Christoph Maria Herbst werkt als acteur, komiek en synchroon en leent zijn stem aan radiostukken en audioboeken. Zijn rol als Stromberg in de gelijknamige televisiekomedie leverde hem in 2006 de Adolf Grimme-prijs op en kreeg vervolgens drie opeenvolgende jaren de Duitse Comedy-prijs als beste acteur.
Curt Bois, geboren als Kurt Boas op 5 april 1901 in Berlijn, was een Duitse acteur en komiek. Hij kwam uit een Joods-Duitse familie, met ouders Philipp Boas en Martha Saul. Zijn carrière omvatte een buitengewone 79 jaar, waardoor hij de langst actieve filmacteur in de geschiedenis werd. Bois overleed in Berlijn op 25 december 1991, op de leeftijd van 90 jaar. Bois begon zijn acteercarrière opmerkelijk vroeg, met een optreden in *Bauernhaus und Grafenschloß* in 1907 als een van de eerste kinderacteurs. Hij bleef optreden als kindster, inclusief rollen in *Der Kleine Detektiv* (1909) en verschillende films zoals *Mutterliebe* en *Streichhölzer, kauft Streichhölzer!* (1908). Van 1914 tot 1919 werkte hij als 'Salonhumorist' in revues, cabarets en variétévoorstellingen door heel Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk en Hongarije. Hij maakte zijn debuut op het toneel op zevenjarige leeftijd op 23 oktober 1908, in het Theater des Westens. Bois behaalde succes in 1928 met *Charley's Aunt* in Wenen, en filmstudio's probeerden hem te positioneren als een 'Duitse Harold Lloyd'. Tijdens de Weimarrepubliek verwierf hij erkenning als vertolker van chansons. Hij trad op aan Broadway en verscheen in kleinere rollen in Hollywoodfilms, waaronder Casablanca (1942) als een zakkenpaffer en Caught (1949) als Franzi Kartos. Na de Tweede Wereldoorlog keerde Bois in 1950 terug naar Duitsland en bracht vervolgens vele jaren door met acteren, zowel bij het Schiller Theater als bij het Theater des Westens. Komische personages waren een veelvoorkomend kenmerk van Bois' optredens, vaak inclusief rollen zoals oberhoofden of zelfingenomen klerken. In 1987 won hij een Europese filmprijs voor beste mannelijke bijrol voor zijn rol als de dichter Homer in Wim Wenders’ De Flügeln der Sehnsucht (ook bekend als Der Himmel über Berlin ). Zijn laatste filmrol was in de korte film Das letzte Band in 1989.
Elisabeth Volkmann, eine deutsche Darstellin und Komikerin, erlangte größte Bekanntheit durch ihre Mitwirkung in der absurden Fernsehkomödie Klimbim, die von 1973 bis 1979 lief und ein Millionenpublikum in Deutschland erreichte. Später lieh sie der Figur Marge Simpson ihre Stimme für die deutsche Synchronisatie von The Simpsons. Sie wurde in Essen geboren und verstarb in München.
