GiggleTime GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Over Veelgestelde vragen Contact
Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
العربية العربية Български Български Català Català česky česky Cymraeg Cymraeg dansk dansk Deutsch Deutsch Ελληνικά Ελληνικά English English español español eesti, eesti keel eesti, eesti keel français français हिन्दी, हिंदी हिन्दी, हिंदी Bahasa Indonesia Bahasa Indonesia Italiano Italiano 日本語 日本語 ქართული ქართული Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams polski polski Português Português Русский Русский svenska svenska Türkçe Türkçe Українська Українська Tiếng Việt Tiếng Việt 中文 中文
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Komieken uit Zwitserland

De comediandirectory van Zwitserland — Profielen, biografieën, foto's en sociale links voor comedians van Zwitserland.

Comedian toevoegen
Reset
17 Comedians
Bernard Haller, Comedian van Zwitserland
Geverifieerd Onopgeëist
Zwitserland

Bernard Haller

Bernard Haller, geboren op 5 december 1933 in Genève, Zwitserland, was een Zwitserse acteur en komiek. Hij begon zijn carrière in Lausanne voordat hij in 1955 naar Parijs verhuisde met de wens acteur te worden. Aanvankelijk studeerde hij diergeneeskunde, later rechten, maar hij voltooide geen van beide. Vroege optreklocaties in Frankrijk omvatten cabarets zoals l'Écluse en la Vieille Grille, en hij maakte deel uit van Jacques Fabbri’s gezelschap. Haller presenteerde ook Sheila's 'Tournée du siècle' tussen 1963 en 1964, met Frank Alamo en Les Surfs. Zijn vroege acteerdebuut omvatte kleine optredens in films en een stemrol als Pollux in de animatieserie 'Le manège enchanté' in 1964. Haller's carrière kreeg momentum met zijn eerste cabaretprogramma, 'Et alors?', dat in 1971 in première ging in het Théâtre de Poche in Genève. De show was een groot succes en draaide dertien maanden lang in het Théâtre de la Michodière, met 160.000 toeschouwers. Hij ontving in 1972 de Prix du Brigadier voor 'Et alors?', en opnieuw in 1975 van de Société des auteurs et compositeurs dramatiques voor zijn scenische creativiteit. Tussen 1971 en 1977 toerde hij uitgebreid met Jacques Brel, Juliette Gréco en Marlene Dietrich, waarbij hij reiste naar Zuid- en Centraal-Afrika, Engeland, Canada en de VS. Hij creëerde tussen 1971 en 1994 zes cabaretprogramma's, die hij uitvoerde in zowel Franstalig als Duitstalig Zwitserland. Zijn komische stijl werd gekenmerkt door woordspelingen, klankimitaties, en hij beschreef zichzelf als een 'melankomiker,' of melancholische comedian, waarbij hij vaak alliteraties, obsessieve herhalingen en linguïstische absurditeiten gebruikte. Gedurende zijn carrière verscheen Haller in meer dan 70 televisie- en filmproducties, waaronder 'Le Journal d'un suicidé' in 1974 en Pierre Richard’s ‘Je sais rien, mais je dirai tout’ in 1973. Hij co-schreef scenario's voor twee films, 'Le bouffon' en 'L'accompagnateur', in de jaren 80. Hij speelde ook Jezus Christus in 'Le braconnier de Dieu' in 1982. Zijn werk is gedocumenteerd op platen en in zijn boek uit 1981, 'Dits et inédits'. Haller ontving talloze prijzen, waaronder de Grand Prix de l’humour in 1983 en werd in 1995 benoemd tot Commandeur in de Orde van Kunsten en Letters. Hij bleef zijn hele leven optreden, met optredens in producties zoals 'Max mon amour' (1986), 'Bonjour l'angoisse' (1988) en 'Les Thibault' in 2003. Zijn laatste film was 'Sa majesté Minor' in 2007. Bernard Haller overleed op 23 april 2009 in Genève.

Bekijk profiel
Gardi Hutter, Comedian van Zwitserland
Geverifieerd Onopgeëist
Zwitserland

