GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Dodaj komika
1901 Komicy
Aaron Morris, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Aaron Morris

Aaron Morris to angielski komik, prezenter i prowadzący podcast z hrabstwa Kent, najbardziej znany ze swojej pracy w brytyjskiej komedii oraz podcastu pod własnym nazwiskiem. Urodzony w Gravesend w 1991 roku i wychowany w Dartford, Morris rozpoczął karierę artystyczną w radiu w wieku 19 lat, a następnie przeniósł się do stand-upu. Występował na różnych scenach i festiwalach komediowych w Wielkiej Brytanii, w tym na Edynburskim Festiwalu. Morris uruchomił podcast Aaron Morris Podcast w 2011 roku, prezentując rozmowy z innymi komikami i artystami. Podcast zyskał uznanie i został nominowany do nagrody dla Najlepszej Osobowości podczas Europejskich Nagród Podcastowych w 2012 roku. Jego kariera obejmowała również pracę telewizyjną i prowadzącą, w tym występy w programie BBC Three South Side Story oraz prowadzenie na premierach filmowych i czerwonych dywanach. Oprócz podcastingu i prowadzenia, Morris kontynuuje rozwój swojej kariery stand-upowej, łącząc komedię na żywo z jego konwersacyjnym i opartym na osobowości podejściem. Jego praca w radiu, stand-upie, podcastingu i telewizji sprawiła, że stał się rozpoznawalną postacią w brytyjskiej scenie komediowej.

Amy Saunders, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Amy Saunders

Brytyjka Amy Saunders występująca pod pseudonimem Miss Behave jest producentką, wykonawczynią, komikiem i kuratorką. Określa się jako „dziewczyna z Europy” i od kilku lat mieszka w centrum Las Vegas. Jej kariera rozpoczęła się w 1996 roku, kiedy zaczęła występować na ulicy w barach w londyńskiej dzielnicy West End jako połykaczka mieczy. Początkowo występowała w klubach fetyszowskich, a następnie w freak show. Jest również samoukiem w sztuce połykania mieczy, umiejętności, która później doprowadziła do niezwykłych osiągnięć. Krytycy porównują ją do takich postaci jak Betty Boop i Marlene Dietrich, zauważając jej „bezkompromisową roztyczność i sarkastyczną kpiny”. Amy Saunders zyskała uznanie za posiadanie rekordu Guinnessa w kategorii największa liczba połkniętych mieczy przez kobietę, osiągając ten wyczyn trzykrotnie. Po raz pierwszy dokonała tego w Londynie 28 kwietnia 1999 roku, połykając pięć mieczy. Następnie pobiła własny rekord, połykając sześć mieczy w Madrycie 27 listopada 2001 roku. Jej ostatni rekordowy występ miał miejsce w Londynie 11 września 2004 roku, kiedy to połknęła siedem mieczy. Od 2001 roku występuje pod pseudonimem Miss Behave, a jej działalność ewoluowała poza połykaniem mieczy, obejmując szerszy zakres występów komediowych i różnorodnych. Miss Behave zasłynęła z produkcji własnych programów rozrywkowych od 2008 roku. Stworzyła kilka udanych przedstawień, w tym The Crack, Miss Behave's Variety Nighty, Miss Behave's Social Club, Pleasure Aid i Miss Behave's Game Show. Ten ostatni odbywał tournée międzynarodowe i cieszył się znacznym powodzeniem w Bally’s na Las Vegas Strip od 2016 roku do marca 2020. Przedstawienie było prezentowane na festiwalu Midsumma w Melbourne, a następnie zmodyfikowano je do użytku na statkach Virgin Voyages. W ramach Variety Nighty, Saunders uwzględniła postacie Statlera i Waldorfa, którzy pełnili rolę hetrów. Obecnie produkuje "Mavericks" w Cheapshot na Fremont Street w Las Vegas, program rozrywkowy z komedią, muzyką, akrobatyką i gośćmi specjalnymi, bilety kosztują 25 dolarów i odbywają się trzy razy w tygodniu. Opisuje swoją rolę w Mavericks jako „klej, który wszystko ze sobą skleja”, dążąc do stworzenia programu, do którego publiczność będzie chciała wracać wielokrotnie ze względu na zmieniające się numery. Saunders zaprosiła gwiazdy Las Vegas, takie jak iluzjonista Mac King, do występów w Cheapshot. Doświadczenie Saunders wykracza poza Las Vegas – wcześniej występowała w namiotach spektakularnych w Europie oraz w cyrkowych namiotach w Australii. Była również gospodynią jednego z namiotów na festiwalu Glastonbury, który pomieścił około 300 uczestników. Po występach ulicznych, uzyskała czteroległą rezydencję w Ballys na Las Vegas Strip, gdzie jej show został opisany jako "dość punkowy jak na Strip". Pandemia doprowadziła do zamknięcia jej show Miss Behave w Ballys, ale szybko przeszła do tworzenia Mavericks, które zadebiutowało w Cheapshot i od tego czasu rozwinęło się w rezydencję w Plaza Hotel & Casino w 2024 roku. Uważa Fremont Street Experience za doskonałe miejsce do obserwacji ludzi, a Ryan Doherty, właściciel Corner Bar Management, zainicjował obecne show, kontaktując się z nią po tym, jak wcześniej wyraziła zainteresowanie wykorzystaniem przestrzeni Cheapshot.