Fips Asmussen, geboren als Rainer Pries op 30 april 1938 in Hamburg, was een Duitse komiek en entertainer. Zijn vader, een bankbediende uit Lübeck, wilde aanvankelijk dat hij een leerling zetter zou worden. In plaats daarvan studeerde hij aan de Werbe-Akademie (Reclame Academie) in Hamburg en behaalde daar een diploma als bekwame zetter. Voordat hij zijn carrière in de komedie begon, runde hij van eind jaren '60 tot begin jaren '70 een cabaretbar genaamd 'Violette Zwiebel' in Hamburg, waar hij cabaretliederen, chansons en poëzie van kunstenaars zoals Kurt Tucholsky en Bertolt Brecht opvoerde. Asmussen begon in de vroege jaren zeventig als comedian te werken, waarbij hij vanaf 1973 de artiestennaam Fips Asmussen aannam. Aanvankelijk was zijn humor meer verfijnd en politiek. Echter, vanaf ongeveer 1973 ging hij voornamelijk grappen in snelle opeenvolging vertellen. Deze stijl werd een kenmerkend element van zijn optredens, vaak begeleid door opzettelijk slechte grappen en woordspelingen die met een hoge snelheid werden gebracht. Zijn debuutalbum, 'Witze am laufenden Band' (Grappen op de lopende band), uitgebracht in 1973, bleek commercieel succesvol en behaalde een platina plaat voor verkopen van 500.000 exemplaren. Hij bracht ook verschillende singles uit, waaronder covers van populaire liedjes zoals 'Ein Korn im Feldbett' en 'Mein Gott, Walther!', die in Duitsland de hitlijsten bereikten. Gedurende zijn carrière verscheen Fips Asmussen in tal van radio- en televisieprogramma's en speelde hij in televisieseries zoals 'Eine geschiedene Frau', 'Großstadtrevier' en 'Riverboat'. Hij had ook een humoristische rivaliteit met Oliver Kalkofe. Hij stond erom bekend Dieter Hallervorden publiekelijk te beschuldigen van het gebruiken van zijn grappen zonder toestemming, waarbij hij in het bijzonder de sketch over de 'frietjes' noemde. In 2020 had Asmussen zeven miljoen platen, cassettes en cd's verkocht. Hij woonde in de jaren negentig een tijdlang in Wolfenbüttel. Hij overleed op 9 augustus 2020 in Querfurt, Saksen-Anhalt, op 82-jarige leeftijd aan kanker, en liet een aanzienlijk oeuvre en een nalatenschap achter als een kenmerkende stem in de Duitse komedie.
Geboren op 7 mei 1942 in München, was Gerhard Polt een Duitse kunstenaar die bekendstond als schrijver, acteur, filmmaker en uitvoerder van satirisch cabaret. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verhuisde hij met zijn moeder naar Altötting om luchtaanvallen te vermijden; zijn vader, Richard Polt, was advocaat en majoor tijdens de oorlog. De familie keerde in 1951 terug naar München en woonde later op Amalienstraße. Hij studeerde politieke wetenschappen in München en geschiedenis aan de Universiteit van München, gevolgd door Scandinavische studies en Oergermaanse talen van 1962 tot 1968 in Göteborg, waar hij vloeiend Zweeds leerde spreken en zelfs optrad met een Zweedstalig programma voor koning Carl XVI. Gustaf. Polt’s carrière begon met de hoorspel 'Als wenn man ein Dachs wär’ in seinem Bau', waarin hij meer dan 30 personages speelde. Hij maakte zijn eerste optreden op het toneel in 1975 met het cabaretprogramma van de Kleine Nachtrevue bij de Münchner Kammerspiele, en werkte later samen met Hanns Christian Müller aan producties zoals 'Diridari' en 'Tschurangrati'. Zijn komedie richt zich vaak op Beierse mensen, cultuur en politiek, waarbij hij vaak een onwetende Beierse burgerij op het toneel portretteert. Een kenmerkend element van zijn optredens is het schakelen tussen Beiers, Standaard Duits en pseudo-Engelse talen. Hij treedt al meer dan 50 jaar op, met zijn theateroptredens in München die in 1976 begonnen en nog steeds zeer populair zijn. Hij verwierf in West-Duitsland in 1979 bredere erkenning met de tv-komedieserie Fast wia im richtigen Leben (Bijna zoals in het echte leven), waarin hij van 1979 tot 1988 samen met Gisela Schneeberger speelde. Polt heeft films geschreven en daarin geacteerd, waaronder Kehraus (1983), Man spricht deutsh (1987) en Germanikus (2004), en regisseerde de film Herr Ober! (1992). Gedurende zijn carrière heeft Gerhard Polt aanzienlijke lof en talloze prijzen gekregen, waaronder de Deutscher Kleinkunstpreis (1980), de Adolf-Grimme-Preis (1982), de Deutscher Darstellerpreis (1984), de Prix Pantheon (2002) en de Kassel Literary Prize (2006). In 2017 werd hij een ereprijs toegekend bij de Bavarian TV-Awards door de Beierse minister-president; verdere onderscheidingen waren de Culturele Ereprijs van de Stad München in 2019 en de Beierse Orde van Verdienste in 2021. Momenteel wonend in Neuhaus (Schliersee), blijft Polt optreden, vaak met de Biermösl Blosn, en staat gepland voor aankomende concerten door heel Duitsland. Hij is sinds 1971 getrouwd en heeft één zoon.
