Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

1704 κωμικοί

Ίλκα Μπεσίν

Η Ίλκα Μπέσιν είναι Γερμανίδα κωμικός και ηθοποιός, γεννημένη στις 18 Νοεμβρίου 1971, στο Λούκενβαλντε, Βρανδεμβούργο, Γερμανία. Οι γονείς της ήταν φορτηγατζής και ράφτρια, και έχει μια μεγαλύτερη αδελφή. Το υπόβαθρο της Μπέσιν περιλαμβάνει ποικίλες εργασιακές εμπειρίες, όπως εκπαίδευση ως μαγείρισσα από το 1988 έως το 1990, εργασία ως σεφ μέχρι το 1989 και αργότερα ως μπάρμαν και διευθύντρια νυχτερινού κέντρου μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Οι κωμικές ερμηνείες της Bessin ορίζονται σε μεγάλο βαθμό από την απεικόνισή της ως Cindy aus Marzahn, έναν χαρακτήρα που δημιουργήθηκε για και αντιπροσωπεύει την περιοχή του Βερολίνου Marzahn. Η Cindy παρουσιάζεται ως μια υπέρβαρη γυναίκα, μακροχρόνια άνεργη, με απαισιόδοξη άποψη για τη ζωή και τα ραντεβού, αναγνωρίσιμη από την φλογερή ροζ βελουδένια αθλητική στολή της, τα σγουρά ξανθά μαλλιά της και το υπερβολικό μακιγιάζ της. Η Bessin αντλήθηκε από τον Kurt Krömer’s Pummelfee για να εμπνευστεί για αυτόν τον χαρακτήρα. Από τις αρχές του 2009 μέχρι τον Απρίλιο του ίδιου έτους, η Bessin εμφανίστηκε στην κωμική σειρά Schillerstraße του καναλιού Sat.1, υποδυόμενη την ιδιοκτήτρια Ilka. Από το 2009 έως το 2012, παρουσίαζε μια εβδομαδιαία εκπομπή στο RTL με τίτλο Cindy aus Marzahn & Die jungen Wilden. Πραγματοποίησε εκτεταμένες περιοδείες, με τουρνέ όπως το Schizophren – Ich wollte ’ne Prinzessin sein (2007-2008), Nicht jeder Prinz kommt uff’m Pferd (2009-2012) και PINK IS BJUTIFUL (2013-2014). Κατά τη διάρκεια της περιόδου από το 2007 έως το 2012, η Bessin βραβεύτηκε με έξι Γερμανικά Βραβεία Κωμωδίας· αυτά περιλάμβαναν την καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη το 2007, αναγνώριση ως καλύτερη γυναικεία κωμικός για τα έτη 2009, 2010 και 2011, και το βραβείο για το καλύτερο τηλεοπτικό σόλο πρόγραμμα το 2009. Διέκοψε τον ρόλο της Cindy aus Marzahn τον Ιούνιο του 2016.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Ίνγκολφ Λουκ