Gardi Hutter

Gardi Hutter, geboren op 5 maart 1953 in Altstätten, Zwitserland, is een veelzijdige Zwitserse kunstenaar die bekendstaat als clown-komediant, auteur, actrice en cabaretière. Ze studeerde af aan de Schauspiel-Akademie Zürich in 1977, na klassieke acteursopleiding en theaterpedagogie te hebben gevolgd, waarmee ze een vroege toewijding aan de dramatische kunst aantoonde. Haar parcours nam een belangrijke wending met een driejarige 'Clownsgesellenzeit' (clown leerperiode) bij het Centro di ricerca per il teatro (CRT) in Milaan, waar ze les kreeg van Mario Gonzales, Nani Colombaioni en Ferruccio Cainero. Vanaf 1981 begon Hutter aan een uitgebreide tournee met haar 'Clownesken Theater', waarbij ze meer dan 4.000 optredens gaven in 35 landen over vijf continenten. Televisiezenders in 17 landen hebben haar optredens opgenomen. Opmerkelijk genoeg speelde ze in 1991 de Hofnar (nar) in de Federale Assemblee van het Zwitserse parlement ter herdenking van het 700-jarig bestaan van Zwitserland, een rol die haar unieke mix van humor en theaterlijkheid benadrukte. Ze co-schreef ook een festivalspel in 1998 om het 700-jarige jubileum van Altstätten te vieren. Hutter's creatieve output reikt verder dan live optredens; ze heeft vier 'mamma mia!' kinderboeken geschreven, waarvan er drie geïllustreerd zijn door Catherine Louis, en co-schreef het scenario voor de film *Hanna & Rocky* (1993). Ze verscheen ook in *Fata Morgana* (1989) en speelde de hoofdrol in de documentaire *Gardi – l'infinitude du jeu* (2012). Haar bijdragen aan het Zwitserse theater worden erkend door talloze prijzen, waaronder de Wilhelmshavener Knurrhahn (1987), de Hans Reinhart-Ring (1990), de Prix Walo voor “WANDERFUL” in 2014 en twintig andere kunstprijzen. In 2015 werd ze lid van de Academy of Fools, onder leiding van Slava Polunin. Ze woont momenteel in Italiaans Zwitserland en blijft het publiek betrekken door middel van optredens en seminars bij instellingen zoals de Zürcher Hochschule der Künste (ZHdK).

Bekijk profiel
Mousse Boulanger, Comedian van Zwitserland
Geverifieerd Onopgeëist
Zwitserland

Mousse Boulanger

Mousse Boulanger, geboren als Berthe Sophie Neuenschwander op 3 november 1926 in Boncourt, Zwitserland, overleed op 16 januari 2023 in Payerne. Haar jeugd bracht ze door nabij de Franse grens en ze werd beïnvloed door verschillende dialecten binnen haar familie. Na het afronden van haar middelbare school aan een kantonnale school in Porrentruy met een diploma in de handel, volgde ze vervolgens theaterstudies aan de École sociale de musique in Genève. Dit volgde op een periode als Au-Pair in Cambridge, die haar fascinatie voor musea en Shakespeare's toneelstukken aanwakkerde. Ze werkte als drietalige secretaresse in Biel voordat ze een carrière in de kunst aangaat. Boulanger’s artistieke reis begon met toneelstudies en een uitvoering van een Chekhov-toneelstuk in 1953. In 1953 ontmoette ze Pierre Boulanger, met wie ze in 1955 trouwde. Samen begonnen ze aan een productief partnerschap, waarbij ze van 1956 tot 1978 talloze radioprogramma's produceerden, vaak onder de titel 'Les Marchands d'images.' Ze wijdten in 1961 een aflevering van hun show aan de Bulgaarse literatuur en werkten vanaf 1973 samen met het Centre dramatique national in Lyon, Frankrijk, aan ‘Poésie dans les quartiers.’ Hun werk omvatte tournees met José Azpiazu en zijn dochter, Lupe, van 1971 tot 1974. Boulanger publiceerde ook verschillende werken, waaronder Tendre pays (1967), Reflets (1973) en Ce qui reste du jour (1975), geïnspireerd door surrealistische dichters zoals Paul Eluard. Na Pierre Boulangers overlijden in 1978 zette Mousse Boulanger haar carrière voort. Na haar pensioen was ze eerder werkzaam als cultuurjournaliste voor Westschweizer Radio en nam ze deel als lid van de literaire jury voor de Société jurassienne d'émulation. Ze verscheen in 1969 in Madame TV en werd in 2000 figuurlijk afgebeeld in de documentaire Plans-fixes . Ze bracht in 1975 een album uit, Berceuse pour une maman , en schreef daarvoor de Franse teksten. Boulanger bekleedde diverse functies, waaronder die van president van de Schweizerischen Schriftstellerverband (SSV) van 1978 tot 1982. Ze ontving in 1997 de Prix des écrivains vaudois, en haar nalatenschap leeft voort via de Literaturpreis Mousse Boulanger, opgericht door de Association vaudoise des écrivains (AVE) en voor het eerst toegekend in 2023.

