GiggleTime GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Over Veelgestelde vragen Contact

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Komieken uit Italië

De comediandirectory van Italië — Profielen, biografieën, foto's en sociale links voor comedians van Italië.

Comedian toevoegen
Reset
136 Comedians
Maurizio Micheli, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Maurizio Micheli

Geboren in Livorno op 3 februari 1947, is Maurizio Micheli een Italiaan die werkt als acteur, stemacteur, komiek, auteur, toneelschrijver en televisiepersoonlijkheid. Hij bracht zijn vroege jaren door in Livorno tot de leeftijd van 11, toen zijn gezin naar Bari verhuisde, waar hij tien jaar woonde. Na het afstuderen aan Liceo classico Orazio Flacco in Bari, verhuisde hij op 21-jarige leeftijd naar Milaan om zijn acteerdromen na te jagen. Dit leidde tot een studie aan de Piccolo Teatro di Milano school en het behalen van een diploma D.A.M.S. aan de Universiteit van Bologna met Luigi Squarzina. Micheli's carrière begon met een debuut bij het Teatro-cabaret «Il Refettorio» in Milaan, waar hij Franco Nebbia's 'Madre scoraggio' vertolkte. Hij bleef zijn vaardigheden aanscherpen, door te werken met Patrice Chéreau bij het Piccolo Teatro di Milano en Aldo Trionfo bij het Teatro Stabile dell'Aquila. Tijdens de late jaren zeventig en de jaren tachtig verwierf hij wijdverspreide populariteit als komediant door optredens in variétéshows zoals Fantastico , W le donne , Al Paradise en A tutto gag . Deze periode zag hem ook actief op het toneel, waar hij populaire personages van Pugliese afkomst creëerde, waaronder een verliefde man en DJ Dino de Nitis. Hij verscheen ook in films zoals Allegro non troppo (1976) en Sono un fenomeno paranormale (1985), en staat bekend om zijn rol in Il commissario Lo Gatto (1986). Naast zijn komische optredens heeft Micheli een divers scala aan creatieve bezigheden getoond. Hij regisseerde tussen 1974 en 1988 verschillende films, waaronder Patria e mammà , Giovinezza addio! , Magic Modern Macbett , Mi voleva Strehler , Nudo e senza meta , In America lo fanno da anni en Un mandarino per Teo . Hij schreef en speelde ook tien shows vanaf 1972, waarbij Mi voleva Strehler (1978), mede geschreven door Umberto Simonetta, bijzonder bekendheid verwierf, met Giovanni Del Giudice op piano en meer dan 1000 voorstellingen gaf, zelfs in Parijs werd opgevoerd. Micheli schreef de roman Garibaldi amore mio in 2002, die werd verwerkt tot een toneelkomedie die in 2003-2004 werd opgevoerd in het Franco Parenti Theater in Milaan. Hij publiceerde ook zijn autobiografie, Sciambagne! , in 1996 en presenteerde de quizshow 'Il delitto è servito' van 1992 tot 1993. Hij ontving de titel Ufficiale-Ordine al merito della Repubblica italiana in 1999. Sinds 1998 heeft hij een relatie met actrice Benedicta Boccoli, en ze trouwden op 28 augustus 2025.

