Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

1801 κωμικοί

Γκιγιόμ Γκαλιέν

Ένας Γάλλος ηθοποιός, σεναριογράφος, σκηνοθέτης ταινιών και ηχοντοποιητής φωνών, ο Γκιйом Γκαλιάν ήταν γεννημένος στη Νεϊγί-συρ-Σεν, ένα προάστιο του Παρισιού, στις 8 Φεβρουαρίου 1972. Οι γονείς του είναι ο Γάλλος επιχειρηματίας Ζαν-Κλοντ Γκαλιάν και η ρωσογεωργιανή αριστοκράτισσα Μελίτα Ρότβαντ. Παρακολούθησε το La Salle Passy Buzenval από την ηλικία των 10 ετών και βίωσε εκφοβισμό κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Είναι μέλος της Comédie-Française από το 2005, έχοντας γίνει sociétaire εκείνη τη χρονιά. Η καριέρα του Γκαλιάν απλώθηκε από το 1992 με την κινηματογραφική του πρώτη εμφάνιση στην ταινία *Tableau d'honneur*. Επίσης, είχε ένα τμήμα με τίτλο *Les Bonus de Guillaume* στην εκπομπή *Le Grand Journal* μεταξύ των ετών 2008 και 2010. Το κωμικό του στυλ συχνά ενσωματώνει αυτοβιογραφικά στοιχεία, όπως αποδεικνύεται από την θεατρική του παράσταση και την μεταγενέστερη κινηματογραφική της διασκευή. Ο Γκαλιάν έλαβε σημαντική αναγνώριση για την μονομελή παράστασή του «Αγόρια και Γουillaume, ας φάμε!» , κερδίζοντας ένα βραβείο Μολιέρ για την καλύτερη νέα εμφάνιση το 2010. Συνέχισε να λαμβάνει επαίνους, λαμβάνοντας άλλο ένα βραβείο Μολιέρ για τον καλύτερο υποστηρικτικό ηθοποιό το 2011 για το «Ένα νήμα στο πόδι». Η ταινία του 2013 «Εγώ, Εγώ και η μαμά», βασισμένη στην θεατρική παράσταση, συγκέντρωσε σημαντική προσοχή, κερδίζοντας το βραβείο Art Cinema και το Prix SACD στο Φεστιβάλ Καννών. Έλαβε δέκα υποψηφιότητες για βραβείο César το 2014, εξασφαλίζοντας πέντε βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του καλύτερου ηθοποιού και της καλύτερης διασκευής για τον Γκαλιάν. Ο Γκαλιάν συνεργάζεται συχνά με τον Νικολά Λε Ρίς, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας τους στο λιμπρέτο για την παραγωγή του 2011 του Καλλιγούλα από το Παρισινό Μπαλέτο. Είναι επίσης γνωστός για τους ρόλους του ως ηθοποιός φωνής σε ταινίες όπως το «Αστερίξ & Οβελίξ: Σώστε τη Βρετανία» (2012) και ο «Μικρός Πρίγκιπας» (2010-2013).

