GiggleTime GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Over Veelgestelde vragen Contact

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Comedian toevoegen
1704 Comedians
Ana Morgade, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Ana Morgade

Ana María Morgade Pérez is een Spaanse presentatrice, komiek en actrice. Geboren in Madrid op 8 november 1979, groeide ze daar op. Ze staat bekend als een komiek die monologen uitvoert en is betrokken geweest bij diverse televisieprogramma's, films en theatervoorstellingen. Morgade’s carrière begon met improvisatietheatergezelschappen zoals Impromadrid aan het begin van de jaren 2000. Hoewel ze in 2017 een diploma Audiovisuele Communicatie behaalde aan de Complutense Universiteit van Madrid, koos ze ervoor haar diploma niet op te halen, en gebruikte het bijbehorende bedrag om sociale programma's te ondersteunen. Ze volgde ook acteerlessen aan de school van Cristina Rota, waar Cristina Rota als een belangrijke mentor fungeerde. Haar televisiedebuut vond in maart 2007 plaats op Cuatro’s ‘Esta tarde con esta gente’. Ze deed mee aan ‘Con un par... de bromas’ in de zomer van 2008 en was co-host van ‘Estas no son las noticias’ van september 2008 tot mei 2009. Van september 2009 tot juni 2011 verscheen ze regelmatig in de show 'Buenafuente' op La Sexta, en was ze co-host van nieuwjaarsvoorprogramma's voor La Sexta in zowel 2009 als 2010. Haar humor maakt gebruik van satirische elementen en put inspiratie uit actuele Spaanse aangelegenheden en politieke inconsistenties. Ze beschouwt comedy als een irreverente reactie op de tragikomische geschiedenis van Spanje. Sinds november 2013 is ze medewerker aan ‘Zapeando’ en werkt daar nog steeds als in 2019. In 2015 deed ze mee aan 'Tu cara me suena' en eindigde ze als vierde. In 2016 presenteerde ze ‘El club de la comedia’. Haar comedy behandelt onderwerpen zoals corruptie, online reclame, blikken eten, relaties, nutteloze knoppen, katten, christendom, gastrotabernas en namen. Momenteel is ze medewerker aan ‘Cuerpos Especiales’ (Europa FM) en draagt ze bij aan ‘Mañana más’ (RNE), en maakt ze deel uit van de hoofdcast van ‘Mentes Peligrosas’. Ze debuteerde ook met haar eenvrouwenvoorstelling 'Morgadeces' in 2015.

Andreu Casanova, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Andreu Casanova

Andreu Casanova is een Spaanse komiek, acteur en stand-up performer. Hij staat ook bekend als Andreu Casanova. Zijn carrière begon met het testen van grappen op klanten terwijl hij jarenlang in de horecabranche werkte, gevolgd door negen jaar studie en werk in dat vakgebied. Voordat hij zich in 2012 volledig aan de komedie wijdde, scherpte hij zijn vaardigheden aan, met als doel zes stand-up optredens per week om te verbeteren. Vroege invloeden zijn late-night shows gepresenteerd door Buenafuente, performers die in die programma's verschenen, en de kindertijdgenot van Gomaespuma en de show 'Martes y Trece'. Casanova's komische stijl omvat parodie en put vaak uit persoonlijke ervaringen. Hij staat bekend om zijn improvisatievaardigheden, die bijdragen aan zijn acteren en fysieke expressie, en hecht waarde aan empathie en het luisteren naar het publiek als belangrijke kwaliteiten van een goede humorist. Zijn shows omvatten ‘Autocomedy,’ ‘Improempresas,’ ‘Vermunólogos,’ ‘Los locos de la impro,’ en '50 sombras con Andreu', de laatste geïnspireerd door de 'Fifty Shades of Grey'-serie, die twee succesvolle delen kende dankzij de vraag van fans. Hij schreef en speelde in '50 sombras con Andreu'. Een bijzonder bekende show is ‘Tinder Sorpresa,’ die hij schreef en die dating-apps en modern flirten verkent. De show, beschreven als een hilarisch monoloog, heeft als doel zowel singles als mensen in relaties te vermaken, en omvat vaak directe interactie met het publiek. Sinds 2012 heeft Andreu Casanova erkenning gekregen in de Spaanse komediescene en is hij opgetreden in grote theaters in Madrid en Barcelona. Hij heeft sinds 2018 samengewerkt met programma's als Comedy Central, Phi Beta Lambda en Onda Cero. In 2021 verscheen hij in verschillende afleveringen van de Spaanse serie 'Yrreal' en in 2023 was hij deel van de cast van de komedieserie 'Martita'. Hij schrijft momenteel aan de film 'Castigo Divino', waarin hij ook in 2026 zal verschijnen. ‘Tinder Sorpresa’ wordt sinds 2019 al meer dan zeven jaar uitgezonden en duurt ongeveer 90 minuten, geproduceerd door MPC Management. Een voorstelling was gepland voor 24 juli 2020. Proactua verzorgt artistiek, technisch en juridisch advies voor zijn evenementen en optredens. Hij schreef ook hoofdstukken voor de serie 'Fuera de serie' en schreef, samen met Albert Boira, zijn eerste vijf minuten routine.