Ο Ίνγκολφ Λιούνκ είναι Γερμανός κωμικός, ηθοποιός, σκηνοθέτης και διασκεδαστής, γεννημένος στο Μπίλεφελντ, Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, τον Απρίλιο του 1958. Το ταξίδι του Λιούκ στην κωμωδία ξεκίνησε με την συν-ίδρυση της παιδικής θεατρικής ομάδας Zick-Zack-Theaterbande το 1979, μαζί με τον Andreas Liebold. Μετά τη διάλυση της το 1982, ίδρυσε το σύνολο Das Totale Theater, το οποίο παρουσίαζε ένα μείγμα καμπαρέ, κλόουν και μουσικών παραστάσεων. Αρχικά, απέκτησε φήμη μέσω παρωδιών σταρ και τηλεοπτικών παρουσιαστών. Το 1985, μεταπήδησε στην τηλεόραση, παρουσιάζοντας την μουσική βιντεοπαραγωγή 'Formel eins' του ARD και εμφανιζόμενος στις ταινίες Feel the Motion . You're Dead! (1987) και Peng! Du bist tot! (1986). Ο Λιούκ απέκτησε ευρεία αναγνώριση για τις εμφανίσεις του στην εκπομπή "Wochenshow" του Sat.1 από το 1996 έως το 2002. Επίσης, παρουσίασε τη γερμανική έκδοση του "Don't Forget Your Toothbrush", με τίτλο "Pack die Zahnbürste ein". Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, πρωταγωνίστησε σε πολλές τηλεταινίες, όπως το "Kein Mann für eine Nacht" (1999), το "Thrill – Spiel um dein Leben" (2000), το "Crazy Race" (2003), το "The Chocolate Queen" (2005) και το "Chubby Me" (2007). Έχει εμφανιστεί επίσης σε κωμικές τηλεοπτικές σειρές όπως το 'Das Büro' και το 'Der Doc'. Το μονόλογο του, ‘Caveman,’ σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία από το 2002 και μετά. Πιο πρόσφατα, παρουσίασε το μονόδραμα "Seite Eins" στο Dinslaken στις 15 Νοεμβρίου 2022, το οποίο ασκεί κριτική στις πρακτικές των μαζικών μέσων ενημέρωσης και διαθέτει τον χαρακτήρα του Μάρκο, έναν δημοσιογράφο της αψίδας, μαζί με τη Λέα, μια μουσικό που κυκλοφορεί το πρώτο της CD. Κέρδισε την έντεκτη σεζόν του "Let's Dance" το 2018 με παρτενέρ την Εκατερίνα Λεονόβα, καταλαμβάνοντας τη θέση του γηραιότερου νικητή. Τιμήθηκε με το Verdienstorden des Landes Nordrhein-Westfalen το 2016 και ένα τιμητικό βραβείο στα German Comedy Award το 2014. Επί του παρόντος, κατοικεί στην Κολωνία.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Ζίγκφριντ Άρνο

Ο Ζίγκμουντ Άρνο, γεννημένος Ζίγκφριντ Άρον στις 27 Δεκεμβρίου 1895 στο Αμβούργο της Γερμανίας, ήταν Γερμανοεβραίος ηθοποιός κινηματογράφου και σκηνοθέτης θεάτρου. Οι γονείς του ήταν ο Λουίς Άρον και η Έμιλι Ελίζε Αντελέ Αμάντα Μπεζ. Παρακολούθησε το Σχολείο Ταλμούδ-Τορά στο Αμβούργο και εκπαιδεύτηκε ως σχεδιαστής μόδας στην Hamburger Kunstgewerbeschule. Ο Άρνο έγινε μέλος του Hamburger Theaterverein και έκανε παραστάσεις στο Harburger Stadttheater από το 1913/14, ακολουθούμενο από το Hamburger Neuen Operetten-Theater από το 1914 έως το 1916. Υπηρέτησε ως στρατιώτης στο Δυτικό Μέτωπο από τα τέλη του 1916. Η καριέρα του Άρνο ξεκίνησε ουσιαστικά πριν από το 1920, όταν ήταν ήδη ένας γνωστός σκηνοθετικός κωμικός στη Γερμανία. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έπαιξε στο θέατρο Flora στην Altona (1918-1920) και στη συνέχεια εργάστηκε στο Neues Deutsches Theater στην Πράγα κατά τη διάρκεια του 1920/21. Στα τέλη του 1921 μετακόμισε στο Βερολίνο, εμφανιζόμενος στο Thalia-Theater και αργότερα στο Metropol-Theater. Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο στην Die rote Katze το 1921 και εμφανίστηκε συχνά σε κωμωδίες από τα μέσα της δεκαετίας του 1920, συχνά συνεργαζόμενος με τον Kurt Gerron ως ένα κωμικό δίδυμο. Μεταξύ 1923 και 1929, ηχογράφησε Schlager, operetta και τραγούδια ταινιών για τις Homocord, Electrola και Orchestrola. Είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως Toto στην The Palm Beach Story (1942), αν και εμφανίστηκε σε περίπου 90 ταινίες στη Γερμανία και πάνω από 50 στο Hollywood. Λόγω της ανόδου του Άντολφ Χίτλερ, ο Άρνο μετανάστευσε από τη Γερμανία το 1933, εργαζόμενος στην Ευρώπη μέχρι το 1939 πριν μετακομίσει στο Hollywood. Εμφανίστηκε σε ταινίες όπως η Pardon My Sarong και η The Mummy's Hand , και είχε αξιόλογους ρόλους στις The Bells of Notre Dame (1939), The Great Dictator (1940) και A Guy Named Joe (1942). Συχνά υποδυόταν σερβιτόρους ή maitre d'. Ο Άρνο εμφανίστηκε στη Broadway τρεις φορές, συμπεριλαμβανομένων των Song of Norway (1944-46) και Time Remembered , για την οποία ήταν υποψήφιος για βραβείο Tony το 1958. Έγινε Αμερικανός πολίτης το 1945 και έλαβε το Filmband in Gold στα Γερμανικά Βραβεία Κινηματογράφου το 1966. Ο Ζίγκ Άρνο απεβίωσε στις 17 Αυγούστου 1975, στο Woodland Hills της Καλιφόρνια, από νόσο του Πάρκινσον· οι στάχτες του διασκορπίστηκαν στη θάλασσα.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Καρλ Νταλ

