GiggleTime GiggleTime
Dewislen
Uwchraddio i Premium Cyflwyno Jôc Comedïwyr Amdanom Ni Cwestiynau Cyffredin Cysylltu

Cyfreithiol
Polisi Preifatrwydd Telerau Gwasanaeth Polisi Cwcis Polisi Ad-daliad a Chanslo Cydnabyddiaethau
Mewngofnodi
Iaith
Categorïau
Gosodiadau
Iaith Cymraeg
Modd Diogel
Chwarae Jôcs Hap yn Awtomatig
Hysbysiadau
Cyfeirlyfr Talent Byd-eang

Cyfeirlyfr Comedïwyr

Pori proffiliau comedïwyr, crynodebau bywgraffyddol, gwlad tarddiad, a chysylltiadau swyddogol.

Ychwanegu digrifwr
1740 comedïwyr
Franco Bracardi, comediwr o Yr Eidal
Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio
Yr Eidal

Franco Bracardi

Ganwyd 16 Mawrth 1937, yn Rhufain, oedd Franco Bracardi, sy’n adnabyddus fel ysbrydystwr Eidewol â sawl talent, gan gynnwys actio, cyfansoddi, chwarae piano, a chomedï yn fyw. Fe wnaeth farw yng Nghyfrain ar 28 Chwefror 2005, dim ond dwy wythnos cyn ei 70ain penblwydd. Estynodd bywyd proffesiynol Bracardi dros llawer o flynyddoedd, gan gynnwys cerddoriaeth, teledu, radio, a ffilm, sydd wedi’i wasanaethu i’w enw fel person nodedig yn y cyfnod aur radio a theledu Eidewol. Dechreuodd Bracardi ei fywyd proffesiynol mewn cerddoriaeth dros hanner cyntaf y 1950au, yn gweithio fel pianydd jazz mewn canolfannau nos a chwarae fel arweinydd. Ymunodd â’r grŵp beat The Flippers yn y 1960au, lle chwaraeodd piano ochr yn ochr â Lucio Dalla. Mae The Flippers, sydd hefyd i’w ganfod yn cynnwys aelodau fel Maurizio Catalano, Max Catalano, Benny Amoroso, Fabrizio Zampa, Romolo Forlai, wedi cyflawni llwyddiant sylweddol rhwng 1960 a 1966, hyd yn oed yn ennyn ‘Cantagiro’ yn 1963 gyda ‘I Watussi’. Debygodd fel actor a chomedïwr tua chwyddor y 1960au yng nghabaret ‘Setteperotto’, ochr yn ochr â ffigurau fel Villaggio, Pippo Franco, a Enzo Jannacci. Ynghyd â hynny, hefyd, cyfansoddodd caneuon ar gyfer Mina, Mireille Mathieu, a Raffaella Carrà, gan gynnwys “Une chanson” gan Mireille Mathieu, sydd wedi cyrhafan i’r 12fed safle yng Nghant Sanremo yn 1968. Cawnodd Bracardi amlwyg cyfarwyddiadol dechrau ym 1970 trwy ei waith ar y sioe amryddion radio 'Alto gradimento', a gynhaliwyd gan Renzo Arbore a Gianni Boncompagni. Ar y rhaglen hon, cynhyrchodd y sôn, ysgrifodd deunydd, ac anodd cymeriadau cofadwyfel fel Solforio, Mortification, a Pallottino. Bu’n cyfateb swyddogol â Renzo Arbore yn aml, yn ymddangos ar sioeau fel 'Quelli della notte'. Parhaodd i weithio fel awdur ar gyfer teledu RAI am dros dair deg blwyddyn, gan gyfrannu hefyd i Discoring. Fe’i gwelwyd mewn sawl ffilm, gan gynnwys Splendori e miserie di Madame Royale, Io la conoscevo bene, pedwar ffilm gydag Totò, a nodweddiadol fel ei eples Lino Banfi yn y gomedi 1982 Vieni avanti cretino. Bu’n gwasanaethu fel y pianydd swyddogol ar gyfer Maurizio Costanzo ar ei sioe teledu hirhoedlog, 'Maurizio Costanzo Show,' gan arfau i ddangos neu ddechrau amseriadau gwahanol, ac fe wnaeth euno’r cân thema ‘Se penso a te’ ar gyfer y sioe ym 1985. Fe’i cofir am greu cymeriadau surrealegol ar radio ac am gyfansoddi nifer o ganau llwyddiannus ar gyfer Raffaella Carrà rhwng y 1970au a’r 1980au, gan gynnwys ‘A far l’amore comincia tu’, ‘Ballo ballo’, a ‘Pedro’.

