Daniel Veinbergs jest estońskim komikiem, prezenterem podcastów i przedsiębiorcą. Po raz pierwszy wystąpił w grupie komediowej Comedy Estonia i był jednym z założycieli Humor Club.
Državni posao je srpska komična TV serija u kojoj u glavnim ulogama nastupaju Dimitrije Banjac, Nikola Škorić i Dejan Ćirjaković, koji su, uz to, i autori emisije. Premijerno je prikazana u septembru 2012. Godine i smatra se jednim od najgledanijih programa Radio Televizije Vojvodyd.
Dimitrije Banjac, rođen u Srbiji, bavi se glumama, komedijom i scenarističkim radom. Zajedno sa Nikolom Škorićem i Dejanom Ćirjakovićem stoji iza nastanka i glume u brojnim omiljenim televizijskim programima kao što su Noćna smena, Velika Srbija, Srbi u svemiru, Pravi fudbal i Državni posao. Srpska publika najviše prepoznaje njegov lik profesora Kišprdilova u seriji Noćna smena i Άorđa Čvarkova iz Državnog posla.
João Seabra, urodzony w Porto 8 kwietnia 1971 roku, jest portugalskim komikiem, który obecnie mieszka w Bradze. Pracuje jako aktor, gawędziarz i komik stand-up, oferując różnorodność opcji rozrywkowych. Jego kariera rozpoczęła się znaczącym uznaniem w programie telewizyjnym SIC 'Levanta-te E Ri' w 2003 roku. Szybko stał się tam ważną postacią, gromadząc 44 występy – najwięcej udziałów jakiegokolwiek komika w programie. W tym czasie zasłynął dzięki rozpoznawalnemu powiedzeniu: „Eu bim de Braga…”. Obecność Seabry w telewizji trwała po programie 'Levanta-te E Ri', obejmując różnorodne programy. Od października 2006 do lipca 2008 roku współprowadził program 'Por um canudo' na Porto Canal, a także prowadził 'Romarias' w lipcu i sierpniu 2007 roku, po czym 'Humor Cão' od września 2007 do lipca 2008. Następnie prowadził 'Bolhão Rouge' od września 2008 do czerwca 2012 roku. W tym okresie pojawił się w wielu innych programach telewizyjnych, w tym SIC 10 Horas, HermanSIC, Querida Júlia i Minutos Mágicos, a także É Sempre A(b)rir, Olá Portugal, Em Busca da Comédia, Sempre em Pé, Ainda Bem que Apareceste i 5 para a Meia-Noite. Wziął udział w 1. Maratonie Humoru na RTP1 31 marca 2012 roku, a później wystąpił na Gali IPO Coliseu Porto 8 grudnia 2013 roku. Poza telewizją, Seabra występuje z komedią stand-up na terenie całego kraju i włącza do swoich występów improwizację, rzucanie głosów oraz humorystyczne skecze. Oferuje również usługi animacji na imprezy firmowe, lokale i kolacje, proponując rozwiązania takie jak czysta komedia stand-up, sesje rzucania głosów oraz scenariusze na zamówienie. Jego praca sięga także filmu – w 2012 roku zagrał w 'Balas & Bolinhos - O Último Capítulo'. Seabra aktywnie udostępnia swoje występy za pośrednictwem filmów domowych i nagrań dostępnych na swojej stronie internetowej, co świadczy o jego zaangażowaniu w nawiązywanie kontaktu z publicznością. Uczestniczył również jako zawodnik w programie 'Got Talent Portugal' (RTP).
Nascido em Portugal, Luis Rego desenvolve sua carreira como ator, humorista, escritor e diretor, vivendo huje na França. Foi um dos fundadores do grupo musical e humorístico Les Charlots, do qual se afastou depois de algun anos.
Mariana Seruya Cabral pracuje jako humorzysta, bloger i pisarz w Portugalii, zyskała sławę pod artystyczną nazwą "Bumba na Fofinha" i otrzymała nagrodę w Złotych Globach 2019.
Nikola Škorić, srpski glumac, komičar i scenarista, zajedno sa Dimitrijem Banjacem i Dejanom Ćirjakovićem, kreirao je i igrao u brojnim popularnim srpskim televizijskim emisijama kao što su Noćna smena, Velika Srbija, Srbi u svemiru, Pravi fudbal i Državni posao. Najviše ga prepoznaje srpska publika po liku Dragana Torbice u seriji Državni Possao.
