Urodził się Brian Geoffrey Todd, występował pod nazwiskiem Bob Todd i zbudował swoją karierę jako angielski komik, głównie pamiętany za granie hetero-męskiej roli obok Benny Hill i Spike 'a Miligana w ich szkicach. Spędził znaczną część życia mieszkając w Tunbridge Wells, Kent.
Brytyjski rzemieślnik komedii Daniel Gideon Mazer pisze, reżyseruje i produkuje. Od wielu lat współpracuje z Sacha Baron Cohen, pomagając kształtować osobowości Ali G, Borat i Brüno. Razem zapisali i wyprodukowali filmy fabularne Ali G Indahouse, Borat i Brüno.
Ivor Cutler, urodzony jako Isadore Cutler 15 stycznia 1923 roku w Govan, Glasgow, był wszechstronnym szkockim artystą. Urodził się w aszkenazyjskiej rodzinie żydowskiej, a nazwisko jego rodziny zostało zanglicyzowane z Kushner na Cutler. Spędził dzieciństwo w dzielnicy Govan w Glasgow i doświadczył antysemityzmu jako uczeń. Jego ojciec, Jack Moris Cutler, pracował jako handlarz tkaninami i jubiler. Kariera Cutlera trwała ponad pół wieku, co zaowocowało ponad 1500 pracami pisarskimi oraz około 400 występami w radiu i telewizji. Zmarł 3 marca 2006 roku. Zajęcia artystyczne Cutlera były różnorodne; był poetą, śpiewakiem, muzykiem, kompozytorem, artystą, ilustratorem, rzeźbiarzem i dramaturgiem. Zaczął występować w radiu BBC pod koniec lat 50., w tym 38 razy w programie Monday Night at Home między 1959 a 1963 rokiem. Jego pierwszą nagrywką była EP-ka Ivor Cutler of Y’Hup w 1959 roku. Pojawił się również w filmach, najbardziej znany jako Buster Bloodvessel w filmie The Beatles Magical Mystery Tour (1967) i It's All Over Town (1964). Rozlegle nagrywał dla Johna Peela, począwszy od 1969 roku, ustanawiając rekord pod względem liczby sesji obok zespołu The Fall. Cutler wydał 11 albumów, w tym Ludo (1967), wyprodukowany przez George’a Martina, oraz Velvet Donkey (1975). Poza swoimi występami artystycznymi, Cutler poświęcił ponad 30 lat nauczaniu, kształcąc się jako nauczyciel w Jordanhill College w Glasgow, a następnie pracując w Paddington Green i Fox Primary schools w Londynie. Krótko uczył w Summerhill School we wczesnych latach 50. XX wieku. Jego kariera pedagogiczna charakteryzowała się niechęcią do regimentacji szkockiego systemu edukacji, co zilustrowało zdarzenie związane z paskiem skórzanym wydanym przez rząd. Współpracował z licznymi artystami, w tym z Neilem Ardleyem, Robertem Wyattem, Fredem Frithem, Davidem Toopem i Stevem Beresfordem, przyczyniając się do albumów takich jak A Symphony of Amaranths (1971) i Rock Bottom (1974). Phyllis King była częstą współpracowniczką i partnerką w życiu i sztuce. Praca Cutlera została doceniona przez takie postacie jak Bertrand Russell i Billy Connolly, a on sam opublikował 29 książek, często samodzielnie ilustrowanych, zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci.
James Hamilton Bachman, angielski komik, aktor i pisarz, wniósł zarówno scenariusze, jak i występy do licznych brytyjskich programów telewizyjnych i radiowych, wśród nich Mitchell i Webb Look, Saxondale, Bleak Oczekiwania i przepraszam, Nie mam głowy. W 2014 roku pojawił się w małej roli w filmie Transformers: Age of Exttlement.