Frank Skinner, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Frank Skinner

Frank Skinner, urodzony jako Christopher Graham Collins 28 stycznia 1957 roku, pochodzi z West Bromwich w hrabstwie Staffordshire, w Anglii. Lata formowania się jego osobowości spędził w Oldbury, wychowywany przez rodziców, Johna Collinsa (1918–1990) i Doris (1919–1989). Jego ojciec, człowiek z klasy robotniczej, wcześniej grał w Spennymoor United przed II wojną światową. Edukacja Skinnera obejmowała naukę w Moat Farm Infant School, St Hubert's Roman Catholic Junior School oraz Oldbury Technical Secondary School, zakończoną zdaniem dwóch egzaminów O-level w 1973 roku. Następnie kontynuował studia w Warley College of Technology i Birmingham Polytechnic, uzyskując dyplom z języka angielskiego w 1981 roku. W 1982 roku uzyskał również tytuł magistra literatury angielskiej na Uniwersytecie Warwick w Coventry. Po okresie bezrobocia trwającym trzy i pół roku, Skinner pracował jako wykładowca języka angielskiego w Halesowen College. Przyjął pseudonim Frank Skinner z powodu konfliktu z piosenkarzem już zarejestrowanym pod imieniem Chris Collins. Jego kariera nabrała decydującego obrotu w 1987 roku, kiedy zaczął występować jako komik stand-upowy. To zaangażowanie przyniosło mu znaczące uznanie, w tym wygraną nagrodę Perrier w 1991 roku na Festiwalu Edynburskim. Zaprezentował swoją wszechstronność, współtworząc i występując w "Packet of Three" w 1990 roku. Współpraca Skinnera z Davidem Baddielem okazała się bardzo udana, co zaowocowało "Fantasy Football League" (1994-2004) i "Baddiel and Skinner Unplanned" (2000-2005). Wspólnie napisali i wykonali z Lightning Seeds utwór „Three Lions” na Euro 1996, 1998 i 2010. Styl komediowy Skinnera charakteryzuje się wyśmienitą kontrolą i zręcznym przekazywaniem jednowiadkowych dowcipów. Skinner wydał swoje wspomnienia, *Frank Skinner autorstwa Franka Skinnera*, w 2001 roku. Ponadto wystąpił w dokumencie *A Little Bit of Elvis* w 1998 roku. Ma 62 lata i mieszka w Gloucestershire.