Ingo Appelt is een Duitse cabaretier, geboren op 20 april 1967, aanvankelijk in Essen maar later doorgebrachte jeugd in Würzburg. Zijn ouders waren Inka en Wilhelm Appelt, die uit elkaar gingen; zijn moeder trouwde vervolgens met de Duitse voetballer Günter Fürhoff van 1969 tot 1980, waardoor hij de stiefzoon werd van een prominente atleet. Voordat hij de komedie ging bedrijven, voltooide Appelt een leerlingplaats als machinebankwerker bij Siemens en raakte betrokken bij vakbondsactiviteiten met IG Metall, om uiteindelijk als hun fulltime opleidingsfunctionaris in Würzburg te dienen. Zijn eerste optreden vond plaats op de Jeugdcongres van IG Metall in 1989, waarmee hij zijn professionele reis inluidde. Appelt werd in 1993 professioneel en verwierf snel erkenning door optredens in verschillende Duitse comedy shows, waaronder 7 Tage, 7 Köpfe, Freitag Nacht News, RTL Samstag Nacht en de Quatsch Comedy Club. Hij staat bekend om zijn parodieën op politici zoals Rudolf Scharping, Helmut Kohl en Gerhard Schröder, evenals op beroemdheden als Til Schweiger en Herbert Grönemeyer. Zijn komische stijl heeft geleid tot bredere erkenning in programma's als RTL Nachtshow en de Quatsch Comedy Club. Het werk van Appelt omvat verschillende albums die tussen 1997 ('Der Abräumer') en 2011 ('Frauen sind Göttinnen – Wir können nur noch beten') zijn uitgebracht, evenals een single 'Tanz für mich' met Aquagen in 2000. Hij publiceerde ook het boek 'Männer muss man schlagen' in 2008 en heeft een IMDb-pagina die zijn acteerkredieten documenteert. Gedurende zijn carrière presenteerde Appelt zijn eigen show, de 'Ingo Appelt Show' op ProSieben (november 2000), hoewel deze van korte duur was. Hij verscheen ook in de ProSieben sprookjesverfilming 'Hans im Glück' in 2006 en was in 2006 presentator van RTL’s ‘Freitag Nacht News’. In 2012 was hij lid van de 15e Bondsvergadering, waarbij hij deelnam aan de verkiezing van Joachim Gauck tot president. Hij blijft optreden, met een tournee met het toneelprogramma 'Göttinnen' sinds mei 2013 en verschijningen in Mario Barth’s show ‘Mario Barth deckt auf!’ sinds oktober 2013. Appelt presenteerde de BR-show 'Kabarett aus Franken' van oktober 2014 tot januari 2024. Hij trouwde in juni 2016 met Sonia Guha-Thakurta, die het Quatsch Comedy Club beheert, in Las Vegas. Momenteel staat hij voor talrijke optredens gepland door heel Duitsland in 2026, waaronder optredens in Neustadt a.d. Weinstrasse, Rüsselheim en Berlijn.
