Friedrich Beckmann
Friedrich Beckmann, urodzony 13 stycznia 1803 roku we Wrocławiu, był niemieckim aktorem komediowym i charakterystycznym komikiem. Już jako chłopiec wykazywał talent komiczny i zadebiutował na scenie w wieku siedemnastu lat w 1820 roku, wcielając się w rolę milczącego duńskiego króla Haralda w sztuce Kotzebuego, Der Schutzgeist . Po tym początkowym występie pracował jako członek chóru i inspektor w Teatrze Wrocławskim od 1820 roku. Jego kariera nabrała tempa, gdy Heinrich Schmelka polecił go do Königsstädtisches Theater w Berlinie w 1824 roku, gdzie został zaangażowany. Początkowo grając drobne role komediowe, Beckmann stopniowo zyskiwał popularność wśród publiczności i otrzymywał bardziej znaczące role. Sława Beckmanna w dużej mierze wynikała z jego sztuki Eckensteher Nante im Verhör , napisanej w 1833 roku. Sztuka, która doczekała się 46. wydania w Berlinie w 1876 roku, pokazywała Beckmanna w tytułowej roli i była wystawiana w całej Niemczech. Postać Eckenstehera Nante opierała się na roli z sztuki Karla von Holteia Ein Trauerspiel in Berlin . W trakcie swojej kariery wielokrotnie gościł w Theater an der Wien w latach 1841 i 1845, a w końcu w 1845 roku został zaangażowany przez Franza Pokorny’ego. Beckmann przyczynił się do berlinskiej wersji farsy, wcześniej zdominowanej przez Wiedeń. W 1838 roku ożenił się z Adele Muzzarelli, popularną soubrette, i po raz ostatni wystąpili razem 31 sierpnia 1846 roku. Od 1846 roku aż do śmierci 7 września 1866 roku Beckmann był wiodącym członkiem Burgtheateru w Wiedniu. Szybko zyskał tam popularność, awansując z lokalnego wykonawcy do komika charakterystycznego. Debiutował w Hofburgtheaterze (Burgtheater) w listopadzie 1846 roku i pracował jako pierwszy komik, a także reżyserował sztuki. Beckmann występował w różnych teatrach, w tym w Burgtheaterze, Josefstädter Theater i Leopoldstädter Theater, często u boku takich postaci jak Alois Pokorny i Franz Pokorny. Po śmierci Friedricha Beckmanna Adele Muzzarelli założyła Fundację Friedricha Beckmanna, przeznaczoną dla niemieckich aktorów. W 1894 roku w Wiedniu utworzono ulice Beckmanngasse, a portret olejny autorstwa Gustava Gaula z 1873 roku znajduje się w Burgtheatergalerie.