Dani Rovira, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Dani Rovira

Dani Rovira, wiens volledige naam Daniel Rovira de Rivas is, is een Spaanse komiek en acteur. Geboren op 1 november 1980 in Almargen, Málaga, Spanje, is hij de zoon van Andrés Rovira Caro en Juana de Rivas Lobato. Hij bezocht Colegio Rosario Moreno en volgde later hoger onderwijs, waarbij hij afstudeerde met diploma's in Lichamelijke Opvoeding en Sportwetenschappen aan de Universiteit van Granada. Zijn studie werd ondersteund door werk te doen in een theehuis in Granada, en hij nam deel aan een monoloogprogramma in Granada van 1999 tot 2004, waarbij hij zijn laatste jaar in Porto, Portugal doorbracht als onderdeel van het Erasmusprogramma. Rovira begon zijn carrière met het opvoeren van monologen in bars en cafés. Hij toerde door Spanje met stand-up comedy voor Paramount Comedy en deed mee aan de Comedy Central show 'Nuevos cómicos'. Voor mei 2009 maakte hij gastoptredens in televisieprogramma's zoals 'Estas no son las noticias' en 'El Club de la Comedia', en deed hij mee aan shows als 'Con hache de Eva.' Bovendien was hij deel van de ensemblecast van 'No le digas a mamá que trabajo en la tele' en 'Alguien tenía que decirlo,' en verscheen hij in februari 2009 op 'Buenafuente'. Zijn monoloog 'Mi familia y yo' is bijzonder bekend. Hij speelde de toneelvoorstelling '¿Quieres salir conmigo?' in 2009, en bracht deze naar Barcelona en Madrid, wat in 2014 eindigde. Zijn filmcarrière kreeg aanzienlijke momentum met zijn optreden in 'Ocho apellidos vascos' (2013), die in 2014 de bestpresteerde Spaanse film aller tijden werd. De film 'Spanish Affair' (2013), die in maart 2014 in première ging, behaalde aanzienlijk succes en genereerde meer dan $75 miljoen, waarmee het zich als de bestpresteerde Spaanse film ooit vestigde. Voor deze rol won hij in 2015 de Goya Award voor Beste Nieuwkomer Acteur. Hij speelde vervolgens in 'Ahora o nunca' (2015) en 'Spanish Affair 2' (2015), evenals 'El futuro no es lo que era' (2016) en '100 metros' (2016). Van 2014 tot 2015 speelde hij de rol van Juan Gutiérrez in de televisieserie 'B&b, de boca en boca'. Hij presenteerde de 29e, 30e en 31e Goya Awards respectievelijk in 2015, 2016 en 2017. In maart 2020 kondigde hij een diagnose van Hodgkinlymfoom aan, maar kondigde zijn herstel aan in september 2020. Hij is ook te zien in '99 lugares donde pasar miedo' (2019) en 'Thi Mai, rumbo a Vietnam' (2018). Hij publiceerde zijn eerste boek, 'Agujetas en las alas y 88 razones para seguir volando,' in november 2015. Rovira is veganistisch en spreekt zich uit tegen het eten van dieren.