Joseph Murray Cornish, znany zawodowo jako Joe Cornish, urodził się 20 grudnia 1968 roku w Stockwell, Londyn. Jest on angielskim komikiem, filmowcem, pisarzem, reżyserem i spikerem. Kariera Cornisha rozpoczęła się od długotrwałej współpracy z Adamem Buxtonem; wspólnie tworzą duet komediowy Adam and Joe. Cornish później studiował na Bournemouth Film School. Cornish i Buxton zyskali początkową sławę dzięki pracy telewizyjnej, szczególnie tworząc i prowadząc program 'The Adam and Joe Show' w latach 1996–2001, który trwał cztery serie. Program ten zapewnił im nagrodę Royal Television Society za Najlepszych Nowych Twórców w 1998 roku. Po tym sukcesie kontynuowali współpracę przy różnych projektach dla Channel 4, w tym 'Adam & Joe’s American Animation Adventure' i 'Adam and Joe’s Fourmative Years'. Cornish prowadził również program filmowy BBC Radio 4 'Back Row' w latach 2002–2003 oraz współprowadził program dyskusyjny Channel 4 'This Week Only' w 2001 roku u boku Nicka Frosta i Lauren Laverne. Ich praca rozszerzyła się na radio, z programem w BBC Radio 6 Music rozpoczynającym się w 2007 roku, który zdobył nagrodę Broadcasting Press Guild za Program Radiowy Roku. Przejęli również program radiowy Ricky’ego Gervaisa na XFM pod koniec 2003 roku, co doprowadziło do powstania serii podcastów. Cornish wniósł znaczący wkład do filmu zarówno jako scenarzysta, jak i reżyser. Zareżyserował swój debiut reżyserski, *Atak na blok* (Attack the Block), który ukazał się w 2011 roku i spotkał się z uznaniem krytyków oraz zdobył nagrody. Współtworzył scenariusz filmu *Przygody Tintina: Sekret Jednorożca* (The Adventures of Tintin: Secret of the Unicorn) ze Stevenem Moffatem i Edgiem Wrightem, a obecnie pracuje nad filmową adaptacją *Ant-Mana* z Edgiem Wrightem, Adamem McKayem i Paulem Ruddem. Reżyserował również dokumenty o kulisach powstawania *Little Britain*, *Shaun of the Dead* i *Hot Fuzz*. Cornish pojawiał się w epizodach w filmach *Hot Fuzz* (2007) i *Gwiezdne wojny: Ostatni Jedi* (Star Wars: The Last Jedi) (2017). Wspólnie napisał książkę *The Adam and Joe Book*, oraz uczestniczył w podcastach, takich jak The Earwolf podcast, gdzie brał udział w grach takich jak Hollywood Facts i Would You Rather.
John William Oliver, podwójny obywatel brytyjsko-amerykański, jest komikiem, komentatorem politycznym, aktorem i osobistością telewizyjną. Aktualnie zakotwiczył dziś z Johnem Oliverem ostatni tydzień HBO i rozpoczął karierę w Wielkiej Brytanii. W latach 2006-2013 uzyskał szerokie uznanie w Stanach Zjednoczonych jako starszy brytyjski korespondent The Daily Show z Jonem Stewartem.
John Patrick Thomson, angielski komik, talent i aktor, jest głównie zapamiętany za swoje występy w The Fast Show, Men Behaving Basly, Cold Feet, 24 Hour Party People, Grimsby i Coronation Street.
Mathew Pritchard to komik i osobowość telewizyjna z Wielkiej Brytanii. Rozpoczął karierę w wieku 15 lat od skateboardingu, otrzymując sponsorstwo od sklepu z deskami City Surf w Cardiff. Kontynuował rozwijanie tego zainteresowania, tworząc film o jeździe na deskorolce *Pritchard vs Dainton* z Lee Daintonem. Zanim zyskał rozpoznawalność jako komik, Pritchard spędził sześć lat pracując dla Globe Shoes, a nawet zaprojektował własny model sygnowany nazwiskiem, but Sleep When You're Dead. Ten wczesny okres pokazuje kreatywne i energiczne podejście, które później zdefiniowało jego pracę komediową. Pritchard jest powszechnie uznawany za gwiazdę i współtwórcę programu MTV UK "Dirty Sanchez", który nadawany był od 2003 do 2008 roku. Program, znany z szalonych wyzwań, dał również początek filmowi "Dirty Sanchez: The Movie" w 2006 roku. On i Dainton później prowadzili program MTV "Wrecked" w 2007 roku i wystąpili w "Sanchez Get High" na MTV w 2008 roku. Poza tymi współpracami, Pritchard przyczynił się do programu Channel 4 "Balls of Steel", pojawiając się jako jeden z "Pain Men" w dziesięciu odcinkach między 2005 a 2008 rokiem. Zagrał również u boku Michaela Locke’a w 30-minutowym pilocie dla Comedy Lab Channel 4, "Pritch And Panch Do The Cinderfella Experience", który został wyemitowany 18 maja 2005 roku i jest znany również jako "Comedy Lab: Pritch And Panch Do The Cinderfella Experience". Program ten pokazywał, jak Pritchard i Locke podróżują do Amsterdamu, aby nauczyć się przebierania się. Znacząca zmiana w karierze Pritcharda nastąpiła w 2015 roku, kiedy to przyjął wegański styl życia po obejrzeniu filmu *Cowspiracy*. Ta zmiana doprowadziła do powstania pierwszego wegańskiego programu kulinarnnego BBC, *Dirty Vegan*, który zadebiutował w 2019 roku. Od tamtej pory napisał trzy książki kucharskie: *Dirty Vegan* (2018), *Dirty Vegan: Another Bite* (2019) i *Dirty Vegan: Fast and Easy* (2023). Ponadto, w 2017 roku uruchomił cykl kulinarny na YouTube o nazwie *Proper Vegan Cookin'*. W 2018 roku dokument zatytułowany *Wild Man to Ironman* udokumentował jego udział w 14-dniowym wyzwaniu ironmana. Pomimo ataku nożem w supermarkecie w 2009 roku, który spowodował obrażenia kłute, kontynuuje pracę w telewizji i dziedzinie kulinariów.
