Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler: Fransa

Komedyenler rehberi: Fransa — profiller, biyografiler, fotoğraflar ve sosyal medya bağlantıları - Fransa.

214 komedyenler

Guillaume Gallienne

Fransız bir oyuncu, senarist, film yönetmeni ve seslendirme sanatçısı olan Guillaume Gallienne, Paris banliyösü Neuilly-sur-Seine'de 8 Şubat 1972'de doğdu. Babası Fransız iş adamı Jean-Claude Gallienne ve annesi Rus-Gürcü asilzade Melitta Rotvand'dır. 10 yaşından itibaren La Salle Passy Buzenval'e gitti ve o dönemde zorbalığa maruz kaldı. 2005 yılından beri Comédie-Française'ın üyesidir ve o yıl sociétaire unvanını almıştır. Gallienne’in kariyeri 1992’de Tableau d'honneur filmiyle sinemaya başladı. 2008 ile 2010 yılları arasında Le Grand Journal programında Les Bonus de Guillaume adlı bir bölümü de vardı. Komedi tarzı genellikle otobiyografik öğeler içerir, bu da sahne gösterisinde ve sonraki film uyarlamasında görülebilir. Gallienne, tek kişilik gösterileriyle önemli bir tanınma kazandı; “Boys and Guillaume, à table!” oyunuyla 2010 yılında En İyi Yeni Oyuncu Molière Ödülü'nü aldı. Başarılarını sürdürerek 2011 yılında “Un fil à la patte” ile En İyi Yardımcı Oyuncu Molière Ödülü'nü de kazandı. 2013 yapımı, sahne gösterisinden uyarlanmış olan “Me, Myself and Mum” filmi büyük ilgi gördü ve Cannes Film Festivali'nde Art Sinema Ödülü ve SACD Ödülü'nü kazandı. 2014 yılında on César Ödülü'ne aday gösterildi ve Gallienne'in En İyi Aktör ve En İyi Uyarlama ödüllerini de alarak beş ödül kazandı. Gallienne, Nicolas Le Riche ile sık sık çalışır; bu işbirliğinin en bilinen örneklerinden biri, Paris Opera Bale'nin 2011 yapımı Caligula prodüksiyonu için yazdıkları libretto'dur. Ayrıca Asterix & Obelix: God Save Britannia (2012) ve The Little Prince (2010-2013) gibi filmlerde seslendirme sanatçısı olarak da tanınır.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Max Boubli

Max Boublil, 17 Mayıs 1979'da Paris'te Maximilien Léon Boublil olarak doğmuş, Fransız bir oyuncu, şarkıcı ve komedyendir. Çeşitli bir kökene sahiptir; babası Tunus Yahudi kökenli bir pratisyen hekimken, annesi Champagne kökenli bir senarist ve çocuk yazarıdır, bu da onu Sefarad Yahudisi yapar. Kariyerine 1990'ların sonlarında filmlerde, televizyon filmlerinde ve televizyon dizilerinde rol alarak başladı; ‘Sous le soleil’ (1999) ve ‘Navarro’ (2000) gibi yapımlarda yer aldı. Stand-up komediye dönmeden önce giyim satarak çalıştı. Boublil, 2007 yılında 'Ce soir... tu vas prendre' adlı mizahi şarkı ve müzik videosuyla önemli bir tanınma kazandı ve bu durum aynı zamanda Canal+'daki Le Grand Journal programında yer almasına da yol açtı. Bu başarının ardından bir dizi tek kişilik gösteriye başladı. 2007 ile 2009 yılları arasında Paris'te 'Max prend...' gösterisini sahneledi ve aynı dönemde diğer şehirlerde de ‘Max prend la route’ gösterisini sergiledi. Komedi tarzı, şarkılara ve kişilere yönelik esprili yaklaşımlarıyla bilinir; Susan Boyle gibi figürleri parodileştirmiştir. Bu döneme ait diğer dikkat çekici görünümleri arasında One Man Sauvage (2009) ve Comédie! ve NRJ 12'de yayınlanan gizli kamera gösterisi Max les veut toutes (2009) yer almaktadır. İlk albümü ‘L'album’u Şubat 2011'de, ‘Le 2ème album’u ise Haziran 2012'de yayınladı. 2010'lar boyunca Boublil çalışmalarını genişletmeye devam etti. 'Les Gaous' (2003), 'La Folle Histoire d'amour de Simon Eskenazy' (2009) gibi filmlerde yer aldı ve ‘Les Gamins’ (2013) filminde hem senaryo yazdı hem de başrolü oynadı. 2010 yılında, W9'un reality şovu Dilemme 'deki Le Mag de Max programını sundu ve 'Chanson raciste' şarkısını çıkardı; bu durum Alibi Montana ile bir anlaşmazlığa yol açtı, ancak daha sonra 'Max Boublil clash alibi Montana' parçasında işbirliği yaptılar. ‘En sketches et en chansons’ gösterisiyle geniş kapsamlı turneler düzenledi ve Haziran 2013'te Paris'teki Olympia'da bir performans sergiledi. Daha yakın zamanlarda, Play (2020) filminde başrolü oynadı ve Mike (2018) dizisinde hem senaryo yazdı hem de başrolü oynadı. 2020 yılında Prime Video için çekilen Max Boublil 'i yarattı ve başrolünü üstlendi. 2021'de Les Grosses Têtes programında yer aldı ve 2025'te San Diego Fransız Film Festivali'nde Neuilly-Poissy 'yi sundu.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Michaël Gregorio