Bekijk profiel
Walter Roderer, Comedian van Zwitserland
Geverifieerd Onopgeëist
Zwitserland

Walter Roderer

Walter Roderer, geboren op 3 juli 1920 in St. Gallen, Zwitserland, was een Zwitserse acteur en scenarioschrijver die een lange en gevarieerde carrière kende. Aanvankelijk met de bedoeling priester te worden, studeerde hij Grieks en Latijn voordat hij vier semesters Duits deed aan de Universiteit van Zürich. Financiële problemen leidden ertoe dat hij de universiteit verliet en daarna verschillende banen aannam, waaronder werken bij het Zürcher Schauspielhaus voor 30 frank per avond, in een fabriek en als vertegenwoordiger voor Bohnerwachs. Zijn vroege carrière omvatte kleine rollen en werk met het Cabaret Fédéral, wat leidde tot erkenning en optredens in Zwitserse films zoals . Hij verscheen in films zoals *De Venus van Tivoli* (1953) en *Der 10. Mai* (1957), en speelde de hoofdrol in de populaire komedie *The Model Husband* uit 1959, die een recordaantal van 1288 voorstellingen behaalde. Hij speelde ook in *The Man in the Black Derby* (1960) en *The Maddest Car in the World* (1975). Zijn werk reikte verder dan Zwitserland en verwierf erkenning in Duitsland door zijn optredens in de Dudu-Film serie. In 1957 richtte hij zijn eigen touringtheater op, waarmee hij zijn positie in de entertainmentindustrie verder consolideerde. Hij publiceerde zijn autobiografie, *Sie müend mi verstoh …, … gelled Sie! Erinnerungen eines ernsthaften Humoristen*, in 1987. Later in zijn carrière behaalde Roderer aanzienlijk succes met *Ein Schweizer namens Nötzli* (1988), wat leidde tot de vervolgfilm *Der doppelte Nötzli* (1990). Hij ontving talloze prijzen gedurende zijn leven, waaronder de Prix Walo als publieksfavoriet in 1983 en 1988, en de Ehren-Prix Walo in 2006 voor levenslang verdienstelijk werk, evenals de Zwitserse Televisieprijs voor levenslang verdienstelijk werk in 2010. Roderer ging in 1993 met pensioen van het toneel. Hij was ook politiek actief en campagneerde tegen de toetreding van Zwitserland tot de EEA in 1992. Walter Roderer overleed op 8 mei 2012 in Illnau, en een pad in die stad werd naderhand naar hem vernoemd. Hij wordt herinnerd om zijn bijdragen aan de Zwitserse komedie en film.

Bekijk profiel

Comedians per land bekijken

Albanië 1 Armenië 1 Argentinië 24 Oostenrijk 28 Australië 22 Azerbeidzjan 1 België 13 Bulgarije 31 Benin 2 Bolivia 1 Brazilië 12 Canada 48 Chili 8 Kameroen 1 China 7 Colombia 2 Tsjechië 7 Duitsland 188 Denemarken 17 Dominicaanse Republiek 1 Algerije 2 Estland 5 Egypte 4 Spanje 74 Finland 15 Frankrijk 211 Verenigd Koninkrijk 148 Ghana 3 Griekenland 18 Guatemala 1 Hongarije 7 Indonesië 8 Ierland 20 Israël 9 India 11 Irak 3 Iran 6 Italië 136 Jamaica 1 Japan 35 Kenia 3 Korea, Zuid 20 Kazachstan 1 Libanon 5 Letland 1 Marokko 17 Myanmar 1 Malta 1 Malawi 2 Mexico 28 Maleisië 7 Nigeria 19 Nicaragua 2 Nederland 2 Noorwegen 12 Nepal 3 Nieuw-Zeeland 9 Peru 2 Filipijnen 35 Pakistan 7 Polen 8 Portugal 7 Qatar 1 Roemenië 1 Servië 3 Rusland 9 Saudi-Arabië 4 Zweden 101 Slovenië 4 Slowakije 2 Thailand 2 Tunesië 4 Turkije 5 Taiwan 1 Oekraïne 1 Oeganda 7 Verenigde Staten 213 Uruguay 1 Oezbekistan 1 Vietnam 1 Zuid-Afrika 2

Zwitserse Komieken en Humor

Zwitserland heeft een gevarieerde komediescene, gevormd door haar meertalige cultuur en de verschillende Duitstalige, Franstalige en Italiaanstalige regio's. Zwitserse comedians treden op in verschillende talen en putten vaak humor uit het dagelijks leven, relaties, regionale verschillen en de eigenaardigheden van de Zwitserse samenleving.

Humor in Zwitserland kun je vinden op televisie, toneelpodia, comedyclubs, festivals en steeds vaker op digitale platforms. De relatief kleine bevolking van het land heeft het niet tegengehouden een sterke lokale humor traditie te ontwikkelen, waarbij performers vaak publiek opbouwen in verschillende delen van het land.

