Deborah Lee Duffield, która występuje pod nazwą Debra Stephenson, jest angielską aktorką, komikiem, impresjonistką i piosenkarką. Jest najbardziej znana z grania Diane Powell w * Playing the Field * (1999- 2000), Shell Dockley w * Bad Girls * oraz Frankie Baldwin na * Coronation Street * (2004- 2006).
Urodzona w Yorkshire, Helen Keen jest pisarką i angielską alternatywną komikiem. Obecnie mieszka w Londynie. Kariera Keen w komedii rozpoczęła się we wczesnym okresie; w 2005 roku zdobyła nagrodę Channel 4 New Comedy Writing Initiative wraz z Miriam Underhill, oraz dotarła do finału konkursu UK Funny Women w 2005 roku. W 2006 roku Keen doszła do finałowego etapu konkursu Hackney Empire New Act of the Year. Wystąpiła również na hołdzie dla Malcolma Hardee w 2007 roku, co świadczy o jej zaangażowaniu w scenę komedii alternatywnej. Jej wczesne doświadczenia, w tym wybiórcza niemowa z dzieciństwa, którą pokonała, wpłynęły na jej perspektywę i czasami są poruszane w wywiadach. Styl komediowy Keen charakteryzuje się eksploracją niezwykłych i ezoterycznych tematów, często łącząc stand-up z nauką, opowieściami i własnoręcznie wykonanymi rekwizytami. To podejście doprowadziło do powstania 'It Is Rocket Science!', spektaklu, który miał premierę w 2008 roku i za który otrzymała nagrodę za najlepszy występ indywidualny na Buxton Festival Fringe. Spektakl odbywał się na festiwalach sztuki i nauki przez cały rok 2008 i został następnie zaadaptowany do serialu radiowego BBC Radio 4, nagranego w 2010 roku i nadanego w 2011 roku, z kolejnymi seriami w 2012 i 2014 roku. Do jej dorobku pisarskiego należą prace dla The Milk Run na BBC Radio 1 oraz The Now Show na BBC Radio 4, co jeszcze bardziej umocniło jej pozycję wszechstronnej pisarki. Wspólnie z Mattem Brownem współprowadzi również Spacetacular!, wieczorny quiz komediowy o tematyce kosmicznej, który w 2012 roku otrzymał nagrodę Space For All od UK Space Agency. Praca Keen zyskała znaczną uznanie i wykracza poza scenę i radio. W 2013 roku poprowadziła Comedy Night w CERN, co było najbardziej udanym webcastem CERN od odkrycia bozonu Higgsa. Keen napisała książkę 'Nauka o Grze o Tron' (2016), przetłumaczoną na wiele języków, a fragmenty z niej zaadaptowano do magazynu TIME. W latach 2010–2012 pełniła funkcję rezydentki komediowej w Newcastle Centre for Life; dodatkowo, Helen Keen została mianowana Fellowem ds. Innowacji Wired UK w 2015 roku. Jej serial radiowy BBC Radio 4 'It Is Rocket Science' zdobył nagrodę WISE Media Award w 2013 roku, wręczoną przez księżniczkę Annę, i został nominowany do Writers’ Guild of Great Britain Award w 2014 roku. Obecnie jest często poszukiwana na wydarzenia korporacyjne i uruchomiła podcast 'Future Tense' na Audible z Warwick Davis i Richard Ayoade w 2025 roku.
James Allan Short, OBE i Fellow z Royal Society of Arts, Medicine and Design, występował pod nazwiskiem Jimmy Logan i zagrał w Szkocji jako artysta, producent teatralny, impresario i reżyser.