Michaël Gregorio, 10 Haziran 1984'te Mulhouse'da doğan Fransız bir komedyen, taklitçi ve şarkıcıdır. Çocukluğu, babasının askeri kariyeri nedeniyle sık sık taşınmalarla damgalanmıştır; Almanya ve Pau'da yaşadığı süreler de dahil olmak üzere. Üç yaşından itibaren performanslara olan erken ilgisini göstermiş, Gan'daki bir okul oyununda yer almıştır. Aynı zamanda İspanyol kökenleri vardır. Gregorio'nun komediye olan yolculuğu, 14 yaşında tiyatro dersleri almaya ve 'Dom Juan Savaş’tan Dönüyor' ve 'Üçüncü Reich'ın Büyük Korkusu ve Yoksulluğu' gibi oyunlarda sahne almaya başladığında başladı. Yaklaşık 16 yaşlarında şarkıcılık denemeye başladı, Radiohead ve Nirvana gibi gruplardan ilham aldı. Aynı zamanda bir jonglör olarak sirk okulu (Persé Sirki) da bitirdi. Taklit yeteneği erken fark edildi; Mart 2001'de M6 kanalındaki ‘Yıldız Tohumları’ adlı programda iki kez kazandı. Profesyonel olarak 16 yaşında menajeri David Hardit ile birlikte sahne almaya başladı. 2002 ve 2003 yıllarında TF1 kanalında 'Espriler' programına katıldı. 2000'ler boyunca Gregorio'nun kariyeri ivme kazandı. 2004 yılında Laurent Ruquier'nin 'Vos imitations préférées' programında yer aldı ve 2005'te Montreal'deki Juste pour rire festivalinde sahne aldı. İlk solo gösterisi 'J’aurais voulu être un chanteur…', Fransa ve Avrupa'yı dolaştı. 2008 yılında Céline Dion'un Avrupa turnesinde açılış yaptı ve aynı yıl Festival Mont-Blanc d’Humour'da 'prix coup de cœur du jury' ödülünü aldı. 2008 Aralık ayında Bataclan'da beş adet kapalı gişe gösteri sergiledi. 2004 yılından beri mizah, vokal performansları ve duyguları birleştiren başarılı gösteriler sunuyor. Turneleri 1,5 milyondan fazla seyirci tarafından beğenildi. Gregorio'nun güncel gösterisi 'L’Odyssée de la Voix', 2023-24 sezonunda Fransa ve Belçika'yı dolaşıyor ve 16, 17 ve 18 Şubat 2026 tarihlerinde Folies Bergère'de üç gösteri ile sonlanıyor. 'L’Odyssée de la voix'u 400.000'den fazla kişi izledi. Ayrıca 'Dépression et des potes' (2016) ve 'Hommes au bord de la crise de nerfs' (2023) gibi filmlerde rol aldı ve yaklaşık on beş animasyon film ve dizide seslendirme yaptı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Michel Fau