Gabriele Cirilli, comediwr o Yr Eidal
Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio
Yr Eidal

Gabriele Cirilli

Ganwyd Gabriele Cirilli yng Sulmona ar 12 Mehefin 1967, ac mae'n adroddwr Eidionaidd â gyrfa amrylofol. Mae’n ystyried ei hun yn gaiffwrdd, artist cabare, actor, digrifwr a awdur. O'r chwiliro presennol, mae Cirilli yn 56 oed, a dechreuodd ei yrfa broffesiynol ym 1986 fel cysyniadwr ar 'Il gioco delle coppie'. Yna astudiodd yng nghadlyniad y Gweithdy o Drafodion Adeiladol dan arweiniad Gigi Proietti, a roddodd iddo hyfforddiant theatr sylfaenol. Cawnodd Cirilli cydnabyddiaeth sylweddol trwy ei ymddygiadau mewn rhai arglwyddi o 'Zelig', gan farddonol Kruska, y dyn faelromannol o'r ardal fael. Ysbrydolodd y personiad hwn y cyfrinair cofiores 'Chi è Tatiana?!?...', a arweiniodd yn ddiweddarach at lyfr, sioe theatr, a ffilm 2001 'Chi è Tatiana?' gan Roberto Campili. Mae'i credfyrddau actorol yn cynnwys rholiau mewn cyfresau fficsean teledu fel 'Scoop' (1991), 'Assunta Spina' (1992), a 'Chiara e Francesco' (2007), a ffilmiau fel 'Un bugiardo in paradiso' (1998) a 'Matrimonio al sud'. Cafodd hefyd ran yn y sioe theatr 'Donna Gabriella e i suoi figli' o 2006 i 2007, a pherfformiodd y sioe theatr 'Cirque du Cirill' yn 2010. Ersywyd 2009, bu’n aelod o’r cast yn ‘Un medico in famiglia’, gan chwarae Dante Piccione. Dangosodd ei waddolion trwy gymryd rhan mewn ‘Ballando con le stelle’ yn 2007 a ‘Tale e quale show’ rhwng 2012 a 2017, gan fynegi artistiaid gwahanol ac yn casglu dros 75 o deyrngyfeithiau. Yn 2013, fe chwaraeodd Claudio Villa mewn ‘Volare - La grande storia di Domenico Modugno’. Cyflwynodd y sioe talent comedi ‘Eccezionale veramente’ ar LA7 yn 2016 a chwaraeodd Gomez Addams yn y mwisical ‘La famiglia Addams’ yn 2018 a 2019. Mae Cirilli yn parhau i berfformio, gan gynnwys ymddygiadau ar ‘Tale e Quale Show’, lle bu’n dychwelyd fel gwesteion rheolaidd yn 2020, a trwy ei sioe comedi ‘Gabriele Cirilli LIVE’. Mae’n dymheliad ar gyfer digwyddiadau ledion Italia ac adnabyddus am ei sgiliau improwisaidd.

Ghemon, comediwr o Yr Eidal
Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio
Yr Eidal