Miles Jupp to angielski aktor i komik, urodzony 8 września 1979 roku w Londynie. Lata jego formowania spędził dorastając w West Hampstead. Jego ojciec służył jako pastor w Zjednoczonym Kościele Reformowanym, co wpłynęło na aspekty jego wychowania. Początkowo wierząc, że ma belgijskie korzenie, Jupp później odkrył, że pochodzenie jego rodziny leży w Sussex. Jego edukacja obejmowała naukę w The Hall School, St George's School i Oakham School, a następnie studia z teologii na Uniwersytecie Edynburskim. Podczas studiów w Edynburgu Jupp doskonalił swoje talenty komediowe z improwizowaną grupą komediową, Improverts. Zaczęto go zauważać w świecie komedii, zdobywając nagrodę Leicester Mercury Comedian of the Year w 2001 roku. Rok później otrzymał nominację do nagrody Perrier Award dla najlepszego debiutanta za swój spektakl „Gentlemen Prefer Brogues”. Jego kariera aktorska była różnorodna, obejmując role takie jak Archie, wynalazca, w dziecięcym serialu telewizyjnym Balamory (od nieokreślonego roku), oraz John Duggan w The Thick of It (sezony 3 i 4). Pojawił się również jako Nigel McCall w Rev , prowadził program The News Quiz na BBC Radio 4 od 2015 do 2019 roku i miał epizodyczne role w filmach takich jak Harry Potter i Zakon Feniksa (2007) i Sherlock Holmes (2009). Filmografia Juppa wykracza poza te role, obejmując role w Made in Dagenham (2010), Gary: Tank Commander , Johnny English Reborn (2011) i Grimsby (2016). Pożyczył również głos do projektów takich jak adaptacja Watership Down . Jego występy w programach panelowych telewizyjnych, takich jak Have I Got News for You i Would I Lie To You? , między 2011 a 2012 rokiem, jeszcze bardziej umocniły jego pozycję w brytyjskiej komedii. W styczniu 2012 roku wygrał Celebrity Mastermind. Narratorem był również serial dokumentalny BBC, Building Dream Homes (2014), i zagrał role w Journey's End (2017), Father Brown i The Durrells . Po zdiagnozowaniu niskostopniowego meningiomu w sierpniu 2021 roku, po napadzie podczas podróży samochodem, Jupp przeszedł operację we wrześniu 2021 roku. Jest nadal monitorowany za pomocą corocznych badań i przyjmuje leki zapobiegawcze. Obecnie koncertuje ze swoim nowym programem komediowym, 'On I Bang,' poruszającym jego doświadczenia związane z guzem mózgu.
Mitchell John Benn to angielski komik, autor i muzyk urodzony 20 stycznia 1970 roku w Liverpoolu. Podczas edukacji uczęszczał do szkoły podstawowej Dovedale Primary School, szkoły średniej Liverpool Blue Coat School oraz Uniwersytetu Edynburskiego; na Uniwersytecie Edynburskim brał udział zarówno w Edinburgh University Theatre Company, jak i w grupie komediowej Improverts. Karierę komika rozpoczął w Edynburgu w 1994 roku. Do 1996 roku przeniósł się do Londynu i szybko zyskał popularność jako komik w brytyjskiej scenie komediowej. W Wielkiej Brytanii jest powszechnie uznawany za wiodącego autora i wykonawcy piosenek komediowych. Praca Bena obejmuje szerokie wkład w programy radiowe BBC. W latach 1999–2016 był stałym współtwórcą i pisał skecze dla programu BBC Radio 4, The Now Show , a także występował w programie BBC Radio 2, It's Been a Bad Week w latach 2000–2006. W 2004 roku stworzył radiowy serial Mitch Benn's Crimes Against Music , który trwał trzy serie. Obecnie prowadzi program The Mitch Benn Music Show na BBC Radio 7. Piosenka „Everybody in America is Female” zgromadziła ponad milion wyświetleń. Jego inne popularne piosenki to „Fuck All”, „Moving to Scotland” i „Proud of the BBC”, za którą w 2010 roku otrzymał nagrodę Media Blog Media Hero Of The Year Award. Ponadto dostarcza także muzyczne wkład do programu Channel 4, “Bremner Bird And Fortune,” oraz pełni funkcję autora i aranżera dla „The Complaints Choir” w programie BBC1, “The One Show.” Poza radiem, Benn występował na festiwalach muzycznych takich jak Latitude, Bestival i Glastonbury od 2011 roku i regularnie pojawiał się na Festiwalu Fringe w Edynburgu od 1989 roku. Wydał osiem albumów studyjnych i ponad 130 albumów online na Bandcamp, z czego Radio Face ukazało się w 2002 roku. W 2013 roku wydał swoją pierwszą powieść science fiction, Terra , a następnie Świat Terry w 2016 roku i Wojna Terry , wydaną samodzielnie w 2021 roku, tworząc trylogię dla młodzieży. Podjął się również ról aktorskich, w tym zagrał Zaphoda Beeblebroxa w teatralnej trasie koncertowej Przewodnika Autostopowicza po Galaktyce w 2013 roku i użyczył głosu projektom takim jak Worst Knights Ever , Good Omens , Doctor Who oraz audiobookom Sandmana. Benn prezentował występy międzynarodowo, w krajach takich jak Australia, Republika Południowej Afryki, Indie, Singapur, Chiny i kilka państw europejskich. W listopadzie 2016 roku wygrał Celebrity Mastermind (specjalistyczny temat: Peter Cook) i obecnie pisze kolumnę na Substacku.
