Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler Rehberi

Komedyen profillerine, biyografik özetlere, menşe ülkeye ve resmi bağlantılara göz at.

1810 komedyenler

Aristide Bruant

6 Mayıs 1851'de Fransa'nın Loiret bölgesindeki Courtenay'da doğan Aristide Bruant, bir gece kulübü sahibi, kabare sanatçısı ve komedyendi. Burjuva bir aileden geliyordu ve çocukken yerel rahip tarafından Latin dilini de içeren eğitim almıştı. On bir yaşında, Sens İmparatorluk Lisesi'nde çeşitli konularda, vokal müziği de dahil olmak üzere birçok ödül kazanarak başarı elde etti. Bruant'ın erken yaşamı finansal zorluklarla damgalanmıştı; ailesi 1863 ve 1867 yılları arasında beş kez taşındı. 1862'den itibaren şarkılar bestelemeye başladı. Babası 1866'da vefat ettikten sonra, Bruant on beş yaşında evden ayrılarak iş aramaya başladı. Bir mücevhercin çıraklığı yaptı ve daha sonra mücevherci olarak çalıştı. Kısa bir süre için 1870 Franco-Prusya Savaşı sırasında gönüllü keskin nişancı olarak görev yaptı. Ardından, Kuzey Demiryolu Şirketi için dört yıl çalıştı. Bu dönemde şarkı ve komedi gösterilerini geliştirdi, kafe konserlerinde ve 'goguettes' adı verilen küçük mekanlarda sahne aldı. Bu performanslar aracılığıyla tanındı ve Robinson, Concert des Amandiers ve Concert de l'Époque gibi mekanlarda sahne alması teşvik edildi. Bruant'ın sahne kişiliği tanınır hale geldi; yüksek botlar, uzun kırmızı bir eşarp, siyah kadife bir ceket ve sık sık kırmızı bir gömlek giyiyordu. Bruant'ın sanatsal zirvesi 1880 ile 1905 yılları arasında yaşandı. 1885 yılında kendi kulübü 'Le Mirliton'u açtı ve burada izleyicilerini hakaret komedisiyle eğlendirdi. Kulüp aynı adlı bir dergiye de ev sahipliği yaptı ve bu dergide Henri de Toulouse-Lautrec'in illüstrasyonları yer aldı; Toulouse-Lautrec, Bruant'ı tasvir eden ikonik bir afiş de yarattı. Bruant, chanson réaliste (gerçekçi şarkı) müzik türünü yaratmakla kredilendirilir ve Paris argosunun (slang) en büyük şairlerinden biri olarak kabul edilir. 'Nini Peau d'Chien', 'A la Bastille' ve 'Le Chat Noir' gibi şarkılar ona önemli bir tanınma sağladı. Bruant'ın da yardımcı olduğu gerçekçi chanson hareketi, Édith Piaf onun son yorumcularından biri olarak kabul edildiği 20. yüzyılın ortalarına kadar devam etti. 11 Şubat 1925'te Paris'te (18. arrondissement) hayatını kaybetti ve Aristide Bruant, Subligny mezarlığında gömüldü.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Christian Marin