Gavin Mitchell, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Gavin Mitchell

Pochodzący pierwotnie ze Springburn w Glasgow, Gavin Mitchell to szkocki artysta występujący zarówno jako aktor, jak i komik. Jego kariera rozpoczęła się dość niespodziewanie, z początkową pracą przy malowaniu dekoracji w Citizens Theatre w Glasgow około 1990 roku, kiedy to uzyskał kartę zawodową. Następnie spędził około czterech lub pięciu lat pracując jako statysta na różnych planach filmowych, zanim zadebiutował na scenie w 'Tis Pitty She’s a Whore, grając statystę biorącego udział w scenie ogniskowej. Mitchell czerpie radość z różnorodności ról, które odgrywa, obejmujących zarówno komediowe, jak i dramatyczne występy. Mitchella najlepiej znany jest z roli Roberta „Boabby’ego” Taylora, barmana, w popularnym sitcomie "Still Game", w którym wystąpił we wszystkich dziewięciu seriach i sześćdziesiąt dwóch odcinkach między 2002 a 2019 rokiem. Ta rola przyniosła mu szeroką rozpoznawalność, przyczyniając się do międzynarodowej popularności serialu, z fanami oddalonymi nawet o Japonię i Zimbabwe. Sukces "Still Game" był niezwykły i zdobył liczne nagrody, w tym 14 głównych wyróżnień, a jego przedstawienia na żywo odbywały się 51 razy w Hydro, przyciągając około 12 000 widzów na każdy występ. W czerwcu 2019 roku wygrał nagrodę "Najlepszy Aktor" na The Scottish Comedy Awards za swoją kreację Boabby’ego, a sam serial zdobył tytuł "Najlepszy Program Telewizyjny" w tym samym roku. Poza serialem "Still Game", Mitchell ma za sobą różnorodną karierę. Pojawiał się w różnych rolach w programie komediowym Velvet Soup oraz w sitcomach takich jak Empty, Happy Hollidays i You Instead. Mitchell wielokrotnie występował w serialach telewizyjnych Monarch of the Glen i The Field of Blood, a w 2024 roku zagrał Andy'ego Malvina w dramacie BBC Nightsleeper. Do jego dorobku aktorskiego należy również rola w filmie "Being Human" z Robinem Williamsem z 1994 roku oraz rola Wielkiego Księcia Siergieja Aleksandrowicza Rosji w serialu Netflix "The Last Czars" (2019). W 2024 roku przyjął główną męską rolę w komediowej adaptacji filmu "Casablanca", zatytułowanej "Casablanca: The Gin Joint Cut", która odbywała tournée po Wielkiej Brytanii, Paryżu i Barbadosie; występy obejmowały sezon na Festiwalu Edynburskim. Obecnie Mitchell koncertuje po Szkocji ze swoim osobistym spektaklem teatralnym 'Look Who It Isnae' (2024-2025) i w 2025 roku spotka się ponownie z innymi aktorami z "Still Game" podczas 'Auld Pals – An Evening with the Stars of Still Game'; to tournée było wyprzedane w 2024 roku. W 2019 roku Glasgow Caledonian University przyznał mu tytuł doktora honoris causa literatury, a w marcu 2016 roku przyjął pośmiertne uhonorowanie Bowiego w Hall of Fame. Znany jest ze swojego uroku, poczucia humoru i umiejętności opowiadania historii, a jego kariera obejmuje ponad cztery dekady.

Ian Boldsworth, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Ian Boldsworth

