Wereldwijde Talentengids

Komieken uit Frankrijk

De comediandirectory van Frankrijk — Profielen, biografieën, foto's en sociale links voor comedians van Frankrijk.

211 Comedians

Bernard Campan

Bernard Campan is een Franse persoon die werkt als acteur, filmregisseur en schrijver. Geboren op 4 april 1958 in Agen, Lot-et-Garonne, Frankrijk, heeft hij Italiaanse afkomst. Zijn vader was een Italiaanse professor die later de Chevalier des Arts et des Lettres ontving, terwijl zijn moeder een Franse professor was. Campan bracht zijn jeugd door in Tours. Campan's carrière begon met optredens in de televisieshow Le Petit Théâtre de Bouvard aan het begin van de jaren '80, waar hij bevriend raakte met Didier Bourdon en Pascal Légitimus. Deze vriendschappen leidden tot de vorming van het comedy trio Les Inconnus aan het einde van de jaren '80. Van 1984 tot 2001 was Campan lid van deze populaire groep. Les Inconnus verwierf aanzienlijke erkenning voor hun satirische sketch comedy show La Télé des Inconnus , die werd uitgezonden van 1990 tot 1993. Hij studeerde toneelspel aan de Cours Simon in Parijs nadat hij zijn diploma had behaald. Campan’s werk met Les Inconnus omvat het schrijven en regisseren van Les Trois Frères (1995), waarmee hij de César Award voor Beste Debuutfilm won, en het co-schrijven en regisseren van Le Pari (1997). Hij speelde ook Bernard Latour in Les Trois Frères en Melchior in De Drie Wijzen (2001), wat het einde markeerde van de actieve periode van Les Inconnus. Zijn acteercarrière strekt zich uit voorbij de komedie, met rollen in drama’s zoals Se souvenir des belles choses (waarvoor hij een nominatie voor Beste Acteur ontving) en Beautiful Minds . Rond 2002 beïnvloedde zijn vriendschap met filosoof Alexandre Jollien een verschuiving naar meer dramatische rollen. Campan is verschenen in films als Les Misérables: The Story of Jean Valjean , The Tasting en A Bag of Marbles . Hij speelt momenteel de hoofdrol in Le Diplôme , een miniserie van zes afleveringen die op TF1 wordt uitgezonden, en zal in de film Jean Valjean uit 2025 verschijnen als bisschop Bienvenu Myriel. Campan heeft in zijn werk de menselijke kwetsbaarheid onderzocht, en heeft gedurende zijn carrière gevoelige rollen op zich genomen. Campan's carrière beslaat drie decennia en omvat een breed scala aan rollen, van komedie tot drama. Hij wordt omschreven als een populaire humorist die tevens een diepgaande, grappige en serieuze acteur is. Hij trouwde in 1989 met Anne en ze hebben twee dochters, Nina Louise en Loan. In januari 2026 sprak hij op de podcast Sillage over het ervaren van een drugsmisbruik, waarbij hij details onthulde over een specifiek jaar uit zijn leven. Hij verscheen recentelijk als gast in 'Le Jardin secret' om over zijn carrière te praten, waarbij hij zijn lange geschiedenis met cinema benadrukte.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Channig

Georges Quilliou, die zichzelf Channig noemt op het podium, ziet de dag op 3 0 november 1950 in Brest en werd een Bretonse komiek. karikatuur van oudere vrouwen uit Bretagne, gebruik makend van Franse constructies geleend van Breton terwijl het reproduceren van dezelfde vocale inflecties.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Christian Marin