Christian Marin, 8 Şubat 1929'da Fransa'nın Lyon kentinde doğan, uzun ve çeşitli bir kariyere sahip bir aktördü. 1949'da sanat eğitimine Beaux-Arts'ta başladıktan sonra Lyon Konservatuvarı'na devam etti. 1951'de Comédie Française'e girmek için denemeye girdi ancak başarılı olamadı; ancak kısa süre sonra tiyatro dünyasında fırsatlar buldu. 1953'ten 1955'e kadar Jean Dasté'nin Comédie de Saint-Étienne grubunda yer aldı ve yaklaşık 1955'ten itibaren Paris kabarelerinde performanslar sergilemeye başladı. Jean Vilar'ın TNP grubuna katılarak Daniel Sorano ve Gérard Philipe ile tanıştı ve bu durum, sanatlara olan erken dönem bağlılığını gösterdi. Marin'in film kariyeri 1960'ların başlarında başladı ve Les Tortillards (1960), Le Tracassin ou Les Plaisirs de la ville (1961), La Belle Américaine (1961) ve All the Gold in the World (1961) gibi filmlerde rol aldı. Çeşitli filmlerde oynamaya devam etti, bunlar arasında L'honorable Stanislas, agent secret (1963) ve Bebert et le Train (1963) sayılabilir. Tanınma ise 1963 yapımı Pouic-Pouic ile geldi. Belki de en önemli katkısı, 1964'ten 1970'e kadar olan Le gendarme de Saint-Tropez film serisinin ilk dört bölümünde Mareşal Albert Merlot'yu canlandırmasıydı. Aynı zamanda 1967 ile 1969 yılları arasında televizyon dizisi Les Chevaliers du ciel 'de Teğmen Ernest Laverdure olarak rol aldı. Kariyeri boyunca Claude Autant-Lara, Costa-Gavras ve Yves Robert gibi yönetmenlerin yaklaşık elli filminde yer aldı. Marin’ın çalışmaları sinema ve televizyonun ötesine geçti; yaklaşık kırk oyunda sahne aldı ve 1963 ile 1972 yılları arasında birkaç adet 45 devirli plak kaydetti. 1978 yılında Le Gendarme et les Extraterrestres filminde beşinci bir rolden teklif almasına rağmen bu teklifi reddetti. Kariyerinin ilerleyen dönemlerinde, 2010’da başlayan Le Gang des Seniors dizisinde yer aldı. Anılarını, Gilles Antonowicz ile birlikte Mémoires d’un chevalier du ciel adlı eserinde yayınladı. Christian Marin, Alphonse Allais Akademisi'nin bir üyesiydi ve Monique ile altmış yıl evli kaldı; dört çocukları ve sekiz torunları vardı. 5 Eylül 2012'de Paris'te hayata veda etti ve ardında, Le gendarme film serisindeki 'Merlot' rolüyle ve Dead Man Talking (2012) filmindeki son görünümüyle tanınan çok yönlü bir oyuncu mirası bıraktı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Gérard Rinaldi

Gérard Roger Louis Rinaldi, 17 Şubat 1943'te Fransa'nın Paris'in 14. bölgesinde doğan çok yönlü bir Fransız eğlence insanıydı. Oyuncu, müzisyen, şarkı sözü yazarı, sanat yönetmeni ve şarkıcı olarak görev yaptı. Tam adı, Paris kökenlerini yansıtıyordu ve gençlik yıllarında Latin çeviri yarışmasına katılarak Charlemagne lisesine gitti. Rinaldi, 1958'de bir klarnet keşfederek müzğe yönelik erken bir tutku sergiledi ve hem klarnette hem de saksofonda kendini eğitti; başlangıçta tenor çaldıktan sonra altoya geçti. Rinaldi’nin kariyeri, 1963 yılında radyo programı Inter-clocher 'de yer almasıyla başladı; burada Jean Sarrus ile tanıştı ve yakın bir dostluk kurdu ve ardından 1964'te Dick Rivers için saksofon çalmaya başladı. 1963'te kısa bir süre Les Rebelles’e katıldıktan sonra 1966'da Les Charlots’u kurdu. Jean Sarrus, Luis Rego ve Patrick Birot'u da içeren grup, 1970 ile 1992 yılları arasında Les Bidasses en folie , Les Fous du stade ve Le Grand Bazar gibi on dört film çekerek önemli bir popülerlik kazandı. Rinaldi, Les Charlots ile yaklaşık 300 şarkı ortak yazdı; bunlardan 1970 yılında büyük ilgi gören "Sois érotique" deydi ve Jean Sarrus onu 'Les Charlots'un ruhu' olarak tanımlayarak bestecilik yeteneğini ve mizah anlayışını takdir etti. La grande java ’dan Charlots connection ’a kadar Les Charlots ile birlikte 1984 yılına dek birçok filmde rol aldı. Les Charlots ile yaptığı çalışmaların ötesinde, Rinaldi 1986’da solo bir kariyer izledi ve 1986 ile 2004 yılları arasında Le Théâtre de la Michodière'de birçok kez sahneye çıktı. Aynı zamanda, şaşırtıcı derecede çok yönlü bir seslendirme sanatçısı olduğunu kanıtladı; Watership Down ’daki Hazel, The Great Mouse Detective ’deki Ratigan, An American Tail ’deki Henri, The Little Mermaid ’deki Şef Louis, A Goofy Movie ’deki Goofy ve Balto ’daki Steele gibi birçok animasyon karakteri için Fransız dublajı yaptı. Michel Modo'nun 2008'de ölümü üzerine, Rinaldi The Simpsons ’daki Kent Brockman, Seymour Skinner, Clancy Wiggum, Charles Montgomery Burns ve Krusty the Clown dahil olmak üzere çeşitli karakterlerin seslendirme rollerini devraldı. Fontenay-lès-Briis (Essonne) kentinde 2 Mart 2012'de 69 yaşında lenfoma nedeniyle hayatını kaybettiği ana kadar performanslarına devam etti. On gün sonra Le Théâtre de la Michodière’de onun anısına özel bir tören düzenlendi. Hayatı hakkında çekilen 'Gérard Rinaldi: confessions d'un ancien Charlot' adlı belgesel 2013'te yayınlandı ve mirasının yaşamaya devam etmesini sağladı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Pierre-François Martin-Laval

