Wereldwijde Talentengids

Komieken uit Frankrijk

De comediandirectory van Frankrijk — Profielen, biografieën, foto's en sociale links voor comedians van Frankrijk.

211 Comedians

Arnaud Ducret

Arnaud Ducret is een Franse acteur en komiek, geboren op 6 december 1978 in Rouen. Hij bracht zijn jeugd door met verhuizen tussen Amfreville-la-Campagne, Petit-Couronne en Oissel. Voordat hij zich vestigde als acteur en humorist, was Ducret eerder een gospelzanger. Zijn carrière begon momentum te krijgen in 2008 met een rol in de televisiefilm Fortunes , gevolgd door een vertolking van een jonge Jacques Chirac in Adieu de Gaulle, adieu in 2009. Hij verving ook kort Yvan Le Bolloc’h in Caméra Café 2 in 2010. Ducret's komische talenten werden steeds meer erkend vanaf 2010. Dat jaar creëerde en speelde hij zijn eerste show, Pareil… mais en mieux , en verscheen hij ook in Spamalot , een productie geïnspireerd door Monty Python. Hij breidde zijn acteerkredieten verder uit met rollen in L'Oncle Charles en Une vie meilleure in 2012. Een belangrijke doorbraak kwam er in 2013 toen hij Gaby ging spelen in de France 2-serie Parents mode d'emploi , een rol die hem aanzienlijke erkenning opleverde. De serie bleek populair, met een groot publiek, en Ducret bleef Gaby portretteren van 2013 tot 2018. Hij verscheen ook in Serial Teachers en Serial Teachers 2 (2013) en speelde de hoofdrol in Amour et turbulences en Les Profs (2013). Naast televisie heeft Ducret veelzijdigheid getoond in zijn carrière. In 2014 presenteerde hij Les Copains d'abord font du ski en gaf hij de stem van het personage Emmet in de animatiefilm The Lego Movie . Hij nam ook deel aan de Trophée Andros, een autosportevenement. Hij creëerde zijn tweede solo show, J’me rends , en voerde deze twee jaar uit. Een persoonlijke noot is dat hij Maurine Nicot ontmoette in 2012, en ze kregen in juli van dat jaar een zoon genaamd Oscar, voordat ze in 2018 uit elkaar gingen; hij trouwde vervolgens met Claire Francisci in juli 2021. Meest recentelijk is Ducret sinds 2022 te zien in Les Enfoirés , waarmee hij zijn aanwezigheid in de Franse entertainmentwereld voortzet.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Ary Abittan

Geboren op 31 januari 1974 in het 15e arrondissement van Parijs, is Ary Abittan een Franse acteur en komiek. De achtergrond van Abittans familie is Sefardisch Joods, met Marokkaanse afkomst via zijn vader en Tunesische afkomst via zijn moeder. Hij bracht deel van zijn jeugd door in Garges-lès-Gonesse en Sarcelles. In 2026 zal hij 52 jaar oud zijn. Abittan begon zijn carrière met het schrijven van sketches op 19-jarige leeftijd en trad rond 1994 op. Om les in acteren te kunnen betalen, werkte hij als taxichauffeur in Parijs vanaf 19 jaar en opnieuw in 1993. Hij begon in 1998 met optredens en stond in het voorprogramma van artiesten zoals Enrico Macias, Gad Elmaleh en Élie Semoun in de vroege fase van zijn carrière. Abittan gebruikt vaak lichamelijke humor en een snelle presentatiestijl, waarbij hij anekdotes uit zijn tijd als taxichauffeur in zijn comedy verwerkt. Hij speelde in 2007 in het toneelstuk Happy Hanukah en vertolkte van 2007 tot 2009 een hoofdrol in de televisieserie Nos années pension , wat bijdroeg aan zijn groeiende bekendheid bij het publiek. Hij staat bekend om zijn rol als David Benichou in de filmreeks Qu'est-ce qu'on a fait au Bon Dieu? en verwierf internationale erkenning dankzij deze franchise. Andere opmerkelijke werken zijn onder meer Serial (Bad) Weddings , Tout ce qui brille , With Open Arms , The Visitors: Bastille Day en Coco , waar hij de rol van Hector insprak in de Franse versie. Hij is ook verschenen in humoristische tv-programma's zoals Vendredi tout est permis . In 2021 werd hij geconfronteerd met beschuldigingen van verkrachting en aangehouden; de aanklachten werden echter in april 2024 afgedaan na een onderzoek van drie jaar, waarbij een beroep in januari 2025 werd bevestigd. Per 2026 is hij teruggekeerd naar het optreden met een nieuwe theaterproductie genaamd Authentique , die ervaringen behandelt gerelateerd aan vaderschap, liefde en persoonlijke groei, en waar protesten tegen plaatsvonden. Na juridische procedures werd Ary Abittan in zowel 2024 als 2025 vrijgesproken van verkrachtingsbeschuldigingen via een non-lieu beslissing. Brigitte Macron heeft hem publiekelijk gesteund.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Audrey Vernon