Agen, Fransız komedyen, oyuncu ve tiyatro yönetmeni Michel Fau'nun doğduğu yerdir; 17 Aralık 1964'te buraya gelmiştir. Babası saatçi, annesi ev hanımıydı ve dört çocuk büyüttüler. Annesi sayesinde erken yaşta tiyatro ve Bordeaux Operası'na maruz kalması, kariyerini şekillendirecek bir ilgiyi ateşledi. Agen'deki Lycée Bernard Palissy'ye gittiği yerde Béatrice Uria-Monzon ve Éric Perez ile tanıştı ve daha sonra Agen'deki bir konservatuarda okudu. 18 yaşında Michel Fau, resmi eğitim almak için memleketini terk etti. 1986'dan 1989'a kadar, Ulusal Tiyatro Sanatları Akademisi (Conservatoire national supérieur d'art dramatique - CNSAD) olarak da bilinen Fransız Ulusal Dramatik Sanatlar Akademisi'ne devam etti. Bu dönemde Michel Bouquet, Gerard Desarthe ve Pierre Vial gibi tanınmış isimlerle dersler aldı. Başlangıçta Olivier Py'nin tiyatrosuyla ilişkilendirildi ve 1990'larda 'Le Soulier de satin' de dahil olmak üzere sık sık onun yapımlarında yer aldı. Eğitimi ve erken kariyeri, Sandrine Kiberlain, Léa Drucker, Gaspard Ulliel, Julie Depardieu ve diğerleri gibi birçok oyuncuyla işbirliği ile damgalandı. Fau’nun kariyeri hem oyunculuk hem de yönetmenliği kapsıyor. Jean-Paul Rappeneau, Gilles Bourdos, Albert Dupontel ve François Ozon, Michel Fau ile film projelerinde işbirliği yaptığı yönetmenlerden bazılarıdır. 1990'larda Pierre Palmade'in 'On refait le boulevard' gösterisinde 'La Cage aux Folles'den bir kesit sergileyerek yer aldı. 2010'lardan itibaren kendi sahne yapımları popülerlik kazandı. 'Le Misanthrope'u yönetti (2011'de hem oyunculuk hem de yönetmenlik için Molière adaylığı aldı), 'Tartuffe'u (2017'de Michel Bouquet'nın rol aldığı) ve en son 2024'te başrolünü de üstlendiği 'George Dandin ou Le Mari Confondu'yu yönetti. Bu yapımda Jean-Baptiste Lully'nin müziği yer alıyor ve Fau tarafından yaratılan barok bir estetik, dört şarkıcı ve yedi oyuncu ile birlikte sergileniyor. Michel Fau, radyo programı 'Les Grosses Têtes'e katılıyor ve Fransız Ulusal Dramatik Sanatlar Akademisi'nde periyodik olarak oyunculuk atölyeleri düzenliyor. 2011 Molière Ödülleri töreninde Carla Bruni'nin 'Quelqu'un m'a dit' şarkısının hicivli yorumuyla hatırlanıyor. 1998'de Prix Gérard Philipe, 2006 ve 2015'te ise Syndicat de la critique ödüllerini aldı. 2013 yılında Officier de l’ordre des Arts et des Lettres unvanına layık görüldü ve şu anda Théâtre du Rond-Point'ta 'Brûlez-la'yı yönetiyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Michel Modo