Neri Marcorè, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Neri Marcorè

De Italiaanse entertainer Neri Marcorè, een stemacteur, televisiepresentator, zanger en imitator, werd geboren op 31 juli 1966 in Porto Sant'Elpidio. Zijn carrière begon op 12-jarige leeftijd met rondreizende en televisievoorstellingen onder leiding van Giancarlo Guardabassi, en hij verscheen regelmatig op de radiozender 'Radio Aut Marche' in zijn vroege jaren. Hij toonde vroegtijdig zijn talent, door een segment van 'La Corrida di Corrado' te winnen in 1988 en de finale van 'Stasera mi butto' te bereiken in 1990 als enige amateurdeelnemer. Marcorè’s professionele parcours omvat diverse rollen in film, televisie en voice-over. Hij behaalde in 1990 een diploma parlementair tolken in Engels en Duits. Van 1991 tot 1992 maakte hij deel uit van de satirische strip 'TG X' op Rai 2. Hij debuteerde in 1993 als voice-over en in het theater, met de rol van Pantalone in 'La finta ammalata'. Sinds 1994 is hij te zien in 22 films en televisieseries, waaronder Incantato (2003), die werd ingezonden voor het Filmfestival van Cannes, Viol@ (1998), Bimba - È clonata una stella (2002), The Second Wedding Night (2005), Viva Zapatero! (2005), Pope John Paul I: The Smile of God (2006), Lessons in Chocolate (2007), The Tourist (2010), Fuoriclasse (2011-2015), Asterix and Obelix: God Save Britannia (2012), I Can Quit Whenever I Want (2014) en de vervolgfilm I Can Quit Whenever I Want: Ad Honorem (2017), Medici (2019), en My Paper Dolls (2023). Hij deed ook mee aan 'Il Pippo Chennedy Show' (1997) en 'L'ottavo nano' (2001). Marcorè’s stemacterwerk is uitgebreid en omvat talloze personages in de Italiaanse nasynchronisaties van The Simpsons , Looney Tunes , Merrie Melodies en The Powerpuff Girls . Hij gaf zijn stem aan Mr. Mackey en Big Gay Al in de eerste Italiaanse nasynchronisatie van South Park , en leverde ook stemmen voor How the Toys Saved Christmas , Momo , Kate - The Taming of the Shrew , Leo the Lion , Il Generale e i Fratellini d'Italia en Hazbin Hotel . Hij deed de vertelling van Silvio Forever en Figli del destino . Van 2001 tot 2011 was hij co-host van de Rai 3 quizshow 'Per un pugno di libri'. Hij speelde in de televisieserie Tutti pazzi per amore van 2008 tot 2012 en debuteerde met de show 'Un certo signor G.' in 2008, een hommage aan Giorgio Gaber. Hij heeft ook het Teatro delle Api in Porto Sant'Elpidio gedirigeerd. In 2003 werd hij genomineerd voor een David di Donatello en won een Nastro d'argento voor zijn prestatie in Il cuore altrove .

Nino Taranto, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Nino Taranto

Antonio Eduardo Taranto, professioneel bekend als Nino Taranto, was een Italiaanse acteur geboren in Napels op 28 augustus 1907. Zijn ouders waren Raimondo Taranto, een kleermaker, en Maria Salomone. Hij had een jongere broer, Carlo, die eveneens een acteercarrière volgde. Taranto’s vroege leven omvatte optredens; hij begon in 1918 als kindacteur bij lokale gezelschappen, waarmee hij op dertienjarige leeftijd debuteerde in het Teatro Centrale in Napels. Hij studeerde mime en dans, en sloot zich later in 1927 aan bij de groep van Salvatore Cafiero, waarna hij in 1928 toetrad tot het Cafiero-Fumo theatergezelschap. Taranto's carrière kende een belangrijk keerpunt in 1928 toen hij succes behaalde in het sceneggiata-genre. Hij toerde datzelfde jaar door de Verenigde Staten en gebruikte de opbrengst om zijn eigen variétégezelschap op te richten. In 1933 ontdekte Anna Fougez hem en lanceerde hem in revuevoorstellingen, waar hij vaak optrad met Wanda Osiris en Titina De Filippo. Hij debuteerde in 1933 in het drama- en revue theater. Zijn komische stijl bevatte vaak macchiette-personages, met name Ciccio Formaggio, gecreëerd door Cioffi en Pisano, en Baron Carlo Mazza; een afgeknipte hoedrand werd een kenmerkend element van zijn komische persona. Nino Taranto verscheen tussen 1924 en 1971 in meer dan 80 films en uiteindelijk in ongeveer 100 films gedurende zijn carrière. Taranto’s filmografie omvatte optredens in Nonna Felicita (1938) en een prominente rol in Anni facili (1953), waarvoor hij in 1953 een Nastro d'Argento (Zilveren Lint) ontving. Hij verscheen regelmatig als de sidekick van Totò in de jaren zestig, waarbij hij met hem aan verschillende films meewerkte. Van midden jaren zestig tot 1973 speelde hij in negentien musicarelli-films naast populaire zangers. Zijn werk strekte zich uit voorbij film, en omvatte televisiefilms, variétéshows, radioprogramma’s zoals Rosso e nero , Chicchirichì en L'occhio magico , en hij nam liedjes op. Hij presenteerde Il fiore all'occhiello in 1958. In 1957 speelde hij in Bello di papà , dat later in 1965 voor televisie werd bewerkt. RAI produceerde in 1985 een vierdelige documentaireserie over hem, Taranto Story . Nino Taranto overleed op 23 februari 1986 in Napels.