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Λοράν Λαφίτ

Ο Λοράν Λαφίτ, γεννημένος Λοράν Φαμπιέν Φερνάν Λαφίτ στις 22 Αυγούστου 1973 στο Παρίσι, είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης με μια ποικιλόμορφη καριέρα που καλύπτει το θέατρο και την κινηματογράφο. Μεγαλώνοντας στα 15ο και 16ο διαμερίσματα του Παρισιού, παρακολούθησε το ιδιωτικό σχολείο Saint-Jean-de-Passy. Η πρώιμη έκθεση σε τηλεοπτικές κωμωδίες του Μπουλβάρ άναψε το ενδιαφέρον του για το θέατρο. Σε νεαρή ηλικία, εμφανίστηκε στην τηλεταινία *L’Enfant et le président* μετά από απάντηση σε αγγελία. Αργότερα εγκατέλειψε το λύκειο για να σπουδάσει στο Cours Florent, όπου συνδέθηκε με τους μελλοντικούς συνεργάτες του Ζιλ Λελού και Γκιγιόμ Κανέ. Η εκπαίδευσή του συνεχίστηκε με σπουδές στο Conservatoire national supérieur d'art dramatique de Paris σε ηλικία 22 ετών, και περιλάμβανε εκπαίδευση χορού και τραγουδιού στο Guildford School of Acting στην Αγγλία, όπου συμμετείχε στο *Davina's Landed*. Ο Λαφίττε απέκτησε μεγαλύτερη αναγνώριση το 1993 ως Χουάν στην τηλεοπτική σειρά . Ανέπτυξε περαιτέρω τα κωμικά του ταλέντα με μια μονομερή παράσταση, *Laurent Lafitte, comme son nom l'indique*, που έγραψε από κοινού με τον Συρίλ Τουβενίν. Η παραγωγή αυτή αποδείχθηκε επιτυχημένη, διαρκώντας 100 παραστάσεις και κερδίζοντάς του το βραβείο Raimu. Η φιλμογραφία του περιλαμβάνει εμφανίσεις σε δημοφιλείς ταινίες όπως (2010). Το 2011, παρουσίασε τη 25η Νύχτα των Μολιέρ. Από το 2012 έως το 2024, ο Λαφίτ έλαβε τον τίτλο του pensionnaire (μέλους) της περίφημης Comédie-Française. Έχει λάβει σημαντική αναγνώριση για τις ερμηνευτικές του ικανότητες, συμπεριλαμβανομένης μιας υποψηφιότητας για το Διεθνές Βραβείο Emmy το 2023 για την απεικόνισή του του Μπέρναρντ Ταπί στην μίνι σειρά της Netflix, Class Act. Η αφοσίωσή του στις τέχνες αντικατοπτρίζεται περαιτέρω στα βραβεία που έχει λάβει: έγινε Ιππότης του Ordre national du Mérite το 2022 και Ιππότης του Ordre des Arts et des Lettres το 2013.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Λοράν Μπάφι

Ο Λοράν Μπάφι (γεννημένος στις 18 Απριλίου 1958 στο Μοντρέιγ) εργάζεται στη Γαλλία ως χιουμορίστας, ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός παρουσιαστής, συγγραφέας, σκηνοθέτης θεάτρου και συγγραφέας.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Λουσιέν Ζαν-Μπατίστ

Ο Λυσιέν Ζαν-Μπατίστ είναι Γάλλος ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης, γεννημένος στις 6 Μαΐου 1964 στο Φορτ-ντε-Φρανς, Μαρτινίκα. Μετακόμισε στην περιοχή του Παρισιού με τη μητέρα του σε ηλικία τριών ετών, φτάνοντας στη Γαλλία στις 25 Δεκεμβρίου 1967. Ο Λυσιέν παρακολούθησε κολέγιο και λύκειο στην Κρετέιγ και αργότερα απέκτησε πτυχίο BTS στην επικοινωνία και τη διαφήμιση. Πριν ακολουθήσει την υποκριτική, εργάστηκε για περίπου δέκα χρόνια στη διοργάνωση εκδηλώσεων, συμπεριλαμβανομένης μιας περιόδου στο Palais omnisports de Paris-Bercy. Επίσης, έδειξε αθλητικό ταλέντο, κατακτώντας το πρωτάθλημα Γαλλίας στην ελληνορωμαϊκή πάλη (FSGT) το 1984. Η καριέρα του Ζαν-Μπατίστ περιλαμβάνει τόσο ζωντανές δράσεις όσο και ηχογραφήσεις φωνής. Σπούδασε υποκριτική στο Cours Florent και άρχισε να εμφανίζεται σε μικρού μήκους ταινίες και σειρές το 1998, αναλαμβάνοντας μικρούς ρόλους στις Du bleu jusqu'en Amérique και Jeu de cons . Απέκτησε φήμη για τον επαναλαμβανόμενο ρόλο του ως Franck Marchand, ένας ψυχολόγος, στην πρώτη σεζόν του Caméra Café . Ένα σημαντικό μέρος της δουλειάς του περιλαμβάνει την παροχή γαλλικών μεταγλωττίσεων για πολλούς Αμερικανούς ηθοποιούς. Είναι τακτικός ηχολόγος για τους Chris Rock, Martin Lawrence και Ice Cube, και έχει επίσης δώσει φωνή στους Terrence Howard, Will Smith, Kevin Hart, Jamie Foxx, Don Cheadle, Anthony Mackie, Omar Epps και Orlando Jones. Η δουλειά του ως ηχολόγος επεκτείνεται σε ρόλους στην Scrubs , όπου έδωσε φωνή στον Donald Faison. Οι σκηνοθετικές προσπάθειες του Λυσιέν Ζαν-Μπατίστ περιλαμβάνουν την οικογενειακή κωμωδία *La Première Étoile* (2009), η οποία του απέφερε τόσο το Μεγάλο Βραβείο όσο και το Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Alpe-d'Huez εκείνο το έτος. Μετά από αυτή την επιτυχία, ίδρυσε την Zamba Productions το 2010 και κυκλοφόρησε τη συνέχειά της, *La Deuxième Étoile*, το 2017. Το 2016, κυκλοφόρησε το *Dieumerci!*, εμπνευσμένο από μια προσωπική εμπειρία. Έχει επίσης σκηνοθετήσει το *Il a déjà tes yeux* το 2017. Η φιλμογραφία του περιλαμβάνει εμφανίσεις στην τηλεοπτική σειρά *Munch*, και πρωταγωνίστησε στον πρωταγωνιστικό ρόλο στο *Emmenez-moi* το 2005.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Λουσιέν Χουμπέρ

