (1951-1953) i "Butterworth Time". Do serii filmowej "Carry On" dołączył w 1965 roku z "Carry On Cowboy", występując w szesnastu filmach, w tym "Carry On Abroad" (1973), "Carry On Henry" (1971), "Carry On Behind" (1975) i "Carry on Dick" (1976). Często grał ciche i subtelnie ekscentryczne postacie, często obsadzany jako pomocnik, i współpracował z Joan Sims w 21 projektach. Innymi częstymi współpracownikami byli Sid James, Bernard Bresslaw i Kenneth Williams.

Rob Delaney, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Rob Delaney

Robert Thomas Delaney, amerykański komik, aktor i pisarz, urodził się 19 stycznia 1977 roku w Bostonie, Massachusetts. Pochodzenia irlandzkiego, spędził lata formowania się dorastając w Marblehead, Massachusetts. Edukacja Delaneya zakończyła się uzyskaniem dyplomu z musicalu na Wydziale Sztuk Tisch New York University w 1999 roku, co stanowiło wczesny krok w kierunku jego twórczych przedsięwzięć. Obecnie mieszka w Londynie ze swoją żoną Leah i ich czwórką synów, stając się obywatelem Wielkiej Brytanii w 2024 roku. Wzrost popularności Delaneya rozpoczął się online; zaczął publikować na Twitterze w 2009 roku i szybko zyskał uznanie. Magazyn Paste, między innymi, zwrócił uwagę na jego poczucie humoru, umieszczając go na liście 10 najzabawniejszych użytkowników Twittera w 2010 roku. Comedy Awards uhonorowały jego umiejętności komediowe w maju 2012 roku, przyznając mu nagrodę za "Najzabawniejszą osobę na Twitterze". Liczne publikacje, takie jak Rolling Stone i Vice Magazine, wielokrotnie wymieniły go jako jedną z najzabawniejszych osób na Twitterze. Ta obecność online pomogła rozpocząć jego karierę, prowadząc do występów w brytyjskich programach panelowych, takich jak Have I Got News for You i Would I Lie to You? oraz specjalnego występu stand-upowego, Rob Delaney: Live at the Bowery Ballroom , dostępnego teraz na Netflixie. Delaney jest być może najbardziej znany ze współtworzenia i występowania w sitcomie Catastrophe , który zadebiutował na Channel 4 i Amazon Prime w 2015 roku. Serial, zakończony w 2019 roku i nadawany w ponad 130 krajach, zdobył liczne nagrody i nominacje, w tym nominację do Primetime Emmy Award za Wybitne Scenariusze w 2016 roku oraz nominację do BAFTA TV Award za Najlepszą Komedię Scenariuszową w 2018 roku. Catastrophe otrzymał również nagrodę BAFTA TV Craft Awards za Najlepsze Scenariusze Komediowe w 2016 roku. Poza telewizją, Delaney pojawił się w filmach takich jak Hobbs & Shaw , Deadpool 2 (w roli Petera Wisdom) i Mission: Impossible – Dead Reckoning Part One . Zagrał również „Petera W.” w Deadpool & Wolverine (2024). Kontynuuje pisanie, publikując artykuły dla Vice i The Guardian, oraz regularnie występuje jako komik na całym świecie, biorąc udział w wydarzeniach na festiwalach, takich jak Manchester Literature Festival w 2022 roku.

Tom Baker, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Tom Baker

Thomas Stewart Baker, urodzony 20 stycznia 1934 roku w Liverpoolu, jest brytyjskim komikiem stand-up o zróżnicowanej i obszernej karierze. Jego wychowanie ukształtowały rodzice, Mary Jane i John Stewart Baker, marynarz z Merchant Navy, a on sam wychowywał się jako oddany katolik rzymski. Początkowo miał zamiar podążać drogą duchowną i trenował, aby zostać bratem chrześcijańskim, zanim zmienił swoje zainteresowania na aktorstwo. Przez trzy lata ukończył formalne studia w Rose Bruford College of Speech and Drama, a także służył w Royal Army Medical Corps w latach 1954–1956. Na początku kariery wystąpił w filmie podczas studiów, a później w 1968 roku dołączył do zespołu National Theatre. Zdobył znaczną rozpoznawalność w 1971 roku, gdy został nominowany do dwóch Złotych Globusów za rolę Grigorija Rasputina w filmie "Nicholas i Alexandra". Jednakże, najbardziej znany jest chyba z roli czwartej inkarnacji Doktora Who w latach 1974-1981, co uczyniło go aktorem z najdłuższym stażem w serii. Wrócił do tej ikonicznej roli w dramatach audio, począwszy od 2009 roku, i pojawił się w epizodycznej roli Doktora w "Dniu Doktora" w 2013 roku. Poza pracą jako Doktor, wystąpił w serialach telewizyjnych takich jak "Medici", "Randall & Hopkirk (Deceased)" oraz "Monarch of the Glen", a także pełnił rolę narratora w komediowych seriach "Little Britain" i "Little Britain USA". Współpracował również przy uznanym satyrycznym serialu politycznym "The Thick Of It" oraz filmie "In The Loop", współpracując z Armando Iannuccim, którego styl produkcji charakteryzuje się rozległymi zdjęciami i zaangażowaniem w ciągłe doskonalenie. Tom Baker nadal jest aktywny w branży rozrywkowej. Jego głos pozostaje wysoce rozpoznawalny, co zapewniło mu w 2006 roku czwarte miejsce w rankingu najbardziej rozpoznawalnych głosów w Wielkiej Brytanii. Baker pisał również felietony i wyraża zainteresowanie napisaniem filmu, jeśli pojawi się wciągająca historia. Mocno wierzy, że zadowolenie się stwierdzeniem "To wystarczy" hamuje rozwój twórczy, co odzwierciedla jego zaangażowanie w dążenie do doskonałości w swojej pracy.