Neil Cole to angielski prezenter telewizyjny, komik, radiowy spiker i aktor. Urodził się w Bristolu w 1972 roku i spędził część dzieciństwa w Allendale, New Jersey, USA. Uczęszczał do King Edward Grammar School w Chelmsford, a następnie podjął studia wyższe na Uniwersytecie w Bristolu, gdzie studiował literaturę angielską i francuską. Jego kariera nabrała kształtu w 1998 roku, kiedy on i Tom Hillenbrand wygrali konkurs Hackney Empire New Act of the Year jako duet komediowy Hitchcock's Half Hour. Ten wczesny sukces doprowadził do ról drugoplanowych u boku Harry’ego Hilla i Ennio Marchetto w teatrach West End. Cole przeszedł do występów solowych w stand-upie komediowym w lutym 2007 roku i niedługo potem wspierał Russella Branda podczas jego brytyjskiej trasy koncertowej tego lata. Znany jest ze swojej wszechstronności, obejmującej zarówno stand-up, jak i komedię sytuacyjną; był założycielem londyńskiego zespołu komediowego The Pros From Dover, którzy obecnie kręcą program dla stacji Five. W marcu 2010 roku odbył premierę swojego debiutanckiego solowego programu 'Neil By Mouth' na Glasgow International Comedy Festival. Jego komediowe przedsięwzięcia obejmowały również występy w roli charakterystycznej komedii w Probe (Soho Theatre) i Spank! (The Albany), a także improwizacje z London Theatresports i Grand Theft Impro. Zaprezentował również talent aktorski, grając Nerona w Britannicus Racine’a, który sam przetłumaczył, oraz główne role w sztukach Ortona, takich jak Loot i The Ruffian On The Stair. Poza występami w roli komika i tworzeniem sketczy, kariera Cole'a obejmuje również znaczące role prezentera i komentatora. W latach 1998–2000 pracował jako VJ dla MTV Northern Europe, prowadząc programy takie jak Select, The Fridge, Dance Floor Chart, Euro Top 20 oraz MTV Europe Music Awards. Prezentował również 48 odcinków programu 'Shakedown' Sony Pictures Television, podróżując po całym świecie. W latach 2014–2022 był reporterem na żywo i gospodarzem Mistrzostw Świata Rajdowych Samochodowych FIA, a obecnie prowadzi program 'The World Rally Championship' dla Dave Channel. Jego doświadczenie obejmuje relacjonowanie dużych wydarzeń sportowych, w tym wyścigu Le Mans 24 Hours, Race of Champions, Rajdu Dakar, dwóch Mistrzostw Świata FIFA, Igrzysk Olimpijskich oraz prowadzenie ceremonii wręczenia nagród FIA. Pojawił się również w niedawnych produkcjach telewizyjnych, w szczególności w serialu Call The Midwife (2024) i filmie science fiction Sentinel (2024). Obecnie jest stałym eksperckim korespondentem w BBC Radio London i prowadzi regularny program w NME Radio.
Nicholas George Mohammed jest brytyjskim wykonawcą, humorem i autorem. W Wielkiej Brytanii zyskał uznanie za ożywienie śmiesznej postaci, którą pan Swallow po raz pierwszy usłyszał w radiu przed przejściem na scenę i telewizję. Wymyślił również, napisał i nagłówek "Sky One / Peacock sitcom Intelligence". Na arenie międzynarodowej publiczność zna go za granie Nathana "Nate" Shelley podczas trzech pierwszych odcinków Apple TV + 's Ted Lasso, roli, która dała mu nominacje do wybitnego aktora wspierającego w serii Comedy na 73 i 74 Primetime Emmy Awards.
