Japoński Kontakt Nauczyciel, Akt Dom Dom Dom Strona główna Imię i nazwisko Emi Hashino (obecnie) Nazwa i czytanie jest taka sama) JAPANESE Home Kagoshima Kagoshima Prefektura Dom Wschód Kyoto Shinjuku Yamabuki High School Home Home Home Home Home Strona główna Strona główna Nazwa Home Home Home Home Strona główna Zamknięcie domu Mąż JAPAŃSE Home
Dziewięćdziesiąt dziewięć, nazywany również Nainai (Beyond), jest japońską parą komediową pochodzącą z Osaki i podpisaną z Yoshimoto Kogyo. Kombi, składające się z Takashi Okamura jako boke i Hiroyuki Yabe jako tsukkomi, zebrały się w 1990 roku.
Hisaya Morishige, japoński aktor i komiks, urodził się w Hirakata w Osace. Po ukończeniu studiów w gimnazjum Kitano studiował na Uniwersytecie Waseda. Po raz pierwszy wystąpił jako aktor, później dołączył do NHK jako spiker stacjonujący w Manchukuo. Jego ucieczka w kinie przeszła przez strunę. części humorystycznych, w szczególności serii "Prezes firmy" (Shachō) i "Stacja Front" (Ekimae) produkowanej przez Toho. W trakcie swojej kariery występował w prawie 250 filmach, rozkręcając zarówno nowoczesne ustawienia, jak i Jidaigeki. Na tablicy teatralnej zdobył uznanie za przedstawienie Tevye w japońskiej scenie Fiddlera na dachu. Morishige pojawił się również w licznych dramatach telewizyjnych i specjalnych programach, oraz W 1975 roku został inauguracyjnym gościem w talk show Tetsuko 's Room. Przez wiele lat pełnił funkcję przewodniczącego Związku Aktorów Japonii, oraz w 1991 Cesarz uhonorował go z Zakonem Kultury.
Japoński komik, aktor i piosenkarz Enoken (エノケン), urodzony 11 października 1904 roku w dzielnicy Aoyama w Tokio, był powszechnie znany w całej Japonii. Jego imię to 榎本健一. Rozpoczął karierę na scenie w Asakusie w latach 20. XX wieku, początkowo jako członek chóru w operze 'Carmen' w marcu 1922 roku w Kinryu Hall. Od 1919 roku był uczniem aktora 柳田貞一 w 'Konishi Grand Opera'. Jego rodzice prowadzili sklep z ryżowymi krakersami, a spontaniczny występ jedzenia ziaren ryżu jak małpa około 1923 roku skłonił go do podjęcia ścieżki komedii. Styl komediowy Enokena łączył śpiew, taniec, akrobatykę i improwizacje. Znacząco wpłynął na teatr tokijski przed II wojną światową dzięki swoim występom scenicznym, udziałowi w programach radiowych i rolom filmowym. Po wielkim trzęsieniu ziemi w Kantō w 1923 roku, przeniósł swoje zainteresowania do teatru komediowego i występował z przyjaciółmi w Kyoto w skeczach komediowych. W 1929 roku dołączył do trupy Casino Folies, zyskując popularność dzięki jej szybkiej i pozbawionej sensu humorze, a tego samego roku krótko założył 'Casino-Fourlee'. W 1930 roku uruchomił własną trupę, Enoken Gekidan. W 1934 roku zagrał w Enoken no Seishun Suikoden w reżyserii Kajirō Yamamoto, zyskując ogólnokrajową popularność, a później wystąpił w pierwszym filmie dźwiękowym, Enoken no Seishun Suito-den (1940). Współpracował z reżyserami Kajirō Yamamoto, Nobuo Nakagawa i Akira Kurosawa przy filmach, w tym pojawił się w Tygrysia Ogonie Kurosawy. Jego energiczne ruchy na scenie były znakiem rozpoznawczym jego występów. Enoken pozostawał popularnym komikiem przez okres przed i po II wojnie światowej, często występując w filmach historycznych i samurajskich, parodiując japońskie postacie historyczne takie jak Kondō Isami i Sakamoto Ryōma. Pojawił się również w innych godnych uwagi filmach, takich jak Enoken no Chakkari Kinta , Enoken no Hokkai-bo i Son Goku . Nagrał wiele piosenek dla Polydor, wykonując popularne jazzowe utwory i zagraniczne melodie ze zmienionymi tekstami. Uważano go za „Króla Komedii”, a jego epoka była często określana jako 'Enoken-Ryūpa' obok Kokawy Ryūpy. W 1960 roku otrzymał Medal Fioletowy. Niestety, martwica prawej nogi w latach 50. doprowadziła do amputacji i skróciła jego karierę, choć powrócił w 1963 roku do Shinjuku Koma Theater z protezą nogi. Zmarł 7 stycznia 1970 roku na niewydolność wątroby w wieku 65 lat, po udarze spowodowanym oszustwem podczas tournée na Tajwanie. Jego wkład w japońską rozrywkę jest zachowany w Archiwach NHK.