Populaire Zwitserse Komieken

Zwitserland heeft comedians en entertainers voortgebracht die zowel nationaal als binnen specifieke taalregio's goed bekend zijn.

Marco Rima is een van de bestbekende comedians en acteurs van het land. Hij heeft een lange carrière opgebouwd door middel van live comedy, theater, televisie en film, en is vooral populair in Duitstalig Zwitserland.

Peach Weber is een andere grote naam in de Zwitserse komedie. Bekend om zijn verhalen, liedjes en humoristische observaties, treedt hij al decennia op en is hij uitgegroeid tot een belangrijk figuur in het Zwitserse Duitse entertainment.

Massimo Rocchi is een Zwitser-Italiaanse komiek, acteur en performer wiens meertalige achtergrond een belangrijk onderdeel is van zijn humor. Zijn optredens spelen vaak met taal, accenten en culturele verschillen.

Andere opmerkelijke Zwitserse comedians zijn onder meer Emil Steinberger, een van de meest invloedrijke comedy-optredens van het land, en Mike Müller, die uitgebreid heeft gewerkt als acteur, comedian en televisiepersoonlijkheid. In het Franstalige deel van Zwitserland hebben performers zoals Thomas Wiesel geholpen om een sterke moderne stand-up scene te vestigen.

Stand-up comedy in Zwitserland

Stand-up comedy is in Zwitserland steeds zichtbaarder geworden, met name in grotere steden zoals Zürich, Genève, Bazel, Lausanne en Bern. Comedyclubs en theaters organiseren regelmatig optredens van lokale artiesten evenals comedians uit omliggende landen.

Zwitserse stand-up weerspiegelt vaak het multiculturele karakter van het land. Afhankelijk van de performer en regio kunnen grappen worden verteld in Zwitsers Duits, Standaard Duits, Frans, Italiaans of Engels. Dit creëert een interessante omgeving waarin comedians verschillen tussen talen en culturen als onderdeel van hun materiaal kunnen verkennen.

Het dagelijkse leven in Zwitserland is een andere veelvoorkomende bron van humor. Onderwerpen kunnen werk, openbaar vervoer, bureaucratie, relaties, gezinsleven, regionale gewoonten en de soms ongebruikelijke verwachtingen die verbonden zijn aan de Zwitserse cultuur omvatten.

Humor doorheen de taalregio's van Zwitserland

Een van de meest interessante aspecten van Zwitserse humor is de linguïstische diversiteit van het land. Het Duitstalige Zwitserland heeft een groot publiek voor Zwitserse Duitse humor, terwijl het Franstalige Zwitserland haar eigen comedians, clubs en televisiepersoonlijkheden heeft. Ook het Italiaanstalige kanton Ticino heeft een eigen, duidelijke humor traditie.

Omdat humor nauw verbonden is met taal, kan een grap die perfect werkt in een deel van het land elders heel anders overkomen. Zwitserse comedians ontwikkelen hun materiaal daarom vaak specifiek voor de taal en het publiek waarvoor ze optreden.

Deze regionale verscheidenheid geeft Zwitserland een komische scene die anders aanvoelt dan één enkele nationale traditie. Het is nauwkeuriger om Zwitserse humor te zien als verschillende verbonden scenes die dezelfde land delen.

Zwitserse komedie op televisie en online

Televisie heeft een belangrijke rol gespeeld bij het introduceren van comedians bij een breder Zwitsers publiek. Comedyprogramma's, talkshows, satire en entertainmentshows hebben artiesten de kans geboden om terugkerende personages te ontwikkelen en kijkers buiten de live comedy scene te bereiken.

Digitale platforms hebben nog meer mogelijkheden geopend. Zwitserse comedians maken steeds vaker gebruik van YouTube, Instagram, TikTok en podcasts om sketches, korte grappen, interviews en fragmenten van live optredens te delen.

Online platforms zijn vooral nuttig voor jongere artiesten omdat ze via deze platforms publiek kunnen bereiken in heel Zwitserland en daarbuiten, zonder te worden beperkt tot een enkele taalregio of traditioneel televisieformat.

Ontdek Zwitserse Komieken

Zwitserse komedie biedt veel variatie, van Zwitserse dialectverhalen en Franstalige stand-up comedy tot Italiaanstalige optredens en meertalige humor. De regionale culturen en talen van het land geven de comedians een onderscheidend scala aan onderwerpen en stijlen.

Of je nu geniet van observatiehumor, satire, storytelling, karaktercomedy of moderne stand-up, Zwitserland heeft performers die het ontdekken waard zijn. Blader door GiggleTime om Zwitserse comedians te ontdekken, meer te leren over individuele performers en comedy uit Zwitserland te verkennen naast comedians uit landen over de hele wereld.