Evan George Patrick Barlow, urodzony w Leicester, jest angielskim aktorem, komikiem i dramaturgiem. Wynalazł postać komiksu Desmond Olivier Dingle, który działa jako założyciel, dyrektor artystyczny i dyrektor naczelny Teatr Narodowy Brent, firma, która wystąpiła na scenie, telewizji i radia.
Rebecca Carrington to angielska komiczka muzyczna, klasycznie przeszkolona jako wiolonczelistka. Kontynuowała swoje muzyczne kształcenie, uzyskując tytuł magistra muzyki na Rice University w Houston, w Teksasie. Jej ojciec, Simon Carrington, jest brytyjskim dyrygentem i założycielem The King's Singers, co świadczy o głęboko zakorzenionej w muzyce rodzinie. W trakcie swojej kariery występowała z prestiżowymi orkiestrami, takimi jak London Symphony Orchestra, London Philharmonic Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra, Philharmonia oraz BBC Symphony Orchestra; jednak sugestia Claudio Abbado zachęciła ją do eksplorowania występów scenicznych zamiast tego. Kariera komediowa Carrington rozpoczęła się na scenie w USA, z występami w miejscach takich jak The New York Comedy Club i The Comedy Store w Los Angeles. Występuje jako duet ze swoją XVIII-wieczną wiolonczelą o imieniu ‘Joe’, a ich opisuje się jako wielojęzycznych. Ich show parodiuje różne gatunki muzyczne, w tym Pop, Operę, Jazz i Bollywood. Jeden z ich występów nosi tytuł 'Ja i moja wiolonczela'. Duet otrzymał wiele nagród i zyskał znaczne uznanie, w tym Prix Pantheon w czerwcu 2007 roku oraz Prix du public na festiwalu komedii w Wersalu w kwietniu 2007 roku. Uczestniczyli również w programie Britain's Got Talent, a film z ich występu zgromadził ponad 351 635 wyświetleń od 24 maja 2020 roku. Wpływ Rebeki Carrington i Joego wykracza daleko poza nagrody i występy telewizyjne. Wiolonczysta Mischa Maisky poprosił ich o występ na swoim ślubie i urodzinach, a Yo Yo Ma wyraził zainteresowanie zarządzaniem nimi ze względu na ich unikalną zdolność gry na wiolonczeli i śpiewu jednocześnie. Liczne wybitne osobistości chwaliły ich pracę; Simon Callow nazwał ich jednym z najbardziej zwariowanych i błyskotliwych duetów komediowych, magazyn The Stage Magazine wychwalał ich show jako mile widziane oderwanie od jednolitości, Adam Driver uznał go za „absolutnie niesamowity”, a Robbie Williams wykrzyknął „Jesteście zajebiści, kolesie!”. Sir Simon Rattle ocenił ich występ jako „Absolutnie genialny!”. Nawet były prezydent USA Barack Obama wyraził radość z jej głosu. Obecnie Carrington zyskuje popularność na kabaretowej scenie, jest często rezerwowana na imprezy firmowe i nadal prezentuje solowy program na różnych festiwalach i w teatrach w Wielkiej Brytanii, który spotkał się z uznaniem, szczególnie na Festiwalu Edynburskim. Pojawia się również w radiu i telewizji.