Raul Solnado był popularnym i bardzo znanym portugalskim aktorem i komikiem, urodzonym w Lizbonie, Portugalia, 19 października 1929 roku. Urodził się konkretnie w dzielnicy Madragoa w Lizbonie, gdzie po raz pierwszy wystąpił na scenie. Kariera Solnado rozpoczęła się na scenie w Lizbonie, początkowo w dzielnicy Madragoa. Debiutował w amatorskim teatrze w wieku 18 lat z grupą Sociedade Guilherme Cossul i został profesjonalnym aktorem w 1952 roku, często występując w portugalskim ‘teatro de revista’ (teatrze rewii). Jego życie obejmowało okresy zamieszkania między Rio de Janeiro a Lizboną przez trzynascie lat w latach 60., gdzie wystąpił w programie telewizyjnym TV Rio 'Raul Show... naldo' i pojawił się w programie Record 'Sete no sete'. Styl komediowy Solnado był wyjątkowy i uważany za świeży oraz nieoczekiwany, szczególnie w czasach reżimu Salazara. Jego humor często zawierał głupie, pozbawione sensu żarty i opowieści wyśmiewające codzienne sytuacje życiowe. Często przedstawiał niewinnego, biednego człowieka, tworząc wiele komicznych fragmentów, które stały się klasykami. Pisał wiele własnych numerów komediowych, w tym słynny zatytułowany "Ida ao médico" ("Idę do lekarza"). Solnado wplatał fragmenty z prac hiszpańskiego humorysty Miguela Gili, w tym "A guerra de 1908" ("Wojna z 1908 roku") i "História da minha vida" ("Historia mojego życia"), co zaowocowało monologami, które osiągnęły rekordowe wyniki sprzedaży, przewyższając nawet te Amálii Rodrigues. Wniósł wkład w sukces programów takich jak 'Zip Zip', 'A visita da Cornélia' i 'O resto são cantigas'. W 1969 roku Solnado poprowadził pierwszy portugalski talk-show, „Zip Zip”, współprowadzony przez Carlosa Cruza i Fialho Gouveię. „Zip Zip” uważany jest za kamień milowy w historii portugalskiej telewizji i ważny moment dla portugalskiej telewizji. 9 czerwca 1982 roku nadano mu stopień Oficera w Zakonie Księcia Henryka Żeglarza; następnie, 9 czerwca 2004 roku, otrzymał Krzyż Wielki tego samego zakonu. Solnado założył również Casa do Artista (Dom Artysty) w 1999 roku z Armandom Cortezem, pełniąc funkcję dyrektora aż do śmierci. Z sentymentem wspomina się go jako jednego z najbardziej wybitnych portugalskich komików i często nazywano „Senhor Gargalhada” (Pan Śmiech). Raul Solnado zmarł 8 sierpnia 2009 roku w wieku 79 lat na skutek choroby serca, po operacji tętnic szyjnych z powodu powikłań kardiowaskularnych. Jego ciało zostało spalone w niedzielę na cmentarzu Olivais. Seria dokumentalna o nazwie „As divinas comédias” była przygotowywana przez RTP, aby go przedstawić.
Ricardo Artur de Araújo Pereira trabalha como humorista, comentarista político e jornalista em Portugal. Sua primeira projeção nacional aconteceu no início dos anos 2000, ao fazer parte do grupo de comédia português Gato Fedorento.