Paolo Hendel, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Paolo Hendel

Paolo Hendel is een Italiaanse acteur, toneelschrijver en komiek, geboren op 2 januari 1952 in Florence. In 2024 is hij 74 jaar oud en een steenbok. Hij begon zijn carrière als cabaretier rond de leeftijd van 30, waarbij hij in de vroege jaren '80 samenwerkte met de Florentijnse zanger en acteur David Riondino. In zijn jonge jaren had hij diverse banen, waaronder boswachter, garagebeheerder en detective. Hendel's komische stijl staat bekend om zijn satirische en surrealistische komische monologen. Hij begon in de jaren '80 komische monologen voor het theater te schrijven, vaak in samenwerking met Piero Metelli. Vanaf halverwege de jaren '70 creëerde hij theatervoorstellingen zoals 'Via Antonio Pigafetta, navigator,' die in 1987 in première ging, en later 'Caduta Libera' (1990/92). Hij begon met televisieoptredens in 1985 en presenteerde 'I martedì di Paolo Hendel' op Rai 3 van 1987 tot 1988, waarbij hij figuren als Wanna Marchi, Silvio Berlusconi en Umberto Bossi parodieerde. Hij verscheen ook op ‘Teletango’ in 1987. Paolo Hendel verwierf in 1996 wijdverspreide erkenning door zijn rol als 'Carcarlo Pravettoni' in de variétéshow Mai dire Gol op Italia 1. CarCarlo Pravettoni, een cynische kapitalist die voor burgemeester van Milaan kandidaat was en werd afgebeeld als gebaseerd op figuren zoals Silvio Berlusconi, werd een van zijn meest bekende personages. Hij verscheen in verschillende films, waaronder It's Happening Tomorrow en The Week of the Sphinx , geregisseerd door Daniele Luchetti, en speelde ook in films van Mario Monicelli, Leonardo Pieraccioni en Alessandro Benvenuti. Hij droeg bij aan 'Comici su Italia 1' in 1998/99 en nam deel aan het comedyprogramma 'Rido' op Rai in 2000. Sinds oktober 2015 schrijft hij een tweewekelijkse column genaamd 'Kindergarten' voor 'Unità'. In 2017 debuteerde hij met een nieuwe theatervoorstelling, 'Fuga da via Pigafetta,' en bezocht de gevangenis van Sollicciano om te protesteren tegen overbevolking. Hij publiceerde 'La giovinezza è sopravvalutata' met Marco Vicari in 2018 en heeft drie boeken geschreven, waaronder ‘Ma culo è una parolaccia?’ (1998) en ‘Come truffare il prossimo e vivere felici’ (2014). Vanaf 2026 zal hij verschijnen in de film 'Un Weekend Artificiale'.

Paolo Rossi, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Paolo Rossi

Een Italiaanse entertainer, Paolo Rossi, werkt als acteur, schrijver, komiek, singer-songwriter en treedt op televisie op. Geboren op 22 juni 1953 in Monfalcone, Gorizia, wordt hij beschouwd als een 'geadopteerde' Milanese. Zijn vader, Nello Rossi, ook bekend als Lionello Rossi-Kobau, had een opmerkelijke achtergrond, aangezien hij vrijwillig vocht voor de Italiaanse Sociale Republiek. Rossi’s vroege leven omvatte een verhuizing naar Ferrara tijdens de adolescentie en het behalen van een diploma als chemicus; hij behaalde zelfs een graad als chemisch expert. Hij diende in het leger nabij Turijn, commandeerde een tank en kreeg de bijnaam 'Kapitein Sneeuwwit' voordat hij werd ontslagen als sergeant. Rossi begon zijn performancecarrière in 1978, met een debuut op het toneel in Milaan in Dario Fo’s Histoire du Soldat . Hij werd lid van de ‘compagnia dell’Elfo’ en bleef met hen samenwerken tot in de vroege jaren ’80, waarbij hij verscheen in producties zoals Nemico di Classe in 1983. Zijn theatrale stijl put inspiratie uit Commedia dell'arte, Brecht en Molière, waardoor critici het omschrijven als een ‘Italiaanse middenweg tussen Dario Fo en Lenny Bruce.’ Hij breidde zijn bereik uit met televisieoptredens in variétéshows zoals Su la testa en Il laureato , en maakte in 1986 zijn filmdebuut. Zijn werk vanaf de jaren ’80 omvat rollen in films van Carlo Vanzina, Via Montenapoleone en Montecarlo Gran Casinò , en een toneelproductie van Shakespeare’s The Tempest . Sinds de vroege jaren '90 heeft Rossi verschillende albums uitgebracht, waarbij hij samenwerkte met artiesten als Enzo Jannacci, Emir Kusturica, Vinicio Capossela en Modena City Ramblers. Hij deed mee aan het Sanremo Muziekfestival in zowel 1994 als 2007. Zijn schrijfaantekeningen omvatten Camerieri , waarvoor hij in 1996 een Zilveren Lint won, en samenwerkingen met Gino e Michele aan werken zoals Recital , Chiamatemi Kowalski , C'è quel che c'è en Operaccia Romantica . Hij heeft ook sociaal bewuste shows opgevoerd zoals The Times They Are a-Changin …Un'altra Volta …Again! en presenteerde Milanon Milanin . Vanaf 1986 was Rossi van onschatbare waarde bij de creatie en het succes van het Zelig cabarettheater in Milaan, samen met Claudio Bisio en Silvio Orlando. Hij treedt al dertig jaar op, variërend van clubs tot grote podia, traditioneel theater tot cabaret, televisie en circustenten, waarbij hij zich bezighoudt met actuele gebeurtenissen en zowel klassieke als moderne werken vertegenwoordigt.