Christian Marin, geboren op 8 februari 1929 in Lyon, Frankrijk, was een acteur die een lange en gevarieerde carrière kende. Hij begon zijn artistieke opleiding in 1949 met een studie aan de Beaux-Arts voordat hij naar het Conservatorium van Lyon ging. Hoewel hij in 1951 zonder succes voor de Comédie Française auditeerde, vond hij al snel mogelijkheden binnen de theaterwereld. Van 1953 tot 1955 maakte hij deel uit van Jean Dasté’s Comédie de Saint-Étienne en begon rond 1955 op te treden in Parijse cabarets. Hij sloot zich aan bij de TNP-troupe van Jean Vilar, waar hij Daniel Sorano en Gérard Philipe ontmoette, waarmee hij zijn vroege toewijding aan de uitvoerende kunsten demonstreerde. Marin's filmcarrière begon in de vroege jaren zestig, met optredens in films zoals *Les Tortillards* (1960), *Le Tracassin ou Les Plaisirs de la ville* (1961), *La Belle Américaine* (1961) en *All the Gold in the World* (1961). Hij bleef optreden in een verscheidenheid aan films, waaronder *L'honorable Stanislas, agent secret* (1963) en *Bebert et le train* (1963). Erkenning kwam met *Pouic-Pouic* in 1963. Misschien was zijn meest significante bijdrage de vertolking van Marechal Albert Merlot in de eerste vier delen van de *Le gendarme de Saint-Tropez* filmserie, van 1964 tot 1970. Hij speelde ook als Luitenant Ernest Laverdure in de televisieserie *Les Chevaliers du ciel* tussen 1967 en 1969. Gedurende zijn carrière verscheen hij in ongeveer vijftig films geregisseerd door Claude Autant-Lara, Costa-Gavras en Yves Robert. Marin’s werk reikte verder dan film en televisie; hij speelde in ongeveer veertig toneelstukken en nam tussen 1963 en 1972 verschillende 45 toeren platen op. Hij weigerde in 1978 een vijfde rol in Le Gendarme et les Extraterrestres . Later in zijn carrière verscheen hij vanaf 2010 in Le Gang des Seniors . Hij schreef met Gilles Antonowicz zijn memoires, Mémoires d’un chevalier du ciel . Christian Marin was lid van de Alphonse Allais Academie en was zestig jaar getrouwd met Monique; ze hadden vier kinderen en acht kleinkinderen. Hij overleed op 5 september 2012 in Parijs, en liet een nalatenschap achter als een veelzijdig acteur, het best bekend om zijn rol als 'Merlot' in de Le gendarme filmserie en zijn laatste optreden in Dead Man Talking (2012).

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Dieudonné M'bala M'bala

Dieudonné Mbala Mbala, die vaak de artiestennamen Dieudonné of Dieudo gebruikt, is een Franse entertainer die werkt als comedian, acteur en politiek pleitbezorger. Hij werd geboren op 11 februari 1966 in Fontenay-aux-Roses, Frankrijk, als zoon van een Kameroense accountant en een Franse socioloog. Na de scheiding van zijn ouders toen hij één jaar oud was, werd hij door zijn moeder opgevoed en bracht hij zijn jeugd door in de buitenwijken van Parijs. Na het bezoeken van Lycée Lakanal de Sceaux en Lycée Michelet de Vanves zonder een diploma te halen, werkte hij als vertegenwoordiger voordat hij een carrière in de comedy begon. Dieudonné verwierf aanvankelijk in de jaren '90 bekendheid als onderdeel van het komische duo Élie et Dieudonné met Élie Semoun. Hun humor werd aanvankelijk als antiracistisch bestempeld, en ze richtten samen Bonnie Productions op in 1993. Hij zette vervolgens een solocarrière voort, waarin hij sociaal bewuste eenmanshows ontwikkelde en ook in films verscheen. Van 2006 tot 2020 had hij een relatie met Noémie Montagne en verwekte vijf kinderen. Aan het einde van de jaren '90 raakte Dieudonné politiek actief, aanvankelijk tegenstander van de extreem-rechtse partijen, maar zijn opvattingen verschooven zich aanzienlijk in de loop der tijd. Vanaf de jaren 2000 trokken Dieudonné's uitspraken steeds vaker beschuldigingen van antisemitisme en controverse aan. Hij deed mee aan de wetgevende verkiezingen in Champagny-en-Vanoise in 1997 en 2001, aanvankelijk tegenstander van het Nationaal Front. Later werd hij in 2007 politieke bondgenoot en vriend van Jean-Marie Le Pen, en schoof hij geleidelijk op naar het ‘Franse nationaalsocialisme’ van Alain Soral en het Front National. In Frankrijk, België en Zwitserland zijn tegen hem vonnissen uitgesproken voor overtredingen zoals haatzaaien, het aanzetten tot terrorisme, het ontkennen van de Holocaust en smaad. Opmerkelijke incidenten zijn een sketch uit 2003 waarin een Israëlische kolonist werd afgeschilderd als een Nazi en beschuldigingen in 2013 van het bespotten van een Joodse journalist. Een kenmerkend gebaar, de ‘quenelle,’ werd in 2013 berucht. Gedurende zijn carrière is hij vaak onderworpen geweest aan restricties door traditionele media, en talloze optredens werden stopgezet door lokale overheden; met name resulteerde een productie tussen 2013 en 2014 in een officieel verbod van de Franse regering. Media, politici en politicologen beschouwen hem grotendeels als een antisemiet, en hij identificeert zich als ‘anti-establishment’ en ‘anti-Zionist.’