Audrey Vernon is een Franse actrice en humoriste, geboren in Marseille in 1980. Ze komt uit een familie met artistieke banden; ze is de overgroot-achterkleindochter van schilder Marthe Bonnard. Haar vroege opleiding omvatte drama studeren aan het conservatorium in Toulon, evenals deelname aan de ERAC workshops, het conservatorium in Parijs’ 10e arrondissement en Cours Florent. Deze basis leidde tot toneelrollen, waaronder Ophelia in Shakespeare's Hamlet en Polly in Brecht's De Drie-pannenkoekopera , waarmee haar carrière begon. Vernon's werk reikte verder dan het toneel en omvatte televisieoptredens zoals Fatou la Malienne in 2001 en Moot-Moot in 2007, en een hoofdrol in de televisiefilm Le Petit Poucet uit 2010. Van 2005 tot 2013 verwierf ze bekendheid door haar dagelijkse segment van één minuut op Canal+ Décalé. Ze staat ook bekend om het schrijven en uitvoeren van Comment épouser un milliardaire , die in 2009 debuteerde en aanhoudend succes heeft gekend; Giorgia Sinicorni heeft de show in Italië uitgevoerd. De show bereikte een belangrijke mijlpaal, waarbij de 500e voorstelling in 2018 in het Théâtre Antoine werd gevierd. Ze creëerde en speelde ook Marx et Jenny , die in juli 2013 debuteerde bij La Nouvelle Seine, waarmee ze het theater openden met een reeks optredens. De afgelopen jaren heeft Vernon diverse creatieve paden bewandeld. Ze presenteerde Le billet d’Audrey Vernon op France Inter van 2016, hoewel een segment over zelfdodingen onder spoorwegpersoneel in 2017 werd gecensureerd. Ze co-creëerde Écologie, maintenant il faut se battre in 2018 en presenteert sindsdien Billion Dollar Baby , oorspronkelijk getiteld Cannon Fodder , vanaf de winter van 2020. Naast het lanceren van de BigBooks podcast in april 2020, met lezingen gerelateerd aan kapitalisme, raakte ze betrokken bij politiek activisme, waarbij ze in maart 2022 lid werd van het Parlement de l'Union Populaire en vervolgens in 2023 co-voorzitter werd van de financiële steungroep van Soulèvements de la Terre. Ze heeft momenteel een relatie met cabaretier Thomas VDB en samen hebben ze twee kinderen. Vernon staat gepland om Comment épouser un milliardaire 2 : Noces de cristal in 2026 uit te brengen.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Baptiste Lecaplain