Ο Καρλ Μπέρνχαρντ Νταλ, Γερμανός διασκεδαστής, εργάστηκε ως κωμικός, τραγουδιστής και παρουσιαστής της τηλεόρασης. Η αισθητή πτώση στο μάτι του οφειλόταν σε μια συγγενή πύση.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Μάικ Κρούγκερ

Ο Μάικ Κρούγκερ, γεννημένος Μίχαελ Φρίντριχ Βίλχελμ στις 14 Δεκεμβρίου 1951 στο Ούλμ, είναι Γερμανός κωμικός, ηθοποιός, καμπαρέ καλλιτέχνης και τραγουδιστής. Είχε μια δύσκολη παιδική ηλικία, μεγαλώνοντας στο Αμβούργο μετά τον θάνατο της μητέρας του και φοιτώντας σε ένα οικοτροφείο όπου εφαρμόζονταν σωματικές τιμωρίες· χρησιμοποίησε το χιούμορ για να αντιμετωπίσει αυτές τις δύσκολες εποχές. Αρχικά εκπαιδεύτηκε ως εργάτης σκυροδέματος και σπούδασε αρχιτεκτονική, αλλά ακολούθησε μια καριέρα στο θέαμα, λαμβάνοντας έγκαιρη υποστήριξη από τον Ρούντι Καρέλ, ο οποίος τον κάλεσε να εμφανιστεί στην εκπομπή "Am laufenden Band" το 1975. Ο Κρούγκερ απέκτησε φήμη μέσα από επιτυχημένα κωμικά έργα, ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές, διασκεδάζοντας εκατομμύρια θεατών για δεκαετίες. Επέτυχε επιτυχία στα charts με τραγούδια όπως το "Mein Gott, Walther" (1975) και το "Der Nippel" (1980). Η κωμωδία του συνδυάζει κλασικό χιούμορ με μουσικά στοιχεία και γοητεία, συχνά ενσωματώνοντας γνωστές μελωδίες στην παράστασή του. Έπαιξε σε αρκετές ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των Piratensender Powerplay (1981), Die Supernasen (1983) μαζί με τον Thomas Gottschalk, Zwei Nasen tanken Super (1984), Seitenstechen (1985) σε σκηνοθεσία Dieter Pröttel και Geld oder Leber! (1986). Εμφανίστηκε επίσης στις Die Einsteiger (1985) και Die Senkrechtstarter (1989), επαναλαμβάνοντας τον ρόλο του Μάικ στην τελευταία. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Κρούγκερ παρουσίασε πολυάριθμες τηλεοπτικές εκπομπές, συμπεριλαμβανομένων των "Vier gegen Willi" (1987-1989), "Der Comedyflüsterer" (2007) και “Klüger mit Krüger (AT)” (2006). Εμφανίστηκε επίσης σε διαφημίσεις για την Hagebau Markt από το 2009, και συνέθεσε μουσική για ένα διαφημιστικό της Mercedes-Benz Transporter το 2011. Θεωρούμενος ως σημαντική cult φιγούρα στην γερμανική κωμωδία, συνεχίζει να ψυχαγωγεί τους θαυμαστές του με ζωντανές παραστάσεις και χιουμοριστικά θεατρικά σόου γεμάτα νοσταλγία. Το 2015, εξέδωσε την αυτοβιογραφία του "Mein Gott, Walther" και εμφανίστηκε στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης για να την παρουσιάσει. Παρόλο που αποσύρθηκε από το θέαμα τα τελευταία χρόνια, η τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση ήταν το 2017, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά δεκαετιών ψυχαγωγίας.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Μάικλ Κέσλερ