Marc-Uwe Kling is een Duitse cabaretier, auteur en komiek, bekend om zijn politieke stand-up comedy. Hij werd in 1982 geboren in Stuttgart en woont momenteel in Berlijn. Zijn familie bestaat uit twee bevrachtingsagenten, en zijn vader is een hobby muzikant. Kling studeerde filosofie en drama aan de Freie Universität Berlin gedurende 10 tot 12 semesters, maar heeft geen van beide studies afgemaakt. Sinds 2003 treedt Kling regelmatig op op verschillende podia in Berlijn en neemt hij deel aan lezingen en poetry slams door heel Duitsland. Hij won de Duitse Poetry Slam Kampioenschappen in zowel 2006 als 2007. In 2004 richtte hij samen met Kolja Reichert, Maik Martschinkowsky en Sebastian Lehmann een literair evenement op genaamd Lesedüne, dat nog steeds wordt voortgezet. Van 2005 tot 2008 toerde hij met het solo programma 'Als alle touwen breken, kun je jezelf niet eens ophangen.' Hij bracht ook een studioalbum uit, 'Marc-Uwe Kling & Die Gesellschaft,' in 2011. Kling wordt met name erkend voor zijn werk met een pratende kangoeroe als huisgenoot. Hij presenteert de wekelijkse podcast 'Neues vom Känguru' voor de radiozender Fritz, die in 2010 de Duitse Radioprijs won. De podcast en een boek, 'Die Känguru-Chroniken,' verkennen deze ongewone relatie. Er volgden verschillende andere boeken in de 'Känguru-Chroniken'-serie: 'Das Känguru-Manifest' (2009, 2011), 'Die Känguru-Offenbarung' (2014) en 'Die Känguru-Apokryphen' (2018). Vanaf 2015 schreef hij ook kinderboeken, waaronder 'Prinzessin Popelkopf.' Hij publiceerde de komische dystopische roman 'QualityLand' in 2017, die aspecten als de economie, het recht, xenofobie, relaties, veiligheid en de overheid parodieert. Het boek verkent een wereld waarin algoritmes werk, vrije tijd en relaties optimaliseren en stond maandenlang op de Duitse bestsellerlijsten, werd vertaald in meer dan 25 talen en won in 2018 de Duitse Science Fiction Award. HBO kondigde in maart 2019 plannen aan om een serie te maken gebaseerd op 'QualityLand,' geregisseerd door Mike Judge. Hij regisseerde ook de films 'Die Känguru-Chroniken' (2020) en 'Die Känguru-Verschwörung' (2022), waarbij hij de laatste mede schreef. Hij ontving in 2021 de Jonathan Swift Prijs en in 2026 de Kasseler Literaturpreis. Kling blijft optreden, met geplande optredens in Potsdam en Berlijn in november en december van 2026.
Ralf Schmitz is een Duitse cabaretier, acteur, presentator en auteur. Geboren op 3 november 1974 in Leverkusen, Duitsland, bezocht hij het Landrat-Lucas-Gymnasium in Leverkusen-Opladen en deed hij mee aan theaterproducties tijdens zijn schooljaren. Na het afstuderen volbracht hij zijn militaire dienst, gevolgd door een opleiding tot acteur en klassiek danser, en zanglessen. Schmitz begon zijn carrière met deelname aan 'Genial daneben – Die Comedy Arena' vanaf 2003. Van 2000 tot 2004 was hij lid van het improvisatietheater 'Die Springmaus' in Bonn, waar hij improvisatie leerde van Bill Mockridge. Hij verwierf bekendheid door zijn rol in 'Die Dreisten Drei' tot het einde van het derde seizoen (2002-2005) en ontving in 2003 de Deutscher Comedypreis voor Beste Nieuwkomer. Hij verscheen in televisieseries zoals 'Schillerstraße' van 2004 tot 2006, 'Sag die Wahrheit' in 2005 en 'Zimmer frei!' in 2006. Hij speelde ook de hoofdrol in 'Schmitz komm raus' in 2006 en zette de tour voort in 2007. Ralf Schmitz heeft de reputatie opgebouwd van een meester in improvisatiecomedy en een snelle spreker (Schnellredner). Hij heeft live stand-up shows gedaan, waaronder 'Ralf Schmitz live! Schmitzophren' in 2010 en 'Ralf Schmitz Live' die in 2011 op RTL werd uitgezonden. Hij is ook auteur van drie boeken: 'Schmitz’ Katze' (2008), 'Schmitz’ Mama' (2011) en 'Schmitz’ Häuschen' (2014). Sinds 2013 presenteert hij de RTL dating show 'Take Me Out'. Hij heeft sinds 2004 ook uitgebreid gewerkt als stemacteur, en gaf zijn stem aan films zoals 'The Little Polar Bear 2: The Mysterious Island,' 'Ab durch die Hecke', 'Kung Fu Panda' en 'Kung Fu Panda 2.' Hij won de Eins Live Krone als Beste Comedian in 2005. In 2024 en 2025 deed hij mee aan LOL: Last One Laughing, waarbij hij in 2024 tweede werd en het zesde seizoen in 2025 won. Momenteel, sinds april 2024, presenteert hij de wekelijkse podcast 'Spontanorama'.