Baptiste Lecaplain, geboren op 23 mei 1985 in Avranches (Manche), is een Franse comedian en acteur. Hij bracht zijn vroege jeugd door in Saint-Hilaire-du-Harcouët voordat hij naar Mortain verhuisde. Zijn opleiding omvat het volgen van Collège de Brécey en Lycée Littré in Avranches, waar hij in 2004 een literair baccalaureaat behaalde. Daarna studeerde hij Engels aan de Universiteit van Rennes, waarna hij een bachelor behaalde. De familieachtergrond van Lecaplain omvat een vader die werkt als onderhoudswerker en een moeder die een kapsalon runt. Baptiste Lecaplain begon zijn carrière als kinderanimateur in Levallois-Perret voordat hij overstapte naar de komedie. Hij was jeugdleider in Levallois-Perret van 2004 tot 2006 en stopte met animeren in september 2006 om humor te gaan bedrijven. Zijn eerste show, simpelweg getiteld 'Baptiste,' debuteerde in januari 2008 en baseerde zich sterk op autobiografisch materiaal. Hij toerde vervolgens met 'Baptiste se tape l'affiche,' ook grotendeels autobiografisch, vanaf 2008. Hij is te zien geweest in verschillende films, waaronder 'Fidèles au poste!' (2012) en 'Nous York' (2012), waarmee hij zijn filmdebuut maakte. In februari 2012 vulde hij negen voorstellingen in de Bataclan theaters in Parijs. Hij doet stand-up comedy. Lecaplain's carrière is sinds 2012 voortdurend in ontwikkeling. Hij nam deel aan 'La Tournée du Trio' met Jérémy Ferrari en Arnaud Tsamere van januari tot februari 2013. In 2014 speelde hij de hoofdrol in 'Libre et assoupi' en was hij ook te zien in een korte film voor de verkeersveiligheid in Frankrijk. Hij sloot zich in oktober 2014 aan bij 'Les Grosses Têtes' op RTL en nam in augustus 2014 deel aan Fort Boyard, waar hun team €11.270 opleverde voor het goede doel Un cadeau pour la vie. Hij begon in 2015 te toeren met 'Origines'. Hij verscheen ook in ‘Scènes de ménages’ (2013) en de webserie 'Pitch' (2019), en nam deel aan 'Les Duos Impossibles' in 2018 en 2020. Gad Elmaleh prees Lecaplain publiekelijk, en noemde hem in 2010 de beste humorist van zijn generatie. Hij is vader van twee dochters, Thelma (geboren maart 2014) en Fantine (geboren 2018).

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Blanche Gardin

Blanche Gardin is een Franse komiek, actrice en scenarioschrijver, geboren op 3 april 1977 in Suresnes. Haar jeugd werd gevormd door intellectuele ouders: haar vader is hoogleraar linguïstiek en communist, en haar moeder is romanschrijfster en vertaler. Ze volgde hoger onderwijs en behaalde in 2001 een Master in Sociologie aan de Universiteit van Parijs Nanterre. Voordat ze zich aan de komedie wijdde, werkte Gardin als opvoeder in de Parijse voorsteden. Haar carrière begon toen ze een DVD met sketches naar Karl Zéro stuurde, wat leidde tot haar ontdekking. Gardin verwierf publieke erkenning door optredens in de Jamel Comedy Club, beginnend in 2006. Ze presenteerde de wekelijkse show 'Ligne Blanche' op Comédie! van 10 maart 2007 tot 2008. Haar werk strekt zich uit voorbij stand-up comedy; ze is verschenen in films zoals Le Chihuahua de Beverly Hills (2007), La Lisière , Low Cost , en Case départ (2011), en 20 ans d'écart (2013). Ze speelde ook de rol van Hélène Grilloux in de televisieserie WorkinGirls van 2012 tot 2014. Gardin co-schreef Parents mode d'emploi , dat op France 2 werd uitgezonden vanaf 2013, en co-creëerde de kortfilmserie met dezelfde naam. Ze co-schreef ook Le Crocodile du Botswanga met Fabrice Éboué. Gardin's komische talent is alom erkend. Ze won de Molière Award voor Humor in 2018 voor haar eenvrouwenvoorstelling 'Je parle toute seule,' opgevoerd in L'Européen in Parijs, en opnieuw in 2019 voor 'Bonne nuit Blanche.' Ze co-schreef en speelde ook in Inside Jamel Comedy Club (2009). In 2015 gaf ze Il faut que je vous parle! voor, waarna ze in 2016 een boek met dezelfde titel publiceerde. Gardin's werk is beïnvloed door de Amerikaanse acteur Louis C.K., en ze had een relatie met hem van 2018 tot 2022. Ze richtte in 2016 haar eigen productiebedrijf op, 'White Spirit,' en presenteerde de Molières in 2018 tijdens discussies rond Harvey Weinstein.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Ged Marlon