Ο Μίχαελ Κέσλερ είναι ένας Γερμανός ηθοποιός, κωμικός, θεατρικός σκηνοθέτης, συγγραφέας και παρουσιαστής. Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1967 στη Βίζμπαντεν και μεγάλωσε ως το τρίτο από τρία παιδιά, με πατέρα οπτικό και μητέρα νοικοκυρά. Παρακολούθησε το Gymnasium am Mosbacher Berg στη Βίζμπαντεν, αποφοιτώντας με το Abitur το 1986 και συμμετέχοντας στον θεατρικό όμιλο του σχολείου. Ο Κέσλερ απέκτησε πρώιμη σκηνική εμπειρία παίζοντας στο Εστευμένο Θέατρο της Έσσης στη Βίζμπαντεν. Μετά την απόκτηση διπλώματος από τη Δραματική Σχολή του Westfälische Schauspielschule Bochum από το 1988 έως το 1992, ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα ως ηθοποιός. Ερμήνευσε στο Schauspielhaus Bochum, Schauspiel Frankfurt, Nationaltheater Mannheim και Schauspielhaus Zürich. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, υποδύθηκε τον Georg Zierschnitz στο Frühlings Erwachen και τον Raoul στο Die Jungfrau von Orléans . Από το 1992 έως το 1995, ο Kessler ήταν δεσμευμένος στο Nationaltheater Mannheim, εμφανιζόμενος σε έργα όπως το Der Raub der Sabinerinnen , το Die heilige Johanna και το Gespenster . Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το 1991 ως 'Klausi' στο Manta, Manta , κερδίζοντας αναγνώριση για αυτόν τον ρόλο, μαζί με την επακόλουθη εμφάνισή του στην κωμική σειρά Switch . Η καριέρα του Κέσλερ επεκτάθηκε στην τηλεόραση και το θέατρο με πολλούς ρόλους. Εμφανίστηκε σε εκπομπές όπως η *Siebenbirken*, η *Schwarz greift ein* και η *Hotel Mama* από το 1992. Από το 2005 έως το 2009, πρωταγωνίστησε στο θεατρικό έργο *Männerhort* στο Βερολίνο και αργότερα έπαιξε στην Komödie am Kurfürstendamm. Παρουσίασε την *Berliner Nacht Taxe* στο RBB Fernsehen από το 2006 έως το 2009, δημιουργώντας 42 επεισόδια. Ο Κέσλερ έχει επίσης κάνει δουλειά φωνής για ταινίες όπως η *Rango*, η *The Smurfs 2* και η *Angry Birds*, και έχει συνεισφέρει σε ραδιοφωνικά έργα και τηλεοπτικές εκπομπές. Έλαβε το Βραβείο Γερμανικού Κωμικού το 2008 στην κατηγορία «Καλύτερος Ηθοποιός» και έχει αναγνωριστεί με άλλα βραβεία, όπως το Deutscher Fernsehpreis, Grimme-Preis και Romy. Σήμερα, συνεχίζει να παίζει στο θέατρο και εμφανίζεται σε διάφορες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, συμπεριλαμβανομένης της *Ein Fall für die Erdmännchen* και είναι προγραμματισμένο να γυρίσει τα *Nord Nord Mord* και *Rent a Black* το 2026.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Μάτζε Κνοπ

