GiggleTime GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Over Veelgestelde vragen Contact
Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
العربية العربية Български Български Català Català česky česky Cymraeg Cymraeg dansk dansk Deutsch Deutsch Ελληνικά Ελληνικά English English español español eesti, eesti keel eesti, eesti keel français français हिन्दी, हिंदी हिन्दी, हिंदी Bahasa Indonesia Bahasa Indonesia Italiano Italiano 日本語 日本語 ქართული ქართული Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams polski polski Português Português Русский Русский svenska svenska Türkçe Türkçe Українська Українська Tiếng Việt Tiếng Việt 中文 中文
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Comedian toevoegen
1704 Comedians
Bastian Pastewka, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Bastian Pastewka

Bastian Pastewka is een Duitse acteur, komiek en stemacteur, geboren op 4 april 1972 in Bochum. Hij werkt ook als radiodramaperformer, luisterboekenverteller, scenarioschrijver en nasynchronisatie-stemacteur. Rond 1996 verwierf Pastewka bekendheid als castlid van de komedieshow *Die Wochenshow*, een satirisch nieuwsprogramma. Hij richtte in 1992 samen met Bernhard Hoëcker, Oliver Bröker en Keirut Wenzel de comedygroep 'Comedy Crocodiles' op, die optraden op locaties zoals het Bonner Haus der Springmaus. Hij staat bekend om personages als Brisko Schneider en Ottmar Zittlau, die hij speelde in *Die Wochenshow*, waarbij de begroeting van Brisko Schneider, “Liebe Liebenden…”, een populair gezegde werd. Een peiling van het Forsa Instituut uit 1999 noemde hem de populairste komiek van Duitsland. Hij speelde in films zoals *Der Wixxer* (2004) en *Neues vom Wixxer* (2007), parodieën op 1960s Edgar Wallace misdaadfilms, die hij samen met Oliver Kalkofe en Oliver Welke schreef. Sinds september 2005 speelt Pastewka zichzelf in de sitcom *Pastewka*, die werd uitgezonden op Sat.1 en draaide van 2005 tot 2014 en later van 2017 tot 2023 op Amazon Prime Video. Hij ontving meerdere prijzen, waaronder de Goldene Kamera, Deutscher Fernsehpreis en Rose d'Or. Hij heeft ook gewerkt als stemacteur voor animatiefilms zoals *Madagascar*. Momenteel presenteert hij de podcast "Kein Mucks!", die klassieke misdaadradiodrama's bevat, en werkt hij samen met Oliver Welke aan een programma dat terugblikt op meer dan 60 jaar Duitse televisie, gepland voor uitzending in 2025/26. Hij woont met zijn vriendin Heidrun Buchmaier in Berlijn-Charlottenburg, hoewel hij in Keulen verblijft wanneer hij werkt.

Bekijk profiel
Friedrich Beckmann, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Friedrich Beckmann