Ο Λουσιέν Χουμπέρ, γεννημένος με το όνομα Lucien Martial Désiré Lajarthe στις 25 Σεπτεμβρίου 1906 στο Παρίσι και πέθανε στις 2 5 Φεβρουαρίου 1986 στην Αντίμπ ήταν Γάλλος ηθοποιός. Εκτός από την καριέρα του στον κινηματογράφο, εργάστηκε και στις θεατρικές σκηνές και συμμετείχε σε τηλεταινίες καθώς και στον κινηματογράφο. στην τηλεοπτική σειρά.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Λωράν Γκέρα

Γεννημένος στις 29 Δεκεμβρίου 1967 στο Bourg‐en‐Bresse, Ain, ο Laurent Gerra καθιερώθηκε ως μιμητής, χιουμορίστας, ηθοποιός και σεναριογράφος των γαλλικών κόμικς. τις ειρωνικές παρωδίες πολιτικών προσώπων και διασημοτήτων της εκπομπής και των ΜΜΕ.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Μάεβα Μελλίν

Η Μαέβα Μελίν, γεννημένη στο Παρίσι στις 20 Ιανουαρίου 1980, είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Οι πρώιμες μουσικές της επιρροές περιλαμβάνουν την ποπ και τη φολκ μουσική, οι οποίες διαμόρφωσαν την καλλιτεχνική της εξέλιξη. Ακολούθησε τυπική εκπαίδευση, αποφοιτώντας από τη σχολή νομικής ενώ παράλληλα σπούδαζε πιάνο, κιθάρα και τραγούδι. Αυτό το ποικίλο υπόβαθρο αποδεικνύει μια αφοσίωση τόσο στις πνευματικές αναζητήσεις όσο και στην καλλιτεχνική έκφραση. Η καριέρα της Μελίνης ξεκίνησε με εμφανίσεις σε μια τζαζ και φανκ μπάντα γύρω στο 2008. Απέκτησε επίσης αναγνώριση για τον ρόλο της ως Νάνερλ στο μιούζικαλ *Mozart, l'opéra rock* το 2008, μια παράσταση που συνέβαλε στην κατάκτηση ενός βραβείου NRJ από την παράσταση. Τα φωνητικά της ταλέντα αναδεικνύονται περαιτέρω μέσα από τη δουλειά της σε κινούμενα σχέδια· έδωσε φωνή στις γαλλικές εκδόσεις του *Tinker Bell and the Great Fairy Rescue* (2010), του *Tangled* (2010) ως Ραπουνζέλ, και του *Tangled Ever After* (2012), επαναλαμβάνοντας τον ρόλο της ως Ραπουνζέλ. Επιπλέον, έδωσε φωνή στην πριγκίπισσα Μέριντα στην γαλλική έκδοση του *Brave* (2012) και έχει υπηρετήσει ως διπλός της φωνής της Τζέιν στην ταινία *Tarzan*. Συμμετείχε στην έβδομη σεζόν του *Star Academy* το 2007, και αργότερα εντάχθηκε στην ομάδα του Λουί Μπερτιγνιάκ στη δεύτερη σεζόν του *The Voice, la plus belle voix* το 2013. Από τον Σεπτέμβριο του 2014, η Μελένη περιόδευσε με το Mozart, l'opéra rock , αρχικά συνοδευόμενη από μια συμφωνική ορχήστρα από το Κίεβο, αν και η περιοδεία αναβλήθηκε την άνοιξη του 2014 λόγω γεγονότων στην Ουκρανία. Το 2015, ξεκίνησε το μουσικό πρότζεκτ Looking for Suzanne με την κιθάρα και τα φωνητικά της, και κυκλοφόρησε ένα μουσικό βίντεο cover του 'Les parfums de sa vie'. Συνεχίζει να εργάζεται ως ηθοποιός φωνής, παρέχοντας φωνές για κινούμενα σχέδια όπως το 'Raiponce, la série', το 'Nella, Princess Knight' και το '44 Cats', καθώς και για ταινίες όπως το Gabby and the Magic House (2025). Η επιλογή της ως Ραπουνζέλ θεωρείται συχνά ιδανική, με τη φωνή της να περιγράφεται ως γλυκιά και χαριτωμένη, ακόμη και κάνοντας συγκρίσεις με τα τραγουδιστικά μέρη της Jasmine. Έδωσε μια συναυλία στο δημαρχείο στις 20 Οκτωβρίου 2017.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Μαλίκ Μπεντάλια