Ghemon

Giovanni Luca Picariello, sy’n adnabyddus proffesiynol fel Ghemon, ydy cenedlaethwr Eidilianaidd a anwyd yng Nghyllino ar Ebrill 1, 1982. Mae'n gweithio dan sawl enw gan gynnwys Ghemon Scienz a Gilmar. Mae Ghemon yn perfformio fel rapper, canwr-cyfarwyddwr, a chomedïan. Daw enw’r llwyfan o Ishikawa Goemon XIII, cymeriad o’r cyfres Lupin y Trydydd. Cynnigwyd y gwaith celfyddydol gynnar gan arsylfa graffiti rhwng 1995 a 2001, yn gynt hwn dan y tag 'Kal,' sydd wedi'i newid i 'Esi' oherwydd debygdeb â sawl arlunydd arall a elwid ef Kaf. Dechreuodd teithiau cerddorol Ghemon yn 1993 pan ddarganfyddodd hip hop trwy Articolo 31 a OTR, ac fe gopïodd bythyn J-Ax’s geiriau. Roedd hefyd yn fan o Litfiba a Ligabue rhwng 1993 ymlaen. Ledled yr anniwyliaid ’90au cynnar a’r 2000au, fe gymorthodd mewn gwahanol clystyrau a prosiectau gan gynnwys Blue Nox, Unlimited Struggle, 15 barrato (fe’i ffurfiwyd ym 1996 gyda Mobie), a Sangamaro (sydyniadwyd ym 1997 gyda Domenico, a adnabyddir hefyd fel Domey Blanco). Rhyddhawyd demo gan Sangamaro, *Bloodstains*, ym 2000. Pursiodd addysg ffurfiol, astudio’r ddylwythyn ym Mhrifysgol LUISS yn Rhufain a graddio ym 2002. Rhwng 2005 a 2006, roedd yn rhan o brosiect Soulville, a rhyddhawyd ei EP cyhoeddus cyntaf, *Ufficio immaginazione*, fel lawrlwyfdydd am ddim ym 2006; derbyniodd y rhyddhad hwn adolygiadau positifol a chawsant dros 3,000 lawrlwyfdydd. Mae gyrfa Ghemon yn cynnwys ymgysylliadau yng Nghyfres Gerddo Sanremo ym 2019 gyda 'Rose viola' a eto ym 2021 gyda 'Momento perfetto,' sydd a phlwyf 21ain. Cyfrannodd hefyd i fersiwn sain NBA 2K17 ym 2017 gyda’i sengl ‘Adesso sono qui.’ Ar hyn o ran, mae’n aniadwr stand-up. Mae ei ddrama, "La Prima Volta. L’Ultima Volta. L’Unica Volta," yn cyd-gyffroi ym mis Ebrill, gan ddilyn ei ddrama flaenorol, “Una cosetta così,” sydd a ran o 2023 i 2024 gyda mwy na 70 perfformiad a ddioddwyd â digwyddiad arbennig yng nghadarn Teatro Arcimboldi ym Milan. Mae’r ddrama hon, a’i cyd-ysgrifennwyd â Carmine Del Grosso, wedi’i beskrifo fel cyfuniad o gonsert, dyngarol, a chomedï, sydd yn cynnig yn aml cân nad ydyw bellach yn gyhoeddedig. Mae’n cynllunio ei ddrama nesaf, sy’n cynnwys enw "Varietà," gan ofyn am berfformiad yng nghadarn Forum di Assago.

Giancarlo Kalabrugovic, comediwr o Yr Eidal
Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio
Yr Eidal