Friedrich Beckmann, geboren op 13 januari 1803 in Breslau, was een Duitse komische acteur en karakterkomiek. Hij toonde komisch talent als jongen en debuteerde op het toneel op zeventienjarige leeftijd in 1820, waarbij hij de stille Deense koning Harald speelde in Kotzebue's Der Schutzgeist . Na dit eerste optreden werkte hij van 1820 tot 1824 als koorlid en inspecteur bij het Breslau Theater. Zijn carrière maakte een sprong voorwaarts toen Heinrich Schmelka hem in 1824 aanbeval bij het Königsstädtisches Theater in Berlijn, waar hij werd aangesteld. Aanvankelijk speelde Beckmann kleine komische rollen, maar hij won gestaag aan populariteit bij het publiek en ontving belangrijkere rollen. Beckmann's roem dankte hij grotendeels aan zijn toneelstuk Eckensteher Nante im Verhör , geschreven in 1833. Het stuk, dat in Berlijn een 46e editie bereikte in 1876, liet Beckmann zien in de titelrol en werd door heel Duitsland opgevoerd. Hij baseerde het personage Eckensteher Nante op een rol in Karl von Holtei's toneelstuk Ein Trauerspiel in Berlin . Gedurende zijn carrière maakte hij gastoptredens in het Theater an der Wien in 1841 en 1845, om uiteindelijk in 1845 door Franz Pokorny in dienst te worden genomen. Beckmann droeg bij aan een Berlijnse versie van een eerdere Wenen-gedomineerde Duitse klucht. In 1838 trouwde hij met Adele Muzzarelli, een populaire soubrette, en ze verschenen voor het laatst samen op 31 augustus 1846. Van 1846 tot aan zijn dood op 7 september 1866 was Beckmann een leidend lid van het Burgtheater in Wenen. Hij verwierf daar snel populariteit, en klom op van lokale uitvoerder tot karakterkomiek. Hij maakte zijn debuut in het Hofburgtheater (Burgtheater) in november 1846 en werkte als eerste komiek, tevens regisseerde hij toneelstukken. Beckmann trad op in verschillende theaters, waaronder het Burgtheater, Josefstädter Theater en Leopoldstädter Theater, vaak samen met figuren als Alois Pokorny en Franz Pokorny. Na Friedrich Beckmanns overlijden richtte Adele Muzzarelli de Friedrich Beckmann Stichting op, bedoeld ten bate van Duitse acteurs. Straten met de naam Beckmanngasse werden in 1894 in Wenen aangelegd, en een olieschilderij van Gustav Gaul uit 1873 bevindt zich in de Burgtheatergalerie.

Bekijk profiel
Ilka Bessin, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Ilka Bessin

Ilka Bessin is een Duitse komediant en actrice, geboren op 18 november 1971 in Luckenwalde, Brandenburg, Duitsland. Haar ouders waren een vrachtwagenchauffeur en een naaister, en ze heeft een oudere zus. Bessins achtergrond omvat diverse werkervaringen, waaronder een opleiding tot kok van 1988 tot 1990, werken als chef-kok tot 1989, en later als barman en discotheekmanager na de val van de Berlijnse Muur. Bessin's komische optredens worden grotendeels bepaald door haar vertolking van Cindy aus Marzahn, een personage gecreëerd voor en representatief voor de Berlijnse wijk Marzahn. Cindy wordt neergezet als een overgewichtige, langdurig werkloze vrouw met een pessimistisch kijk op het leven en daten, herkenbaar aan haar felroze velours joggingpak, krullende blonde haren en overdreven make-up. Bessin putte inspiratie voor dit personage uit Kurt Krömer's Pummelfee. Van begin 2009 tot april van datzelfde jaar verscheen Bessin in de komedieserie Schillerstraße op Sat.1, en speelde ze de rol van huisvrouw Ilka. Van 2009 tot 2012 presenteerde ze een wekelijkse show op RTL genaamd Cindy aus Marzahn & Die jungen Wilden. Ze toerde uitgebreid, met tours waaronder Schizophren – Ich wollte ’ne Prinzessin sein (2007-2008), Nicht jeder Prinz kommt uff’m Pferd (2009-2012), en PINK IS BJUTIFUL (2013-2014). Gedurende de periode van 2007 tot 2012 werd Bessin zes keer geëerd met een Duitse Comedy Award; dit omvatte Beste Nieuwkomer in 2007, erkenning als Beste Vrouwelijke Comedienne voor 2009, 2010 en 2011, en de award voor Beste TV-Soloprogramma in 2009. Ze beëindigde haar vertolking van Cindy aus Marzahn in juni 2016.