El Risitas, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

El Risitas

Juan Joya Borja, beter bekend als El Risitas, was een Spaanse komiek en acteur. Hij werd geboren in Sevilla, Andalusië, Spanje op 5 april 1956 en overleed op 28 april 2021, op de leeftijd van 65 jaar. Hij woonde in de wijk San Pablo in Sevilla en was een levenslange supporter van de Betis voetbalclub. Voordat hij bekendheid verwierf als komiek, had hij verschillende banen bekleed, waaronder koken en het uitladen van cementzakken, en werkte hij zelfs als afwasser. In 2001 maakte Jesús Quintero’s televisieprogramma, El Vagamundo, de debuut van El Risitas, waarin hij humoristische verhalen en persoonlijke ervaringen vertelde. Hij verscheen tot 2010 regelmatig in Quintero’s programma’s. In 2007 vertelde hij een verhaal over paellapannen die de zee werden uitgewassen in Ratones Coloraos. Beelden van deze optreden werden wijdverspreid populair en werden in 2014 een populair internetmeme nadat mensen er ondertitels aan begonnen toe te voegen. Deze meme werd gebruikt in parodieën over technologie en videospelletjes, en hij kreeg zelfs de bijnaam 'Issou' in Frankrijk. El Risitas speelde een rol in de film Torrente 3: el protector uit 2005. El Risitas' kenmerkende hoge, piepende lach en de catchphrase "¡Cuñaooo!" droegen aanzienlijk bij aan zijn artiestennaam en roem. Hij werkte samen met Antonio Rivero Crespo ('El Peíto') en ze gaven optredens door heel Andalusië tot aan Rivero's overlijden. In september 2020 kreeg hij een been geamputeerd als gevolg van een vaatprobleem gerelateerd aan diabetes. Ondanks aanvankelijke berichten over financiële problemen, ontkende zijn neef José María deze beweringen, stellende dat zijn oom in zijn laatste dagen geen economische problemen had. Zijn dood veroorzaakte controverse en werd omgeven door geruchten over armoede en verlating.

José Mota, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

José Mota

José Sánchez Mota, geboren op 30 juni 1965 in Montiel, Ciudad Real, Spanje, is een veelzijdig Spaans entertainer. Hij fungeert als komiek, televisie regisseur, satirist, zanger en acteur, waarmee hij een breed scala aan talenten demonstreert. Zijn carrière begon onverwacht tijdens zijn diensttijd bij het leger in 1985. Een belangrijk keerpunt kwam er in 1986 toen hij Juan Muñoz ontmoette tijdens de militaire dienst, waarmee een hechte vriendschap ontstond die leidde tot de vorming van het comedy duo Cruz y Raya. Cruz y Raya werden van 1989 tot 2007 een prominente kracht in de Spaanse komedie. Ze begonnen met optredens in kleine theaters in Madrid, waaronder 'Cien personajes en busca de humor', en ontvingen vroegtijdige steun van Javier Sardá, die hen hun eerste radioprogramma, 'La Bisagra', gaf. Het duo behaalde bredere erkenning door televisieoptredens in programma's als 'Pero ¿esto qué es?' (1989), 'Tutti Frutti' (Telecinco) en door Martes y Trece te vervangen in de nieuwjaarspecial op TVE. Opmerkelijk is dat ze de middernachtsluidklok op de Puerta del Sol in 1993 presenteerden. Hun werk leverde hen drie TP de Oro-awards op (1990, 2001, 2006). Na de scheiding van Cruz y Raya in november 2007 begon Mota aan een solocarrière. Zijn humor wordt gekenmerkt door politieke satire, imitatie van publieke figuren – waaronder Bear Grylls, Woody Allen, Larry King, José Luis Rodriguez Zapatero, Mariano Rajoy, Merkel en Sarkozy – en originele personages zoals 'La Vieja'l Visillo. Hij heeft ook memorabele slogans gecreëerd, zoals 'achter de musgo'. Hij presenteerde 'La Hora de José Mota' van 2009 tot 2012, waarbij hij in 2010 een Ondas Award won voor de show. Vervolgpresentatierollen omvatten 'José Mota presenta...' (2015-2016) en 'José Mota presenta' (vanaf 2015). Zijn veelzijdigheid strekt zich uit tot stemacteerwerk in animatiefilms zoals Monsters, Inc. en de Shrek films, en hij adapteerde The Producers voor het Spaanse publiek in 2006. Hij heeft verschillende onderscheidingen ontvangen, waaronder een Ondas Award voor Beste Fictieve Acteur in 2015, en Goya Award nominaties voor Beste Nieuwe Acteur (2012) en Beste Ondersteunende Acteur (2018). Hij verscheen ook op Mask Singer: Adivina quién canta van 2020 tot 2021. Hij regisseerde films 'Hoy no, mañana' (2019) en '¿Y si sí...?' (2021).