Ged Marlon, geboren als Gérard Brunettini op 10 april 1954 in Parijs, is een Franse humorist en acteur. Hij werd opgevoed door zijn Italiaanse grootouders en volgde aanvankelijk een atletische carrière, waarbij hij kampioen van Frankrijk junior worstelen in de Grieks-Romeinse stijl werd. Zijn vroege carrière omvatte engagements bij Robert Hossein om een halberdier te spelen in 'Jeanne d'Arc' en 'Potemkine'. Marlon put inspiratie uit Keaton, Tati, Bunuel en Dali, wat duidelijk blijkt uit zijn unieke komische aanpak. Hij verscheen in de film Flic ou Voyou in 1979 en speelde later de hoofdrol in de korte film Mambo-scratch in 1983. Gedurende de jaren tachtig bleef Ged Marlon zijn acteerkredieten opbouwen, met optredens in films van regisseurs zoals Bertrand Tavernier ( Autour de minuit in 1986), Claude Lelouch ( Viva la vie in 1984) en Gérard Oury. Hij speelde ook in Games in het Théâtre Fontaine in 1984 en vertolkte een rol in L'Embarras du soi , die hij schreef en regisseerde in het Théâtre Montparnasse in 2010. Een samenwerking met Farid Chopel resulteerde in de succesvolle show 'Aviateurs' uit 1980. Hij vertolkt vaak de gemiddelde kale, snor dragende Fransman, waarbij hij absurditeit met finesse combineert in zijn optredens. Marlon’s theaterwerk omvat solo-voorstellingen geregisseerd door Jean-Michel Ribes bij het Théâtre du Splendid in 1989 en Un simple froncement de sourcil , die in 2002 debuteerde bij het Théâtre du Rond-Point en daarmee de Roland Topor-zaal opende. Zijn voorstellingen verkennen vaak filosofische en praktische vragen, waarbij hij vergelijkingen maakt met Raymond Devos. Gebruik van gebaren is essentieel, waarbij zijn lichaam vaak woorden vervangt; hij geeft de voorkeur aan 'het onuitgesproken' boven 'het overdreven uitgesproken'. Hij heeft opgetreden in toneelstukken zoals 'Brèves de comptoir', en werken van Labiche, Courteline en Feydeau. Hij presenteerde ook de solo-voorstelling 'Ged Marlon / Solo' bij het Théâtre du Petit Montparnasse, die debuteerde op 28 augustus 2008, en thema’s van teleurgestelde liefde verkende met drie personages op zoek naar geluk. Ged Marlon regisseert momenteel een film getiteld Les Talents d'Achille , die gepland staat voor release in 2025.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Gil Alma

Gilles Bongibault, bekend als Gil Alma, werkte in Frankrijk als acteur, humorist en producent.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Gilles Benizio

Gilles Benizio is een Franse komiek, geboren op 1 juni 1957 in Villerupt, Meurthe-et-Moselle. Hij is van Italiaanse afkomst en wordt op 1 juni 2024 67 jaar oud. Hij studeerde toneelspel aan de Universiteit Censier in Parijs, waar hij in 1982 zijn toekomstige vrouw, Corinne Benizio, ontmoette. Ze trouwden in 1985 en hebben twee kinderen, Elisa en Raphaël. Benizio staat het best bekend als de helft van het komische duo Shirley et Dino, gevormd met Corinne Benizio in 1988. De personages Shirley en Dino werden bedacht tijdens een improvisatieworkshop met Ariane Mnouchkine, die hielp hun carrière op gang te brengen. Hun komische stijl kenmerkt zich door een dynamiek waarin Dino Shirley plaaagt voor het vermaak van het publiek; Dino wordt gekenmerkt door zijn Italiaanse afkomst en verwerkt vaak Italiaanse liedjes in optredens, terwijl Shirley wordt neergezet als een naïef personage dat probeert verhalen te vertellen die Dino voortdurend onderbreekt. Hun optredens bevatten vaak verhalen over naïeve clowns. Ze debuteerden op het toneel in 1985 als 'Achilles Tonic' en beleefden hun eerste variété-thema show tijdens het Avignon Off Festival in 1988. Shirley et Dino kregen bredere erkenning door optredens in televisieprogramma’s van Patrick Sébastien, met name ‘Le Plus Grand Cabaret du monde’ van 2001 tot 2004. Ze ontvingen de Molière Award voor Beste Sketch Show voor hun show ‘Le Duo’ in 2003. Hun DVD ‘À Marigny’ verkocht meer dan een miljoen exemplaren en hun film ‘Cabaret Paradis,’ uitgebracht in 2006, trok 200.000 kijkers aan. Het duo is overgestapt van comedy naar regisseren van opera's, waarbij ze barokopera's opvoerden zoals ‘Don Quichotte chez la Duchesse’ in 2015 en ‘Platée’ in 2022, en meest recentelijk ‘Turandot’ in Grenoble op 31 maart 2023. Ze wonen momenteel in de Ardèche regio.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Guy Bedos