Bekijk profiel
Ingolf Lück, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Ingolf Lück

Ingolf Lück is een Duitse cabaretier, acteur, regisseur en entertainer, geboren in april 1958 in Bielefeld, Noordrijn-Westfalen. Lück’s reis naar de komedie begon met de mede-oprichting van de kinder theatergroep Zick-Zack-Theaterbande in 1979, samen met Andreas Liebold. Na de ontbinding ervan in 1982, richtte hij het gezelschap Das Totale Theater op, dat een mix van cabaret-, clown- en muziekvoorstellingen presenteerde. Hij kreeg aanvankelijk aandacht door parodieën van sterren en televisiepresentatoren. In 1985 maakte hij de overstap naar de televisie, met de presentatie van de ARD muziekvideo show 'Formel eins' en een rol in de film Feel the Motion . You're Dead! (1987) en Peng! Du bist tot! (1986). Lück verwierf brede erkenning door zijn optredens in de Sat.1 “Wochenshow” van 1996 tot 2002. Hij presenteerde ook de Duitse versie van Don't Forget Your Toothbrush, getiteld Pack die Zahnbürste ein. Gedurende zijn carrière speelde hij in talrijke tv-films, waaronder Kein Mann für eine Nacht (1999), Thrill – Spiel um dein Leben (2000), Crazy Race (2003), The Chocolate Queen (2005) en Chubby Me (2007). Hij verscheen ook in sitcoms zoals 'Das Büro' en 'Der Doc'. Lück’s solo-voorstelling, ‘Caveman,’ was vanaf 2002 bijzonder succesvol. Meer recentelijk presenteerde hij het monodrama "Seite Eins" in Dinslaken op 15 november 2022, dat massamediapraktijken bekritiseert en de personages Marco, een boulevardjournalist, en Lea, een muzikant die haar eerste CD uitbrengt, bevat. Hij won het elfde seizoen van “Let's Dance” in 2018 met partner Ekaterina Leonova en werd daarmee de oudste winnaar. Hij ontving in 2016 de Verdienstorden des Landes Nordrhein-Westfalen en een ereprijs op de German Comedy Award in 2014. Momenteel woont hij in Keulen.

Bekijk profiel
Matze Knop, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Matze Knop

Matze Knop, geboren als Matthias Knop op 11 november 1974 in Lippstadt, Duitsland, is een Duitse cabaretier en imitator. Hij groeide op in Lippstadt met zijn jongere broer Timo. Zijn vader was jeugdvoetbaltrainer bij Borussia Lippstadt, en hij heeft een oom die de voorzitter is van een Mau Mau club nabij Lippstadt. Knop begon zijn mediacarrière als radio-editor bij Radio Bielefeld, nadat hij journalistiek had gestudeerd aan de Universiteit van Dortmund. Hij verwierf aanvankelijk erkenning met de comedy persona 'Supa Richie' aan het einde van de jaren 90, en behaalde grotere bekendheid door verschillende humoristische liedjes die de Duitse singlelijsten bereikten. Hij werd in 1998 genomineerd voor een Musikpreis Echo-award in de categorie Comedy. Hij werkte ook als stemacteur, onder meer door Adam Sandler te vertalen in de film *The Waterboy*. Zijn vroege werk omvatte optredens op de radio, televisie en in de hitlijsten. Gedurende zijn carrière heeft Knop verschillende televisie- en radioprogramma's gepresenteerd, waaronder op Sat.1 in 2002 en op RTL in 2007. Hij verscheen regelmatig in . Hij toert regelmatig met podiumprogramma's zoals (2009-2012), (vanaf 2012) en momenteel (vanaf 2021). Hij co-host ook de podcast met Oliver Pocher, Reiner Calmund en Tobi Holtkamp. Hij is een voetbalparodieënmaker en expert voor ARD, ZDF, Sky en Sport 1, en presenteert de show 'Matze und der Fußball'. Naast zijn komische werk is Knop een fervent voetballer, hij speelt al sinds zijn zesde en speelt nog steeds actief voor RW Horn. Hij steunt het goede doel 'Kinderlachen e.V.' en runt de Matze Knop Foundation, die achtergestelde kinderen ondersteunt. Momenteel woont hij in de buurt van het ouderlijk huis in Lippstadt met zijn vriendin en houdt dagelijks een dankbaarheidsdagboek bij.