Ian Boldsworth to angielski performer komediowy, urodzony 27 czerwca 1973 roku w Warrington, w Anglii. Początkowo występował pod pseudonimem Ray Peacock, zadebiutował na Festiwalu Edynburskim w 2002 roku jako ta postać. Należał do komediowego tria Big and Daft około 2003 roku i kontynuował pracę z Ray Peacock przynajmniej od 2006 roku. Boldsworth i Ed Gamble pojawiali się razem w programach począwszy od około 2011 roku. Kariera Boldswortha obejmuje różne projekty współpracy. Podczas Festiwalu Edynburskiego w 2006 roku wystąpił z programem stand-upowym zatytułowanym 'Out of Character', zawierającym materiał wyznaniowy. Od 2007 do 2011 roku współprowadził podcast Ray Peacock z Edem Gamble i Raji James; to przerodziło się w podcast The Peacock and Gamble, który został uruchomiony 8 czerwca 2009 roku. Wersja na żywo tego podcastu odbyła się w Kings Place w Londynie w grudniu 2009 roku i miała ograniczony występ w Edynburgu w 2011 roku. On i Ed Gamble, wraz z Raji James, prowadzili 'Emergency Broadcast' na Festiwalu Fringe w 2011 roku; następnie BBC Radio 4 zamówiło odcinek próbny 'Emergency Broadcast' w 2013 roku. Prowadził również program BBC Radio 4 Extra poświęcony Lesowi Dawsonowi we wrześniu 2013 roku. Od 2015 do 2018 roku Boldsworth współprowadził podcast The ParaPod z Barrym Doddsem, badając zjawiska paranormalne; on i Dodds przekształcili ten podcast w film fabularny 'The Parapod Movie', który został wydany w 2020 roku. Film został sfinansowany społecznie przez słuchaczy podcastu, a Boldsworth go reżyseruje, grając życiowego sceptyka kontrastującego z wiarą Dodda w nadnaturalne. Pojawił się jako aktor w Doctor Who, Red Dwarf i Skins. Komediowy dynamizm między Boldsworthem a Doddsem jest opisywany jako podobny do relacji Ricky'ego Gervaisa i Karla Pilkingtona. W filmie pojawiają się występy "ekspertów z głowami" na temat opowieści o duchach, a Boldsworth i Dodds podróżują po kraju w przerobionym katafraku, aby badać nawiedzone miejsca. Wiosną 2020 roku odbywali tournée z filmem 'The Parapod Movie', obejmującym sesje pytań i odpowiedzi. Mind uhonorował Boldswortha nagrodą Digital Champion w 2017 roku za jego pracę nad podcastem The Mental Podcast. Boldsworth zaprzestał występów na żywo w 2017 roku i obecnie koncentruje się głównie na projektach wspieranych przez Patreon.

Jerry Sadowitz, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Jerry Sadowitz

Pochodził z New Jersey, ale w wieku siedmiu lat przeniósł się do Glasgow z matką, Roslyn, po rozwodzie rodziców, gdy miał trzy lata. Jego ojciec pracował jako handlarz złomem. Sadowitz rozwinął zainteresowanie magią w wieku dziewięciu lat i podjął decyzję, że chce być magikiem w wieku jedenastu lat. Uczęszczał do Calderwood Lodge Primary i Shawlands Academy. Pomimo swoich amerykańskich korzeni, identyfikuje się ze Szkocją. Sadowitz rozpoczął karierę komediową w 1983 roku, zadebiutował w Glasgow i uzyskał stałe miejsce w pubie Weavers Inn. Spędził dwa lata występując w The Comedy Store w Londynie co dwa tygodnie, począwszy od około 1985 roku. W 1986 roku przeniósł się do Londynu na stałe, mieszkając z matką do 2005 roku i pracując również w Selfridges. Jego pokaz na Festiwalu Fringe w Edynburgu w 1987 roku, 'Total Abuse,' został sfilmowany i wydany jako album 'Gobshite,' który później wycofano ze względu na obawy o zniesławienie. W 1989 roku ogłosił tournée 'Lose Your Comic Virginity,' a następnie prowadził program telewizyjny 'The Pall Bearer’s Revue' w 1992 roku, znany z mrocznych i prowokacyjnych tematów. Jego komedia jest opisywana jako obraźliwa i politycznie niepoprawna, często zawierająca teorie spiskowe, takie jak twierdzenia, że pandemia koronawirusa "nie istnieje," oraz wyrażanie poglądów na temat tajemniczych koterii i krytyka BBC. Występy Sadowitza są znane z ostrego humoru i trwają od czterech dekad. Często używa persony o nazwie Rabbi Burns, czerpiąc z jego żydowskiego i szkockiego dziedzictwa. Jego komedia porusza tematy wrodzonej bezwartościowości i paskudztwa u każdego, a czasami zawiera nostalgiczne odniesienia do dziecięcych smakołyków. Występy mogą być wyczerpujące ze względu na charakter jego materiału, a kończy je pokazem magicznym. W 2022 roku występ na Festiwalu Edynburskim został odwołany po zarzutach obraźliwego języka i ekspozycji na scenie, co doprowadziło do kontrowersji i późniejszego występu w Eventim Apollo w Hammersmith.