Pierre-François Martin-Laval, sıkça PEF veya Pef olarak anılan, Fransız bir oyuncu, film yönetmeni, senarist ve tiyatro yönetmenidir. 25 Haziran 1968'de Marsilya'da Denis Martin-Laval'ın oğlu olarak doğdu ve 1988'den 1991'e kadar Isabelle Nanty ve Denise Bonal yönetiminde oyunculuk eğitimi almaya başladı. Bu dönemde Marina Foïs, Élise Larnicol, Maurice Barthélemy, Jean-Paul Rouve ve Pascal Vincent ile tanıştı; bu kişiler daha sonra bir komedi ekibinin ayrılmaz parçaları haline geleceklerdi. 'Les Robins des Bois' komedi ikilisi, Martin-Laval tarafından 1996 yılında sınıf arkadaşlarıyla birlikte kuruldu. Başlangıçta 'The Royal Imperial Green Rabbit Company' adı altında faaliyet gösteren grup, ilk başarılı oyunları 'Robins des bois'tan sonra isimlerini değiştirdi. Oyun, Fontainebleau’daki Théâtre des Sablons’da sahnelendi ve daha sonra Théâtre de la Gaîté-Montparnasse’da ve Splendid’de 250’den fazla kez gösterildi. Dominique Farrugia, Les Robins des Bois’yi keşfetti ve onları Comédie! kanalında üretti; burada Kasım 1997'den Haziran 1999'a kadar 'La Grosse Emission'da ve daha sonra Eylül 1999'dan 2001'e kadar Canal+’daki 'Nulle part ailleurs'de yer aldılar. Les Robins des Bois ile 1990'lardan 2000'lere kadar süren döneminde Pouf le Cascadeur, Commissaire Van Loc, Monsieur Merdocu, Maître Marcadet, Madame Marcadet ve Professeur Cigalon gibi tekrar eden karakterleri canlandırdı. Les Robins des Bois ile yaptığı çalışmalarının ötesinde, Martin-Laval çeşitli bir kariyere sahip olmuştur. 1996'dan 1998'e kadar 'Éric et Ramzy'yi yönetti ve 2006 yılında Julie Depardieu, Pierre Richard, Kad Merad ve Marina Foïs'nın rol aldığı 'Essaye-moi' filmini yönetti. Ayrıca 2013'te 'Serial Teachers'ı ve 2015'te devam filmini, 2018'de de 'Gaston Lagaffe'ı yönetti. Oyunculuk kariyerinde Vilaine (2008), Modern Love (2008), L'un dans l'autre (2016), Mon poussin (2016) ve Un jour mon prince ! (2016) gibi filmlerdeki roller yer almaktadır. 2007 yılında 'Ratatouille'un Fransız versiyonunda Emile'i seslendirdi, 2018'de 'Capitaine Marleau'da ve 2015'te 'The Disappearance'da rol aldı. 1997'de 'Robin des Bois d'à peu près Alexandre Dumas' adlı oyunu yönetti ve oynadı, 2010 yılında Théâtre Comédia'da müzikal Spamalot 'u yönetti ve 2013'ten 2014'e kadar Bobino'da Kral Arthur rolünü canlandırdı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Richard Belzer