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Francis Blanche

Francis Blanche, geboren als François Jean Blanche op 20 juli 1921 in Parijs, was een veelzijdig Frans kunstenaar. Hij werkte als acteur, zanger, humorist en auteur. Zijn vader, Louis Blanche, was toneelacteur, en zijn oom, Emmanuel Blanche, was schilder. Zijn intellectuele gaven waren vanaf de kindertijd duidelijk; hij voltooide de middelbare school op veertienjarige leeftijd, een record voor de jongste persoon in Frankrijk. Een hartaanval, veroorzaakt door zijn onbehandelde diabetes type 1, leidde tot zijn overlijden in Parijs op 6 juli 1974; hij was 52 jaar oud. Blanche's carrière begon met vroege radiooptredens in 1944 bij Radio-Bretagne in Rennes. Hij verwierf bekendheid in de jaren '40 en '50 als lid van Robert Dhéry’s theatergezelschap, Les Branquignols, en verscheen met hen in de film *Ah! Les belles bacchantes* (1954). Hij werkte vaak samen met Pierre Dac, waarbij ze een komisch duo vormden dat werken creëerde zoals *Le Sâr Rabindranath Duval* (1957). Samen produceerden ze de radioreeks *Malheur aux barbus*, die werd uitgezonden van 1951 tot 1952, en later herleefden ze deze als *Signé Furax*, die van 1956 tot 1960 draaide met meer dan 1.000 dagelijkse afleveringen. Hij stond ook bekend om het bedenken en schrijven van beroemde telefonische grappen die op de radio werden uitgezonden. Gedurende zijn carrière speelde Blanche in talloze toneelproducties, waaronder Tartuffe en Néron , en verscheen hij in de operette Chevalier du Ciel (1955). Hij speelde in meer dan twintig films, waaronder Frederica (1942), They Are Twenty (1950) en Les Tontons flingueurs (1963), waarin hij Maître Folace vertolkte. Hij werkte vaak samen met filmmaker Georges Lautner, en verscheen ook in Les Barbouzes (1964). Blanche’s komische stijl omvatte vaak het parodiëren van klassieke muziek; zo creëerde hij bijvoorbeeld een stuk gebaseerd op Schubert's 'Die Forelle,' en transformeerde hij Beethoven's 5e Symfonie in een muzikale hommage aan de wasknijper. Hij schreef verschillende werken, waaronder Mon oursin et moi (1972) en Pensées, répliques et anecdotes (1972). Hij is begraven op de begraafplaats van Èze.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Michaël Youn