Julian Dutton, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Julian Dutton

Pochodzący z Anglii, Julian Dutton jest pisarzem i wykonawcą w dziedzinie komedii od ponad trzydziestu lat. Jego początkowa kariera obejmowała trasy po klubach dla robotników oraz występy w produkcjach West Endu, takich jak "Wojskowy sąd w sprawie "Mutiny on the Bounty"", a także aktorstwo z grupą teatralną uniwersytecką, co znacząco wpłynęło na jego przyszły kierunek. Po ukończeniu edukacji założył firmę teatralną i zaprezentował swój pierwszy spektakl, "The Candidate", w New End Theatre, położonym w Hampstead. Dutton zaczął pisać dla radia pod koniec lat 80., współpracując z programami takimi jak ‘Week Ending’ i ‘The News Huddlines.’ Napisał ponad 200 audycji radiowych i 50 odcinków telewizyjnych. Jego twórczość obejmuje współtworzenie i współautorstwo komediowego serialu BBC2 "Pompidou", który był emitowany w 192 krajach, oraz bycie siłą napędową za komediowym programem BBC One "The Big Impression" z Alistairem McGowanem. Na antenie BBC Radio 4 nadawano wiele serii, których autorem był Dutton i w których występował on również, na przykład ‘Truly, Madly, Bletchley,’ chwaloną przez krytyków jako "najbardziej pewny siebie nowy sitcom od czasu The Navy Lark", oraz ‘The Secret World,’ która otrzymała nagrodę Radio Academy Gold Award w 2014 roku. Przez całą swoją karierę Julian Dutton otrzymał szerokie uznanie za swoje talenty komediowe. Brytyjska Nagroda Komedii, BAFTA oraz Złota Nagroda Akademii Radia to tylko niektóre z wyróżnień, jakie Julian Dutton zdobył w trakcie swojej kariery. Jest autorem ośmiu książek, w tym "Shakespeare’s Journey Home", "Keeping Quiet: Visual Comedy in the Age of Sound" oraz "Water Gypsies". Pisał również artykuły do "Sunday Times", "Independent on Sunday" i "Evening Standard". Zakończył pracę nad świątecznym specjalem "Big Impression" w 2004 roku i obecnie tworzy monodram zatytułowany "Sir Pat Baxter 0 - My Life Onscreen".

Limmy, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Limmy

Limmy, pseudonim zawodowy Briana Limonda, to szkocki komik, streamer i twórca treści. Urodził się w Glasgow, w Szkocji, 20 października 1974 roku. Jego rodzicami byli Jessie i Billy Limond, a dzieciństwo spędził w Carnwadric. Jego imię i nazwisko to Brian Limond i utrzymuje aktywną obecność w sieci, posiadając 190 000 obserwujących na Instagramie (@limmyshow) oraz angażując się z odbiorcami na platformach takich jak Twitter, YouTube, Twitch i TikTok. Kariera Limmy’ego rozpoczęła się jako projektant stron internetowych i programista Flash w Black ID, a w tym czasie kontynuował publikowanie materiałów komediowych na swojej stronie internetowej, Limmy.com. Limond uczęszczał na Uniwersytet Glasgow Caledonian, gdzie w 1996 roku uzyskał dyplom z zakresu technologii multimedialnych. Po ukończeniu studiów wziął udział w tworzeniu Flammable Jam w 2000 roku, a później współzałożył Chunk Ideas w 2001; sprzedał swoje udziały w 2006 roku. Strona internetowa Limmy.com służyła jako prezentacja jego wczesnych prac, a przez krótki czas żył z zasiłków podczas budowania swojej obecności online. Współpracował również przy tworzeniu New Masters of Flash: The 2002 Annual . Jego styl komediowy skupia się na relatywności i humorze obserwacyjnym. Pod koniec 2006 roku Limmy uruchomił codzienny podcast "Limmy's World of Glasgow", który zyskał dużą popularność. Ten sukces doprowadził do zamówienia od BBC Scotland, w wyniku czego powstał program skeczowy Limmy's Show , który nadawany był od 2010 do 2013 roku i zdobył dwie nagrody BAFTA Scotland. Następnie wyprodukował Limmy's Homemade Show w 2018 i 2020 roku; początkowo serial internetowy, został przejęty przez BBC. Limmy napisał również książkę zatytułowaną Daft Wee Stories , wydaną w 2015 roku, i odbył brytyjskie trasy spotkań autorskich, aby ją promować. Występował na koncertach na żywo, takich jak Limmy Live! w 2016 roku, a od 2018 roku prawie codziennie prowadzi transmisje na żywo na Twitchu, zarabiając ponad 7 milionów dolarów z transmisji. Ze względu na problemy ze zdrowiem psychicznym, w tym depresję, myśli samobójcze i alkoholizm – tematy, o których publicznie mówił – Brian Limond ogłosił swoje odejście od telewizji w październiku 2020 roku. Następnie zaczął prowadzić transmisje na Twitchu jako sposób na poszukiwanie alternatywnego zatrudnienia oraz radzenie sobie z lękiem i depresją.