Giancarlo Kalabrugovic

Giancarlo Kalabrugovic yw cyfarwyddwr comedi a pherfformiwr cabaredd Eidilianaidd, ganwyd Giancarlo Calabretta ar 2 Hydref 1966, yng Nghyll Bollate. Mae ei etifeddiaeth yn adlewyrchu cymysg o ranfyrdd Eidilianaidd, gyda'i dad yn dod o Calabria a'i fam o Emilia. Mae’n adnabyddus fel comediwr o Milan sy’n perfformio ledion yr Eidal, yn ymddangos mewn theatrau, sgwarioedd cyhoeddus a digwyddiadau byw ar gyfer gwahanol achlysiadau gan gynnwys cyfarbriadau corfforaethol a ddathliadau preifat. Dafeithiad enw llwyfan Kalabrugovic fe’i gwahanethodd o gamau bach pan roedd yn blentyn, pan newidiwyd cyfarwyddiadau gan ef a’i ffrindiau i ymgor ag athletwyr pêl-droed, rhwng y mwyaf o Iugoslavia. Dechreuodd ei ddylwyneb comedi theatr ym 2001, wedi dilyn cwrs actio yng Ngholeg Teatrale Campo ym Milan ym 2000. Daeth ei ymddygiad proffesiynol cyntaf ym 2002 gyda’r sioe 'Sbarlusc,' a gynhaliwyd mewn llefaoysbarth prestigiws fel Teatro Verdi ym Milan a Teatro Valle yng Nghymru. Yna, danfonwyd ef i rholio mewn hyliad Breil (2003) a’r ffilm ‘Fame chimica’ (2003), gan chwarae’r cymeriad Bifo. Digwyddodd maint newidiad wrth ei yrfa ym 2005 pan feuno i’r labordyfa celfyddydol Zelig. Rhwng 2007 a 2008, bu’n gwesteiddiadol rheolaidd ar ‘Zelig Off,’ ac ymddangosodd hefyd yn ‘Buona la prima!’ (2007-2008) ochr yn ochr â Ale a Franz, gan chwarae Mimmo, mab y gwasanaethwr. Mae’n adnabyddus iawn am ei gymeriad ‘Pino dei Palazzi,’ ‘filosofwr Metropolitan’ o dai cyhoeddus, sydd wedi’i gael poblogaeth ar Zelig ers 2007. Portreadodd Kalabrugovic Pino dei Palazzi yn gyson rhwng 2007 a 2011, gyda ymddangosiadau eto mewn 2013, 2021, a 2026. Fe’i disgribirir fel ‘o’r cylchgoron,’ ironig, a barddonol ei arddull comedi. Mae’r rapaid Marracash wedi cyfeirio at Pino dei Palazzi mewn sawl cân, sydd yn hatogi’n fwy’n gryf yr effaith diwylliannol y cymeriad. Ef yw’r seren flaenorol mewn ‘Zelig Time’ rhwng 2018 a 2020, ac mae’n parhau i ddychwelyd i Zelig ar gyfer ei nifer o fersiynau.

Gianfranco D'Angelo, comediwr o Yr Eidal
Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio
Yr Eidal

Gianfranco D'Angelo

Gianfranco D’Angelo, a ganwyd Gianfranco D’Angelo Manni ar Awst 19, 1936, yng Nghornel, yr Eidal, oedd actor a chomedian Eidalaidd. Bu farw yng Nghornel ar Awst 15, 2021, yng Nysbont Gemelli, dim ond ychydig ddyddiau cyn iddo ddod â’i 85ain penblwydd. Cafodd ei feistri yn nhâ Esquilino ar ôl colli ei riant a’i fam pan oedd yn dair oed, ac wedyn cafodd ei ragori gan ei lythron a’i llygaid. Ar ôl raddio mewn cyfrifeg, dechreuodd D’Angelo ei yrfa theatrategol ym 1963 fel actor yng ngêm satiregol 'I Teleselettivi'. Dechreuodd gyrfa gomedi proffesiynol D’Angelo gan ddechrau’r 1960au. Llwyddodd yn gynnar gyda’r cwmni theatr Il Bagaglino a, ochr yn ochr â ffrindiau, sefydlodd Teatro Cordino yng Nghristevere, lle gwnaethpwyd dramâu gan Maurizio Costanzo. Gweithiodd hefyd ym Mhrifddinas yr Eglwys Gatholig, Teatro Puff rhwng 1968 a 1970. Daeth ei gyrfa i’r llyw yn fawr gan ddechrau’r 1970au, o ganlyniad i ymddygiadau mewn sawl sioe amrywiol teledu llwyddiannus gan gynnwys Mazzabubù, C'era una volta Roma, La Sberla, Drive In, Odiens, a Striscia la notizia. Fe’i gwylwyd yn y gyfres deledu 'La porta sul buio' yn 1973, yn chwarae’r rhan o’r comisiynnydd heddlu, a chy-arwain ‘Foto di gruppo’ yn 1974. O rhwng 1974 a 1982, buasai D'Angelo yn weithredol ym maes y ffilm, gan ymddangos prifol mewn ‘comiadau sexy’ a ffilmiau B. Chwaraeodd rhestrau amrywiol, gan gynnwys archesgob Niwermaniaidd mewn 'Alleluja brava gente' (1970), Proffesor Puntiglio mewn L'insegnante (1975), ac ymddangos mewn Mondo Candido (1975). Parhaodd ei ymddangosiadau ffilm trwy’r 1980au, gyda rhestrau mewn The Gorilla a Young, Beautiful... Probably Rich (1982) a Girls of Miss Italy (2002). Cefnogodd D'Angelo y cyfarwyddwyr Dino Risi a Bruno Corbucci a’r actores Alvaro Vitali a Nadia Cassini. Rhwng 1983 a 1988, serenodd yn y rhaglen Italia 1 ‘Drive In’, gan chwarae’r cymeriad Mr. Armando, ac arweiniad filwog y tymor cyntaf o 'Striscia la notizia' gyda Ezio Greggio ym 1988. Dewisodd hefyd sylfaenol ras seicllo Giro d'Italia ym 1978 a 1979. Cyhoeddodd D’Angelo llyfr o’r enw ‘Gianfranco D'Angelo racconta drive in’. Derbyniodd pedwar wobr Telegatti a’r Delfino d'oro am ei yrfa ym 2001. Yn 2015, ymddangosodd fel cwestiynnydd gwesteion ar 'Italia's Got Talent', ac ymwelodd theatr yn 2017 gyda’r sioe ‘Quattro donne e una canaglia’. Enwyd plas yn canolfan gynhyrchu Mediaset ar ei ôl ym Medi 2023. Cofiodd colegion fel Barbara d’Urso, Antonio Ricci, a Paolo Ruffini amdanef byth, gan ddangos ei gallu i wneud pobl yn chwerthin ac ei ddylanwad parhaol ar wasanaethiad cyrsio Eidewl.