Bekijk profiel
Michael Kessler, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Michael Kessler

Michael Kessler is een Duitse acteur, komiek, theaterregisseur, auteur en presentator. Geboren op 24 juni 1967 in Wiesbaden, groeide hij op als het derde kind van drie, met een vader die opticien was en een moeder die huisvrouw. Hij bezocht Gymnasium am Mosbacher Berg in Wiesbaden, waar hij in 1986 afstudeerde met zijn Abitur en deelnam aan de theaterclub van de school. Kessler kreeg vroegtijdig podiumervaring door optredens bij het Hessische Staatstheater Wiesbaden. Na het behalen van een diploma van de Westfälische Schauspielschule Bochum van 1988 tot 1992, begon hij zijn professionele acteercarrière. Hij speelde bij het Schauspielhaus Bochum, Schauspiel Frankfurt, Nationaltheater Mannheim en Schauspielhaus Zürich. Tijdens zijn studie vertolkte hij Georg Zierschnitz in Frühlings Erwachen en Raoul in Die Jungfrau von Orléans . Van 1992 tot 1995 was Kessler verbonden aan het Nationaltheater Mannheim, waar hij optrad in toneelstukken zoals Der Raub der Sabinerinnen , Die heilige Johanna en Gespenster . Zijn filmdebuut maakte hij in 1991 als 'Klausi' in Manta, Manta , waarmee hij erkenning verwierf, evenals bij zijn latere optreden in de komedieserie Switch . Kessler's carrière breidde zich uit naar televisie en theater met talloze rollen. Hij verscheen in programma's zoals Siebenbirken , Schwarz greift ein en Hotel Mama vanaf 1992. Van 2005 tot 2009 speelde hij in het toneelstuk Männerhort in Berlijn, en trad later op bij de Komödie am Kurfürstendamm. Hij presenteerde Berliner Nacht Taxe op RBB Fernsehen van 2006 tot 2009, met 42 afleveringen. Kessler heeft ook stemacteurswerk geleverd voor films zoals Rango , The Smurfs 2 en Angry Birds , en heeft bijgedragen aan audio plays en televisieshows. Hij ontving de Duitse Comedy Award in 2008 in de categorie 'Beste Acteur' en werd erkend met andere prijzen, waaronder de Deutscher Fernsehpreis, Grimme-Preis en Romy. Momenteel treedt hij nog steeds op het toneel op en verschijnt hij in diverse film- en televisieproducties, waaronder Ein Fall für die Erdmännchen en staat gepland om in 2026 te filmen voor Nord Nord Mord en Rent a Black .

Bekijk profiel
Mike Krüger, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Mike Krüger