Kentarō Kobayashi pracuje jako komik, aktor, dramaturg, reżyser teatralny i twórca mangi w Japonii. Na arenie międzynarodowej, jest on najbardziej znany z reżyserowania i występów w "Japońskiej Tradycji" wideo i do przedstawienia Mac w japońskiej kampanii reklamowej "Get a Mac". Występuje jako członek duetu komediowego Rahmens owarai. Jego seria manga, Hana Usagi, została serializowana w Young Magazine Uppers od 1999 do 2004.
Makoto Fujita, którego imię to Makoto Harada, był japońskim aktorem. Urodził się w Tokio w dzielnicy Ikebukuro, syn gwiazdy niemego filmu Rintarō Fujima, i rozpoczął pracę jako komik w 1952 roku.
Masaaki Sakai, znany przedsiębiorca z Tokio, jest obchodzony w Japonii. Dla anglojęzycznych widzów jest najbardziej rozpoznanym aktorem w serialu "Małpa".
Naoko Ken, japońska wokalistka i aktorka filmowa, stała się sławna dzięki komiksom wyróżniającym się jej unikalnym wyglądem, podczas gdy jej seria ballad pochodni znalazła szeroki apel pod koniec lat 70-tych i na początku lat 80-tych.
Yo Oizumi, często nazywany Yo-chan, to wszechstronny artysta urodzony 3 kwietnia 1973 roku w Ebetsu na Hokkaidō. Od 1984 roku mieszka w Sapporo i ukończył Sapporo Moiwa High School. Po krótkim pobycie na Uniwersytecie Dobrobytu w Tokio, po dwukrotnym niepowodzeniu na egzaminach wstępnych, podjął studia biznesowe na Uniwersytecie Hokkai Gakuen, które ukończył w 1996 roku. Mierzący 178 cm wzrostu, Oizumi jest reprezentowany przez Creative Office Cue i Amuse. Oizumi rozpoczął swoją karierę artystyczną w 1995 roku, debiutując w nocnym programie Mosaic nights i wcielając się w rolę Genki-kun II generacji. W 1996 roku założył wraz z przyjaciółmi grupę teatralno-muzyczną Team Nacs, która później zyskała ogólnokrajową rozpoznawalność. Od 1996 do 2002 roku grał w popularnym serialu telewizyjnym Wednesday's Downtown , który w 1999 roku osiągnął szczyt oglądalności na poziomie 18,6%. Brał również udział w trupie Inada od 1995 do 2004 roku oraz w zespole muzycznym FAN TAN od 1995 do 2004 roku. Jego debiut filmowy miał miejsce w Gamera 2: Atak Legionu w 1996 roku. Talenty Oizumiego wykraczają poza telewizję i teatr; jest on piosenkarzem, autorem tekstów piosenek, aktorem głosowym, lektorem, konferansjerem, komikiem, imitatorom, reżyserem filmowym, pisarzem, reżyserem, scenarzystą, tekściarzem i kompozytorem. Od 2007 roku podkładał głos profesorowi Herszelowi Laytonowi i przyczynił się do kilku filmów Studio Ghibli, w tym do filmu *Spirited Away* i *Ruchomy zamek Howla*. Zdobył dalszy rozgłos dzięki rolom w filmach takich jak *River* (2003) oraz wygrywając nagrodę Japan Academy Film Prize za najlepszą rolę aktorską w 2012 roku za film *Tantei wa BAR ni Iru*. Pojawił się również w licznych filmach związanych z Hokkaido, w tym w *Happiness Bread* (2012), *Łzy winogron* (2014) i *Sky Restaurant* (2019), ten ostatni zdobył nagrodę na Sonoma International Film Festival. Oizumi pełni obecnie funkcję dyrektora programu *SONGS* od 2018 roku i prowadził