Julián López, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Julián López

Julián López is een Spaanse komiek en acteur, geboren als Julián López González op 10 november 1978 in El Provencio, Cuenca. Zijn carrière begon in 2002 met optredens in de sketch comedy show La hora chanante, waar hij de rol van Vicentín speelde. Hij bleef werken met Ernesto Sevilla en Joaquín Reyes tijdens de looptijd van de show van 2002 tot 2006. Voordat López succesvol werd als komiek, studeerde hij aan de Universiteit van Castilla–La Mancha in Cuenca om een graad te halen in het lesgeven, met een specialisatie in muzikale opleiding. López’s populariteit bleef groeien met zijn betrokkenheid bij andere humoristische programma's zoals Smonka!, Nuevos Cómicos en Noche Hache. Hij maakte deel uit van Muchachada Nui van 2007 tot 2010, waarbij hij zowel als humorist als scenarioschrijver werkte. Zijn acteerdebuut ging verder dan televisie; hij maakte zijn filmdebuut in Friend Zone in 2009 en speelde vervolgens in No controles (2009) als Juan Carlitros, wat zijn herkenning aanzienlijk verhoogde. Hij verscheen ook in films zoals De tritones met Ernesto Sevilla en Perdiendo el norte in 2015, en Fe de etarras in 2017 samen met Javier Cámara, Miren Ibarguren en Gorka Otxoa. Buiten acteren en televisie is Julián López ook muzikant. Hij is een oprichter van het kwintet ManchaBrass en heeft samengewerkt met diverse muziekgezelschappen waaronder Deluxe, Russian Red, Marlango, Los Punsetes, Lovely Luna, Xoel López en Café Quijano. Hij verscheen ook in korte films zoals Push Up, Videoclub, Eyeballs, La gran revelación en El factor dorsal. Hij ontving prijzen voor beste humorist op diverse festivals en won de prijs voor Beste Acteur voor de film Matusalén op het Begur Costa Brava International Comedy Film Festival. In september 2021 publiceerde López zijn eerste roman, 'Planetario'. Hij is een langdurige supporter van Athletic Bilbao, aangewakkerd door het ontvangen van een Athletic Bilbao tenue als kind. Hij presenteerde de 5e Feroz Awards in 2018 en verscheen ook in series zoals Los Quién en La familia Mata, en in afleveringen van Aída, waarin hij een personage met een handicap speelde.

Manuel Manquiña, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Manuel Manquiña

Manuel Manquiña, professioneel bekend onder die naam, is een acteur uit Galicië, Spanje. Geboren als Manuel Prieto Comesaña op 2 augustus 1953 in Vigo, is zijn volledige naam Manuel Juan Francisco del Cristo de la Victoria Prieto Comesaña. Hij begon zijn carrière in 1982, aanvankelijk met optredens in komische televisieprogramma's voor Televisión de Galicia (TVG). Vroege rollen omvatten optredens in films geregisseerd door Antonio Blanco en Xavier Villaverde. Hij heeft meer dan 30 films op zijn naam staan, waaronder *La matanza caníbal de los garrulos lisérgicos*, *Tacón* en *Continental*. Hij verwierf bredere erkenning in 1997 na optredens in *Airbag* en *Torrente, el brazo tonto de la ley*. Zijn vertolking van Pazos in *Airbag* leverde hem een Goya-nominatie voor Beste Acteur Onthulling op. Hij schreef en speelde ook in *Héroes* en *Historias de Bolsillo*. Hij was betrokken bij toneelproducties als acteur en regisseur. Andere opmerkelijke filmrollen zijn te vinden in *Manolito Gafotas* en *Memoirs of a Man in Pajamas*. Gedurende zijn carrière is Manuel Manquiña gestaag blijven werken op televisie en het toneel. Hij verscheen in de televisieseries Moncloa ¿dígame? en Manolo y Benito Corporeision, en speelde comedy-monologen voor El club de la comedia tussen 2000 en 2002. Hij toerde met Siniestro Total en deed mee aan het kinderprogramma Xabarín Club. In 2000 ontving hij prijzen op het Elche International Independent Film Festival en de Antequera National Short Film Competition voor El figurante, gevolgd door een prijs op het Aguilar de Campoo Short Film Festival voor zijn vertolking in dezelfde film. Momenteel verschijnt hij als een vaste rol, don Anselmo, in de TVG-serie Era Visto! en speelt hij Martínez el Facha op het YouTube-kanaal van El Jueves. In 2011 plaatste hij zijn handafdrukken op de Paseo de la Fama in Sada, Galicië.

