GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Dodaj komika
1801 Komicy
Jean Roucas, komik z Francja
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Jean Roucas

Jean Avril, znany jako Jean Roucas, urodził się 1 lutego 1952 r. w Marsylii. Pracował jako humorist, imitator, prezenter telewizyjny i radiowy, i napisał dla ogółu społeczeństwa trzyma go głównie dzięki show telewizyjnego Le Bébête show i jego program radiowy Les Roucaseries. Wykonał również śmieszne piosenki.

Jean- Marie Prosler, komik z Francja
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Jean- Marie Prosler

Jean- Marie Prosler, urodzona 2 5 lutego 192 roku w Montargis (Loiret) i zmarła 15 listopada 1997 roku w Évreux (Eure) był francuskim aktorem, humorem i pisarzem. Jeśli nie, nigdy nie grał nic poza drugorzędnymi rolami w kinie, był w stanie ujawnić swoje poczucie komedii w wielu szkicach, a nawet w reklamach. Postać, która sprawia, że najbardziej pamiętny w XXI wieku jest Solcarlus, centralnej postaci spotu reklamowego "Le Péplum", w reżyserii Dino Risi za promocję detergentu Terra przez S.C. Johnson.

Jean-Marie Bigard, komik z Francja
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Jean-Marie Bigard

Jean-Marie Bigard, urodzony 17 maja 1954 roku w Fontaine-Luyères, w departamencie Aube, jest francuskim komikiem, aktorem, pisarzem i reżyserem. Obecnie ma 72 lata. Pochodzi z rodziny o skromnych środkach; był czwartym i ostatnim dzieckiem, jego ojciec był rzeźnikiem, który zaprzestał pracy z powodów zdrowotnych, a matka pracowała w podwykonawcu branży motoryzacyjnej. Lata spędzał na farmie w Aube z rodzinną babcią i dziadkiem. Bigard miał problemy ze szkołą, powtarzał czwartą klasę, ale ukończył BEP (certificat d'études pratiques) z zakresu mechaniki ogólnej w wieku 16 lat. Przez krótki czas pracował na stacji benzynowej, a później założył firmę zajmującą się sprzedażą używanych Citroën Traction Avants. Do jego wczesnych doświadczeń należało pracę w fabryce w celu uzyskania zasiłku dla bezrobotnych oraz pracę jako barman w Troyes, aby wesprzeć matkę, która cierpiała na poważną chorobę. Bigard rozpoczął karierę występując jako komik stand-upowy i tworząc materiały do programów z krótkimi scenkami. Zdobył szersze uznanie w połowie lat 80. i napisał ponad 100 scenek dla programu "The Class" z Laurentem Baffie. Pisał również dla grupy komediowej Dummies w programie "Nowhere". Jego solowe występy, rozpoczynając się od "You Said Bigard" (1988), są we Francji znane z tego, że są wulgarne i konfrontacyjne. W trakcie swojej kariery Bigard wystąpił w licznych filmach, w tym w "Philosophale" (2001), "Clérambard" (2010), "Profesjonalne sekrety doktora Apfelglück," "Arlette," "The Box" i "And Now... Ladies and Gentlemen" (2002). Nadużywał głosu Beefy we francuskiej wersji filmu "Little Nicky" oraz wyreżyserował, napisał i zagrał w "The Soul-Sister" (1999). Jego najwyżej oceniane dzieło na Rotten Tomatoes to "And Now... Ladies and Gentlemen" z oceną 47%. Kariera Bigarda wykracza poza film i telewizję; występował na Paris-Bercy Arena oraz Stade de France. Prowadził audycję radiową 'Les pieds dans le plat' na Europe 1 od 2014 do 2016 roku. Jego życie prywatne obejmuje małżeństwa z Claudią Bigard (1991-2009) i Lolą Marois (od 2011), z którą ma bliźniaki o imionach Jules, Florian Jourda i Bella, a także córkę Sashę. Lola Marois publicznie broni prawa Bigarda do wolności słowa i opisuje ich relację jako 'bezwarunkowe połączenie'. Ostatnio Bigard zmaga się z problemami zdrowotnymi, w tym upadkiem w marcu 2024 roku, trudnościami z chodzeniem, rehabilitacją oraz ujawnieniem trzech udarów (AVC) w lipcu. Obecnie jest pod odpowiednią opieką medyczną i pojawił się z Laurentem Baffie. Pomimo tych obaw, Lola Marois dzieli się informacjami na temat jego samopoczucia, a on niedawno wystąpił w programie ‘Tout beau tout n9uf’ 9 czerwca 2026 roku, opisany jako będący w dobrej formie.

Jean-Noël Brouté, komik z Francja
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Jean-Noël Brouté