Mark Steel, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Mark Steel

Jako autor angielski, Mark Steel pracuje również jako spiker, komik stand-upowy i felietonista prasowy. Urodzony 4 lipca 1960 roku w Swanley, Kent, jego dzieciństwo naznaczone było adopcją zaledwie dziesięć dni po narodzinach. Wychowywał się z ojcem adoptującym pracującym w branży ubezpieczeniowej i matką, która pełniła różne role, w tym pracę fabryczną oraz służbę jako opiekunka ruchu drogowego. W swoich relacjach Steel opisuje swoje usunięcie ze szkoły z powodu nieautoryzowanego uczestnictwa w kursie krykieta. Później w życiu poszukiwał swoich biologicznych rodziców; jednak jego biologiczna matka, pochodząca z rodziny szkockiej klasy robotniczej o lewicowych poglądach politycznych, nie chciała kontaktu z nim i zmarła krótko po nawiązaniu kontaktu. Jego biologiczny ojciec, Joe Dwek, był egipskim Żydem sefardyjskim, który osiągnął znaczny sukces finansowy jako trader na Wall Street. Dwek reprezentował Wielką Brytanię w turniejach w brydża z USA zarówno w 1973, jak i w 1974 roku. Steel spotkał się ze swoim biologicznym ojcem tylko raz, około 2006 roku. Doświadczenia życiowe znacząco ukształtowały życie Steela; jego ojczym doznał załamania psychicznego pod koniec lat 70. i został następnie umieszczony w ośrodku opiekuńczym. Wydarzenia te są udokumentowane w jego audiobooku z grudnia 2021 roku, Who Do I Think I Am? , który bada jego wczesne lata i poszukiwania biologicznych rodziców. Wcześniej wydał komiksową autobiografię, It's Not a Runner Bean , w 1996 roku. Kariera Steela obejmuje prowadzenie programu radiowego The Mark Steel Solution na BBC Radio 5 w latach 1992–1996 oraz pisanie felietonów dla The Guardian (1996–1999) i The Independent (od 2000 roku). Często pojawia się w programach telewizyjnych, takich jak Have I Got News For You , Room 101 , Mock the Week i Question Time . Jego program Mark Steel's in Town zdobył liczne nagrody, w tym Sony Award, Writers’ Guild Award, Chortle Awards oraz British Comedy Guide Awards. W 2014 roku otrzymał nagrodę British Press Award za felieton w dzienniku broadsheet. Przez ponad dwanaście lat podróżował po Wielkiej Brytanii, występując z programem Mark Steel's In Town , który składa się obecnie z 78 odcinków, odwiedzając miejsca takie jak Saint Anne, Alderney i śledząc historie z miast takich jak Paisley i Barnard Castle. Obecnie współpracuje z brygadierem generałem Jules Buczackim przy wydarzeniach skupionych na humorze, odporności i osobnych opowieściach, dzieląc się doświadczeniami związanymi z rakiem głowy i szyi oraz wspierając Oracle Head & Neck Cancer UK.