Ο Μάτζε Κνόπ, γεννημένος Ματίας Κνόπ στις 11 Νοεμβρίου 1974 στην Λίπστατ, Γερμανία, είναι Γερμανός κωμικός και μιμητής. Μεγάλωσε στην Λίπστατ με τον μικρότερο αδελφό του, Τίμο. Ο πατέρας του ήταν προπονητής ποδοσφαίρου νέων ομάδων στη Μπόρουσια Λίπστατ, και έχει έναν θείο που είναι πρόεδρος ενός κλαμπ Mau Mau κοντά στην Λίπστατ. Ο Κνοπ ξεκίνησε την καριέρα του στα μέσα ενημέρωσης ως ραδιοεπεξεργαστής στο ραδιόφωνο Bielefeld, μετά από σπουδές δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο Dortmund. Αρχικά απέκτησε αναγνώριση με το κωμικό πρόσωπο 'Supa Richie' στα τέλη της δεκαετίας του 1990, επιτυγχάνοντας μεγαλύτερη φήμη μέσω αρκετών κωμικών τραγουδιών που βρέθηκαν στις γερμανικές λίστες επιτυχιών. Έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο μουσικής Musikpreis Echo στην κατηγορία Κωμωδίας το 1998. Εργάστηκε επίσης ως ηθοποιός φωνής, κυρίως μεταγλωττίζοντας τον Adam Sandler στην ταινία *Waterboy*. Η πρώιμη δουλειά του περιλάμβανε εμφανίσεις στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση και τις μουσικές λίστες. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Knop έχει παρουσιάσει διάφορες τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, συμπεριλαμβανομένων των *Knops Spätshow* στο Sat.1 το 2002 και *Clipfish TV* στο RTL το 2007. Εμφανιζόταν συχνά στην *Dings vom Dach*. Κάνει τακτικά περιοδείες με θεατρικά προγράμματα όπως το *Operation Testosteron* (2009-2012), το *Platzhirsche – Männer, Machos, Muttersöhnchen* (από το 2012) και τώρα το *Mut zur Lücke* (από το 2021). Συν-πresents επίσης το podcast *Echte Champions XXL* με τους Oliver Pocher, Reiner Calmund και Tobi Holtkamp. Είναι παρωδός του ποδοσφαίρου και ειδικός για τους ARD, ZDF, Sky και Sport 1, και παρουσιάζει την εκπομπή 'Matze und der Fußball'. Εκτός από το κωμικό του έργο, ο Κνόπ είναι ένας αφοσιωμένος παίκτης ποδοσφαίρου, καθώς παίζει από την ηλικία των έξι και συνεχίζει να παίζει ενεργά για την ομάδα RW Horn. Υποστηρίζει το ίδρυμα φιλανθρωπίας 'Kinderlachen e.V.' και διοικεί το Ίδρυμα Matze Knop, το οποίο υποστηρίζει παιδιά που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση. Αυτή τη στιγμή ζει κοντά στο σπίτι των γονιών του στην Λίπστατ με την κοπέλα του και κρατά καθημερινά ένα ημερολόγιο ευγνωμοσύνης.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Μίρια Μπος

Η Μίργια Μπόες, γεννημένη στις 3 Σεπτεμβρίου 1971, στην Βιέρσεν, Γερμανία, είναι Γερμανίδα κωμικός, ηθοποιός και τραγουδίστρια. Μεγάλωσε στην περιοχή Μποϊσχάιμ της Βιέρσεν και αποφοίτησε από το Δημοτικό Σχολείο Ντύλκεν το 1991. Οι σπουδές της περιελάμβαναν Ιταλικά, Ισπανικά και μουσικο-μελετηματικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Heinrich-Heine του Ντίσελντορφ από το 1991 έως το 1994, καθώς και μουσικό θέατρο στην Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου Λειψίας από το 1992 έως το 1994. Η Μπόες ξεκίνησε την καριέρα της νωρίς, εντάσσοντάς στην Compagnia 82 το 1994 και στις Die Fabulösen Thekenschlampen το 1996. Εμφανίστηκε επίσης με το αυτοσχεδιαζόμενο θέατρο των Frizzles. Απέκτησε αρχικά φήμη ερμηνεύοντας ως Möhre, κυκλοφορώντας το πρώτο της single, '20 Zentimeter', το 2000 και ένα ακόμη, 'Wir ham doch keine Zeit ...', το 2003. Κυκλοφόρησε κωμικά κομμάτια πάρτι και ηχητικά κωμικά έργα υπό το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Möhre, και έδωσε παραστάσεις στο Discothek Oberbayern στη Μαγιόρκα από το καλοκαίρι του 2001. Ήταν επίσης μέλος της ομάδας 'Mallorca All-Stars'. Από το 2002 έως το 2006, η Μίργια Μπόες εμφανιζόταν τακτικά στην τηλεόραση με τους Ράλφ Σμιτς, Ματίας Σλουνγκ και Μάρκους Μαγκόβσκι στο 'Die Dreisten Drei'. Έχει κάνει guest εμφανίσεις σε πολυάριθμες εκπομπές, όπως το TV total, Elton.tv, Anke Late Night, Open Muzzle, Clueless Genius και το Gong Show. Έπαιξε σε ταινίες όπως το 'Siegfried' (2005) και το 'Impy's Island' (2005), καθώς και στο 'African Race' (2008). Παρουσίασε το 'Karaoke Showdown' από το 2006 έως το 2007, και έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλεοπτική σειρά του RTL 'Angie' από το 2006 έως το 2008. Έβγαλε την αυτοβιογραφία της, 'Boese: Unspeakably Embarrassing', τον Ιανουάριο του 2009, και περιοδευσε με το 'Ich bin Boes' από τον Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο του 2010. Κέρδισε το Βραβείο Γερμανικού Κωμικού 2007 ως μέλος της ομάδας 'Frei Schnauze' και το Βραβείο Γερμανικού Κωμικού 2008 (Καλύτερος Κωμικός). Η Μίργια Μπόες συνεχίζει να εργάζεται στην κωμωδία και τη διασκέδαση. Παρουσίασε την εκπομπή 'Alles Lüge mit Mirja Boes' στον ραδιοφωνικό σταθμό 1 Live από τον Μάρτιο του 2008, και έχει εμφανιστεί σε εκπομπές όπως το 'Der Nächste, bitte!' (2015) και το 'Quatsch Comedy Club'. Το 2024, κέρδισε την πέμπτη σεζόν του LOL: Last One Laughing και τη δέκατη σεζόν του The Masked Singer. Επιστρέφει τώρα με μια νέα περιοδεία, η οποία περιγράφεται ως ενδεχομένως η χειρότερη που έγινε ποτέ, αλλά ίσως ευχάριστη για όσους εκτιμούν το χιούμορ. Αποκαλείται "Βασίλισσα του Quatsch" και το νέο της πρόγραμμα ονομάζεται "carpfe diem – Lutsche den Tag!". Η δουλειά της ενσωματώνει ιστορίες από την καθημερινή ζωή και καταστασιακό χιούμορ, και εξερευνά θέματα όπως η γήρανση, οι καθημερινές προκλήσεις και οι εμπειρίες σε τηλεφωνικά κέντρα αναμονής.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Μαξ Άνταλμπερτ