Stefan Konrad Raab werd geboren op 20 oktober 1966 in Keulen. Hij is een Duitse entertainer, televisie- en muziekproducent, componist, muzikant, televisiepresentator en ondernemer. Opgegroeid in de wijk Sülz van Keulen, samen met zijn zus, behaalde hij zijn Abitur na het volgen van de Jezuïeteninternaat Aloisiuskolleg in Bonn-Bad Godesberg. Zijn ouders runden een slagerij en hij zelf deed een leerlingstijd als slager, waarbij hij in juni 1990 slaagde voor het meesterexamen. Hij studeerde kortstondig vijf semesters rechten. Vanaf 1990 zette Raab een carrière voort als onafhankelijk producent en componist, beginnend met het maken van reclamemuziekjes. Hij verscheen voor het eerst op de Duitse televisie in de jaren '90 en werd bekend als presentator van de comedy muziekshow Vivasion, vanaf 1993 op VIVA. Van 1993 tot 1998 presenteerde hij Vivasion. In 1994 componeerde hij een hitparade-waardige parodie op de nationale voetbalcoach Berti Vogts. Daarnaast staat hij bekend als de bedenker van wok racing en richtte in 1999 zijn productiebedrijf, RaabTV, op. Het late-night comedyprogramma TV total, dat een vaste waarde werd op de Duitse televisie, had Raab van 1999 tot 2015 als presentator. Raab creëerde andere televisieprogramma's, waaronder Schlag den Raab, met spellen tegen gasten voor grote geldprijzen, en Bundesvision Song Contest. Hij was betrokken bij de productie van Duitse inzendingen voor het Eurovisie Songfestival van 1998 tot 2012, en opnieuw in 2025. In 2000 vertolkte hij het nummer 'Wadde hadde dudde da?' op Eurovisie en eindigde als vijfde. Hij ontdekte en promootte muzikanten zoals Max Mutzke, Stefanie Heinzmann, Lena Meyer-Landrut en Abor & Tynna, evenals de presentator Elton. Beschouwd als een van de meest succesvolle entertainers van de jaren 90 en 2000, kreeg hij een langetermijncontractverlenging aangeboden door ProSieben. Hij beëindigde zijn optreden op televisie in 2015, maar bleef tot 2024 een televisieregisseur. Sinds september 2025 presenteert hij 'Die Stefan Raab Show,' en sinds maart 2026 co-host hij de zaterdagavondshow 'Wer weiß wie wann was war?' met Barbara Schöneberger. In 2024 verscheen hij opnieuw in het openbaar met de show 'Du gewinnst hier nicht die Million' op RTL.