Phil Hammond, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Phil Hammond

Philip James Hammond, znany zawodowo jako Phil Hammond, urodził się 1 stycznia 1962 roku. Brytyjski lekarz, pełni również funkcję nadawcy, komika i komentatora specjalizującego się w sprawach zdrowotnych, zyskał rozgłos dzięki dowcipnym obserwacjom na temat National Health Service (NHS). Jego ojciec, Barrie Rees Hammond, fizykochemik z wykształcenia z Cambridge, popełnił samobójstwo, gdy Phil miał siedem lat. Hammond uczęszczał do Marlborough Royal Free Grammar School, St John's Comprehensive oraz Marlborough College. Hammond uzyskał kwalifikacje lekarskie w 1987 roku z Girton College, Cambridge oraz St Thomas' Hospital Medical School, Londyn. Przed przekwalifikowaniem się na specjalistę zajmującego się zespołem przewlekłego zmęczenia, pracował początkowo jako lekarz rodzinny (GP), a następnie pełnił funkcje wykładowcy z zakresu komunikacji medycznej na Uniwersytetach w Birmingham i Bristolu. Przez 20 lat pracował jako lekarz rodzinny (GP), zajmując się również zdrowiem seksualnym. Przez 11 lat jego praca zawodowa koncentrowała się na pomocy młodym osobom zmagającym się z poważnym zmęczeniem, obejmującym takie schorzenia jak powirusowe zmęczenie, ME i długotrwałe skutki Covid; obecnie jest zatrudniony w placówce NHS dedykowanej dzieciom i młodzieży z zespołem przewlekłego zmęczenia/ME. Kariera Phila Hammonda obejmuje szeroki zakres występów w mediach i przedsięwzięć kreatywnych. Występował na Festiwalu Edynburskim od 1990 roku, w tym w 2011, 2016 i 2022 roku. W latach 2011–2013 występował z przedstawieniem „Dr Phil’s Rude Health Show” po całym Wielkiej Brytanii, a także produkcją „59 Minutes to save the NHS” na Festiwalu Edynburskim. Dodatkowe trasy koncertowe odbyły się w 2017 roku, a obecnie realizuje swoją trzecią trasę zatytułowaną „Games to Play With Your Doctor”. Współprowadził program „The Heaven and Earth Show” na BBC One w 2000 roku i pojawił się w wielu programach telewizyjnych, w tym w „Have I Got News For You”, „Question Time”, „Countdown”, „The One Show” i „Long Live Britain”. W 2011 roku współautorzył książkę „Shoot the Messenger” z Andrew Bousfieldem i współpracował z Michaelem Mosleym przy wydaniach z 1999 i 2002 roku książki „Trust Me, I'm a Doctor”. Napisał pięć serii komedii radiowej Radio 4 „Polyoaks” z Davidem Spicerem oraz prowadził kilka serii radiowych Radio 4, w tym „Pillories of the State”, „The Music Group” i „The Motion Show”. Jest korespondentem medycznym Private Eye od 1992 roku, a jego relacje z pandemii spotkały się z dużym uznaniem. W 2021 roku napisał książkę „Dr Hammond’s Covid Casebook”, która stała się bestsellerem Sunday Times. Hammond otrzymał liczne nagrody za swoją pracę, w tym nagrodę Gildii Scenarzystów oraz Srebrną Nagrodę Sony za 'Struck Off and Die' z Tony Gardnerem. On i Michael Mosley zdobyli dwie nagrody BMA za swoją pracę nad programem ‘Trust Me, I’m a Doctor’. W 2012 roku został nominowany do nagrody Martha Gellhorn dla dziennikarstwa śledczego. Phil Hammond zakończył karierę lekarza NHS w 2022 roku po 35 latach pracy. Jego obecne działania obejmują dziennikarstwo, działalność radiowo-telewizyjną, przemówienia publiczne, działalność rzeczniczą i występy komediowe. Jego podcast ‘Doctor Doctor’ jest dostępny na BBC Sounds, a obecnie prowadzi śledztwo w sprawie Lucy Letby. Pełniąc funkcję wiceprezesa Stowarzyszenia Pacjentów, udziela również wsparcia jako patron różnych organizacji charytatywnych, w tym Meningitis UK i Sieci Wsparcia dla Lekarzy.