Michel Modo, 30 Mart 1937'de Fransa’nın Vaucluse, Carpentras’ında Michel Henri Louis Goi olarak doğan Fransız bir oyuncu ve mizah ustasıydı. 71 yaşında, Seine-et-Marne, Vaires-sur-Marne’de kanserden hayatını kaybetti, 24 Eylül 2008'de. Profesyonel olarak Modo olarak tanınan, aynı zamanda senarist ve seslendirme sanatçısıydı. Modo, kariyerine 1950’lerin sonlarında Guy Grosso ile birlikte Grosso et Modo adlı komedi ikilisini kurarak başladı. Tanıştıkları ve 1958'de profesyonel olarak müzik salonlarında ve café-théâtre'larda sahne almaya başladıkları Cours Simon oyunculuk okuluna katıldılar. Grosso et Modo, Le Gendarme de Saint-Tropez (1964) filminde yer aldıktan sonra ulusal tanınırlığı kazandı ve daha sonra Louis de Funès ile birçok filmde başrol oynadı. *Gendarme de Saint-Tropez* film serisinde gendarmları Tricard ve Berlicot'u canlandırdılar ve Le Songe d'une nuit d'été (1981) filminde Lecoing ve Laflûte rollerini üstlendiler. Modo, serideki altı filmde Polis Memuru Berlicot'u oynadı. Kariyeri boyunca Michel Modo, La belle américaine , Le Corniaud , La Grande Vadrouille ve Le Grand Restaurant gibi çeşitli filmlerde rol aldı. 1993 ile 1997 yılları arasında, ortalama bir Fransızı temsil eden mizahi bir karakter olan Maurice Lolande'ı, Highlander dizisinde canlandırdı. Ayrıca 2005 yılında Plus belle la vie dizisinde, Noel Baba kılığına girmiş bir serseri filozof olarak da yer aldı. 1989'dan ölümüne kadar Modo, Fransızca versiyonu olan The Simpsons 'da Burns, Wiggum, Krusty, Skinner ve Hibbert gibi birçok tekrar eden karakter için seslendirme yaptı. Ölümü sırasında The Simpsons 'ın 19. sezonunu seslendirmekteydi. Gérard Rinaldi onun yerini aldı, ancak Rinaldi de 2012 yılında kanserden hayatını kaybetti.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Michèle Guigon

Michèle Guigon, 1 Haziran 1959'da Fransa'nın Belfort kentinde doğan çok yönlü bir Fransız sanatçıydı ve kanser nedeniyle 4 Eylül 2014'te Paris'te hayata veda etti. Kariyeri boyunca mizahçı, akordeoncu, komedyen, söz-müzik yazarı ve sahne yönetmeni olarak çalışarak geniş bir yaratıcı yetenek yelpazesi sergiledi. 1978'den 1985'e kadar Jérôme Deschamps ile birlikte sahne aldı ve 'Les Oubliettes' ve 'La Veillée' gibi gösterilere katkıda bulundu. Ayrıca 1984 yılında Anne Artigau ile birlikte Compagnie du Pâtit Matin'i kurdu. Guigon’ın çalışmaları hem yazarlığı hem de yönetmenliği kapsıyordu. Birçok gösteri yazdı ve yönetti, bunlar arasında 'États d'Amour' (1986), 'Marguerite Paradis ou l’Histoire de Tout le Monde' (1985), 'Strapontin' (1983), 'Piavodéon' (1991), 'La vie va où ?' (2008) ve 'Pieds nus, traverser mon cœur' (2011) sayılabilir. Ayrıca 'Strapontin'ı Anne Artigau ile birlikte yazdı. Yönetmen olarak kaydında 'Femme non rééducable' (2010), Koffi Kwahulé’ın 'Big Shoot'u (2009), 'Plouf!' (2005) ve 'Une Seconde' (2004) yer alıyor. 1995 yılında Anne Artigau ile birlikte 'Il y a'yı, 2011 yılında ise Susy Firth ve Patrice Thibaud ile 'Jungles' ve 'Cocorico'yu yönetti. Özellikle, 1989 yılında Anne Artigau ile birlikte Desnos’nun 'Les Chantefables'ını yönetti. ‘Cocorico,’ Susy Firth ve Patrice Thibaud ile ortak yönetilen, diyalogsuz bir komedi filmi, Guigon'un en bilinen eserlerinden biri haline geldi; 2008'de gösterime girdi ve gişe başarısı elde etti. Yaklaşık 1 saat 20 dakika süren oyun, fiziksel komedi ve gölge oyununu içeriyor ve İtalyan westernlerinden ve Tur de France'dan ilham alıyor. Patrice Thibaud ile Philippe Leygnac arasında bir 'Galatik mizaç savaşı' öne çıkıyor; Thibaud, Leygnac'ı sinirlendiriyor, Leygnac ise daha sonra şakalarla katılıyor. Marie Vincent ışıkları tasarladı ve Isabelle Beaudouin kostümleri tasarladı. Ayrıca 'Strapontin' (1984) ve 'Sainte Carmen de Montréal' (1989) gibi tiyatro yapımlarında ve 'L'Araignée de satin' (1986) ve 'Sauve-toi, Lola' (1986) gibi filmlerde de yer aldı. 2013'ten 2014'e kadar France Inter'in ‘On va tous y passer’ programı için kronik yazarlığı yaptı. Kitapları 'La vie va où ?' ve 'Pieds nus, traverser mon cœur', 2018'de Académie Charles-Cros tarafından ölümünden sonra 'Kayıtlı sözlü ve ses belgeleri için Kalp Çarpışı' ödüllerini aldı. Performanslarının bir DVD'si 2017'de yayınlandı. Ayrıca "Journal d’absence" adlı bir oyunu sahnelemek ve yönetmek istediğini dile getirmişti, ancak bu proje ölümünden dolayı tamamlanamadı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Mimie Mathy