Gianluca Fubelli, comediwr o Yr Eidal
Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio
Yr Eidal

Gianluca Fubelli

Gianluca Fubelli, sy'n adnabyddus hefyd fel Scintilla, yw actor, cyfarwyddwr digrifol, a chyflwynydd teledu o’r Eidal a anwyd yng Nghymru ar 9 Ebrill 1973. Dechreuodd ei yrfa yn y 1990au gyda gwaith animeiddio a chwaraeon yng ngorsafoedd gwyliaueraidd rhwng 1996 a 1999. Bu’n gweithio fel technigeol dentydd hyd nes iddo fod 22 oed. Yn 1998, cyhofnododd y grŵp digrifol I Turbolenti gydag Gianluca Impastato, Stefano Vogogna, a Enzo Polidoro, ac roedd yn aelod ohono rhwng 1998 a 2013. Cwympodd I Turbolenti mewn cydnabyddiaeth sylweddol, gan ennyn y Festival Nazionale del Cabaret ym 2000 a chael y Premio della Critica yng ngŵyr y Premio Charlot ym 2002. Daeth y grŵp i’r ddegliw Colorado ar Italia 1 rhwng 2003 a 2013, gan gyfrannu’n fawr i boblogrwydd y sioe. Mae Gianluca Fubelli yn adnabyddus am gymeriadau eiconig fel Romolo Prinz a Giulio Cesare dei giorni nostri sydd wedi’i datblygu wrth ei amser ar Colorado. Cy-hetholodd Colorado rhwng 2003 a 2019, ac hefyd fe arweiniodd House of Gag rhwng 2015 a 2017, a eto ym 2023. Mae ei arddull comedi yn cynnig ironi, parodi, a gwarnadau bywyd dyddiadol. Mewngwl ei yrfa, ymddangosodd Fubelli mewn sawl ffilm, gan gynnwys Eccezzziunale veramente - Capitolo secondo... me (2006), Area Paradiso (2012), L'ultimo crodino, a Tutto molto bello (2014). Mae hefyd wedi cyfranwyo mewn cynyrchiadau theatr fel Gli Artificieri (2004) a La bellezza non è tutto (2024). Yn 2011, ysgrifennodd y llyfr comedi Gaius Iulius Caesar. La vera storia di Giulio Cesare dittatore massimo! . Fe’i gwylwyd ar Enjoy - Ridere fa bene yn 2020 a Back to School yn 2022 a 2023, lle chwaraeodd athro ansefydlog. Yn 2023, priododd y gantores-cyfarwyddwr Federica Camba, a byddant yn cymryd rhan mewn Pechino Express yn 2025. Mae hefyd yn perfformio sioe fyw o’r enw La bellezza non è tutto, sy’n cynnig improvisasiwn a rhyngweithiad â’r cyhoedd.