Roger Andre to estoński komik, który występuje na scenie stand-up od około 10 lat. Początkowo studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie w Tartu i był wcześniej członkiem grupy komediowej Comedy Estonia. Obecnie jest członkiem Huumoriklubi (Klub Humoru) i uważany jest za jednego z najbardziej znanych i oglądanych estońskich komików stand-up. Jego sceniczna persona łączy elementy przyjaciela, który mówi zbyt wiele prawdy, z protagonistą telenoweli, tworząc występy, które są świeże i przyjemnie surowe na scenie. Opisywany jest jako ktoś, kogo chciałbyś przedstawić swojej babci, a często wywołuje rozbawienie samym patrzeniem na publiczność. Styl komediowy Andre’a przypomina opowiadanie żartu przez dziecko pod choinką, wykorzystując rozbrajające podejście do dostarczania nieoczekiwanych punktów kulminacyjnych. Jego występy zabierają publiczność w podróż po świecie młodego człowieka z naiwną, ale zawsze optymistyczną perspektywą. Skupia się na opowiadaniu historii, a jego komedia często zawiera sytuacje i frustracje bliskie życiu codziennemu, niefortunne zdarzenia i radzenie sobie z nimi. Fragmenty z jego występów zgromadziły setki tysięcy wyświetleń, a jego koncerty często wyprzedają się. Rozległ się z licznymi trasami koncertowymi, prezentując 'Roger Andre “Järgmine Probleem”' podczas 29 pokazów w Estonii i 'Roger Andre “Pärandusepoiss”' podczas 25 pokazów w Estonii i Australii. Poza występami na scenie stand-upowej, Roger Andre bierze udział w Huumoriklubi Suvetuur w latach 2023–2025, a wcześniej uczestniczył w Suvetuur Comedy Estonia w latach 2017–2022 oraz w Sügistuur w latach 2017–2021. Występował również międzynarodowo w miejscach takich jak Up The Creek w Londynie, Comedy Republic w Melbourne i Comedy Lounge w Perth. Współprowadzi podcast o nazwie 'Päikesejänkud' z Danielem Veinbergsem, który działa od 7 lat. W 2023 roku pojawił się w programie telewizyjnym "Terevisioon", gdzie próbował przygotować jajko pochyłe na jajku z boczkiem, wykorzystując składniki takie jak jaja z kurzych gospodarstw Muhu, boczek, borówki z Muhu, płatki kokosowe i ziarna kakaowe. Obecnie występuje ze swoim show zatytułowanym “Seebikas”, który trwa około dwie godziny, w tym przerwa, i jest rekomendowany dla osób powyżej 16 roku życia. Roger Andre utrzymuje obecność w mediach społecznościowych poprzez Instagram, TikTok, Threads i X.
Silvestre Augusto Alegrim był portugalskim komikiem, urodzonym w Setúbal 10 marca 1881 roku. Był nieślubnym dzieckiem Carlosa Jacob Alegrima i Augusty Carolina. Jego wczesne życie nabrało charakteru teatralnego, gdy dołączył do dziecięcej trupy José Rodrigues Chaves w wieku dziesięciu lat, w 1891 roku. Debiutował występując w 'Intrigas do Bairro' i pojawił się również w 'As glândulas de macaco'. Obok szkolenia aktorskiego, Alegrim pracował jako korektor dla gazet takich jak Diário de Notícias, O Século i Correio da Noite. Formalne wykształcenie Alegrima obejmowało zapis do Narodowego Konserwatorium w Lizbonie w 1901 roku, gdzie zdobył pierwszą nagrodę za komedię. Jego zawodowa kariera aktorska rozpoczęła się 1 października 1904 roku w Teatrze Gymnasio. António de Sousa Bastos uznał go w 1908 roku za „obiecującą nowość”. Poślubił Luízę do Rosário Mateus 13 czerwca 1909 roku i mieli troje dzieci: Fernando, Marię Augustę i Natalię. W 1909 roku wyruszył w tournée po Brazylii. Pozostał w Teatrze Gymnasio przez ponad dwadzieścia lat, krótko zastępując aktora Vale po śmierci Vale w 1912 roku. Alegrim zyskał znaczną rozpoznawalność dzięki występowi w rewii „Ao Deus Dará” w 1918 roku. Jego praca rozciągała się na filmy, w tym występy w „A Severa” (1931), gdzie zaśpiewał „Fado do Timpanas”, oraz operetce „O Timpanas” (1933), która była oparta na jego postaci z „A Severa”. Zagrał również w komedii filmowej „A Vizinha do Lado” z 1945 roku, trwającej 115 minut. W szczególności wystąpił w „A Canção de Lisboa” (1933), uważanej za pierwszy wielki popularny film komediowy Portugalii. Ten kultowy film, wyreżyserowany i napisany przez Cottinelli Telmo oraz wyprodukowany przez João Ortigão Ramos, łączył tradycje Revista i komedii kostiumowej, z muzyką skomponowaną przez Raula Portela i Raula Ferrão. Wśród innych aktorów byli Vasco Santana, Beatriz Costa, António Silva, Teresa Gomes, Sofia Santos, Manoel de Oliveira i Manuel Santos Carvalho. Jego ostatni występ sceniczny miał miejsce w „A Madrinha de Charley” w Teatrze Apolo od 7 lutego do 5 marca 1946 roku. Silvestre Alegrim zmarł 16 października 1946 roku w Lizbonie na raka żołądka. Jego kariera trwała kilka dekad i obejmowała teatr, film i muzykę, pozostawiając po sobie spuściznę jako wybitna postać w portugalskiej komedii.