Richard Belzer, 4 Ağustos 1944'te Connecticut, Bridgeport'da doğan Amerikalı bir oyuncu, komedyen, yazar, senarist ve televizyon sunucusuydu. Ailesi Yahudiydi. Komedi kariyerine genç yaşta başladı ve başlangıçta annesine kahkaha ve dikkat dağıtma getirmeyi amaçlıyordu. Fairfield Warde Lisesi'nden mezun olduktan ve kısa bir süre Dean College'a devam ettikten sonra okuldan atıldıktan sonra Belzer, Pips, The Improv ve Catch a Rising Star gibi mekanlarda stand-up komediye yöneldi. Ayrıca 'The Groove Tube' için ilham kaynağı olan Channel One komedi grubuna katkıda bulundu. *Saturday Night Live* için bir ısınma komedyeni olarak görev yapması 1975 ile 1980 yılları arasında gerçekleşirken, 1973'ten 1975'e kadar *National Lampoon Radio Hour* programında özel oyuncu rolünü üstlenmişti. 1979 turunda Warren Zevon için sahne açtı ve 1970'lerin sonlarında WNBC radyosunda Brink & Belzer’ı birlikte sundu. Oyunculuk kariyerinde *Fame*, *Night Shift* ve *Scarface* gibi filmlerde yer aldı. Sık sık *The Howard Stern Show* programında yer aldı ve Cinemax'ta *The Richard Belzer Show* programını sundu. Belzer, özellikle 23 yıl boyunca farklı dizilerde canlandırdığı Dedektif John Munch karakteriyle tanınır. Homicide: Life on the Street (1993-1999) ve Law & Order: Special Victims Unit (1999-2013) dizilerinde Dedektif John Munch olarak rol aldı ve yedi diğer dizide de bu karakterle yer aldı, toplamda on bir yapımda bulundu. UFO'lar, JFK ve Elvis: İnanmak İçin Çılgın Olmanıza Gerek Olmayan Komplo Teorileri (2000) ve Stand-up Komedyen Nasıl Olunur (1988) gibi birçok kitap yazdı. Richard Belzer, 2013 yılında Fransa'nın Bozouls kasabasında bir ev satın aldı ve 19 Şubat 2023'te burada hayatını kaybetti. Bu kadar farklı dizide aynı karakteri canlandıran nadir oyunculardan biri olarak hatırlanıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Sim

Babaları Henri Berryer, bir mühendis ve elektrikçiydi ve Napolyon Bonaparte'ın çekimlerinde yardımcı olmuştu; annesi ise Marie-Thérèse Bonnemazou idi. Ailesi 1936'da Nantes'e taşınmadan önce, Paris'in 5. arrondissement'indeki küçük bir apartmanda çocukluğunu geçirdi. Sim’in komediye olan ilgisi genç yaşta başladı; yaklaşık on bir yaşında 'Sim-Art' komedi grubunu kurdu ve 1939'da Saint-Julien-de-Concelles'de düzenlenen komik yüz yarışmasını kazandı. Nantes'taki De Launey teknik okulunda ve daha sonra Joubert d’Ancenis lisesinde eğitimine devam ederken bu arada bir projeksiyoncu olarak çalıştı. 1941'den 1946'ya kadar ailesi Ancenis'teki L'Éden sinemasını işletiyordu. Étienne Perrin ile birlikte 'Etty et Balta' adlı komik palyaço gösterilerini sergiledi ve 1953'ün sonlarından itibaren Paris'teki kabare kulüplerinde turne yaptı, çoğu zaman kadın kılığına girerek performans sergiledi. Ayrıca Montmartre'daki Crazy Horse Salonu ve Madame Arthur'da kostümcü olarak da çalıştı. Sim'in kariyeri film ve televizyona yayıldı. Geriatrix karakterini canlandırarak hem *Asterix ve Obelix vs Caesar* hem de *Astérix Olimpiyat Oyunları* filmlerinde rol aldı ve aynı zamanda televizyon yayınlarında 'baronne de la Tronche-en-Biais' karakterini üstlendi. 1977'den itibaren radyo ve TV programı Les Grosses Têtes'ta yer alarak absürt mizah, parodili karakterler ve zekice müdahalelerle katkıda bulundu. 1970'lerde televizyon komedi programlarında yer aldı ve Édouard Caillau ile olan ortaklığı RTBF'nin *Chansons à la carte* programında devam etti. 6 Eylül 2009'da, zatürre tedavisi gördükten sonra 83 yaşında hayatını kaybetti; RTL, vefatının ardından özel bir anma programı yayınladı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Thierry Lhermitte