Giobbe Covatta, comediwr o Yr Eidal
Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio
Yr Eidal

Giobbe Covatta

Mae’r adroddwr Eidolaidd Giobbe Covatta yn dal nifer o rolebau, gan gynnwys comediant sefydlog, actor, awdur, a gwleidydd. Cafodd ei eni’n Gianni Maria Covatta ar Fecs 11, 1956, yng Nghwaranto, Puglia, ac ysymudodd â’i deulu i Napoli pan oedd yn dair oed. Dechreuodd ei yrfa gomedi dan enw llwyfan ‘Giobbe’ tua 1977 yng nghlub Derby ym Milan. Gweithiodd Covatta fel hyfforddwr dogfain a pharhaolwr dros haf, ac agorodd yna ysgol dogfain yn Capo Vaticano, Calabria. Yn cynnwys Covatta fel gwesteion rheolaidd, dechreuodd y sioe The Maurizio Costanzo Show ym 1990. Ysgrifennai'r sgetiau comedi ar y sioe yn seiliedig ar y Bibl, gan ysbrydoli ei lyfr Parola di Giobbe ym 1991. Gwerthwyd y llyfr hon, a oedd yn olygoniad o’r Bibl, dros filiwn copi ac roedd ganddo dros thri ugain argraffiad. Cyhoeddodd eraill hefyd, gan gynnwys Pancreas , parodi ar Heart gan Edmondo De Amicis. Fe wnaeth Covatta ei ymddangos cyntaf ar y teledu ym 1987 ar Odeon TV gyda 'Una notte all'Odeon,' a fe’i gweld ar raglenni Rai 2 fel ‘Tiramisù’ a ‘Fate il vostro gioco’ ym 1988. Cyflwynodd y drama Parabole Iperboli yng nghadarn Ciak ym Milan ym 1991. Yn ogystyn ei waith comediol, mae Covatta wedi ychwanogi actio mewn gwahanol gynhyrddiadau ffilm, teledu a theatr; enghreifftiau nodedig ydy 'Pacco, doppio pacco e contropaccotto' (1993) a 'Muzungu - Uomo bianco' (1999). Mae wedi cydweithio â Greenpeace ym 1994 i greu’r sioe Aria Condizionata am ddiogelu balenau. Yn 2006, cafodd ei ethol fel cyngredwr ar gyfer Ffederasiwn Plaid y Werdd yn Rhufain, gan dderbyn 3,586 o ffoli. Daeth yn arlynydd cenedlaethol yr un plaid ym 2015, ond dyma ei ddewis bod yn ddrwg iawn iddo ei ddefnyddio’n wleidydd. Fe’i gwylwyd ar Zelig ym 2007 a eto ym 2023 i ddathlu’i 30ain canmlwyddfarn, effeithiad diweddaraf ar Canale 5 ar Hydref 14, 2023 gyda Ale & Franz a Michelle Hunziker. Mae ei briodiad â Paola Catella, ac maent yn rhyddid o ferch, Olivia Covatta.

Gioele Dix, comediwr o Yr Eidal
Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio
Yr Eidal