Michèle Mathy, profesyonel olarak Mimie Mathy olarak tanınır, 8 Temmuz 1957'de Lyon, Fransa'da doğdu; oyuncu, komedyen ve şarkıcı olarak çalışan Fransız bir eğlence insanıdır. 1,32 metre (4 ft 4 in) boyu ile akondroplazi nedeniyle bilinir, bu da cücelik formudur. Ebeveynleri, eski kamyon şoförü ve fabrika işçisi Marcel Mathy ile ev hanımı Roberte Mathy (kızlık soyadı Bonnet) idi. Amatör bir saksofoncu olan babası onu müziğe başlattı. Mathy, 1979'dan 1981'e kadar Nice'teki Michel Fugain atölyesinde drama eğitimi görerek kariyerine başladı. Aynı dönemde Nice'deki Studios de la Victorine'de şarkı, dans ve oyunculuk dersleri aldı. 1980'lerin başlarında çeşitli tiyatro rollerinde sahne aldı ve 'Le Petit Théâtre de Bouvard' programında yer aldı. 1982'de 'Elle voit des géants partout' adlı ilk solo performansını yarattı ve sundu. 1982'den 1985'e kadar 'Le Petit Théâtre de Bouvard' ile çalışmalarına devam etti. 1987'de Claudia Phillips'in bir müzik videosunda da yer aldı. 1980'lerin ortalarından 1990'ların başlarına kadar Mathy, Michèle Bernier ve Isabelle de Botton ile birlikte 'Les Filles' adlı komedi üçlüsünün bir parçasıydı. Kahve tiyatrolarında, radyoda ve çeşitli şovlarda performans sergilediler. Üçlü, 1988'de 'Existe en trois tailles' gösterisiyle La Réunion ve Mauritius'u gezdi. 1988'den 1993'e kadar 'Le Trio des Filles' adlı turne yapan komedi grubunu kurdu ve 'Existe en trois tailles' gibi gösterilerde sahne aldı. Mathy'nin rol aldığı televizyon filmi 'Une nounou pas comme les autres', 1993'te yayınlandı ve izleyici kitlesinin %52,7'lik bir payını yakaladı. 1997'den beri 'Joséphine, Guardian Angel' adlı televizyon dizisinde başrol oynuyor ve bu rolüyle tanınıyor. 1994'ten beri Mimie Mathy, yıllık bir yardım konser olan 'Les Enfoirés' ile en azından on beş kez yer alıyor; 'Les Enfoirés'in 2009 yılındaki gösterisi o yıl Fransa'daki en çok izlenen programdı. 2006 yılında 'La Vie M'a Raconté' adlı bir müzik albümü çıkardı. Restoran sahibi Benoist Gérard ile 27 Ağustos 2005'te evlendi. Kariyeri boyunca Mathy, çeşitli onurlandırılmalara layık görüldü; bunlar arasında 2013 yılında Fransız Liyakat Nişanı Şövalyesi ve 2015 yılında Onur Légionu Şövalyesi unvanları yer alıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Mohamed Rouabhi