Ο Johannes Adolph Krampf, γνωστός με το καλλιτεχνικό όνομα Max Adalbert, ήταν Γερμανός ηθοποιός για τη σκηνή και την οθόνη, de r Ήταν ιδιαίτερα γνωστός για τις κωμικές του παραστάσεις. Συμμετείχε σε περισσότερες από σαράντα παραγωγές από την εποχή του βωβού και ηχητικού φιλμ και εργάστηκε στο μ στο καμπαρέ.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Μπάστιαν Παστούκα

Ο Μπαστιάν Παστέουκα είναι Γερμανός ηθοποιός, κωμικός και ηθοποιός φωνής, γεννημένος στις 4 Απριλίου 1972 στο Μπόχουμ. Εργάζεται επίσης ως ηθοποιός ραδιοφωνικού δράματος, αφηγητής ηχητικών βιβλίων, σεναριογράφος και ηθοποιός μεταγλώττισης. Γύρω στο 1996, ο Pastewka απέκτησε αναγνώριση ως μέλος του καστ στην κωμική εκπομπή *Die Wochenshow*, ένα σατιρικό δελτίο ειδήσεων. Το 1992 ίδρυσε την κωμική ομάδα 'Comedy Crocodiles' με τους Bernhard Hoëcker, Oliver Bröker και Keirut Wenzel, παρουσιάζοντας παραστάσεις σε χώρους όπως το Bonner Haus der Springmaus. Είναι γνωστός για χαρακτήρες όπως ο Brisko Schneider και ο Ottmar Zittlau, τους οποίους υποδύθηκε στην *Die Wochenshow*, με τον χαιρετισμό του Brisko Schneider, “Liebe Liebenden…”, να γίνεται ένα δημοφιλές γνωμικό. Μια έρευνα του Ινστιτούτου Forsa το 1999 τον ανακήρυξε τον πιο δημοφιλή κωμικό στη Γερμανία. Έπαιξε σε ταινίες όπως η *Der Wixxer* (2004) και η *Neues vom Wixxer* (2007), παρωδίες των αστυνομικών ταινιών Edgar Wallace της δεκαετίας του 1960, συν-συγγραφείς των οποίων ήταν οι Oliver Kalkofe και Oliver Welke. Από τον Σεπτέμβριο του 2005, ο Pastewka πρωταγωνιστεί ως ο ίδιος του στην τηλεοπτική σειρά «Pastewka», η οποία προβλήθηκε στο Sat.1 από το 2005 έως το 2014 και αργότερα από το 2017 έως το 2023 στο Amazon Prime Video. Έλαβε πολλά βραβεία, όπως η Goldene Kamera, Deutscher Fernsehpreis και Rose d'Or. Έχει επίσης εργαστεί ως ηθοποιός φωνής σε κινούμενα σχέδια όπως το «Μαδαγασκάρη». Επί του παρόντος, παρουσιάζει την εκπομπή podcast "Kein Mucks!", η οποία περιλαμβάνει κλασικά ραδιοφωνικά δράματα εγκλήματος, και συνεργάζεται με τον Oliver Welke σε μια εκπομπή που θα κάνει ανασκόπηση σε πάνω από 60 χρόνια γερμανικής τηλεόρασης, προγραμματισμένη να μεταδοθεί το 2025/26. Ζει με την κοπέλα του, Heidrun Buchmaier, στο Βερολίνο-Σαρλότενμπουργκ, αν και κατοικεί στην Κολωνία όταν εργάζεται.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Πολ Μπίενσφελντ