NHK Kōhaku Uta Gassen w latach 2020–2022. Jest również konferansjerem programu *The Masked Singer Japan* (2021) i poprowadzi specjalny program rocznicowy w 2025 roku. W marcu 2024 roku wydał album kompilacyjny zatytułowany "YO OIZUMI ALL TIME BEST" i wyruszył w trasę koncertową, zakończoną występem w Nippon Budokan. Od maja 2009 roku jest żonaty z Kumiko Nakajima i został ojcem w 2011 roku; jego brat, Jun Oizumi, pełni funkcję burmistrza Hakodate.
Pinko Izumi, znana również jako ピンクイズミ na stronach komediowych, jest japońską aktorką i piosenkarką, urodzoną 11 września 1947 roku jako Sayo Takemoto w Nihonbashi, Tokio. Uczęszczała do Tokijskiej Miejskiej Szkoły Podstawowej Higashi-Shinagawa Drugiej oraz Shinagawskiej Miejskiej Szkoły Średniej Hino, zanim w 1966 roku porzuciła naukę w Japan Music High School. Jej wczesna kariera rozpoczęła się jako *kayo enkagakusha* (artystka śpiewająca i opowiadająca historie) pod pseudonimem Mari Misaka, pod opieką Makoto Maki. Ten okres wiązał się z pracą w klubach kabaretowych, gdzie doświadczyła trudnych warunków, w tym molestowania i zaczepiania przez publiczność. Przejście Izumi na телевидение nastąpiło w 1975 roku, kiedy jej zabawny styl mówienia zaowocował rolą reporterki w programie Television Sanmen Kiji Weekender , co skłoniło ją do zmiany imienia na Pinko Izumi. Jej pierwszy reportaż dotyczył obserwacji seksualnych zachowań świń i szybko zyskała dzięki temu uwagę, co doprowadziło do zaproszeń do seriali telewizyjnych od reżysera TBS Nobuichi Kamikata. Zadebiutowała jako aktorka w tym samym roku w Kobe International Gang i wystąpiła w swoim pierwszym dramie, Hanafubuki Hashigo Kazoku . W 1977 roku wydała swój debiutancki singiel „Airen Chō” (Melancholijny Motyl), który odniósł umiarkowany sukces, osiągając 37. miejsce na listach Oricon i sprzedając się w liczbie 109 000 egzemplarzy. Wyrażała długo żywione pragnienie występu w NHK Kohaku Uta Gassen , które w końcu udało jej się zrealizować w 2014 roku. Kariera Pinko Izumi rozciąga się na dekady i obejmuje różne role w telewizji, filmie i teatrze. Szczególnie znana jest z roli Fuji w dramacie NHK *Oshin* z lat 1983-1984, za którą zdobyła znaczną uznanie. Często pojawiała się w pracach Bridda Sugity po pochwale ze strony scenarzysty *Oshin*. Zagrała w *Sanga Moyu* (1984), *Inochi* (1986) oraz *Onna Taikoki* (1981) jako Asahi no kata. Od 1990 roku jest stałą aktorką w *Wataru Seken wa Oni Bakari*, grając Kojimę Satsuki. Pojawiła się również w serialu *Onna to Ai to Mystery* od 2001 roku do chwili obecnej i zagrała Kaneko Akiko w *Blackjack ni Yoroshiku* (2003) oraz Kato Kimie w *Misora Hibari Tanjo Monogatari* (2005). Zagrała w *Old Car* (2023) i planuje wystąpić w *Zagin de Shisu!* (2024). W 1989 roku wyszła za mąż za gastroenterologa Motoe Kabemoto. Jej wkład w japoński przemysł rozrywkowy został doceniony w 2019 roku przyznaniem jej nagrody Komisarza ds. Kultury oraz Orderu Poruszałego Słońca, 4 klasy, ze złotymi promieniami z kokardą.