Tetje Mierendorf is een Duitse actrice, komiek, zangeres, spreker en auteur. Geboren in Hamburg op 18 april 1972, zijn ze momenteel 54 jaar oud. Ze zijn al vele jaren actief in het theater, de musical, televisie en opnamesstudio's en beschikken over werkvergunningen voor de Europese Unie (EU-27). Na het behalen van hun Abitur in 1992, zette Mierendorf een carrière als acteur en zanger voort, aanvankelijk werkend als bankmedewerker. Ze begonnen vroeg met optreden, waarbij ze tijdens hun schooljaren deelnamen aan de band Invain uit Hamburg en van april 1997 tot april 2001 'The Big Bopper' speelden in *Buddy – The Buddy Holly Story*. Hun veelzijdigheid blijkt uit rollen zoals Vince Fontaine/Teen Angel in *Grease* (april 1995 tot februari 1997), Eddie/Dr. Scott in *The Rocky Horror Show* (december 1999 tot april 2000) en Edna Turnblad in *Hairspray* (december 2009 – september 2010). Ze toerden ook met Springmaus van 2003 tot 2004. Mierendorf verwierf bredere bekendheid door hun rol als Gunnar Janßen in de Duitse bewerking van *My Big Fat Obnoxious Fiance* uit 2004 (titel: *Mein großer, dicker, peinlicher Verlobter*) en als lid van het ensemble van de improvisatiecomedy shows *Schillerstraße* en *Frei Schnauze*. Ze speelden Seele-Fant in een televisiebewerking van *Urmel aus dem Eis* uit 2005, en zijn sindsdien verschenen in andere televisieproducties zoals *Tatort* en *Großstadtrevier*. In 2010 speelden ze 'Bones' in *Sister Act*. Ze namen ook deel aan de RTL dansshow *Let’s Dance* in april 2013. Momenteel werken ze als keynote speaker en treden op bij locaties zoals de Komödie Winterhuder Fährhaus.
Urban Priol is een Duitse cabaretier en komiek, geboren op 14 mei 1961 in Aschaffenburg. Hij groeide op in Obernburg am Main en behaalde in 1980 zijn Abitur van het Kronberg-Gymnasium in Aschaffenburg. Na een basisopleiding bij de pantsergrenadiers weigerde hij militaire dienst en vervulde hij zijn burgerdienst bij de Malteser Hilfsdienst. Hij studeerde kortstondig voor een lerarenopleiding aan de Universiteit van Würzburg, met de focus op Engels, Russisch en Geschiedenis, maar verliet de universiteit kort voor zijn eindexamens. Priol begon in 1982 met optreden op het podium. In 1988 was hij medeoprichter en artistiek directeur van de Kleinkunstbühne Kochsmühle in Obernburg. Zijn komische stijl omvat parodie en satire, waarbij hij vaak schijnbaar ongerelateerde gebeurtenissen verbindt en de daden van machthebbers aan de kaak stelt. Hij is sinds 1998 eigenaar van het Kabarett im Hofgarten in Aschaffenburg. Van 2004 tot 2007 presenteerde hij de show Alles muss raus op 3sat, waarmee hij een platform bood voor opkomende artiesten; fragmenten uit zijn programma Täglich frisch werden in augustus 2006 door ZDF uitgezonden. Hij verscheen in december 2006 in de ZDF-show Menschen 2006 en was in januari 2007 te gast bij Wetten, dass..? Van januari 2007 tot juni 2013 presenteerde Priol het politieke cabarettprogramma Neues aus der Anstalt op ZDF, aanvankelijk met Georg Schramm en later met Frank-Markus Barwasser (als Erwin Pelzig). Hij werd in mei 2009 lid van het Attac-netwerk. Sinds 2002 presenteert hij de satirische jaarlijkse terugblik TILT! , die consequent uitverkochte zalen trekt en meer dan een miljoen tv-kijkers aantrekt. Zijn shows duren doorgaans tweeënhalf uur en staan bekend om hun snelle tempo en complexe thema's, waarbij hij vaak op een spontane en dagelijkse manier commentaar levert op actuele gebeurtenissen. In 2017 verscheen hij in Missverstehen Sie mich richtig! met Gregor Gysi. Hij wordt beschreven als een wervelwind die vaak woordspelingen in zijn optredens verwerkt. Zijn show voor 2024 heet 'TILT!' en kost 15 euro, terwijl zijn show voor 2025 een terugblik op het vorige jaar zal zijn, getiteld 'TILT! Het jaar 2025 wordt beoordeeld door en met Urban Priol. Hij is een meermaals bekroonde cabaretier.