Mike Krüger, geboren als Michael Friedrich Wilhelm op 14 december 1951 in Ulm, is een Duitse cabaretier, acteur, kabarettkunstenaar en zanger. Hij had een moeilijke jeugd, opgegroeid in Hamburg na de dood van zijn moeder en naar een kostschool waar lichamelijke straffen werden toegepast; hij gebruikte humor om met deze moeilijke tijden om te gaan. Na aanvankelijk als betonstorter te hebben getraind en architectuur te hebben gestudeerd, zette hij een showcarrière in, waarbij hij vroegtijdig steun kreeg van Rudi Carrell, die hem in 1975 uitnodigde voor "Am laufenden Band". Krüger verwierf bekendheid door populaire komediehits, succesvolle films en televisieprogramma's, waarmee hij decennialang miljoenen kijkers entertainde. Hij behaalde hitnoteringen met nummers als "Mein Gott, Walther" (1975) en "Der Nippel" (1980). Zijn humor combineert klassieke grappen met muzikale elementen en charme, waarbij hij vaak bekende liedjes in zijn act opneemt. Hij speelde in verschillende films, waaronder Piratensender Powerplay (1981), Die Supernasen (1983) samen met Thomas Gottschalk, Zwei Nasen tanken Super (1984), Seitenstechen (1985) geregisseerd door Dieter Pröttel en Geld oder Leber! (1986). Hij verscheen ook in Die Einsteiger (1985) en Die Senkrechtstarter (1989), waarbij hij zijn rol als Mike hernam in de laatste. Gedurende zijn carrière presenteerde Krüger talloze televisieprogramma's, waaronder "Vier gegen Willi" (1987-1989), "Der Comedyflüsterer" (2007) en “Klüger mit Krüger (AT)” (2006). Hij verscheen ook in reclames voor Hagebau Markt vanaf 2009 en componeerde muziek voor een Mercedes-Benz Transporter reclame in 2011. Beschouwd als een grote cultfiguur in de Duitse komedie, blijft hij fans vermaken met live optredens en humoristische toneelvoorstellingen vol nostalgie. In 2015 publiceerde hij zijn autobiografie "Mein Gott, Walther" en verscheen hij op de Frankfurter Buchmesse om deze te presenteren. Hoewel hij zich de afgelopen jaren uit de showbusiness heeft teruggetrokken, was zijn laatste televisieoptreden in 2017, waardoor een nalatenschap van decennia aan entertainment achterblijft.

Bekijk profiel
Mirja Boes, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Mirja Boes

Mirja Boes, geboren op 3 september 1971 in Viersen, Duitsland, is een Duitse comédienne, actrice en zangeres. Ze groeide op in de wijk Boisheim van Viersen en behaalde haar diploma aan de Dülken Gemeentelijke School in 1991. Haar studie omvatte Italiaans, Spaans en muziek/mediastudies aan de Heinrich-Heine Universiteit Düsseldorf van 1991 tot 1994, evenals muzikaal theater aan de Academie voor Muziek en Theater Leipzig van 1992 tot 1994. Boes begon haar performancecarrière vroeg, door in 1994 lid te worden van Compagnia 82 en in 1996 van Die Fabulösen Thekenschlampen. Ze trad ook op met Frizzles’ improvisatietheater. Ze kreeg aanvankelijk aandacht door op te treden als Möhre, waarbij ze in 2000 haar eerste single, '20 Zentimeter', en in 2003 een andere, 'Wir ham doch keine Zeit ...', uitbracht. Onder de artiestennaam Möhre bracht ze komische feestmuziek en gesproken comedy-tracks uit, en trad ze vanaf de zomer van 2001 op in de Discothek Oberbayern op Mallorca. Ze was ook lid van de groep 'Mallorca All-Stars'. Van 2002 tot 2006 verscheen Mirja Boes regelmatig op televisie met Ralf Schmitz, Mathias Schlung en Markus Majowski in 'Die Dreisten Drei'. Ze heeft gastoptredens gehad in tal van programma's, waaronder TV total, Elton.tv, Anke Late Night, Open Muzzle, Clueless Genius en de Gong Show. Ze speelde in films zoals 'Siegfried' (2005) en 'Impy's Island' (2005), evenals 'African Race' (2008). Ze presenteerde 'Karaoke Showdown' van 2006 tot 2007, en speelde de hoofdrol in de RTL-serie 'Angie' van 2006 tot 2008. Ze bracht haar memoires, 'Boese: Onuitsprekelijk Beschamend', uit in januari 2009, en toerde met 'Ich bin Boes' van februari tot april 2010. Ze won de Duitse Comedy Award van 2007 als onderdeel van het ensemble 'Frei Schnauze' en de Duitse Comedy Award (Beste Comedian) van 2008. Mirja Boes blijft actief in comedy en entertainment. Ze presenteerde 'Alles Lüge mit Mirja Boes' op 1 Live radio vanaf maart 2008, en verscheen in programma’s zoals 'Der Nächste, bitte!' (2015) en 'Quatsch Comedy Club'. In 2024 won ze het vijfde seizoen van LOL: Last One Laughing en het tiende seizoen van The Masked Singer. Ze keert momenteel terug met een nieuwe tournee, omschreven als mogelijk de slechtste ooit maar wellicht toch te genieten voor liefhebbers van humor. Ze wordt de "Koningin van Quatsch" genoemd en haar nieuwe programma heet "carpfe diem – Lutsche den Tag!". Haar werk bevat verhalen uit het dagelijks leven en situaties met humor, en ze verkent onderwerpen als ouder worden, dagelijkse uitdagingen en ervaringen in telefonische wachtrijen.