Stewart Johnson to estoński komik stand-up o amerykańskich korzeniach, urodzony w Wisconsin, USA w 1975 roku. Uznaje się za obywatela Stanów Zjednoczonych i mieszka w Estonii od 28 lat. Pochodzący z Wisconsin, poczuł, że "już widział" Amerykę, kiedy skończyło mu się 20 lat i zaczął poszukiwać innych części świata. W 1991 roku wspomina ogłoszenie niepodległości Estonii i następnie rozwinął przyjaźń z Estończykiem podczas pobytu w letnisku w Stanach Zjednoczonych. Po podróży do Europy na studia w 1996 roku, w 1997 roku odwiedził Estonię na zaproszenie tego przyjaciela. Przyjaciele przestrzegali go przed potencjalnymi niebezpieczeństwami w Estonii w latach 90. i 2000. Podróż Johnsona do Estonii była stopniowa. W 1998 roku odbył krótką wizytę w USA, aby ukończyć edukację, początkowo dążąc do kariery w służbie dyplomatycznej; jednak tego samego roku na stałe przeniósł się z powrotem do Estonii, podróżując jedynie z dwoma walizkami i plecakiem. Początkowo mieszkał w Tartu, drugim pod względem wielkości mieście w Estonii, i uczył się estońskiego oglądając amerykańskie programy telewizyjne z napisami. Wykonuje występy stand-up comedy i lubi opowiadać publiczności o dziwnych wydarzeniach ze swojego życia, często używając suchego humoru. Publiczność chętnie słucha i śmieje się z jego historii. Jest opowiadaczem i mieszkańcem Estonii, występującym na imprezach stand-up comedy organizowanych przez Comedy Estonia oraz biorącym udział w estońskich trasach stand-up comedy. Wspólnie założył trupę Comedy Estonia w 2010 roku i sporadycznie występuje na prywatnych pokazach komediowych. Stewart Johnson zajmował się różnymi pracami, w tym był kasjerem, nauczycielem, doradcą, redaktorem i saksofonistą funk, oraz przez krótki czas pracował jako sprzedawca w wypożyczalni wideo na Południu Stanów Zjednoczonych, gdzie psotnie zamieniał etykiety filmów dla dorosłych. Studiował politykę nuklearną na uniwersytecie. Jego doświadczenia, w tym leczenie z powodu raka jądra zdiagnozowanego kilka lat temu, zainspirowały film “The Chuck Band Show”, luźno oparty na jego historii. Niewiarygodnie, całkowity koszt trzech miesięcy opieki medycznej, w tym 15 lub 16 dni chemioterapii prowadzonej w szpitalu, wyniósł zaledwie 5 euro. Po ślubie z kobietą z Estonii kupił w 2003 roku zabytkowy drewniany dom w Nursipalu i od tamtej pory poświęca mu do dziewięciu miesięcy rocznie, pierwotnie z zamiarem przejścia na emeryturę. Jednak w 2022 roku rząd podjął decyzję o rozszerzeniu obszaru ćwiczeń wojskowych i eksmropriacji jego domu, co skłoniło go do dołączenia do grupy na Facebooku “Obrona Nursipalu”. Mówi po estońsku i wyraża frustrację z powodu postów pro-Kremla w tej grupie, wierząc, że postępowanie rządu w kwestii rozszerzenia było źle przeprowadzone. Przedstawiciele Ministerstwa Obrony dokonali oceny jego ziemi i domu w lutym 2024 roku. Jest przeciwny Rosji i identyfikuje się jako osoba myśląca niezależnie, nie republikanin ani demokrat.
Albania
1
Armenia
1
Argentyna
24
Austria
28
Australia
22
Azerbejdżan
1
Belgia
13
Bułgaria
31
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
12
Kanada
48
Szwajcaria
17
Chile
8
Kamerun
1
Chiny
7
Kolumbia
2
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Estonia
5
Egipt
4
Hiszpania
74
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
227
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Węgry
7
Indonezja
8
Irlandia
28
Izrael
9
Indie
11
Irak
3
Iran
6
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
35
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
1
Liban
5
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
3
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Słowenia
4
Słowacja
2
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
7
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
1
Uzbekistan
1
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
2