Mohamed Rouabhi, 18 Şubat 1965'te Paris'in 10. bölgesinde doğan Fransız bir yazar, oyuncu ve sahne yönetmenidir. Aile geçmişi, kültürlerin karmaşık bir kesişimini ve siyasi mücadeleleri yansıtır; babası II. Dünya Savaşı sırasında Fransız Yabancı Lejyonu'nun yerli alaylarının bir üyesi iken, annesi Cezayir Savaşı'na katılmış ve FLN üyesi olarak yakalanmıştır. Bu deneyimler, daha sonraki çalışmalarını, özellikle de tiyatro sektöründe çeşitlilik savunuculuğunu etkilemiş gibi görünmektedir. Rouabhi'nin eğitimi, Marcel Bozonnet ve Stuart Seide ile oyunculuk dersleri aldığı Conservatoire national supérieur d'art dramatique (CNSAD)'de resmî çalışmalarla başladı. Ayrıca École nationale supérieure des arts et techniques du théâtre (ENSATT)'ye 1985'te, ardından 1986'da tekrar katıldı. Başlangıçta, ENSATT'deki bir yönetmen onun profesyonel olarak başarılı olma yeteneği konusunda endişelerini dile getirdi, ancak Rouabhi azimle çalıştı ve kendisi ile başkaları için fırsatlar yaratmak adına "yük taşıyan duvarları yıkması" gerektiğine inanıyordu. 1980'lerin ortalarından itibaren tiyatro yapımlarında oyuncu olarak çalıştı ve genellikle çağdaş yazarlara yer verdi. Yaratıcı çıktıları arasında Lumières de la ville için yazı yazmak, Vacarme 'nin sekiz sayısına katkıda bulunmak ve 1997 yılında Mahmoud Darwich'in yayınlanmamış bir şiirini sahnelemek yer alıyor. Rouabhi'nin kariyeri, çeşitli yaratıcı çalışmalar kapsamaktadır. 2003 yılında Théâtre du Rond-Point'ta Providence café oyununu yazdı ve yönetti ve Les Fragments de Kaposi (1994), Malcolm X (2000) ve Alan suivi de Jamais seul (2017) gibi çeşitli oyunlar yayınladı. 2002 yılında genç seyirciler için Jérémy Fisher adlı bir oyun da yazdı. Önemli oyunculuk rolleri arasında L'Exercice de la bataille (1991), Amphitryon (1994) ve Prometeo (2002) yapımlarında yer alması sayılabilir. 2017 yılında Jamais seul oyununu ortaklaşa yarattı ve başrolünü üstlendi, 2020 yılında ise Faut-il laisser les vieux pères manger seuls aux comptoirs des bars oyununda işbirliği yaptı. 2002 yılında SACD Yeni Yetenek Tiyatro Ödülü'nü aldı. Şu anda Rouabhi, Théâtre Hébertot, Théâtre de la Cité Internationale, MC93 Bobigny, Théâtre Aleph Ivry sur Seine ve Nouveau Gare au Théâtre Vitry sur Seine gibi çeşitli tiyatrolarda sahne alıyor ve biletler Billet Réduc aracılığıyla temin edilebilir. Tiyatrodaki çeşitliliğin nicel bir şekilde değerlendirilmesi için aktif olarak savunuculuk yapıyor, etnik istatistiklerin durumu doğru bir şekilde anlamak için gerekli olduğunu savunuyor ve değerlendirmelere karşı duyduğu direnci eleştiriyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Monsieur Poulpe

Monsieur Poulpe, 7 Şubat 1981'de Rouen (Seine-Maritime) doğumlu, çok yönlü bir Fransız eğlence insanıdır. Televizyon sunuculuğu, mizah yazarlığı, şarkıcılık, senaryo yazarlığı ve oyunculuk gibi görevler üstlenmektedir. Gerçek adını özel tutmayı tercih etse de, Camille Pierrandeli veya Erwan Cohen gibi birkaç olası isim önermektedir. Çocukluğu, babasının jandarma subayı olarak kariyeri nedeniyle sık seyahatlerle geçmiştir; Gabon'da birkaç yıl geçirdikten sonra aile, Normandiya'daki Buchy'ye yerleşmiştir. Sekiz yaşındayken yaratıcı eğilimleri ortaya çıkmaya başladı; bahçesinde filmler çekiyor, çoğu zaman korku filmlerini parodileştiriyordu. Eğitimi biraz düzensizdi; lise diplomasının çoğunu tamamlamadı. Başlangıçta grafik tasarımcısı olarak çalıştı, 1990'ların sonlarında jandarmada da dahil olmak üzere, 2001 yılında Loft Story 'nin moderatörü olarak televizyon çalışmalarına geçti. 2003'ten 2007'ye kadar Disneyland maskotu olarak çalıştı. Kariyeri, 2007 yılında Nolife televizyon kanalına katılmasıyla önemli ölçüde ilerledi; geek temalı yemek pişirme ve gösterileri içeren Mange mon Geek gibi programlara katkıda bulundu ve Davy Mourier ve Didier Richard ile birlikte dört sezonluk Nerdz dizisinin ortak yazarı ve başrol oyuncusu oldu ('Darkangel64' olarak). Monsieur Poulpe'nin komedi tarzı absürt, yaratıcı ve sıklıkla geek kültürü ve popüler kültür kökenli olarak tanımlanır. 2009'dan 2012'ye kadar Les Rois de la Suède müzik grubunun bir parçasıydı; iki albüm çıkardı ve Francofolies de la Rochelle ve Printemps de Bourges gibi festivallerde sahne aldı. Çalışmaları, Caméra Café 2 için senaryo yazmayı ve Scènes de ménages bölümlerinde yer almayı da içerdi. 2012'de Studio Bagel'e katıldı; bu kuruluş daha sonra Canal+ tarafından satın alındı ve bu durum Le Grand Journal 'da, 'Le Dézapping du Before' ve 'le JT de l’invité' gibi bölümlerde yer almasına yol açtı. 2021'den beri ‘Chez Poulpe’ adında bir Twitch kanalı bulunduruyor ve France Inter'e katkıda bulunuyor. Şu anda Fransa'yı 'Nombril' adlı tek kişilik gösterisiyle turluyor; bu gösteri genellikle bir buçuk saat sürüyor ve şaşırtıcı ve samimi kişisel deneyimler vadediyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Nicolas Canteloup