Ο Πάουλ Μπιένσφελντ ήταν ένας γερμανοεβραϊός ηθοποιός που συνέβαλε σημαντικά στο γερμανικό θεατρικό και κινηματογραφικό τοπίο για πάνω από τέσσερις δεκαετίες. Γεννημένος στις 4 Μαρτίου 1869, πέρασε σαράντα χρόνια ως μέλος της θεατρικής σκηνής του Βερολίνου. Η καριέρα του ξεκίνησε το 1893 με μια εντυπωσιακή ερμηνεία στο έργο «Νεότητα» του Μάξ Χάλμπε στο Residenztheater. Στη συνέχεια, εργάστηκε υπό τον Ότο Μπραμ και αργότερα υπό τον επιδραστικό Μάξ Ράινχαρντ στο Deutsches Theater, καθιερώνοντας τον εαυτό του ως τακτικός ηθοποιός σε αυτό το σανίδι. Ήταν δημοφιλές μέλος της ομάδας στο θέατρο του Ράινχαρντ για 25 χρόνια, συχνά υποδυόμενος κωμικούς ρόλους. Η ευελιξία του Μπιένσφελντ επεκτεινόταν τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο, εμφανιζόμενος σε πάνω από 100 σιωπηλές και ομιλούσες παραγωγές μεταξύ 1913 και 1933. Εξέχοντες σκηνοθέτες όπως οι Φριτς Λανγκ, Έρνστ Λιούμπιτς, Φρίντριχ Βίλχελμ Μούρναου, Πωλ Λένι, Ρόμπερτ Βίενε και Τζο Μέι τον χρησιμοποιούσαν συχνά. Αν και συχνά υποδυόταν δευτερεύοντες ρόλους ως χαρακτήρες όπως υπηρέτες, καθηγητές χορού, αστυνομικοί ή ευγενείς, απόλαυσε επίσης μεγαλύτερους ρόλους στις αρχές της δεκαετίας του 1910. Σημειώνονται οι εμφανίσεις του σε σιωπηλούς κινηματογράφους, όπως ο πατέρας της Λιλ Ντάγκοβερ και ένας μάγος που μεταμορφώνεται σε κάκτο στην ταινία του Φριτς Λανγκ «Ο κουρασμένος θάνατος». Συχνά έπαιζε δίπλα στη Χένι Πόρτεν. Το κωμικό του ταλέντο αναγνωρίστηκε από τον θεατρικό συγγραφέα Καρλ Στερνχάιμ, ο οποίος έγραψε ειδικά τον ρόλο του Κρέι στην κωμωδία του 1913 «Bürger Schippl» για τον Biensfeldt. Έδειξε ένα ευρύ φάσμα ερμηνειών, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου του υπουργού Λέμπελ στην ταινία «Madame Dubarry» του Lubitsch και επιδεικνύοντας «υποκριστική λατρεία» και «παιχνιδική υποταγή» ως βοηθητικός χαρακτήρας δίπλα στον Έμιλ Γιανίνγκ σε ταινίες όπως η Anna Boleyn (1920) και η Das Weib des Pharao . Άλλες αξιοσημείωτες εμφανίσεις του στον κινηματογράφο περιλαμβάνουν ρόλους στις Die ideale Gattin (1913), Die Geliebte Tote (1919), Waxworks (1924) – όπου ήταν μέρος ενός καστ με αστέρια όπως ο Έμιλ Γιανίνγκ και ο Κόνραντ Βάιντ – Der Goldene Schmetterling (1926) και Fiaker Nr.13 (1926), στην οποία υποδύθηκε έναν φροντιστικό καβαλιέρη και ανάδοχο πατέρα. Σε μια παράσταση, ερμήνευσε ένα κωμικό τραγούδι ως αυλικός, μεταβαίνοντας από την αλαζονεία στον τρόμο πριν τιμωρηθεί λόγω της προσβολής του βασιλιά. Ο Πάουλ Biensfeldt απεβίωσε στις 2 Απριλίου 1933 και τάφη στο νεκροταφείο Wilmersdorf Waldfriedhof Güterfelde στο Βερολίνο.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Φρίντριχ Μπέκμαν