Gioele Dix

Gioele Dix, a anwyd David Ottolenghi yng Nghaer-Milan ar Ionawr 3, 1956, yw actor a chomedian Eidalaidd. Mae o'r diweddbarth Iddewig ac astudiodd llenyddiaeth clasuccaol, gan raddio â dyfarniad uwchradd. Dechreuodd ei yrfa theatrall ddiwedd y 1970au gyda Theatr degli Eguali, coperffi swyddogol o Gaeer-Milan. Cynnigwyd cynhyrchion gynnar fel drama 'A Midsummer Night's Dream', gan Gabriele Salvatores, a 'A Martian in Rome', gan Antonio Salines. Hefyd fe berfformiodd mewn 'Yr Anfwyol Drygoly' a 'Tartuffe' gan Molière ynghyd â Franco Parenti. Mae Dix wedi’i ffurfio fel cyflwynydd comedi unigol yn perfformio mewn cabarets Milanese Derby Club a Zelig, gan ddefnyddio’r enw llwyfan Gioele Dix ym 1987 ar ôl archwiliad gyda Gino e Michele a Giancarlo Bozzo. Derbwethodd ei adnabyddiad ledel ym 1988 trwy’r sioe teledu ‘Cocco’ ar Rai 2, lle fe wnaeth y personiad o ‘llywiofa drom’. Trwy’r 1990au, ymestyn y perfformiadau i ffrithio chwaraewyr pêl-droed, ac ysgrifennodd a pherfformiodd drama fel 'La mia patente non scade mai' (1988–89), 'Mai a stomaco vuoto' (1990), a 'Antologia di Edipo' (1991–92). Fe’i gwelwyd hefyd mewn cyfresau teledu gan gynnwys 'Tre passi nel delitto' (1993), 'Olimpo Lupo' (1995), a 'Uno di noi' (1996). Dix's gwaith yn cynnwys ffilmiau, teledu a llenyddiaeth. Ef oedd seren mewn ffilmiau fel 'Cuori pazzi' (2000) a 'The Libertine' (2001), gan berfformio'n ddwfn ar llynges, sydd i’w gweld fel y tro cyntaf i actoresion Eidilianaidd. Fe ymddangosodd hefyd mewn 'Corto Maltese' (2003–04) a ffilmiau eraill megis 'Se fossi in te' (2004) a 'Ora e per sempre' (2004). Mae Dix wedi cyhoeddi sawl llyfr comedi gan gynnwys 'Il manuale del vero automobilista' (1991), 'Cinque Dix' (1995), 'La Bibbia ha quasi sempre ragione' (2003), a 'Manuale dell’automobilista incazzato' (2007). Rhwng 2007 a 2017, fe ymddangosodd yn rheolaethol ar Zelig, hefyd yn cyfarwyddo 'Tutta colpa di Garibaldi' yn 2008 a chyfarwyddo drama fel 'Dixplay' yn 2008. Cyfarwyddodd ef 'Oblivion Show' ar gyfer grŵp Oblivion, a throdd drwy yr Eidal rhwng 2009 a 2014. Mae’n ddiweddarach wedi cyhangogyddio ‘Giovedix letterari’ yng nghadarn Teatro Franco Parenti rhwng 2014 a 2017 a pherfformiodd 'Il malato immaginario' rhwng 2015 a 2017.

Isa Bellini, comediwr o Yr Eidal
Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio
Yr Eidal

Isa Bellini

Isa Bellini, a anwyd Isabella Calò ar 19 o Iun, 1922, yng Nghwtre, yr Eidal, oedd serenlunydd Eidalaidd â gyrfa sydd wedd i'r flwyddyn 1941 hyd 1997. Roedd ei thad o Puglia a’i mam o Lombardia. Emigrws i Ffrain pan oedd saith mlwydd oed, ac roedd hi yn byw yno am oddeutu degflynyddrhd wythnos tan ddechrau Ail Ryfel Byd. Ymroddodd Bellini â sawl genre, gan gynnwys comedi, drama, comedi-drama, cerddoriaeth a chariad, gyda is-genre fel mwnical a chomedi cariadol. Bu farw yn Rhufain ar 5 Chwefror, 2021, pan oedd 98 mlwydd oed. Dechreuodd Bellini ei gyrfa theatrall wrth ynddi'r chwarus amser a chyflyd wedi'r Ail Ryfel Byd, gan berfformio ochr yn ochr â sawl artist fel Totò, Renato Rascel, Walter Chiari, a Umberto Spadaro. Ym 1940, cyfarfu mewn cystadledd canu cenedlaethol ac yna fe ymunoedd â chwaraewyr EIAR (Corfforaeth Gyfarwyddiad Radio’r Eidal). Defnyddiodd enw llwyfan Isa Bellini, rhanol i osgoi problemau sy'n gysylltiedig â'i theulu enw'n ystod cyfnod y deddfiadau ethnig. Cofrestrodd nifer o recordiadau 78 rpm ym 1940, gan gynnwys 'Chi Lo Sa' gyda’r Orchestra Eiar. Bu hefyd yn perfformio fel canwr, yn unol ac â’r Trio Primavera, sydd a Thea Prandi a Wilma Mangini; ymddangosodd y trion yn y ffilm L’allegro fantasma ym 1941 ochr yn ochr â Totò. Enwyd Bellini yn fuddudwraig mewn cystadledd canu cenedlaethol ac efyddydda â EIAR fel canwr unol a’r ‘Trio Primavera’. Cawsodd Bellini poblogaeth yn y 1950au fel personoliaeth radio, gan ymddangos mewn rhaglennau fel Il motivo in maschera (1954) gyda Mike Bongiorno a Lelio Luttazzi, a Il labirinto (1956) â Nino Manfredi. Gwnaeth ei ymddangosiad cyntaf ar y teledu yn 1954 gyda Italia. Nati per la musica . Ymddangosodd mewn ffilmiau gan gynnwys Una famiglia impossibile (1940), The Happy Ghost (1941), Without Family (1972), Love and Anarchy (1973), a Camere da letto (1997). Fe wnaeth hefyd llais i gymeriadau mewn sawl ffilm animeiddiedig, yn arbennig Mrs. Featherby ym DuckTales the Movie: Treasure of the Lost Lamp , Aunt Sarah ym Lady and the Tramp , a chymeriad mewn Pinocchio . Ymddibynodd gwaith Bellini fel actores llais ar ddyblio am actrices fel Katharine Hepburn, Maggie Smith, Shelley Winters, Joan Plowright, a Angela Lansbury.