Quequé, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Quequé

Héctor de Miguel Martín, ook bekend als Quequé, is een Spaanse humorist geboren in Salamanca op 6 januari 1977. Zijn vader is de literatuurprofessor Emilio de Miguel. Quequé begon zijn carrière bij radiostations in Salamanca en heeft een carrière van 25 jaar achter de rug. Hij komt uit Salamanca. Quequé verwierf in 1998 erkenning door het winnen van de lokale fase van Imaginarock, gevolgd door de presentatie van zijn show 'Directamente' bij Café Principal. Hij werkte vervolgens mee aan 'A media tarde' van Cadena 100 Salamanca en presenteerde en regisseerde later 'Puerto latino' op Cadena Dial Salamanca. Hij won de tweede Certamen de monólogos van 'El club de la comedia', wat in de vroege jaren 2000 leidde tot nationale erkenning. Quequé sloot zich vervolgens aan bij comedy theater shows zoals 5hombres.com en Noches de cómicos, en droeg als schrijver/medewerker bij aan ‘La noche... con Fuentes y cía’ van 2002-2005. Van 2005 tot 2008 presenteerde Quequé 'La guerra de los medios' op 'Noche Hache', waarin hij nieuws analyseerde. Hij co-hostte ‘Estas no son las noticias’ van september 2008 tot juni 2009 en nam deel aan ‘Abierto hasta las 2’ op Radio Nacional de España van 2009 tot 2013. Van 2009 tot 2013 schreef hij een wekelijkse opiniestuk in de krant 'El Adelanto' en schreef hij ook het voorwoord voor het boek 'Concierto privado' over Joaquín Sabina. Quequé toerde zeven jaar door Spanje met zijn show ‘Aún quiero ser cantautor’ en presenteerde 'Uno y trino' in januari 2010. Hij werkte in 2010 samen met Unión Deportiva Salamanca aan een promotievideo, co-hostte 'Los anuncios de tu vida' tijdens het seizoen 2010/2011 en speelde in 'Te ríes de los nervios' met Javier Coronas, David Broncano en Dani Rovira. Hij toerde van 2011 tot 2012 door Spanje met ‘Antolojeta’ en verscheen in 2012 in de korte film 'La raya que me raya'. Quequé heeft verschillende programma's gepresenteerd, waaronder 'La lista tonta' op Comedy Central in december 2014, ‘La vida moderna’ op cadena SER en ‘Los teloneros’ vanaf februari 2019. Hij presenteerde de eerste editie van de Premios Odeón in januari 2020 en is momenteel de presentator van een wekelijks programma genaamd La lengua moderna op Cadena SER sinds februari 2019. Recentelijk sloot Quequé zich aan bij televisiezender La Séptima, waar hij zich zal richten op comedy en entertainment, met als doel diverse soorten comedy en comedians uit andere landen te presenteren. Hij maakte een humoristisch portret van Javier Ruiz, de hoofdredacteur van La Séptima. Echter, hij ging tijdelijk met pensioen in januari na een controverse met Nacho Abad bij ‘Hora Veintipico’.

Rogelio de Egusquiza, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Rogelio de Egusquiza