Simon Amstell to angielski komik, pisarz i reżyser urodzony 29 listopada 1979 roku w południowo-wschodnim Londynie. Pochodzi z rodziny żydowskiej i ma troje rodzeństwa; jego rodzicami są David i Tina (z domu Leventhal) Amstell. Wczesne lata jego życia obejmowały naukę w Beal High School w Ilford. Wykazując zainteresowanie występami już we wczesnym dzieciństwie, wystąpił jako uczestnik w programie teleturnieju "GamesMaster" w 1993 roku i zaprezentował imitację Dame Edny Everage w programie "Good Morning with Anne and Nick" w 1994 roku. Po rozwodzie rodziców, gdy miał trzynaście lat, rozpoczął karierę w stand-up comedy i szybko zyskał reputację najmłodszego uczestnika, który dotarł do finałowego etapu BBC New Comedy Awards. Kariera Amstella rozwijała się poprzez różne role telewizyjne, w tym prowadzenie Nickelodeon w 1998 roku oraz program Popworld na Channel 4 od 2000 do 2006 roku u boku Miquity Oliver. Pracując przy Popworld, dodatkowo podkładał głos zarówno dla Timothy’ego, postaci melona z Popworld, jak i Richarda, postaci konia z Popworld. Znaczącym okresem w jego karierze telewizyjnej było prowadzenie Never Mind the Buzzcocks od 2006 do 2009 roku; za tę pracę otrzymał nagrodę Royal Television Society dla Najlepszego Pokazu Rozrywkowego w 2007 roku oraz nominację do nagrody BAFTA dla Najlepszego Pokazu Rozrywkowego w 2008 roku. Współpracował również z Danem Swimerem przy współtworzeniu Grandma's House, który był emitowany od 2010 do 2012 roku. Poza telewizją, Amstell zasłynął jako filmowiec. Stworzył i nadzorował produkcję filmów *Carnage* w 2017 roku i *Benjamin* w 2018 roku. Film *Benjamin*, w którym występuje Colin Morgan, opowiada historię filmowca o imieniu Benjamin. Poza tym, był narratorem filmu *Carnage*, który bada brytyjską historię spożywania zwierząt, osadzony w utopijnym 2067 roku. Niedawno wystąpił ze stand-up show zatytułowanym *Set Free*, poruszającym tematy miłości, ego, intymności i ayahuasca. Amstell wydał książkę *Help* w miękkiej oprawie 17 stycznia 2019 roku, która bada samotność, lęk i depresję, zawierając relację z jego podróży ayahuasca w amazońskiej dżungli. Książka spotkała się z dużym uznaniem; Martin Freeman głośno się śmiał 57 razy podczas czytania jej, Alain de Botton opisał ją jako „ogromnie wciągającą, poruszającą, zabawną i uroczą”, Hadley Freeman zauważyła jego zdolność do sprawienia, by samotność i lęk były zabawne, a Adam Buxton nazwał ją „szaleńczo szczerym samookresem”. Matt Lucas również wychwalał książkę jako „briljantowo zabawną, smutną, inteligentną i głupią”.
Zdrava Kamenova to bułgarska aktorka, dramatopisarka, pisarka i aktorka głosowa, znana ze swojej pracy w teatrze, telewizji i dubbingu. Urodziła się 26 czerwca 1979 roku w Sofii i ukończyła Narodową Akademię Sztuk Teatralnych i Filmowych "Krastyo Sarafov" z dyplomem "Aktorstwo dla teatru lalek" w 2002 roku. Ma długą karierę aktorki głosowej, występując w produkcjach takich jak "Simpsonowie", "Czarodziejki", "Team Goofy", "Ed, Edd i Eddie", "Violetta" oraz "Gwiezdne wojny: Wojny klonów". W latach 2006–2014 był także jednym z reżyserów dubbingu w bTV. Jako dramatopisarka zaczęła pisać sztuki około 2001 roku, a w 2007 roku zdobyła pierwszą nagrodę w konkursie Nowej Bułgarskiej Dramatu za "Mój ojciec". W 2012 roku otrzymała "Ikara" za najlepszy tekst dramaturgiczny za "Praechidno", współtworzoną z Gerganą Dimitrovą. Do jej znanych sztuk należą "Kopciuszek z ograniczoną iltością", "Pomocy, mam dwoje dzieci!", "Kobieta to dziwne zwierzę", "Witamy w Bułgarii" oraz "Dom dla owiec i marzeń". Kamenova pracuje także jako tłumaczka filmów dubbingowych, a od 2022 roku prowadzi własną rubrykę w programie "Na Kafe" na NOVA.
Albania
1
Armenia
1
Argentyna
24
Austria
28
Australia
22
Azerbejdżan
1
Belgia
13
Bułgaria
31
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
12
Kanada
48
Szwajcaria
17
Chile
8
Kamerun
1
Chiny
7
Kolumbia
2
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Estonia
5
Egipt
4
Hiszpania
74
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
327
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Węgry
7
Indonezja
8
Irlandia
28
Izrael
9
Indie
11
Irak
3
Iran
6
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
35
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
1
Liban
5
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
3
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Słowenia
4
Słowacja
2
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
7
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
1
Uzbekistan
1
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
2