Ο Μαλίκ Μπενταλχά είναι Γάλλος κωμικός και ηθοποιός, γεννημένος στις 1η Μαρτίου 1989 στο Μπαγνόλ-συρ-Σέζ. Έχει αλγερινή κληρονομιά Σαούι από την Κεντσέλα και μαροκινή κληρονομιά από τη Μεχνές· ο πατέρας του είναι Αλγερινός και η μητέρα του Μαροκινή. Από το 2007 έως το 2008, έλαβε επίσημη εκπαίδευση στο Κούρ Φλορέντ, μεγαλώνοντας στο Λοντόν-λ'Αρντουά, Γκαρντ. Στην αρχή της καριέρας του, παρουσίαζε σκετσάκια σε παρισιάνικα καφέ-θέατρα όπως το Θέατρο ντε Πουάν-Βιργκύλ. Η επαγγελματική πορεία του Μπεντάλχα πήρε ώθηση το 2010 όταν ο Ζαμέλ Ντεμπουζέ τον πρόσεξε και τον κάλεσε να συμμετάσχει στο Jamel Comedy Club. Στη συνέχεια, άνοιξε την παράσταση στις περιοδείες 'Tout sur Jamel' του Ντεμπουζέ από το 2010 έως το 2012, καθώς και στην παράσταση του Gad Elmaleh στο Palais des Sports το 2010. Συμμετείχε στην εκπομπή «Le meilleur de Paris fait sa comédie» του France 2 την ίδια χρονιά. Από το 2011, συμμετείχε σε ένα επαναλαμβανόμενο τμήμα με τίτλο 'Télé Délire' στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα 'Le Grand Direct', αρχικά με τον Mathieu Madénian και αργότερα με τον Benjamin Josse. Ο Alex Lutz σκηνοθέτησε την πρώτη του μονολογική παράσταση, 'Malik Bentalha se la raconte,' η οποία έκανε πρεμιέρα το 2010. Η καριέρα του Μπεντάλχα έχει επεκταθεί πέρα από την stand-up κωμωδία και περιλαμβάνει κινηματογράφο και τηλεόραση. Ένα DVD με τίτλο «Ο Μαλίκ Μπεντάλχα το λέει» κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2014, και το W9 μετέδωσε μια ζωντανή παράσταση της εκπομπής τον Ιανουάριο του 2015, ακολουθούμενη από ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ με τίτλο «Ο Μαλίκ το λέει». Έπαιξε στην ταινία «Πατάγια» (2015) και αργότερα εμφανίστηκε στις «Ταξί 5» (2018) και «Le Doudou» (2018). Έχει επίσης εμφανιστεί στην παράσταση «Marrakech du rire» τον Ιούνιο του 2013 και συμμετέχει τακτικά στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα του Συρίλ Χανούνα «Les pieds dans le plat» από το 2014, καθώς και στο «Vendredi tout est permis» από τον Φεβρουάριο του 2013. Εντάχθηκε στους Les Enfoirés το 2019. Σκηνοθέτησε την ταινία «Jack Mimoun et les Secrets de Val Verde» το 2022 και κυκλοφόρησε μια παρωδία του «L'Heure des pros» τον Νοέμβριο του 2023. Οι μονομελείες του συνεχίζονται, με το «Nouveau monde» να προβάλλεται αυτή τη στιγμή (2024-). Είναι χορηγός του ιδρύματος για παιδιά Theodora Children's Charity.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Μανού Παγιέ