Rogelio de Egusquiza, geboren in El Astillero (of Santander, volgens een bron) in 1845, was een Spaanse kunstenaar. Geboren in een welgestelde familie, onderging hij een gestructureerde artistieke opleiding, waarbij hij zijn studies begon in Madrid en deze voortzette aan de École des Beaux-Arts in Parijs onder Léon Bonnat. Rond het einde van de jaren 1860 verbleef hij in Parijs. Zijn vroege werk omvatte historische taferelen, maar hij verplaatste vervolgens zijn focus naar genretaferelen en portretten. Na de dood van Marià Fortuny in 1875 verhuisde Egusquiza naar Rome, waar hij werkte in het atelier van de Madrazos en ook cursussen volgde aan de Spaanse Academie in Rome. Een belangrijk keerpunt kwam in 1876 toen hij Richard Wagner's muziek ontdekte, nog steeds in Parijs. Deze ontmoeting ontketende een diepe vriendschap en leidde ertoe dat hij in 1879 naar München reisde om *De Ring des Nibelungen* te beluisteren. Hij bezocht Wagner meerdere keren tussen 1880 en 1882, waarbij hij onder meer Venetië, Berlijn en Bayreuth aandeed. Egusquiza was een van de slechts twee Spaanse vrienden die Wagner had; de andere was muziekcriticus Joaquín Marsillach. Na de ontmoeting met Wagner verschoof zijn artistieke focus naar wagneriaanse thema's, voornamelijk portretten van personages. Egusquizas werk omvatte portretten, waaronder postuum beeltenissen van Arthur Schopenhauer en koning Lodewijk II van Beieren. Hij droeg ook bij aan het tijdschrift *Bayreuther Blätter* met een artikel getiteld “Über die Beleuchtung der Bühne” (Over podiumverlichting). Tussen 1892 en 1897 exposeerde hij in de Salons de la Rose + Croix; bovendien toonde hij in 1900 prints uit *Parsifal* op de Wereldtentoonstelling, waarvoor hij een zilveren medaille ontving. In 1911 werd hij ere-lid van de Asociación Wagneriana de Madrid, waarbij hij exemplaren van opera's en etsen aan de organisatie doneerde; hij werd in 1913 opnieuw benoemd tot ere-lid. Vanwege de Eerste Wereldoorlog keerde hij in 1914 terug naar Madrid, waar hij op 10 februari 1915 overleed. Een tentoonstelling in het Prado Museum, “El Mal se desvanece” (Het kwaad verdwijnt), toonde zijn werk in 2013-2014.

Silvia Sparks, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Silvia Sparks

Silvia Sparks, geboren als Silvia Perea Labayen op 14 augustus 1986 in Gijón, is een veelzijdige Spaanse kunstenaar. Ze identificeert zich als humoriste, vertaler en filosoof. Haar academische achtergrond omvat studies in Filosofie aan de Universiteit van Oviedo en de Complutense Universiteit van Madrid, gevolgd door scriptwriting-training aan de London Film Academy. Voordat ze zich aan de komedie wijdde, onderzocht ze de werken van Wilhelm Reich en Friedrich Nietzsche, wat een intellectuele nieuwsgierigheid weerspiegelt die haar huidige werk informeert. Ze wordt beschreven als een provocerende humoriste binnen de nationale scene. Sinds 2015 werkt Silvia Sparks professioneel als stand-up comedian, optredend in het Spaans, Engels en Frans. Haar solo comedy show, getiteld 'Sparks: El show de humor negro,' draait sinds 2021 en wordt omschreven als een monoloog met zwarte humor (humor negro). Ze treedt op in locaties zowel nationaal als internationaal, waaronder het Théâtre Marie Bell in Parijs. Sparks’ optredens behandelen vaak alledaagse kwesties naast controversiële onderwerpen zoals kindermisbruik, sadomasochisme, depressie, terrorisme, sportscholen, IKEA en Tinder. Recensenten van atrapalo.com hebben haar werk geprezen als 'subliem,' 'verontrustend' en 'zeer dapper,' waarbij ze opmerken dat ze in staat is om ongemakkelijke stiltes te creëren. Haar komische stijl wordt omschreven als zuur en venijnig, soms met vergelijkingen met de Asturische Wednesday Addams en Christina Ricci. Naast stand-up comedy levert Silvia Sparks een belangrijke bijdrage aan diverse media. Ze heeft gewerkt als scenarioschrijver voor bedrijven zoals Cuatro, Cadena SER, El Extraordinario en Noodles Productions, en was in 2019 medewerker aan de Movistar+ show 'Las que faltaban'. Van 2021 tot 2024 schreef ze voor het tijdschrift 'Mongolia.' Momenteel schrijft ze een humoristische column voor 'La Nueva España.' Ze maakt en presenteert ook 'Punch Comedy English,' met stand-up comedians van over de hele wereld. Haar vertaalwerk omvat stripboeken en kunstboeken voor uitgevers zoals Dark Horse Comics en Abrams Books, waaronder Sara Soler's bekroonde stripboek 'Us.' In 2024 nam ze deel aan een monoloog in het BBC-programma 'The Arts Hour,' opgenomen in Madrid, en is ze ook stemactrice voor 'A Vivir de Cadena Ser'. Ze identificeert zich openlijk als depressief, nihilistisch en neurotisch, en gelooft dat humor verband houdt met geweld.