Guy Bedos, geboren op 15 juni 1934 in Algiers, Algerije, overleed op 28 mei 2020 in Parijs. Hij was een veelzijdig kunstenaar, geïdentificeerd als een Pied-Noir, een term voor Franse mensen in Algerije, en bekend om zijn werk als scenarioschrijver, stand-up comedian en acteur. Hij werd geboren toen Algerije een Frans departement was, en zijn familie bestond uit Alfred Bedos, zijn vader die werkte als gezondheidsbezoeker, en Hildeberte Verdier, zijn moeder. Zijn jeugd werd gekenmerkt door instabiliteit, met verhuizingen tussen huizen en internaatscholen, waaronder een katholieke middelbare school in Bone en lycée Bugeaud in Algiers. Bedos' carrière begon in de vroege jaren vijftig als onderdeel van de groep komedisten 'Bande du Conservatoire'. Hij arriveerde met zijn familie in Parijs in juni 1949 en maakte zijn eerste filmoptreden in *Futures Vedettes* in 1954. Om militaire dienst tijdens de Algerijnse Oorlog te vermijden, voerde hij een hongerstaking uit en werd hij als geestelijk ongeschikt beschouwd. Hij debuteerde in 1965 in de Bobino muziekhal naast Barbara, en werkte later samen met Michel Boujenah en Smaïn aan *Coup de soleil à l'Olympia*. Bedos regisseerde ook toneelstukken zoals ‘Arlequin poli par l’amour’ op zeventien en een half jaar oud. Bedos wordt vooral herinnerd om zijn terugkerende rol als Simon, een dokter, in *Un éléphant ça trompe énormément* (1976) en *Nous irons tous au paradis* (1977), waarbij de laatste hem aanzienlijke erkenning opleverde. Hij verscheen ook in *Les Aventures de Bidibi et Banban*, waarin hij Bidibi speelde, en droeg bij aan het satirische weekblad *Siné Hebdo*, waarbij hij Siné steunde nadat deze ontslagen was van *Charlie Hebdo*. Politiek steunde hij François Mitterrand en verhuisde in 2012 naar Hénin-Beaumont om Jean-Luc Mélenchon te steunen. Tegen het einde van zijn leven werd bij hem de ziekte van Alzheimer geconstateerd.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Gérald Dahan

Gérald Dahan, geboren als Gérald Berthelot op 17 mei 1973 in Cognac, Frankrijk, is een Franse humorist, imitator, radiopresentator en acteur. Hij begon al op vierjarige leeftijd zijn talent voor imitatie te tonen. Zijn ouders waren handelaren, en één ervan studeerde Frans recht. Hij nam rond zijn zestiende de artiestennaam Gérald Dahan aan, geïnspireerd door zijn overleden moeder tante Émilie Dahan, en verhuisde naar Parijs om een carrière in de entertainmentwereld na te streven. Dahan’s vroege carrière omvatte het winnen van de titel 'Jongste Imitator van Frankrijk' op twaalfjarige leeftijd in Angoulême, en het ontvangen van de 'Beste Jonge Comedian van het Jaar'-award bij Bobino in 1992. Van 1993 tot 1998 verzorgde hij veel van de mannelijke stemmen voor poppen in de kindertelevisieserie Les Minikeums op France 3. Hij deed ook mee aan Laurent Ruquier’s radioshow Rien à cirer op France Inter van 1993 tot 2000 en verscheen in televisieprogramma's zoals Vivement dimanche met zijn gezelschap 'Les 6 Clones' tussen 1998 en 1999. Hij is een specialist in imitatie en telefonische grappen, waarbij hij geloofwaardige scenario’s creëert door middel van zijn stemveranderingen. Gedurende zijn carrière heeft Dahan opgetreden in tal van toneelvoorstellingen, waaronder L’imposteur , Érection Présidentielle , Sarkoland en Gérald Dahan tombe les masques . Hij creëerde en presenteerde zijn eigen televisieprogramma, Les missions de Gérald Dahan , op France 3 in 2006. Zijn werk met Rire et Chansons werd bekend door zijn telefonische grappen gericht op figuren als Jean-Pierre Raffarin, Adrien Zeller en Zinedine Zidane. Hij verscheen in de film La Boîte (2001) en de televisiefilm La famille Zappon (2005). In 2026 beleefde hij de première van 'J'imite donc je suis,' met ongeveer vijftig imitaties en pianovoorstellingen. Momenteel treedt hij op met een eenmanshow over Molière, getiteld 'Il était une voix… Molière!', die op 29 maart in première ging en in 2027 voortzet, waarbij figuren zoals Emmanuel Macron als Alceste en Nicolas Sarkozy als Molière worden neergezet.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Jackie Berroyer