Michaël Youn, geboren als Michaël Benayoun op 2 december 1973 in Suresnes (Hauts-de-Seine), is een veelzijdig Frans entertainer. Hij is acteur, humorist, zanger, regisseur, scenarioschrijver, producent, radio presentator en televisiepresentator. Zijn afkomst omvat Hongaarse, Italiaanse, Joods-Marokkaanse en Joods-Algerijnse wortels. Youn's ouders zijn een voormalig wiskundeleraar die bedrijfspsycholoog werd en een professional in personeelsbeheer. Youn’s carrière begon vroeg; hij begon op driejarige leeftijd al op het podium te staan en kreeg op vijfjarige leeftijd pianoles. Hij ging naar een voorbereidende school en in 1996 behaalde hij aan ESC Nice een masterdiploma in management. In 1998, na een opleiding als omroeper en theateracteur, begon hij te werken bij de Parijse radiozender Skyrock, waar hij het ochtendnieuws presenteerde tot 2000. Vervolgens presenteerde hij van juli 2000 tot maart 2002 'Morning Live' op M6, waar hij erkenning kreeg door middel van camera-grappen en de creatie van parodieën met artiesten zoals Jean-Michel Jarre en Franse rappers. Tijdens zijn tijd bij M6 vormden Youn, samen met Vincent Desagnat en Benjamin Morgaine, in 2000 'The Bratisla Boys'. De track 'Stach Stach', die ze in 2002 uitbrachten, werd zeer populair en stond tien wekenlang op de Franse muzieklijsten genoteerd, om uiteindelijk in 2004 te worden gerangschikt als de 30e best verkochte CD in Frankrijk. Hij en Desagnat schreven samen het scenario en speelden in de film 'La Beuze' (2003), waar Youn de fictieve muziekstijl 'frunkp' creëerde. Verdere komische avonturen omvatten de 'Pluskapoil' (2003/04) tournee, de rol van Iznogoud in de filmverfilming uit 2005, en het parodie-optreden 'Fatal Bazooka', dat in 2006 de hitlijsten bereikte met 'Fous ta cagoule'. Youn’s muzikale carrière zette zich voort met de single ‘Mauvaise foi nocturne’ met Pascal Obispo in 2007. Hij heeft films geregisseerd zoals 'Fatal' (2010) en 'Vive la France' (2013), waarbij hij vaak zelf in zijn projecten speelt. Sinds 2014 heeft Youn dramatische rollen op televisie aangenomen en is hij momenteel lid van de jury voor het onderzoek naar 'Mask Singer' sinds 2025.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Mouss Diouf

Mouss Diouf, geboren als Pierre Moustapha Diouf op 28 oktober 1964 in Dakar, Senegal, was een Frans-Senegalees acteur, komiek en humorist. Zijn familie verhuisde naar Marseille toen hij vier jaar oud was, en verplaatste zich later naar Bobigny, Seine-Saint-Denis, Frankrijk. Diouf begon aanvankelijk met boksen, maar stapte over naar de acte, waarbij hij zijn carrière begon in het theater met Jérôme Savary in 'Le Bal des Cocus'. Dioufs filmografie bestreek meerdere decennia en omvatte een breed scala aan rollen. Hij verscheen in films zoals ‘Parole de flic’ (1985) en ‘Billy Ze Kick’ (1985), gevolgd door ‘Loulou Graffiti’ in zowel 1991 als 1992. Verdere filmcredits omvatten ‘Les époux ripoux’ (1991), ‘Les secrets professionnels du Dr Apfelglück’ (1991), ‘Berlin Lady’ (1991), ‘Inspecteur Médeuze’ (1993), ‘Le Lyonnais’ (1993) en ‘Acapulco H.E.A.T.’ (1993). Hij speelde ook rollen in 'Lévy et Goliath' (1987) en 'Toubab Bi' (1991). Diouf speelde een hoofdrol in de film 'The Beast' (La bête) en vertolkte Baba in ‘Asterix & Obelix: Mission Cleopatra’. Naast film had Diouf een belangrijke aanwezigheid op televisie. Hij verscheen in de serie ‘Navarro’ in 1991 en speelde een prominente rol als Inspecteur N'Guma in ‘Julie Lescaut’ van 1992 tot 2006. Hij deed ook mee aan 'Les Anges gardiens' (1994) en 'Les Deux Papas et la Maman' (1996), en gaf stem aan personages in de geanimeerde Disney films 'Atlantis: The Lost Empire' en 'Lilo & Stitch' (2000). Diouf verkende zijn komische talenten door middel van twee eenmanshows, ‘Avant, quand j'étais noir’ en ‘Naturellement humain’ (2008). Hij verscheen ook in de realityshow 'La Ferme Célébrités' in 2004 en de serie 'Ali Baba' in 2007. Diouf kreeg in 2009 twee beroertes, en hij overleed op 7 juli 2012 in zijn huis in Marseille aan complicaties als gevolg van een beroerte. Een aflevering van ‘Julie Lescaut’ werd na zijn dood aan zijn geheugen gewijd.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Nicolas Bedos