Nicolas Canteloup, 4 Kasım 1963 tarihinde Mérignac (Girond) doğumlu, Fransız bir komedyen ve taklitçidir. Kariyerine 1990'ların başlarında Club Med'de animatör olarak başladı. Başlangıçta sunucu olarak çalıştı ve 1991 yılında Pompadour'daki Club Med'e 'Gentil Organisateur' (G.O.) olarak katıldı. Bundan önce, Corrèze'daki Segonzac'taki UCPA merkezinde iki yıl geçirdi, binicilik eğitmeni olmak için çalıştı ve at biniciliği eğitmeni sertifikası aldı. Başlangıçta arkadaşlarını ve komşularını taklitlerle eğlendirmeye başladı. Saumur Ulusal Binicilik Okulu'ndan diploma aldı. Canteloup'un komedi tarzı, taklitler ve tanınmış kişileri tiye almaktan ibaret. 1995 ile 2011 yılları arasında Canal+'daki Les Guignols de l'info programında birçok karakteri seslendirdi ve kırkın üzerinde farklı kişiyi canlandırdı. Televizyon debutu 2001 yılında Drôle de scène ile gerçekleşti ve 2003'ten 2011'e kadar Michel Drucker ile Vivement dimanche prochain programında sık sık yer aldı. Performansları canlı şovları da kapsıyor; 2005 yılında Paris'teki Olympia ve Palais des Glaces'de sahne aldı ve Fransa genelinde turneler düzenledi. 2005'ten itibaren Europe 1'deki sabah programı 'La Revue de presque'de düzenli olarak yer almaya başladı ve bu görünüşleri Temmuz 2021'e kadar devam etti, toplamda 16 yıl sürdü. Ayrıca 2020 yılında I Love You Coiffure adlı televizyon filminde de rol aldı. Canteloup çeşitli önemli televizyon programlarında yer almış ve kendi şovlarını sunmuştur. Ekim 2011'den Mayıs 2012'ye kadar ve ardından tekrar Ekim 2012'de Nikos Aliagas ile birlikte TF1'deki Après le 20H c'est Canteloup programını sunmuştur. Program 2013 yılında C'est Canteloup olarak yeniden adlandırılmış ve TF1'de günlük olarak yayınlanmıştır. France 2, Nisan 2008'de 'Canteloup, y es-tu ?' adlı bir prime time şovu ona ayırmıştır.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Odile Versois