Wilhelm Bendow, geboren als Wilhelm Emil Boden op 29 september 1884 in Einbeck, was een Duitse komiek en filmacteur. Zijn vader, Friedrich Boden, bezat een brouwerij. Bendow begon zijn carrière met optredens in kleine zalen voordat hij rond 1906/1907 een aanstelling kreeg bij het Berlijnse Schillertheater. Hij wordt beschouwd als een sterkomiek en een belangrijk historisch figuur die door de Berlijnse regering wordt erkend. Bendow's populariteit groeide aanzienlijk in de jaren twintig als cabaretier. Van 1926 tot 1934 runde hij zijn eigen cabaret, "Bendows Bunte Bühne," vaak aangeduid als "Oom Wilhelm" door liefdevolle publieken. Hij verscheen in talloze films en toneelproducties, voornamelijk komische rollen, met een filmografie van 84 titels tussen 1913 en 1947. Opmerkelijk was zijn rol als de Manemaan, of “Mann im Mond,” in de fantasiefilm Münchhausen uit 1943. Zijn werk strekte zich uit tot vroege revues en operettes, zelfs met optredens zo laat als in Casanova . Bendow's komische stijl omvatte humoristische radio-uitzendingen en opnames, wat bijdroeg aan zijn brede erkenning. Hij werkte samen met Paul Morgan aan verschillende opnames en met Erik Charell aan de Charell revue 'Von Mund zu Mund'. Een sketch genaamd Auf der Rennbahn , met zijn citaat “Wo laufen sie denn?” werd wijdverspreid bekend en later door Loriot bewerkt. In 1938 en 1939 werd hij onderzocht door de Gestapo vanwege vermoedelijke homocontacten, maar deze procedures werden geseponeerd. Hij stond in 1944 op de 'Gottbegnadeten-Liste' (Lijst van Goddelijk Getalenteerden). Na een ongeluk in 1947 trok hij zich terug uit het publieke leven en overleed op 29 mei 1950 in Einbeck, waar hij werd begraven op de Neustädter Begraafplaats. Het Einbeck Theater draagt zijn naam.
Albanië
1
Armenië
1
Argentinië
24
Oostenrijk
28
Australië
22
Azerbeidzjan
1
België
13
Bulgarije
31
Benin
2
Bolivia
1
Brazilië
12
Canada
48
Zwitserland
17
Chili
8
Kameroen
1
China
7
Colombia
2
Tsjechië
7
Duitsland
188
Denemarken
17
Dominicaanse Republiek
1
Algerije
2
Estland
5
Egypte
4
Spanje
74
Finland
15
Frankrijk
211
Verenigd Koninkrijk
148
Ghana
3
Griekenland
18
Guatemala
1
Hongarije
7
Indonesië
8
Ierland
20
Israël
9
India
11
Irak
3
Iran
6
Italië
136
Jamaica
1
Japan
35
Kenia
3
Korea, Zuid
20
Kazachstan
1
Libanon
5
Letland
1
Marokko
17
Myanmar
1
Malta
1
Malawi
2
Mexico
28
Maleisië
7
Nigeria
19
Nicaragua
2
Nederland
2
Noorwegen
12
Nepal
3
Nieuw-Zeeland
9
Peru
2
Filipijnen
35
Pakistan
7
Polen
8
Portugal
7
Qatar
1
Roemenië
1
Servië
3
Rusland
9
Saudi-Arabië
4
Zweden
101
Slovenië
4
Slowakije
2
Thailand
2
Tunesië
4
Turkije
5
Taiwan
1
Oekraïne
1
Oeganda
7
Verenigde Staten
213
Uruguay
1
Oezbekistan
1
Vietnam
1
Zuid-Afrika
2