Bekijk profiel
Paul Biensfeldt, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Paul Biensfeldt

Paul Biensfeldt was een Duits-Joodse acteur die meer dan vier decennia een belangrijke bijdrage leverde aan het Duitse toneel- en filmlandschap. Geboren op 4 maart 1869, maakte hij veertig jaar deel uit van de Berlijnse theaterscene. Zijn carrière begon in 1893 met een doorbraakprestatie in Max Halbe's toneelstuk 'Jugend' in het Residenztheater. Vervolgens werkte hij onder Otto Brahm en later onder de invloedrijke Max Reinhardt bij het Deutsches Theater, waar hij een vaste performer werd op dat podium. Hij was 25 jaar lang een populaire ensemble-speler in Reinhardt’s theater, waarbij hij vaak komische rollen vertolkte. Biensfeldt's veelzijdigheid strekte zich uit over zowel theater als film, met optredens in meer dan 100 stomme en geluidsfilms tussen 1913 en 1933. Bekende regisseurs zoals Fritz Lang, Ernst Lubitsch, Friedrich Wilhelm Murnau, Paul Leni, Robert Wiene en Joe May castten hem regelmatig. Hoewel hij vaak bijrollen speelde als personages zoals bedienden, dansleraren, politieagenten of edelen, genoot hij ook van grotere rollen in de vroege jaren 1910. Opmerkelijke optredens in stomme films zijn onder meer het portretteren van de vader van Lil Dagover en een tovenaar die verandert in een cactus in Fritz Lang's 'Der müde Tod'. Hij speelde vaak samen met Henny Porten. Zijn komische talent werd erkend door toneelschrijver Carl Sternheim, die specifiek de rol van Krey schreef in zijn komedie 'Bürger Schippl' uit 1913 voor Biensfeldt. Hij demonstreerde een scala aan optredens, waaronder het spelen van kamerheer Lebel in Lubitsch’s ‘Madame Dubarry’ en het vertonen van “theatraal buigen” en “speelse onderdanigheid” als sidekick van Emil Jannings in films zoals Anna Boleyn (1920) en Das Weib des Pharao . Andere opmerkelijke filmoptredens omvatten rollen in Die ideale Gattin (1913), Die Geliebte Tote (1919), Waxworks (1924) – waar hij deel uitmaakte van een all-star cast inclusief Emil Jannings en Conrad Veidt – Der Goldene Schmetterling (1926), en Fiaker Nr.13 (1926), waarin hij een zorgzame koetsier en pleegvader vertolkte. In één optreden zong hij een komisch lied als nar, waarbij hij overging van zelfgenoegzaamheid naar terreur voordat hij gegeseld werd vanwege de koninklijke belediging. Paul Biensfeldt overleed op 2 april 1933 en werd begraven op de Wilmersdorf Waldfriedhof Güterfelde in Berlijn.