Sanma Akashiya, urodzony jako Takafumi Sugimoto 1 lipca 1955 roku, jest japońskim komikiem, gospodarzem programu telewizyjnego, aktorem i reżyserem. Pochodzi z Kuzu-town, dzielnicy Higashimuro, prefektury Wakayama, ale wychowywał się w Nara City, prefekturze Nara. Reprezentowany przez Yoshimoto Kogyo, rozpoczął karierę z ambicją zostania komikiem rakugo, trenując jako uczeń 2. generacji Shofukutei Shonosuke i debiutując jako Shofukutei Sanma. Jego mentor później polecił mu przejście na drogę osoby publicznej. Styl komediowy Sanmy Akashiyi często charakteryzuje się jego umiejętnością prowadzenia rozmów, z częstym włączaniem humoru związanego z wystającymi przednimi zębami. Po raz pierwszy pojawił się w telewizji w styczniu 1976 roku w programie '11PM' i był częścią grupy komediowej 'Beeru 7' od 1977 roku. Zdobył dalsze uznanie, stając się stałym elementem programu 'Young Town' w Nara w październiku 1977 roku, a później 'Laughin' Good Time!' od 1980 roku. Jego występy w każdym odcinku 'FNS 27 Hour Television' zapewniły mu przydomek 'Pan 27-godzinna Telewizja'. W grudniu 1980 roku zagrał również swoją pierwszą rolę w dramie zatytułowanej 'Nonki-kun'. Uważany za jednego z "Wielkiej Trójki" japońskich komików, obok Beat Takeshi i Tamori, Sanma Akashiya zajmuje ważne miejsce w japońskim świecie rozrywki. Przez całą swoją karierę Sanma Akashiya utrzymuje silną obecność w telewizji. Obecnie prowadzi kilka programów, w tym 'Odoru! Sanma Goten!!', 'Tūkai! Akashiya TV', 'Honmadekka!? TV' i 'Komitet Poprawy Sanmy'. Aktor Ken Watanabe poślubił aktorkę Shinobu Otake we wrześniu 1988 roku; ich związek rozpoczął się podczas produkcji serialu dramatycznego Danjo Shichinin Natsumonogatari. W 1989 roku powitali córkę, Imalu Otake, która rozpoczęła karierę jako entertainer (tarento) w 2009 roku, występując pod pseudonimem IMALU. Para rozwiodła się we wrześniu 1992 roku, ale pozostali przyjaciółmi i od czasu do czasu pojawiają się razem w programach rozrywkowych. Sanma Akashiya niedawno wystąpił jako gość w 'Shin jijitsu! Orinpikku-mei bamen saikyō-kin medal award' w lipcu 2024 roku.
Albania
1
Armenia
1
Argentyna
24
Austria
28
Australia
22
Azerbejdżan
1
Belgia
13
Bułgaria
31
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
12
Kanada
48
Szwajcaria
17
Chile
8
Kamerun
1
Chiny
7
Kolumbia
2
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Estonia
5
Egipt
4
Hiszpania
74
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
236
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Węgry
7
Indonezja
8
Irlandia
28
Izrael
9
Indie
11
Irak
3
Iran
6
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
35
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
1
Liban
5
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
3
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Słowenia
4
Słowacja
2
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
7
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
1
Uzbekistan
1
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
2