Nigel Thomas Rees, urodzony niedaleko Liverpoolu 5 czerwca 1944 roku, jest brytyjskim spikerem, autorem, dziennikarzem, mówcą i rozrywką. Uczęszczał do Merchant Taylors' School w Crosby, a następnie studiował angielskię na New College, Oxford, uzyskując z wyróżnieniem tytuł B.A. w 1967 roku oraz M.A. w 1970 roku. Jego wczesna kariera obejmowała udział w Oxford University Broadcasting Society, co przygotowało go do przyszłej pracy w mediach. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w telewizji z Granadą w Manchesterze w 1967 roku, przechodząc następnie na stanowiska takie jak reporter dla ITN's News at Ten. Kariera Reesa obejmuje szeroki zakres doświadczeń związanych z nadawaniem. W latach 1972–1979 prowadził program BBC World Service Twenty Four Hours; dodatkowo, w latach 1973–1975 był częstym prezentem w magazynie artystycznym Radio 4 Kaleidoscope. W 1976 roku wyróżnił się tym, że został najmłodszym człowiekiem regularnie prowadzącym program Radio 4 Today – funkcję tę pełnił przez dwa lata. Jest szczególnie znany z tworzenia i prowadzenia panelowego programu gier BBC Radio 4 Quote… Unquote, który nadawany był od 1976 do 2021 roku. Pojawił się również w różnych programach komediowych, takich jak Week Ending..., The Betty Witherspoon Show i The Burkiss Way, często u boku Chrisa Emmetta. Jego występy rozciągały się na 18 lat w programie Countdown na Channel 4, a w 1990 roku wygrał quiz Fifteen to One na Channel 4. Poza działalnością radiową, Rees jest płodnym autorem, napisał ponad pięćdziesiąt książek głównie o języku i humoryzmie. Należą do nich 'Quote … Unquote' (1978) oraz kilka książek związanych z frazami, hasłami i anegdotami z lat 80. i 90. XX wieku, takich jak seria 'Graffiti'. W 2011 roku wydał swoje wspomnienia, *Moje czasy w radiu*. Obecnie nadal wydaje kwartalny elektroniczny biuletyn o nazwie "Quote … Unquote" Newsletter oraz prowadzi wystąpienia, wykłady i pokazy na tematy takie jak „Humor rodzinnych powiedzeń” i „Cytowanie i niecytowanie”. Nigel Rees mieszka w Banbury, Oxfordshire, Anglia, a skontaktować się z nim można mailowo pod adresem [email protected]. Uczestnicy "Unquote" z lat 1976–2021.
Nina Conti to brytyjska aktorka, komiczka i gawędziarka urodzona w 1975 roku. Dorastała w Hampstead, w Londynie, i pochodzi z rodziny teatralnej; jej rodzicami są aktorzy Tom Conti i Kara Wilson. Po wstępnym studiowaniu na King Alfred School w Londynie, ukończyła studia na Uniwersytecie East Anglia w 1995 roku, uzyskując tytuł licencjata z filozofii (z wyróżnieniem). Jej wczesna kariera obejmowała pracę aktorską, rozpoczynając się w 1996 roku, oraz okres z Royal Shakespeare Company w 2001 roku, gdzie nauczyła się gawędziarstwa. Jej profesjonalna ścieżka aktorska rozpoczęła się w 2001 roku od stanowiska w Royal Shakespeare Company. Była mentorem eksperymentalnego reżysera teatralnego Kena Campbella, co później wpłynęło na jej twórczość. Styl komediowy Conti łączy aktorstwo, improwizację i kukiełkarstwo, często angażując publiczność. Zyskała uznanie dzięki spektaklowi 'Let Me Out!!!' na Festiwalu Fringe w Edynburgu w 2001 roku. W 2002 roku wygrała nagrodę BBC New Comedy Awards. Jej debiutancki solowy występ, 'Complete and Utter Conti', miał premierę na Festiwalu Fringe w Edynburgu w 2007 roku i odniósł duży sukces, przynosząc jej nagrodę Barry'ego na Międzynarodowym Festiwalu Komedii w Melbourne w 2008 roku; otrzymała tę nagrodę ponownie za ten sam spektakl. Pojawiła się w programach telewizyjnych takich jak Black Books, Holby City, Single i Spicks and Specks. W 2010 roku wprowadziła postać kukiełkową o imieniu Granny, a w 2011 roku wystąpiła w QI, przejmując lalkę Granny od Kena Campbella. Występy Conti rozeszły się błyskawicznie w salach koncertowych w miastach takich jak Edynburg, Londyn, Melbourne i Nowy Jork, a fani czasem opisują oglądanie jej występów jako „pielgrzymkę”. Maverick Movie Awards uhonorowały jej rolę w filmie “Głos Mistrza” nagrodą za najlepszy występ w 2021 roku; następnie, w 2023 roku, wyreżyserowała swój pierwszy pełnometrażowy film, niezależną produkcję „Sunlight”, który krytycy scharakteryzowali jako dowcipną i sarkastyczną historię miłosną. W filmie "Sunlight" pojawia się postać, która odmawia zdjęcia kombinezonu małpiego. Osoba, która widziała jej pierwszy film, powiedziała, że „zakochała się”. Chociaż występowała w Edynburgu wielokrotnie, jednym z godnych uwagi wydarzeń było to, kiedy fanka dostała się na scenę razem z nią, choć nie nosząc maski.