Sabina Guzzanti, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Sabina Guzzanti

Geboren op 25 juli 1963 in Rome, is Sabina Guzzanti een Italiaanse die werkt als satirist, actrice, schrijfster en producent. Ze komt uit een familie die betrokken is bij de media; haar vader, Paolo Guzzanti, is journalist en voormalig politicus. Ze heeft twee broers en zussen, Corrado Guzzanti en Caterina Guzzanti. Na het afstuderen aan het Liceo Orazio in Rome en het behalen van een diploma van de Accademia nazionale d'arte drammatica in 1985, begon ze haar carrière met optredens op het toneel met haar broer, Corrado. Guzzanti's komische stijl draait om het onderzoeken van sociaal en politiek leven in Italië. Ze verwierf populariteit aan het einde van de jaren tachtig en begin jaren negentig door imitaties van figuren zoals Moana Pozzi, Massimo D'Alema en Silvio Berlusconi. Haar vroege televisieoptredens omvatten Proffimamente non stop (1987) en Matrjoska (1988), waarvan de laatste werd gecensureerd en de naam kreeg L'araba fenice . Ze deed ook mee aan de sitcom Ovidio in 1988 en verscheen in programma's zoals La TV delle ragazze tijdens de jaren negentig, vaak samen met Serena Dandini. Gedurende de jaren negentig speelde ze komische shows zoals Con fervido zelo (1991) en Non io: Sabina e le altre (1994). Een belangrijk punt in haar carrière was de creatie en presentatie van het late-night politieke satireprogramma Raiot (2003). Dit programma, getiteld Raiot - Armi di distrazione di massa , bleek controversieel en leidde tot juridische stappen van Mediaset. Het werd vervolgens verwijderd uit de RAI-archieven. Als reactie op deze censuur regisseerde ze de documentaire Viva Zapatero! (2005), die een positieve ontvangst kreeg en haar een Nastro d'argento opleverde. Ze bleef films regisseren, zoals Sympathy for the Lobster (2007) en Le ragioni dell’aragosta (2007). In 2010 co-schreef, produceerde en regisseerde ze de documentaire Draquila - L'Italia che trema , gevolgd door het regisseren van Franca la Prima (2011), een hommage aan Franca Valeri. Ze creëerde ook de toneervoorstelling Sì, Sì, Sì….oh Sì! in 2011. Haar optredens omvatten rollen in films zoals La trattativa (2014) en ze presenteerde de tv-show Un due tre…Stella! op La7 in 2012. Guzzanti is sinds 1987 aanhanger van Nichirenboeddhisme en lid van Soka Gakkai International.

Italiaanse Komieken en de Comediescene in Italië

Italië heeft een rijke traditie van komedie die zich uitstrekt over theater, film, televisie, live optredens en moderne stand-up. Italiaanse comedians hebben door de jaren heen vele verschillende vormen van humor ontwikkeld, van toneelkomedie en cabaret tot observatie stand-up, satire en sketch comedy.