Ο Φρίντριχ Μπέκμαν, γεννημένος στις 13 Ιανουαρίου 1803 στο Μπρέσλαου, ήταν Γερμανός κωμικός ηθοποιός και καραγκιοζοπαίκτης. Έδειξε κωμικό ταλέντο από παιδί και έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή σε ηλικία δεκαεπτά ετών το 1820, υποδυόμενος τον σιωπηλό Δανό βασιλιά Χάραλντ στο έργο του Κότσεμπουε, Ο Προστάτης Πνεύμα . Μετά από αυτή την πρώτη εμφάνιση, εργάστηκε ως μέλος της χορωδίας και επιθεωρητής στο Θέατρο του Μπρέσλαου από το 1820. Η καριέρα του προχώρησε όταν ο Χάινριχ Σμέλκα τον σύστησε στο Königsstädtisches Theater του Βερολίνου το 1824, όπου προσλήφθηκε. Αρχικά εκτελώντας μικρούς κωμικούς ρόλους, ο Μπέκμαν κέρδισε σταθερά τη δημοτικότητα του κοινού και έλαβε πιο σημαντικούς ρόλους. Η φήμη του Μπέκμαν οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στο θεατρικό έργο του, *Eckensteher Nante im Verhör*, γραμμένο το 1833. Το έργο, που έφτασε στην 46η έκδοσή του στο Βερολίνο το 1876, παρουσίαζε τον Μπέκμαν στον ομώνυμο ρόλο και παιζόταν σε όλη τη Γερμανία. Βασίστηκε τον χαρακτήρα Eckensteher Nante σε έναν ρόλο στο θεατρικό έργο του Karl von Holtei, *Ein Trauerspiel in Berlin*. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έκανε guest εμφανίσεις στο Theater an der Wien το 1841 και το 1845, και τελικά προσλήφθηκε από τον Franz Pokorny το 1845. Ο Μπέκμαν συνέβαλε σε μια βερολινέζικη εκδοχή μιας προηγουμένως βασισμένης στη Βιέννη γερμανόφωνης φάρσας. Το 1838, παντρεύτηκε την Adele Muzzarelli, μια δημοφιλή soubrette, και εμφανίστηκαν μαζί για τελευταία φορά στις 31 Αυγούστου 1846. Από το 1846 μέχρι τον θάνατό του στις 7 Σεπτεμβρίου 1866, ο Μπέκμαν ήταν μέλος του Burgtheater της Βιέννης. Απέκτησε γρήγορα δημοτικότητα εκεί, ανερχόμενος από έναν τοπικό ηθοποιό σε κωμικό χαρακτήρα. Έκανε το ντεμπούτο του στο Hofburgtheater (Burgtheater) τον Νοέμβριο του 1846 και εργάστηκε ως πρώτος κωμικός, επίσης σκηνοθετώντας θεατρικά έργα. Ο Μπέκμαν έπαιξε σε διάφορα θέατρα, συμπεριλαμβανομένου του Burgtheater, Josefstädter Theater και Leopoldstädter Theater, συχνά μαζί με προσωπικότητες όπως οι Alois Pokorny και Franz Pokorny. Μετά τον θάνατο του Φρίντριχ Μπέκμαν, η Adele Muzzarelli ίδρυσε το Ίδρυμα Friedrich Beckmann, με σκοπό να ωφελήσει Γερμανούς ηθοποιούς. Δρόμοι με την ονομασία Beckmanngasse δημιουργήθηκαν στη Βιέννη το 1894, και ένας πίνακας με λάδι του Gustav Gaul από το 1873 βρίσκεται στην Burgtheatergalerie.

Προβολή προφίλ