Ο Μανου Παγέ, γνωστός επαγγελματικά ως Μανου Παγέ, είναι Γάλλος κωμικός, ηθοποιός, σκηνοθέτης και ραδιοφωνικός παραγωγός. Γεννημένος Εμανουέλ Ξαβιέ Παγέ στις 22 Δεκεμβρίου 1975, στο Σαιν-Ντενί ντε λα Ρεουνιόν, είναι επίσης γνωστός με το όνομα που έλαβε κατά τη γέννησή του, Εμανουέλ Παγέ, και η προφορά του είναι [emanɥɛl many pajɛt]. Ξεκίνησε την καριέρα του ως διαχειριστής κεραίας για την NRJ Réunion το 2000. Η πρώιμη εργασία του Payet περιλάμβανε ρόλους παρουσιαστή ραδιοφωνικών εκπομπών για τον σταθμό NRJ. Από το 2000 έως το 2008, εργάστηκε ως animator για τον NRJ Paris και παρουσίασε διάφορα χρονικά διαστήματα, συμπεριλαμβανομένου του μεσημεριανού προγράμματος έως τις 4 μ.μ. (2000-2001) και της βραδινής εκπομπής 'My NRJ' (2001). Συνυποδέχτηκε επίσης την 'Le Match NRJ' το 2002 και ήταν μέλος της ομάδας χιούμορ για την 'Le 6/9', κυκλοφορώντας τα άλμπουμ 'RN 6-9' (2002) και 'C'est commerçant' (2004) με αυτήν την ομάδα. Οι τηλεοπτικές του εμφανίσεις περιλάμβαναν σατιρικές εκπομπές για το κανάλι Comédie! το 2003, και παρουσίασε την 'Le Soiring' στον σταθμό TPS Star το 2005. Συνεργάστηκε με το M6 για να παρουσιάσει την 'Manu et Bruno sont dans la télé' το 2006. Η καριέρα του Payet επεκτάθηκε σε ηχογραφήσεις για ταινίες, με αξιοσημείωτες φωνές όπως ο Lone Gunslinger Vulture στην ταινία Η Εποχή των Παρουσιών: Η Απώλεια (2006) και ο Po στις γαλλικές εκδόσεις της σειράς Kung Fu Panda από το 2008. Έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες, όπως το Hello Goodbye (2008), το Kaamelott (2009), το Coco (2009) με τον Gad Elmaleh, το RTT (2009) και το Tout Ce Qui Brille (2010). Συν-σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην ρομαντική κωμωδία Situation amoureuse : C'est compliqué το 2014. Παρουσίασε τις μονολογικές του παραστάσεις, ξεκινώντας με το 'Manu Payet' στο θέατρο Splendid το 2007, οι οποίες περιόδευσαν στη Γαλλία για τρία χρόνια και έπαιξαν στο Bataclan (Απρίλιος 2008) και στο Olympia (Δεκέμβριος 2008). Στη συνέχεια παρουσίασε το 'Emmanuel' το 2017. Επιστρέφει στη σκηνή με μια νέα παράσταση, ενσωματώνοντας ιστορίες από τη ζωή του, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής του ηλικίας στη Ρεϋνιόν, και συζητώντας πάθη όπως το ραδιόφωνο, η προϊστορία, η μουσική και η Nutella.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Μισέλ Μόντο