2 4 Kasım 1952'de Boulogne-Billancourt'da, Seine bölümünde, Thierry Lhermitte Fransa'da bir aktör, ekran yazarı, playwright ve film yapımcısı olarak çalışıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Vincent Dubois

Vincent Dubois, 14 Haziran 1964'te Fontenay-aux-Roses'da doğan Fransız bir mizah sanatçısı ve oyuncudur. Abilly, Indre-et-Loire'de beş kardeşiyle büyüdü. Sanatsal kariyerine başlamadan önce çeşitli işlerde çalıştı; başlangıçta bir marangoz olarak, daha sonra ise bir ambulans şoförü olarak görev yaptı. Bu deneyimler onun çalışmalarını önemli ölçüde etkiledi; örneğin Maria Bodin karakteri, ambulans şoförlüğü yaptığı sırada karşılaştığı bir büyükanneden ilham alınmıştır—özellikle, görevlerinden birinde bir Solex'ten düşen yaşlı bir kadın olan Maria'dan. Dubois'ın komedi yolculuğu, 1988'de Tours'da Le Petit Québec'te sahneye çıkmaya başladığında başladı. İlk olarak 1989'da 'Les aventures Solexines de Maria Bodin'ı seslendirdi ve aynı yıl 'Le cul entre deux chaises' adlı oyunda yer aldı. 1994 yılında Jean-Christian Fraiscinet ile tanıştı, bu da komedi ikilisi Les Bodin’s'ın kurulmasına yol açtı. İkilinin performanslarında Vincent, 87 yaşında bir aile reisi olan Maria Bodin'i canlandırırken, Jean-Christian onun oğlu Christian'ı canlandırıyor. Mizahları kırsal stereotiplere ve geleneklerin nazikçe hicvedilmesine dayanarak, kırsal Fransız mizahını temsil ediyor. Fransa'da beş milyondan fazla seyirciyi eğlendirdiler. Komedi çalışmalarının yanı sıra Vincent Dubois aynı zamanda bir konser organcısıdır. Paris'teki Ulusal Üstün Müzik Konservatuvarı'nda Olivier Latry, org çalışmalarıyla ilgilenmiş ve bunun sonucunda çeşitli müzikal alanlarda birincilik ödülleri kazanmıştır. Bir konser organcısı olarak Avrupa, ABD, Kanada ve Asya'da performanslar sergilemiştir; sık sık Los Angeles Filarmoni Orkestrası ve Hong Kong Filarmoni Orkestrası gibi topluluklarla güçlerini birleştirmiştir. 2016'dan beri Paris'teki Notre-Dame Katedrali'nde orgcu olarak görev yapmaktadır. Önemli performansları arasında 'Maria Bodin' (1993), 'Les Bodin’s en duo' (1995) ve 'L’Inauguration de la salle des fêtes' (2000-2006) sayılabilir. 'J'ai faim !!!' (2001) ve 'Cause toujours!' (2004) gibi filmlerde yer almıştır. Les Bodin’s eleştirmenlerden beğeni toplamış ve çalışmaları arasında 'Mariage chez les Bodin’s' (2008), 'Les Bodin’s en Thaïlande' (2021) ve 2025 yılında planlanan 30. yıl dönümü turnesi bulunmaktadır. Kariyeri boyunca Michigan Üniversitesi'nde ve Freiburg'un Musikhochschule'unda dersler vermiştir.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Waly Dia