Jackie Berroyer is een Franse acteur, komiek, schrijver en journalist, geboren op 24 mei 1946 in Reims. Hij bracht zijn jeugd door in de wijk Maison-Blanche van Reims, waar zijn vader metselaar was en zijn moeder huisvrouw. Nadat hij aanvankelijk een carrière als industrieel ontwerper had nagestreefd, stopte hij op 25-jarige leeftijd. Vanaf midden jaren zeventig vestigde Berroyer zich als rockcriticus voor Charlie Hebdo en droeg bij aan verschillende andere publicaties, waaronder Hara-Kiri, Libération, Rock & Folk, Actuel en Rolling Stone. Berroyer's creatieve output omvat verschillende media. Hij is schrijver en heeft dialogen geschreven voor talrijke Franse films vanaf de jaren 80, waarbij hij samenwerkte met regisseurs zoals Patrick Bouchitey, Patrick Grandperret en Jean-François Stévenin. Opmerkelijk genoeg co-schreef hij Cédric Klapisch's eerste film, 'Riens du tout'. Zijn schrijven strekt zich ook uit tot proza; in 1992 publiceerde hij 'La femme de Berroyer est plus belle que toi, connasse,' dat later werd verfilmd als 'Tempête dans un verre d'eau'. Hij staat ook bekend om zijn komische optredens, waaronder een driejarenperiode als een ondeugende telefoniste in de televisieshow 'Nulle part ailleurs,' aanvankelijk onder het pseudoniem Jackie Darbois, en als presentator van het humor- en filosofieprogramma 'Pas si vite!' op Canal+. Berroyer's carrière omvat bijdragen aan satirische publicaties zoals Siné Hebdo en Siné Mensuel. Hij presenteerde het programma ‘Mélomanie’ op Le Mouv’ van 2010 tot 2012. In 2006 creëerde en speelde hij 'Ma vie de jolie fille', een humoristische en muzikale eenmanshow. Zijn werk heeft erkenning gekregen; hij ontving de prijs voor Beste Nieuwkomer op het Angoulême Festival in 1979 voor 'Dossier Goudard' en werd in 2012 genomineerd voor de beste ondersteunende mannelijke rol op het Jean-Carmet Festival voor 'Mobile Home'. Berroyer wordt ook erkend als Ridder in de Orde van Kunsten en Letters. Hij is de vader van muziekproducenten ARK en Jim Casanova.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Frankrijk