Een Franse entertainer, Nicolas Bedos, werkt als comedian, schrijver, regisseur en acteur. Geboren op 21 april 1979 in Neuilly-sur-Seine, komt hij uit een familie die diep geworteld is in de kunst; zijn vader is humorist Guy Bedos en zijn moeder is scenarioschrijver Joëlle Bercot. Hij bezocht een tweetalige internationale school en Lycée Pasteur, maar verliet deze vroegtijdig zonder af te studeren. Van jongs af aan koesterde Nicolas Bedos ambities om films te maken, en hij begon zijn carrière op achttienjarige leeftijd als lezer en artistiek adviseur voor Canal+, onder de leiding van Alain de Greef. Bedos verwierf in 2004 erkenning als toneelschrijver en produceerde vier werken, waaronder het succesvolle 'Sortie de scène,' dat twee jaar lang op tournee ging. Hij werkte vroeg in zijn carrière samen met zijn vader, co-schreef sketches voor een show die in 2000 door Frankrijk toerde en droeg bij aan de optredens van zijn vader in de Olympia toen hij twintig was. Zijn ervaring met televisie en radio, waaronder een radioprogramma op Oui FM en bijdragen aan 'Semaine critique!' en 'On n'est pas couché' van 2010 tot 2015, beïnvloedde zijn schrijfstijl, waarbij hij humor in zijn werk verwerkte. Hij ontving in 2020 een César Award voor Beste Origineel Scenario. Nicolas Bedos heeft vier films geregisseerd: Mr. & Mrs. Adelman (2017), La Belle Époque (2019), OSS 117: Alerte rouge en Afrique noire (2021) en Mascarade (2022). Hij heeft scripts geschreven voor acht films, muziek gecomponeerd voor vier en was origineel scenarioschrijver voor twee. De rechtbank achtte Nicolas Bedos in oktober 2024 schuldig aan seksueel geweld en legde een gevangenisstraf van één jaar op, waaronder zes maanden voorwaardelijk, samen met verplichtingen tot verslavings- en psychotherapie. Deze veroordeling, die ook plaatsing op de lijst van seksuele daders in Frankrijk omvat, volgde op beschuldigingen die teruggaan tot 2018 en omvatten incidenten die in 2023 werden gemeld. Hij ontkende een seksuele agressor te zijn en schreef zijn daden toe aan overmatig alcoholgebruik.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Pascal Légitimus

Een Franse acteur, komiek en theaterregisseur, Pascal Légitimus betrad de wereld op 13 maart 1959 in het 17e arrondissement van Parijs. De kleinzoon van komiek Darling Légitimus en neef van televisieproducent Gésip Légitimus, heeft hij familiebanden met een creatieve achtergrond. Hij heeft ook connecties met Étienne Légitimus en is een neef van Laurent Voulzy. Zijn moeder, Madeleine Kambourian, was een Armeense kostuummaakster voor het theater, terwijl zijn vader, Théo Légitimus, een acteur van Antilliaanse afkomst met Ethiopische voorouders was. Deze diverse afkomst lijkt zijn carrièrepad te hebben beïnvloed. Légitimus’ vroege betrokkenheid bij het theater begon op de Claude-Bernard High School in Parijs, waar hij erkenning kreeg als acteur. In de midden jaren zeventig richtte hij samen met Éric Civanyan en Daniel Schick een theaterclub op. Hij verscheen later in de vroege jaren tachtig in Le Petit Théâtre de Bouvard als onderdeel van een groep die aanvankelijk 'Les Cinq de Bouvard' heette. Hij behaalde aanzienlijk succes vanaf 1985 als lid van de komische groep Les Inconnus, die ook Didier Bourdon en Bernard Campan omvat. De groep staat bekend om iconische sketches zoals ‘Rap-tout’ en ‘Télémagouilles,’ en bracht in 1995 de kritisch en commercieel succesvolle film Les Trois Frères uit, waarmee ze de César Award voor Beste Debuutfilm wonnen. Hij werkt al veertig jaar samen met Didier Bourdon en Bernard Campan. Naast zijn werk met Les Inconnus heeft Légitimus diverse creatieve projecten ondernomen. Hij schreef, regisseerde en produceerde de film Antilles sur Seine . Van 1998 tot 2003 speelde hij in de politieserie Crimes en série , en van 2006 tot 2009 vertolkte hij de patriarch in Les Tricheurs . Hij heeft ook toneelstukken geregisseerd zoals Plus si affinités en speelt momenteel in Non à l'argent! vanaf 2017. In 2011 gaf hij een stand-up show genaamd Alone Man Show . Momenteel is hij te zien in Le Duplex , die in februari 2024 in première ging en terugkeert op 12 september 2024 in het Théâtre de Paris, evenals in Le Bémol en Vols au Musée de la Croûte . Een boek, La Bible des Inconnus , waarin hun veertig jaar samenwerking wordt beschreven, staat gepland voor publicatie op 2 oktober 2025. Hij neemt ook deel aan een webinar genaamd 'Bas les Masques' met Roméo Cournal en heeft een passie voor schelpen.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Xavier Deluc