Jean-Noël Brouté to francuski aktor urodzony 24 września 1962 roku w Wersalu. Jego wczesna edukacja obejmowała dwuletni pobyt w szkole Beaux Arts w Wersalu [3], po którym nastąpiły lekcje aktorskie [4]. Dalsze doskonalenie umiejętności odbyło się przez dwa lata w Konserwatorium w Wersalu [5] oraz dwuletni kurs na Cours Florent [6]. Debiut sceniczny Brouté miał miejsce pod kierownictwem Benno Bessona, który wyreżyserował 'Mille Francs de récompense' [7], produkcję, w której aktor uczestniczył również w 1990 roku [16]. Jego kariera filmowa rozpoczęła się w 1984 roku od filmu ‘Souvenirs, Souvenirs’ [9] i obejmowała epizodyczną rolę w 'Coup de foudre' w 1983 roku [8]. Przez całą swoją karierę Brouté wystąpił w licznych filmach i produkcjach teatralnych. Zagrał Otto Gazina w filmie z 1998 roku 'Dieu seul me voit' [10], a także rolę przyjaciela Alberta Jeanjeana w tym samym filmie [11]. Jego role obejmują 'Le Mystère de la chambre jaune' (2003) jako Sainclair, drugi Rouletabille’a [12], oraz 'Le Parfum de la dame en noir' (2005) [13]. Pojawił się również w filmach takich jak 'Liberté-Oléron', 'Bancs publics' i 'Adieu Berthe' [14], a także w 'Le bonheur a encore frappé' w 1988 roku [15] i 1986 roku [30]. Zagrał główną rolę w 'Les prouesses de Clément Dujar' (1991) [31] i wystąpił w serialu telewizyjnym ‘Navarro’ w 1991 roku [32]. Brouté wydał kilka programów, w tym 'On s'en fout, nous on s'aime' (1982) [27], 'A nous les garçons' (1984) [28], 'L'épi d'or' (1985) [29] i 'Le bonheur a encore frappé' (1986) [30]. Ostatnio Brouté był zaangażowany w kilka spektakli teatralnych. Od 2016 do 2017 roku występował w tournée 'Le Bourgeois gentilhomme' [22], grając rolę Le Maître tailleur, Covielle, w produkcji obchodzącej 350. rocznicę wystawienia sztuki [55-57]. Spektakl, wyreżyserowany i zagrany przez Denisa Podalydèsa, to comédie-ballet z muzyką Lully'ego i kostiumami zaprojektowanymi przez Christiana Lacroix [58-60]. Pojawił się również w 'Le Triomphe de l'amour' (2018) [23], 'Une des dernières soirées de carnaval' (2019) [24], 'Un mois à la campagne' (2022-2023) [25] i jest zaplanowany do występu w ‘Nous, les héros’ w 2025 roku [26]. Brouté współpracował z Laurentem Baffie przy kilku projektach, w tym 'Sans filtre' [48-49] oraz wcześniej przy 'Sexe, magouilles et culture générale' w 2001 roku [50], pracując u boku zespołu ‘joyeux drilles’ [53]. Wystąpił również w 'Le Comique' [54] i zagrał główną rolę w 'Adieu Berthe - L'enterrement de mémé' (2011) [46].

Jules-Édouard Moustic, komik z Francja
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Jules-Édouard Moustic

Christian Borde, znany zawodowo jako Jules-Édouard Moustic, to francuski humorysta i dziennikarz urodzony 26 października 1951 roku w Antony. Rozpoczął karierę we wczesnych latach 70. jako dziennikarz radiowy w Radio Andorre, a następnie przez ponad dziesięć lat pracował w Radio Monte-Carlo. W latach 1987–1992 przyczynił się swoimi talentami pisarskimi do Les Nuls, tworząc skecze i występując w fałszywych reklamach. Jego zaangażowanie rozciągało się na programy takie jak A.B.C.D. Nuls, Histoire(s) de la télévision oraz Les Nuls L'émission, a także pisał dla Les Guignols de l'info w latach 1988–1989. Znaczna część kariery Moustica zdefiniowana jest przez jego pracę w uniwersum Groland. W 1992 roku stworzył i prowadził program 'Les Nouvelles' w Ce soir avec les Nouveaux, co oznaczało początek tego fikcyjnego świata. Grał rolę Jules-Édouarda Moustica, parodiującego spikera wiadomości, w różnych programach związanych z Groland od początku lat 90. do września 2018 roku, w tym w Les Nouvelles Neuves, CANAL International, Le 20 h 20, Groland Sat, 7 jours au Groland, Bienvenue au Groland, Groland Magzine, Groland.con, Made in Groland i Groland Le Zapoï. Współreżyserował również w 2015 roku film 'Groland le gros métrage' z Benoît Delépine, co jeszcze bardziej umocniło jego związek z tym wyjątkowym komediowym tworem. Humor w Groland opiera się na absurdzie, a Moustic stał się rozpoznawany jako twarz fikcyjnego kraju. Poza telewizją, Jules-Édouard Moustic eksplorował inne ścieżki twórczego wyrazu. Wystąpił w monodramie zatytułowanym 'Moustic en gros' w Théâtre du Rond-Point w grudniu 2008 roku i pojawił się w krótkim filmie 'Le Meilleur Ami de l'homme' w 2012 roku. Od 24 marca 2012 roku prowadzi audycję 'Mouv’stic mix' na radiu Mouv’. Jest również założycielem festiwalu muzyki Black i baskijskiej w Bayonne oraz prowadzi stację piracką o nazwie 'I Have A Dream'. Opublikował 'La Famille Patate' w 2000 roku i 'Journal de moi' w 2003 roku. Obecnie mieszka w Guéthary, Pyrénées-Atlantiques, gdzie z rodziną przebywa od około dwudziestu lat. Uważa Kraj Baskijski za swój „pępowinę”, i uczestniczy w lokalnych wydarzeniach kulturalnych. Obecnie jest gościem podcastu ‘Ils font le Pays Basque’.

Laurence Sémonin, komik z Francja
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Laurence Sémonin

Laurence Sémonin, znany również jako Lola Sémonin, urodził się 8 kwietnia 1951 w Morteau, znajduje się w Haut- Doubs de la Franche- Comté. We Francji pracowała jako aktor, autor, wykonawca, reżyser i pisarz oraz została zauważona dzięki typowej postaci Frankish, Madeleine Proust, prezentowane jako solo show.