Waly Dia, 6 Aralık 1988'de Grenoble'de doğan Fransız bir mizah sanatçısıdır. Ailesi hem Fransız hem de Senegal asıllıdır. 2010 yılında komedi kariyerine odaklanmak için Grenoble'den Nantes'a taşındı. 'On n'demande qu'à en rire' programında 30 Haziran 2011'den 29 Ekim 2012'ye kadar yarışmacı olarak tanındı ve Kasım 2011'de düzenli sahne sanatçısı ('pensionnaire') oldu. Dia'nın komedi tarzı, enerjik performansları, ses modifikasyonları ve dansıyla karakterize edilir. 2012 yılında Paris Kumarhanesi'ndeki 'On n'demande qu'à en rire' gösterisinde yer aldı. Kişisel olarak 95/100 puanı elde etti. Bu başarının ardından 2012 yılında Jamel Comedy Club'a katıldı ve 'Garde la pêche!' gösterisiyle Fransa'yı dolaştı. Ayrıca çeşitli medyada da yer aldı, 2014 yılında Canal J'de 'Canal J Battle Dance' programını sundu ve 2014 yapımı 'À toute épreuve' filminde rol aldı. Soprano'nun "Fresh Prince" müzik videosunda da yer aldı. 2016'dan beri Dia, 'Commissariat Central' dizisinde tekrar eden bir role sahip ve 'Père fils thérapie!' filminde başrolü üstlenmiştir. 2018'de ikinci gösterisi olan 'Ensemble Ou Rien'i yayınladı ve Netflix dizisi 'Osmosis'te tekrar eden bir rol kazandı. 2020'den 2024'e kadar France Inter'de düzenli bir bölümü vardı. Şu anda, Ekim 2024'ten beri Mediapart'ta 'Une heure à tuer'dan kesitleri içeren haftalık bir bölüme sahiptir. 'Une heure à tuer' gösterisi, 2024 yılında siyasi içerik nedeniyle Paris metro reklamlarından yasaklanmıştır. Dia, güncel olaylara dayalı bir siyasi kroniği, sahne üzerinde canlı olarak kaydeder. 'Une heure à tuer' ile 2025 yılında Molière Ödülü'ne aday gösterilmiştir. Performansları genellikle güncel konuları ele alır; örneğin, 10 Ekim 2023'te Marsilya'da ve 6 Temmuz 2023'te Avignon'da tartışılanlar gibi.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Xavier Deluc

Xavier Deluc, bir aktör, yönetmen ve ekran yazarı olarak çalışan bir Fransız yeteneği, özellikle de dizi Marc Eliot, Dolmen ve Kaptan Martinr oynadığı on iki sezon boyunca hatırlanıyor. Sinemada o, gözlerini Açık ve 1986 resim Captive ile diktiği 1985 filmi yönetti.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Élise Larnicol

Élise Larnicol, 11 Nisan 1968'de Gironde, Cenon'da doğan Fransız bir oyuncu ve mizah sanatçısıdır. 1985'ten 1988'e kadar Toulouse Dram Sanatları Konservatuvarı'nda sahne sanatları eğitimi almış, ardından 1991 yılına kadar Paris'teki Cours Florent'te okumuştur. Bu dönem, Cours Florent'teki zamanı sırasında Les Robins des Bois'un gelecekteki üyeleriyle tanışmasıyla biçimlendirici olmuştur. Larnicol, Les Robins des Bois adlı komedi grubunun kurucu üyelerinden olup, bu grup 1996 yılında kurulmuştur. Başlangıçta tiyatroda sahne alan grup, Ekim 1996’da Fontainebleau’daki Théâtre des Sablons’da “Robin des Bois d'à peu près Alexandre Dumas” adlı oyunuyla ilk gösterimini yapmıştır. Daha sonra oyunu çeşitli tiyatrolarda 250’den fazla kez sahnelemişlerdir. Marina Foïs ve Jean-Paul Rouve ile birlikte kamuoyunda tanınan grup, Dominique Farrugia tarafından yönetilmiş ve Comédie dans La Grosse Émission , Canal+ Nulle Part Ailleurs ve La Cape et l’Épée (2000-2001) gibi programlarda yer almıştır. Kolektif yolculukları, 2004 yılında birlikte yazdığı ve başrolde oynadığı, kabile şefinin eşini canlandırdığı, tarih öncesi dönem komedisi olan RRRrrrr!!! filmiyle sona ermiştir. Les Robins des Bois grubunun dağılmasından sonra, Élise Larnicol film ve televizyonda solo bir kariyer izledi. Eski meslektaşlarının filmlerinde yer aldı, bunlar arasında Casablanca Driver (2004), Essaye-moi (2006) ve Les Ex (2017) sayılabilir. Filmografisi ayrıca 15 ans et demi (2008), Lolo (2015), Taxi 5 (2018) ve Sexygénaire filmlerinde de yer almayı içeriyor. 2006 yılında kısa film Jalouse 'u yönetti. 2019'dan beri dizinin ana kadrosunda yer alıyor, Sam 'de rol alıyor ve gürültüden şikayet eden bir komşu olarak bilinen Scènes de ménages 'da Madame Legault'u canlandırıyor. Aralık 2013'te Brüksel'deki 13. Akdeniz Film Festivali'nin başkanı olarak görev yaptı. Şu anda 5 Şubat'ta vizyona girmesi planlanan Les Tuche 5 'te yer alması bekleniyor ve çekimleri sırasında Jean-Paul Rouve ile yeniden bir araya geldi.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Éric Judor