De directory van GiggleTime brengt Italiaanse comedians, stand-up comedians, comedy acteurs, performers en andere persoonlijkheden verbonden aan Italiaanse komedie en entertainment samen. Blader door de profielen hierboven om comedians uit verschillende generaties te ontdekken en meer te leren over hun carrière en werk.

Italiaanse Stand-Up Comedy

Stand-up comedy is een steeds zichtbaarder onderdeel geworden van het Italiaanse entertainmentlandschap, met optredens van artiesten in comedyclubs, theaters, culturele podia en festivals door heel het land.

Italiaanse stand-up comedians putten uit een breed scala aan onderwerpen, waaronder alledaagse situaties, relaties, werk, familie, cultuur en de moderne samenleving. Sommige performers richten zich op persoonlijke verhalen en observatiehumor, terwijl anderen satire, ironie, personages of meer experimentele vormen van komedie gebruiken.

Milaan en Rome zijn belangrijke centra voor live entertainment en comedy, terwijl comedians ook optreden in steden en regio's door heel Italië. De groei van digitale platforms heeft opkomende performers extra manieren gegeven om een publiek op te bouwen buiten de traditionele comedy scene.

Italiaans cabaret en komische theater

Cabaret heeft een belangrijke plaats in de Italiaanse komedie, en verbindt live entertainment met muziek, theater, satire en humor. De Italiaanse cabaretscene heeft performers en comedygroepen voortgebracht wiens werk zowel via livevoorstellingen als via televisie een publiek heeft bereikt.

De theatrale komedietraditie van het land beïnvloedt ook moderne artiesten nog steeds. Italiaanse comedians kunnen gescripte materiaal, personages, fysieke humor, improvisatie en interactie met het publiek combineren in plaats van uitsluitend op het traditionele stand-up format te vertrouwen.

Deze mix van theatrale en moderne benaderingen geeft Italiaanse komedie een breed scala aan stijlen en uitvoeringsvormen.

Italiaanse Komieken in Film en Televisie

Cinema en televisie hebben een belangrijke rol gespeeld bij het introduceren van Italiaanse comedians bij een breder publiek. Italië heeft een lange geschiedenis van komische films en komische acteurs, waarbij performers vaak tussen het toneel, de televisie en de cinema bewegen.

De Italiaanse televisie heeft ook sketchshows, variétéprogramma's, komedieseries en entertainmentformats gehad die hebben geholpen om comedians te lanceren en populair te maken. Sommige performers staan vooral bekend als acteurs, terwijl anderen comedy hebben gecombineerd met schrijven, regisseren, presenteren of produceren.

De band tussen Italiaanse komedie en cinema is bijzonder sterk, waarbij komische optredens een belangrijk onderdeel vormen van de filmtraditie van het land.

Een Nieuwe Generatie Italiaanse Komieken

De Italiaanse komediescene blijft evolueren, aangezien nieuwere artiesten experimenteren met verschillende formats en manieren om het publiek te bereiken.

Naast comedy clubs en theaters gebruiken comedians tegenwoordig podcasts, YouTube, sociale media en streamingplatforms om schetsen, stand-upfragmenten en ander origineel materiaal te publiceren. Deze platforms hebben het mogelijk gemaakt voor opkomende Italiaanse comedians om onafhankelijk publiek op te bouwen en kijkers buiten hun lokale gebied te bereiken.

Traditionele komedie en nieuwere digitale formaten bestaan nu naast elkaar, waardoor er mogelijkheden ontstaan voor een breed scala aan artiesten en stijlen.

Ontdek Italiaanse Komieken op GiggleTime

Bent u op zoek naar Italiaanse comedians, Italiaanse stand-up comedians of comedy performers uit Italië? Verken de GiggleTime directory hierboven om comedians en komische persoonlijkheden uit verschillende gebieden van het Italiaanse entertainment te ontdekken.

Gebruik de zoekfunctie om een specifieke komiek te vinden of blader door de profielen om nieuwe namen te ontdekken. Individuele profielen kunnen biografische informatie, loopbaan details, optredens, foto's en andere interessante feiten bevatten.

Of je nu geïnteresseerd bent in Italiaanse stand-up comedy, Italiaans cabaret, komische acteurs, Italiaanse televisiecomici of bekende Italiaanse comedians, GiggleTime maakt het makkelijker om de mensen achter Italiaanse humor te ontdekken.

De directory blijft groeien naarmate er nieuwe Italiaanse comedians en komische persoonlijkheden worden toegevoegd.