Xavier Deluc, een Frans talent dat als acteur, regisseur en scenarioschrijver heeft gewerkt, wordt het best herinnerd aan zijn televisieoptredens, met name in de serie Marc Eliot, Dolmen, en een twaalfseizoenen durende onderzoeksgroep waar hij kapitein Martin Bernier speelde. In de bioscoop kopte hij de film "Hij stierf met Zijn Ogen Open" uit 1985 en de foto Captive uit 1986.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Élise Larnicol

Élise Larnicol is een Franse actrice en humoriste, geboren op 11 april 1968 in Cenon, Gironde. Ze begon haar opleiding tot uitvoerende kunstenaar aan het Conservatorium voor Dramatische Kunst van Toulouse van 1985 tot 1988, gevolgd door studies aan Cours Florent in Parijs tot 1991. Deze periode was vormend, aangezien ze tijdens haar tijd bij Cours Florent toekomstige leden van Les Robins des Bois ontmoette. Larnicol is een oprichterslid van de komische groep Les Robins des Bois, die in 1996 werd opgericht. De groep begon aanvankelijk met optredens in theaters en debuteerde met "Robin des Bois d'à peu près Alexandre Dumas" in oktober 1996 in het Théâtre des Sablons de Fontainebleau. Ze voerden de voorstelling vervolgens meer dan 250 keer op in verschillende theaters. De groep verwierf publieke erkenning samen met Marina Foïs en Jean-Paul Rouve, en hun werk werd aanvankelijk geproduceerd door Dominique Farrugia, die optraden in programma's zoals Comédie dans La Grosse Émission , Canal+ Nulle Part Ailleurs en La Cape et l’Épée (2000-2001). Hun gezamenlijke reis eindigde in 2004 met de film RRRrrrr!!! , een prehistorische komedie waarin ze meeschreef en speelde als de vrouw van het opperhoofd. Na de ontbinding van Les Robins des Bois heeft Élise Larnicol een solocarrière gevolgd in film en televisie. Ze is verschenen in films van voormalige collega's, waaronder Casablanca Driver (2004), Essaye-moi (2006) en Les Ex (2017). Haar filmografie omvat ook optredens in 15 ans et demi (2008), Lolo (2015), Taxi 5 (2018) en Sexygénaire . Ze regisseerde de korte film Jalouse in 2006. Sinds 2019 maakt ze deel uit van de hoofdcast van de serie Sam en speelt ze Madame Legault in Scènes de ménages , een buurvrouw die bekend staat om haar klachten over lawaai. In december 2013 was ze president van het 13e Mediterrane Filmfestival in Brussel. Ze staat momenteel gepland om te verschijnen in Les Tuche 5 , gepland voor release op 5 februari, en heeft zich herenigd met Jean-Paul Rouve tijdens de opnames ervan.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Éric Judor