Ο Μισέλ Μοντό, γεννημένος Μισέλ Ανρί Λουί Γκοΐ στις 30 Μαρτίου 1937, στην Καρπεντρές, Βωκλύζ, Γαλλία, ήταν Γάλλος ηθοποιός και κωμικός. Απεβίωσε στις 24 Σεπτεμβρίου 2008, στην Βερέ-συρ-Μαρν, Σεν-έ-Μαρν, από καρκίνο σε ηλικία 71 ετών. Γνωστός επαγγελματικά ως Μοντό, ήταν επίσης σεναριογράφος και ηθοποιός φωνής. Ο Μοντό ξεκίνησε την καριέρα του στα τέλη της δεκαετίας του 1950, όταν σχημάτισε το κωμικό δίδυμο Γκρόσο ετ Μοντό με τον Γκι Γκρόσο. Παρακολούθησαν μαζί τη σχολή υποκριτικής Κουρ Σιμόν, όπου και γνωρίστηκαν, και άρχισαν να εμφανίζονται επαγγελματικά σε μουσικά θέατρα και καφέ-θέατρα το 1958. Το Γκρόσο ετ Μοντό απέκτησε εθνική αναγνώριση μετά την εμφάνισή του στην ταινία *Ο Αστυνόμος του Αγίου Τροπαί* (1964) και στη συνέχεια πρωταγωνίστησαν σε πολλές ταινίες με τον Λουί ντε Φυνές. Υποδύθηκαν τους αστυνόμες Τρικάρ και Μπερλικο στην κινηματογραφική σειρά *Ο Αστυνόμος του Αγίου Τροπαί*, και τους Λεκόνγκ και Λαφλύτ στην ταινία *Ένα καλοκαιρινό όνειρο* (1981). Ο Μοντό υποδύθηκε τον αστυνόμεο Μπερλικο σε έξι ταινίες της σειράς. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Μισέλ Μοντό εμφανίστηκε σε διάφορες ταινίες, όπως η *La belle américaine*, η *Le Corniaud*, η *La Grande Vadrouille* και η *Le Grand Restaurant*. Μεταξύ 1993 και 1997, υποδύθηκε τον Μωρίς Λολάντ, έναν κωμικό χαρακτήρα που αντιπροσώπευε τον μέσο Γάλλο, στην τηλεοπτική σειρά *Highlander*. Επίσης, έκανε εμφανίσεις στην *Plus belle la vie* (2005) ως ένας άστεγος φιλόσοφος μεταμφιεσμένος σε Άγιο Βασίλη. Από το 1989 μέχρι τον θάνατό του, ο Μοντό έκανε ηχογραφήσεις φωνής για πολλούς επαναλαμβανόμενους χαρακτήρες στην γαλλική έκδοση των *The Simpsons*, συμπεριλαμβανομένων των Burns, Wiggum, Krusty, Skinner και Hibbert. Κατά τη διάρκεια της δουλειάς του για την μεταγλώττιση της 19ης σεζόν των *The Simpsons* απεβίωσε. Τον αντικατέστησε ο Ζεράρ Ρινάλντι, αλλά και ο Ρινάλντι απεβίωσε από καρκίνο το 2012.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Οντίλ Βερσουά

Η Οδίλ Βερσώ, γεννημένη Ετιέννετ ντε Πολιάκοφ στις 15 Ιουνίου 1930, στην 15η συνοικία του Παρισιού, ήταν Γαλλίδα ηθοποιός. Απεβίωσε στις 23 Ιουνίου 1980, στο Παρίσι, από καρκίνο, σε ηλικία 50 ετών. Οι γονείς της, Βλαντιμίρ ντε Πολιάκοφ και Μιλίτσα Ενβάλντ, ήταν Ρώσοι μετανάστες που διέφυγαν μετά την Επανάσταση του 1917· ο πατέρας της ήταν τραγουδιστής όπερας και η μητέρα της χορεύτρια μπαλέτου. Θάφτηκε στο Ρωσικό νεκροταφείο της Σαιν-Ζενεβιέβ ντε Μπουά. Η Τάνια Μπαϊντάροβα, αργότερα γνωστή ως Βερσουά, άρχισε να εργάζεται επαγγελματικά στον χώρο των τεχνών σε νεαρή ηλικία, προσπαθώντας αρχικά μια σύντομη καριέρα στη μπαλέτο ως «petit rat» μέσα στο Corps de Ballet της Όπερας του Παρισιού. Μεταπήδησε στην υποκριτική στην ηλικία των 18 ετών, κάνοντας το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με το *Les Dernières Vacances* (1948) δίπλα στον Ροζέ Λενχάρντ. Οι πρώτες της συμμετοχές περιλάμβαναν εμφανίσεις σε ταινίες όπως το *Orage d'été* (1949) με την αδελφή της Κατερίνα, και το *Into the Blue* (1950). Από το 1948 έως το 1980, η Βερσουά συμμετείχε σε συνολικά 47 ταινίες και τηλεοπτικά προγράμματα. Έπαιξε σε ταινίες όπως το *Le Train Bleu s'arrête 13 fois* (1966) και το *La Juive du Château-Trompette* (1974). Οι εμφανίσεις της στην τηλεόραση περιλάμβαναν ρόλους σε σειρές όπως το *L'inspecteur Leclerc enquête* (1962), το *Le Pain de ménage* (1964) και τον τελευταίο της ρόλο στο *Julien Fontanes, magistrat* (1980). Ερμήνευσε επίσης σε γαλλικά, βελγικά, ελβετικά και βορειοαφρικανικά θέατρα. Η φιλμογραφία της περιλαμβάνει το *Bel Amour* (1951) και το *À tombeau ouvert* (1956). Ήταν παντρεμένη δύο φορές· πρώτα με τον Jacques René Dacqmine το 1951, χωρίζοντας τον επόμενο χρόνο, και αργότερα με τον Comte François Reynier Ambroise Henri Pozzo di Borgo το 1953, με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Φιλίπ Σεβαλιέ