Norman Evans, urodzony jako Norman Gunston 11 czerwca 1901 roku w Rochdale, Lancashire, był angielskim komikiem występującym na scenie i w radiu. Uczęszczał do szkoły Castlemere Council School i początkowo wykonywał różne zawody, zaczynając jako goniec biurowy w Arrow Mills w Castleton, a następnie stając się sprzedawcą i agentem ubezpieczeniowym. Pracując na tych stanowiskach, uczestniczył w amatorskich grupach teatralnych i zyskał lokalną reputację dzięki wygłaszaniu przemówień po kolacji. Gracie Fields podobno odkryła go w 1934 roku, choć Oswald Stoll już wcześniej dostrzegł jego potencjał. Evans został profesjonalnym aktorem w 1934 roku i szybko odniósł sukces na ogólnokrajowych tournée różnorodności, co stanowiło znaczącą zmianę w porównaniu z jego wcześniejszymi zajęciami komercyjnymi. Komedia Evansa była opisywana jako „szalona i głośna” i chwalona za „ciepło osobowości”, często koncentrująca się wokół postaci Fanny Fairbottom, gospodyni domowej z Lancashire. Ta postać, oparta na jego matce, stała się centralnym punktem jego najbardziej znanych dzieł, czyli szkiców i programów zatytułowanych „Za Ogrodową Ścianą”. Seria „Za Ogrodową Ścianą” była emitowana jako program radiowy BBC w trzech seriach, od 1942 do 1950 roku, z Betty Jumel jako jego sąsiadką. W 1950 roku pojawiła się filmowa adaptacja pod tym samym tytułem, z Jimmy Jamesem w roli męża. Jego znakiem rozpoznawczym był występ, w którym naśladował plotkującą kobietę pochylającą się nad ogrodzeniem, styl, który później zainspirował komediową personę Lesa Dawsona. Otrzymywał najwyższe uznanie w London Palladium jako dama pantomimiczna i był uważany za jednego z największych od czasów Dana Leno. Kariera Normana Evansa wykraczała poza radio i teatr, obejmując role filmowe i telewizyjne. Po raz pierwszy wystąpił w USA w Nowym Jorku w 1949 roku i miał sezon w teatrze El Capitan w Hollywood w 1950 roku, co jeszcze bardziej umocniło jego międzynarodowe uznanie. Pojawił się w programie "Ed Sullivan Show" w 1949 roku i występował na trzech przedstawieniach Royal Variety Performance (1937, 1947 i 1951). W 1956 roku prowadził "Saturday Comedy Hour" i wystąpił w serialu BBC "The Norman Evans Show", sześcioodcinkowym cyklu, który nadawany był od kwietnia do października. W maju 1955 roku wypadek samochodowy pozbawił go prawego oka. Kontynuował występy aż do śmierci w Blackpool w listopadzie 1962 roku, z ostatnim sezonem letnim w obozie wakacyjnym Butlin’s w Pwllheli. Pochowany jest na cmentarzu w Carleton i zapamiętany za wpływ na komików takich jak Les Dawson, który przypisywał Evansowi inspirację dla postaci Ady.
Olly Mann, brytyjski podcaster, nadawca telewizyjny i BBC na antenie, jest najbardziej uznawany za prowadzenie weekendowego programu wieczornego LBC i współgospodarza nagrodzonego podcastu Response Me This! wraz z jego wieloletnią kolaborantką Helen Zaltzman.
Roy Castle, brytyjski artysta, zdobył tytuł tancerki, piosenkarki, komika, aktora, prezentera telewizyjnego i muzyka. Utalentowany jazzowy trębacz, był również ekspertem w graniu na wielu innych instrumentach. Podczas wieloaspektowej kariery, która obejmowała scenę, telewizję i film, stał się najbardziej znany brytyjskim widzom jako od dawna prowadzący do dla dzieci z serii Record Breakers.
Albania
1
Armenia
1
Argentyna
24
Austria
28
Australia
22
Azerbejdżan
1
Belgia
13
Bułgaria
31
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
12
Kanada
48
Szwajcaria
17
Chile
8
Kamerun
1
Chiny
7
Kolumbia
2
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Estonia
5
Egipt
4
Hiszpania
74
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
327
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Węgry
7
Indonezja
8
Irlandia
28
Izrael
9
Indie
11
Irak
3
Iran
6
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
35
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
1
Liban
5
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
3
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Słowenia
4
Słowacja
2
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
7
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
1
Uzbekistan
1
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
2