Jean-Christian Fraiscinet

Jean-Christian Fraiscinet, ook wel Jean-Christian Faiscinet genoemd, is een Franse humorist en acteur. Zijn vroege leven was verbonden met het Château de Valençay, waar zijn grootouders verzorgers en gidsen waren, en zijn moeder eveneens als gids werkte; hij bracht er veel van zijn jeugd door. Hij sprak zijn eerste acteerregels op het kasteel, aanvankelijk ter vervanging van een geblesseerde acteur in 'La Reine Margot', wat zijn theatrale roeping tijdens zijn jeugd deed ontluiken. Fraiscinet’s pad naar de komedie begon met deelname aan de zomerse 'Son et Lumière'-voorstellingen van het dorp als jongeman, ervaringen die zijn interesse in optreden wekten. Hij studeerde kort geneeskunde voordat hij de Conservatoire d’art dramatique de Tours bezocht, waar hij na twee jaar afstudeerde met een gouden medaille. Ze produceerden ongeveer vijftien voorstellingen, waaronder drie originele creaties: 'ZAP', 'Hôtel des voyageurs' en 'Mona'. In 1994 ontmoette hij Vincent Dubois op het Villard de Lans festival, wat leidde tot de vorming van het komedieduo Les Bodin’s. Les Bodin’s toont Fraiscinet als Christian en Dubois als Maria, een 87-jarige despotische vrouw. Het duo heeft op het toneel gestaan en in drie films gespeeld: Mariage chez les Bodin’s (2008), Amélie au pays des Bodin’s (2010) en Les Bodin’s en Thaïlande (2021). Fraiscinet is ook te zien in andere films, waaronder 'J'ai faim !!!' (2001) en 'Le Démon de midi' (2005), en televisieseries zoals 'Chez Maupassant’ (2008, 2011) en 'Les Bodin's sont confinés' (2020). De boerderij, verworven "voor een prikkie", miste aanvankelijk water en elektriciteit en werd gerestaureerd met de hulp van de buurboer Anthony Janvier. Fraiscinet is ook betrokken bij Caméléon Production en neemt er op de boerderij meerdere rollen op zich, waaronder acteur, schrijver, bedienaar en technicus.

Bekijk profiel

Comedians per land bekijken

Albanië 1

Armenië 1

Argentinië 24

Oostenrijk 28

Australië 22

Azerbeidzjan 1

België 13

Bulgarije 31

Benin 2

Bolivia 1

Brazilië 12

Canada 48

Zwitserland 17

Chili 8

Kameroen 1

China 7

Colombia 2

Tsjechië 7

Duitsland 188

Denemarken 17

Dominicaanse Republiek 1

Algerije 2

Estland 5

Egypte 4

Spanje 74

Finland 15

Verenigd Koninkrijk 148

Ghana 3

Griekenland 18

Guatemala 1

Hongarije 7

Indonesië 8

Ierland 20

Israël 9

India 11

Irak 3

Iran 6

Italië 136

Jamaica 1

Japan 35

Kenia 3

Korea, Zuid 20

Kazachstan 1

Libanon 5

Letland 1

Marokko 17

Myanmar 1

Malta 1

Malawi 2

Mexico 28

Maleisië 7

Nigeria 19

Nicaragua 2

Nederland 2

Noorwegen 12

Nepal 3

Nieuw-Zeeland 9

Peru 2

Filipijnen 35

Pakistan 7

Polen 8

Portugal 7

Qatar 1

Roemenië 1

Servië 3

Rusland 9

Saudi-Arabië 4

Zweden 101

Slovenië 4

Slowakije 2

Thailand 2

Tunesië 4

Turkije 5

Taiwan 1

Oekraïne 1

Oeganda 7

Verenigde Staten 213

Uruguay 1

Oezbekistan 1

Vietnam 1

Zuid-Afrika 2

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?

Vertel ons over die persoon, of over jezelf als je comedian bent. We bekijken elk voorstel met de hand en vertalen goedgekeurde profielen in alle 26 talen.

Comedian toevoegen

Menu

Taal

Categorieën

Instellingen

Komieken uit Frankrijk

De comediandirectory van Frankrijk — Profielen, biografieën, foto's en sociale links voor comedians van Frankrijk.

Arnaud Ducret

Ary Abittan

Audrey Vernon

Baptiste Lecaplain

Blanche Gardin

Ged Marlon

Gil Alma

Gilles Benizio

Guy Bedos

Gérald Dahan

Jackie Berroyer

Jean-Christian Fraiscinet

Comedians per land bekijken

Franse komieken en de wereld van de Franse komedie

Stand-up en live comedy in Frankrijk

De Franse traditie van de "One-Man Show"

Franse komieken in film en televisie

Een Gevarieerd Frans Comedy-landschap

Ontdek Franse Komieken op GiggleTime

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?