Odile Versois, 15 Haziran 1930'da Paris'in 15. bölgesinde Étiennette de Poliakoff olarak doğan Fransız bir oyuncuydu. 50 yaşında, 23 Haziran 1980'de Paris'te kanserden vefat etti. Ebeveynleri, Vladimir de Poliakoff ve Militza Envald, 1917 Devrimi'nden sonra kaçan Rus göçmenleriydi; babası bir opera sanatçısı ve annesi ise bir bale dansçısıydı. Sainte-Geneviève-des-Bois'daki Rus mezarlığında defnedildi. Tania Baydarova, daha sonra Versois olarak tanınan, genç yaşta profesyonel olarak sanat alanında çalışmaya başladı; ilk olarak Paris Opérası Bale Gövdesi'nde bir 'küçük fare' olarak kısa ömürlü bir bale kariyeri denedi. 18 yaşında oyunculuğa geçti ve Les Dernières Vacances (1948) filminde Roger Leenhardt ile birlikte ilk sinema deneyimini yaşadı. Erken dönem rollerinden bazıları, kız kardeşi Catherine ile Orage d'été (1949) ve Into the Blue (1950) gibi filmlerdeki performanslarını içeriyordu. Versois, 1948'den 1980'e kadar toplamda 47 film ve televizyon programında rol aldı. Le Train Bleu s'arrête 13 fois (1966) ve La Juive du Château-Trompette (1974) gibi filmlerde rol aldı. Televizyon görünüşleri arasında L'inspecteur Leclerc enquête (1962), Le Pain de ménage (1964) gibi dizilerdeki roller ve Julien Fontanes, magistrat (1980) dizisindeki son rolü yer alıyordu. Ayrıca Fransız, Belçika, İsviçre ve Kuzey Afrika sahnelerinde de performans sergiledi. Filmografisi Bel Amour (1951) ve À tombeau ouvert (1956) filmlerini içeriyor. İki kez evlendi; ilk olarak 1951'de Jacques René Dacqmine ile evlenip ertesi yıl boşandı ve daha sonra 1953'te Comte François Reynier Ambroise Henri Pozzo di Borgo ile evlendi ve ondan dört çocuğu oldu.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Philippe Chevallier

1956 yılının 11 Ocak'ında Redon'da doğan Philippe Chevallier, Fransız bir komedyen, oyuncu ve fotoğrafçıdır. Dört kardeşin en genci olan babası da hakimdir. Başlangıçta dört yıl hukuk okuyup ceza hukuku alanında bir sertifika aldıktan sonra, tiyatro eğitimi için Cours Simon'a katıldı ve sonunda kendi okulunu açan bir öğretmeni takip etti; burada 1980 yılında Régis Laspalès ile tanıştı. Bu buluşma önemli bir ortaklığın başlangıcını işaret etti. Chevallier ve Laspalès arasındaki, Régis Laspalès ile kurulan komik ortaklık, öncelikle Chevallier’in kariyerini tanımlamaktadır. İlk gösterileri olan Pas de fantaisie dans l'orangeade'i 1981'de sahnelediler ve 1982'de 'Le Théâtre de Bouvard' programında televizyonda ilk kez yer aldılar. İkili, Le train pour Pau, Les Vacances ve S.O.S détresse gibi skeçlerle popülerlik kazandılar. İşbirliği çalışmaları sinemaya da taşındı; özellikle 2002 yılında Ma femme s'appelle Maurice filminde başrolleri paylaştılar ve Tête à tête (1994), Le Pari (1997), Ca n'empêche pas les sentiments (1998), Antilles sur Seine (2000), Les Gaous (2004) ve Tu vas rire mais je te quitte (2004) gibi filmlerde de yer aldılar. 1999 yılında SACEM Mizah Ödülü'nü kazandılar ve 2001'den 2014'e kadar televizyonda 'Les Grosses Têtes' programının bir üyesi olarak görev yaptılar. Komedi çalışmalarının yanı sıra, Chevallier fotoğrafçılığıyla da tanınıyor. Sanatsal tarzı, şeffaflık, opaklık, merakçılık, sergilemecilik ve mütevazılık gibi temaları araştırıyor ve genellikle çorapları bir "ölçü birimi" olarak kullanıyor. Eleştirmenler, fotoğraflarında paradoksal bir şekilde erotizm varlığına dikkat çekmiş ve yaklaşımını giderek daha karmaşık olarak tanımlamışlardır. Polaroid'den dijital fotoğrafçılığa geçiş yapmış ve Académie Alphonse Allais'in bir üyesidir. Partneri Stéphanie (lakabı Tiffany) ile 26 Temmuz 2016'da evlendi. 22 Mayıs 2027'de Théâtre de Longjumeau'da bir performans planlanmıştır.

Profili Görüntüle