Lino Toffolo, comediwr o Yr Eidal
Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio
Yr Eidal

Lino Toffolo

Ganwyd Lino Toffolo ym Murano ar 30 Rhagfyr, 1934, a oedd yn Eidilwr a gweithiodd fel cyflwynydd teledu, awdur, canwr-cyfarwyddwr a chwaraetor. Roedd ei deulu'n perthyn i'r dosbarth gwaith a chyfeiriadau yng nghymuned y gweintyrs lleol, gyda'i dad yn wlaenoriaethwr gwydr (maestro vetraio). Daeth o'r holl ddarn fel enw pwysig mewn adloniant Eidilwr gan y canol-ganrif, a chyfnododd ei yrfa dros bump degflynyddiad. Dechreuodd Toffolo ysgrifennu caneuon mewn dialeg Ffenis ym 1950au. Y cyfan gwelliant gynnar a gafodd ef oedd yng nghlub Derby, Milan, dechreuol yn 1963, lle perfformiodd gymeriad sy’n dangos Ffenisaidd sober ynghyd â chomedïannau sy’n codi fel Enzo Jannacci. Dewiswyd ef i ddangos mewn ffilmiau ym 1968 dan Lina Wertmüller ac ymddangosodd mewn 24 ffilm rhwng 1968 a 1978, yn cydweithio â chyfarwyddwyr fel Dino Risi a Mario Monicelli. Ymysg y rholau ffilm arbennig oedd Panigotto mewn *Brancaleone at the Crusades* (1970) a Arturo Canestrari mewn *L'inquilina del piano di sopra* (1978). Fe ymddangosodd hefyd heb ei enwi fel actor wrth gefn mewn *I Vitelloni* yn 1953. Mewnosoddeg ei yrfa, rhyddha Toffolo tair albwm cerdd a sawl sengl. Ei gân "Johnny Bassotto," ysgrifennwyd gan Bruno Lauzi a Pippo Caruso, cyrhaeddodd ail fan ar Gadeirladd Hit yr Eidal ym 1972 ac efydd fod fel cân thema ar gyfarwyddiad teledu. Cyfansoddodd Toffolo *A Gratis* a *A Ramengo*, ynghyd â’r dramâu *Fisimat* a *Gelati caldi*. Rhwng 1960 a 1965, roedd yn rhan o'r 'Compagnia dei Delfini' yng Nghwrca, gan gyfansoddi cerddoriaeth canlynol llwyfan a cânau. Portreadodd y gynhyrfannau creadigol Toffolo’r herwyddiadau bydal, hwylio, a gryfder yr Eidilwyr cyffredin.