Bekijk profiel
Sig Arno, Comedian van Duitsland
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Sig Arno

Sig Arno, geboren Siegfried Aron op 27 december 1895 in Hamburg, Duitsland, was een Duits-Joodse filmacteur en toneelkomiek. Zijn ouders waren Louis Aron en Emilie Elise Adele Amanda Bez. Hij bezocht de Talmud-Tora School in Hamburg en werd opgeleid als modeontwerper aan de Hamburger Kunstgewerbeschule. Arno werd lid van de Hamburger Theaterverein en trad op in het Harburger Stadttheater vanaf 1913/14, gevolgd door het Hamburger Neuen Operetten-Theater van 1914 tot 1916. Hij diende als soldaat aan de Westfront vanaf eind 1916. Arno's carrière begon serieus vóór 1920, toen hij al een bekende toneelkomiek was in Duitsland. Na de Eerste Wereldoorlog trad hij op in het Flora-Theater in Altona (1918-1920) en werkte vervolgens in 1920/21 bij het Neues Deutsches Theater in Praag. Eind 1921 verhuisde hij naar Berlijn, waar hij optrad in het Thalia-Theater en later in het Metropol-Theater. Hij maakte zijn filmdebuut in Die rote Katze in 1921 en verscheen regelmatig in komedies vanaf midden jaren twintig, vaak als komisch duo met Kurt Gerron. Tussen 1923 en 1929 nam hij Schlager-, operette- en filmmuziek op voor Homocord, Electrola en Orchestrola. Hij staat het best bekend om zijn rol als Toto in The Palm Beach Story (1942), hoewel hij in ongeveer 90 films in Duitsland en meer dan 50 in Hollywood verscheen. Vanwege de opkomst van Adolf Hitler emigreerde Arno in 1933 uit Duitsland en werkte hij in Europa tot 1939 voordat hij naar Hollywood verhuisde. Hij verscheen in films zoals Pardon My Sarong en The Mummy's Hand , en speelde belangrijke rollen in The Bells of Notre Dame (1939), The Great Dictator (1940) en A Guy Named Joe (1942). Hij speelde vaak obers of maîtres d'hôtel. Arno stond drie keer op Broadway, waaronder in Song of Norway (1944-46) en Time Remembered , waarvoor hij in 1958 werd genomineerd voor een Tony Award. Hij werd in 1945 Amerikaans staatsburger en ontving in 1966 de Filmband in Goud op het Duitse Filmprijsfestival. Sig Arno overleed op 17 augustus 1975 in Woodland Hills, Californië, aan de gevolgen van Parkinson; zijn as werd over zee verspreid.

Bekijk profiel

Comedians per land bekijken

Albanië 1 Armenië 1 Argentinië 24 Oostenrijk 28 Australië 22 Azerbeidzjan 1 België 13 Bulgarije 31 Benin 2 Bolivia 1 Brazilië 12 Canada 48 Zwitserland 17 Chili 8 Kameroen 1 China 7 Colombia 2 Tsjechië 7 Duitsland 188 Denemarken 17 Dominicaanse Republiek 1 Algerije 2 Estland 5 Egypte 4 Spanje 74 Finland 15 Frankrijk 211 Verenigd Koninkrijk 148 Ghana 3 Griekenland 18 Guatemala 1 Hongarije 7 Indonesië 8 Ierland 20 Israël 9 India 11 Irak 3 Iran 6 Italië 136 Jamaica 1 Japan 35 Kenia 3 Korea, Zuid 20 Kazachstan 1 Libanon 5 Letland 1 Marokko 17 Myanmar 1 Malta 1 Malawi 2 Mexico 28 Maleisië 7 Nigeria 19 Nicaragua 2 Nederland 2 Noorwegen 12 Nepal 3 Nieuw-Zeeland 9 Peru 2 Filipijnen 35 Pakistan 7 Polen 8 Portugal 7 Qatar 1 Roemenië 1 Servië 3 Rusland 9 Saudi-Arabië 4 Zweden 101 Slovenië 4 Slowakije 2 Thailand 2 Tunesië 4 Turkije 5 Taiwan 1 Oekraïne 1 Oeganda 7 Verenigde Staten 213 Uruguay 1 Oezbekistan 1 Vietnam 1 Zuid-Afrika 2