Fransız bir eğlence insanı olan Éric Judor, oyuncu, yönetmen, senarist ve komedyen olarak çalışıyor. 25 Temmuz 1968'de Seine-et-Marne bölgesindeki Meaux'da doğdu ve çeşitli bir kökene sahip; babası Guadeloupe'den bir Fransız eğitim danışmanı ve annesi Avusturyalı bir çevirmendir. Komedide başarıya ulaşmadan önce Judor, 18 yaşında Amerika Birleşik Devletleri'nde profesyonel tenis kariyerine kısa süreli bir giriş de dahil olmak üzere çeşitli yollar denedi. Hatta Roland Garros çeyrek finalisti Hicham Arazi'yi dünya sıralamasında 300. sırada iken mağlup etti. Erken dönemdeki iş deneyimleri arasında, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da iki yıl boyunca tur rehberi olmak ve ardından Bouygues'de petrol platformlarında mühendisler için programları organize eden lojistik koordinatörü olarak görev yapmak yer alıyor. Judor'un komik yolculuğu, 1994 yılında Ramzy Bedia ile birlikte Éric et Ramzy komedi ikilisini kurmasıyla başladı. 'Les Mots d'Éric et Ramzy' programıyla M6 kanalında yer aldıkları televizyon yayınları sayesinde tanındılar. İkili, Pierre Chabrier ve Jamel Debbouze ile birlikte yer aldığı 'H' dizisinde (1998–2002) rol aldı ve bu durum kamuoyundaki tanınırlığını önemli ölçüde artırdı. İşbirlikleri sinemaya da taşındı ve 'La Tour Montparnasse infernale' (2001) filminde ortak senaryo yazıp başrol oynadılar. Judor'un yaratıcı çalışmaları ayrıca 2016 yılında devam filmi olan 'La Tour de contrôle infernale'ı yönetmeyi de içeriyor. Ramzy Bedia ile yaptığı çalışmaların yanı sıra, Judor kendini çok yönlü bir performans sanatçısı ve yaratıcı olarak kanıtlamıştır. Canal+ için 'Platane' (2011–2019) adlı televizyon dizisini yaratması, yazması ve yapımcılığını üstlenmesiyle tanınır. Judor, 'Le Ciel, les Oiseaux et... ta mère!' (1999), 'Les Dalton' (2004), 'Mohamed Dubois' (2013), 'Problemos' (2017) ve 'Roulez jeunesse' (2018) filmlerinde rol almıştır. Ayrıca yönetmen Quentin Dupieux ile 'Steak' (2007) ve 'Wrong' (2012) gibi filmlerde de işbirliği yapmıştır. Judor’un çeşitli rolleri, Joe Dalton’ı canlandırmaktan Mohamed Dubois’yı canlandırmaya, hatta 'Aladdin'in Yeni Maceraları' (2015) ve 'Alad'2' (2018) filmlerinde bir Cin rolünü üstlenmeye kadar uzanmaktadır. Éric Judor şu anda eşi ve iki kızı Jana ve Luna ile Dampierre-en-Yvelines’de yaşamaktadır. Başlangıçta Jean Dujardin’i Zorro uyarlamasında yönetmeyi planlamıştır.

Profili Görüntüle