Γεννημένος στο Ρεντόν στις 11 Ιανουαρίου 1956, ο Φιλίπ Σεβαλιέ είναι Γάλλος κωμικός, ηθοποιός και φωτογράφος. Είναι το νεότερο από τέσσερις αδελφούς, με πατέρα δικαστικό. Αρχικά σπούδασε νομική για τέσσερα χρόνια και απέκτησε πιστοποιητικό εγκληματολογίας, στη συνέχεια παρακολούθησε τα Cours Simon για θεατρική κατάρτιση, ακολουθώντας τελικά μια καθηγήτρια να ιδρύσει το δικό της σχολείο όπου συνάντησε τον Ρεζή Λασπαλέ στις 1980. Αυτή η συνάντηση σηματοδότησε την έναρξη μιας σημαντικής συνεργασίας. Η κωμική συνεργασία του Σεβάλιέ με τον Ρεζύ Λασπαλές, η οποία σχηματίστηκε με τον Ρεζύ Λασπαλές, είναι αυτό που ορίζει πρωτίστως την καριέρα του Σεβάλιέ. Παρουσίασαν την πρώτη τους παράσταση, *Pas de fantaisie dans l'orangeade*, το 1981 και έκαναν το τηλεοπτικό τους ντεμπούτο το 1982 στο 'Le Théâtre de Bouvard'. Το δίδυμο έγινε δημοφιλές για σκηνές όπως *Le train pour Pau*, *Les Vacances* και *S.O.S détresse*. Η συνεργασία τους επεκτάθηκε στον κινηματογράφο, πρωταγωνιστώντας αξιοσημείωτα στην ταινία *Ma femme s'appelle Maurice* το 2002 και εμφανιζόμενοι σε ταινίες όπως *Tête à tête* (1994), *Le Pari* (1997), *Ca n'empêche pas les sentiments* (1998), *Antilles sur Seine* (2000), *Les Gaous* (2004) και *Tu vas rire mais je te quitte* (2004). Έλαβαν το Βραβείο Χιούμορ SACEM το 1999, και από το 2001 έως το 2014, ο Σεβάλιέ ήταν μέλος της τηλεοπτικής εκπομπής 'Les Grosses Têtes'. Πέρα από το κωμικό του έργο, ο Σεβαλιέ αναγνωρίζεται για τη φωτογραφία του. Το καλλιτεχνικό του ύφος διερευνά θέματα διαφάνειας, αδιαφάνειας, παρακολούθησης, αυθαιρεσίας και σεμνότητας, χρησιμοποιώντας συχνά κάλτσες ως «μονάδα μέτρησης». Οι κριτικοί έχουν επισημάνει την παράδοξη παρουσία ερωτισμού στις φωτογραφίες του και έχουν περιγράψει την προσέγγισή του ως όλο και πιο εξελιγμένη. Μεταπήδησε από την Polaroid στην ψηφιακή φωτογραφία και είναι μέλος της Ακαδημίας Αλφόνς Αλαί. Νυμφεύθηκε τον σύντροφό του, Στεφανί (με ψευδώνυμο Tiffany), στις 26 Ιουλίου 2016. Μια παράσταση έχει προγραμματιστεί για τις 22 Μαΐου 2027, στο Θέατρο ντε Λονζουμεώ.

Προβολή προφίλ