Als Frans entertainer werkt Éric Judor als acteur, regisseur, scenarioschrijver en komiek. Geboren op 25 juli 1968 in Meaux, Seine-et-Marne, komt hij uit een diverse achtergrond; zijn vader is een Frans onderwijsadviseur afkomstig uit Guadeloupe en zijn moeder is een Oostenrijkse vertaler. Voordat hij succes vond in de komedie, volgde Judor verschillende paden, waaronder een korte poging tot een professionele tenniscarrière in de Verenigde Staten op 18-jarige leeftijd. Hij behaalde zelfs een overwinning tegen Hicham Arazi, een kwartfinalist van Roland Garros, terwijl hij geplaatst stond als nummer 300 van de wereld. Zijn vroege werkervaringen omvatten twee jaar als gids in de Verenigde Staten en Canada, gevolgd door een functie als logistiek coördinator bij Bouygues, waar hij de planning voor ingenieurs op olieplatformen organiseerde. Judor’s komische reis begon toen hij in 1994 de comedyduo Éric et Ramzy vormde met Ramzy Bedia. Ze verwierf(en) bekendheid door televisieoptredens in 'Les Mots d'Éric et Ramzy' op M6. Het duo speelde in de serie 'H' (1998–2002), samen met Pierre Chabrier en Jamel Debbouze, wat zijn publieke erkenning aanzienlijk verhoogde. Hun gezamenlijke inspanningen strekten zich uit tot film, met een co-schrijvers- en hoofdrol in 'La Tour Montparnasse infernale' (2001). Judor’s creatieve output omvat ook het regisseren van de prequel, 'La Tour de contrôle infernale,' in 2016. Naast zijn werk met Ramzy Bedia heeft Judor zichzelf gevestigd als een veelzijdige performer en creatieveling. Hij staat bekend om het creëren, schrijven en produceren van de televisieserie 'Platane' (2011–2019) voor Canal+. Judor is verschenen in de films 'Le Ciel, les Oiseaux et... ta mère!' (1999), 'Les Dalton' (2004), 'Mohamed Dubois' (2013), 'Problemos' (2017) en 'Roulez jeunesse' (2018). Hij heeft ook samengewerkt met regisseur Quentin Dupieux aan films zoals 'Steak' (2007) en 'Wrong' (2012). Judor’s diverse rollen variëren van het spelen van Joe Dalton tot het portretteren van Mohamed Dubois, en zelfs de rol van een Genies op zich nemen in 'The New Adventures of Aladdin' (2015) en 'Alad'2' (2018). Éric Judor woont momenteel in Dampierre-en-Yvelines samen met zijn vrouw en hun twee dochters, Jana en Luna. Hij had aanvankelijk gepland om Jean Dujardin te regisseren in een Zorro-adaptatie.

Bekijk profiel

Comedians per land bekijken

Albanië 1

Armenië 1

Argentinië 24

Oostenrijk 28

Australië 22

Azerbeidzjan 1

België 13

Bulgarije 31

Benin 2

Bolivia 1

Brazilië 12

Canada 48

Zwitserland 17

Chili 8

Kameroen 1

China 7

Colombia 2

Tsjechië 7

Duitsland 188

Denemarken 17

Dominicaanse Republiek 1

Algerije 2

Estland 5

Egypte 4

Spanje 74

Finland 15

Verenigd Koninkrijk 148

Ghana 3

Griekenland 18

Guatemala 1

Hongarije 7

Indonesië 8

Ierland 20

Israël 9

India 11

Irak 3

Iran 6

Italië 136

Jamaica 1

Japan 35

Kenia 3

Korea, Zuid 20

Kazachstan 1

Libanon 5

Letland 1

Marokko 17

Myanmar 1

Malta 1

Malawi 2

Mexico 28

Maleisië 7

Nigeria 19

Nicaragua 2

Nederland 2

Noorwegen 12

Nepal 3

Nieuw-Zeeland 9

Peru 2

Filipijnen 35

Pakistan 7

Polen 8

Portugal 7

Qatar 1

Roemenië 1

Servië 3

Rusland 9

Saudi-Arabië 4

Zweden 101

Slovenië 4

Slowakije 2

Thailand 2

Tunesië 4

Turkije 5

Taiwan 1

Oekraïne 1

Oeganda 7

Verenigde Staten 213

Uruguay 1

Oezbekistan 1

Vietnam 1

Zuid-Afrika 2

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?

Vertel ons over die persoon, of over jezelf als je comedian bent. We bekijken elk voorstel met de hand en vertalen goedgekeurde profielen in alle 26 talen.

Comedian toevoegen

Menu

Taal

Categorieën

Instellingen

Komieken uit Frankrijk

De comediandirectory van Frankrijk — Profielen, biografieën, foto's en sociale links voor comedians van Frankrijk.

Bernard Campan

Channig

Christian Marin

Dieudonné M'bala M'bala

Francis Blanche

Michaël Youn

Mouss Diouf

Nicolas Bedos

Pascal Légitimus

Xavier Deluc

Élise Larnicol

Éric Judor

Comedians per land bekijken

Franse komieken en de wereld van de Franse komedie

Stand-up en live comedy in Frankrijk

De Franse traditie van de "One-Man Show"

Franse komieken in film en televisie

Een Gevarieerd Frans Comedy-landschap

Ontdek Franse Komieken op GiggleTime

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?