Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler Rehberi

Komedyen profillerine, biyografik özetlere, menşe ülkeye ve resmi bağlantılara göz at.

1810 komedyenler

Nicole Ferroni

Nicole Ferroni, Fransız bir komedyen ve oyuncudur. 19 Mart 1982'de Fas, Casablanca'da doğdu ve yedi yaşında ailesiyle birlikte Marsilya yakınlarındaki Aubagne'e taşındı. Babası İtalyan kökenli kimya profesörü, annesi ise Alsaslı bir Alman dilbilimci olarak her ikisi de profesördü. Fransız vatandaşıdır ve Avrupa Birliği çalışma iznine sahiptir. Ferroni ilk olarak eğitim alanında kariyer yapmaya karar vermiş ve 2002 yılında Provence Aix-Marseille I Üniversitesi'nden Yaşam ve Yer Bilimleri lisans derecesini almıştır. CAPES öğretmenlik sınavını vermeye çalışmış ancak ilk başta başarısız olmuş, daha sonra 2005 yılında CAPES’i kazanmıştır. 2006'dan 2010'a kadar Marsilya'nın güney bölgelerinde bilim dersleri vermiştir; mesleği ve öğrencilerin refahı konusundaki endişeler nedeniyle istifa etmiştir. Bu süre zarfında kısa bir süre Paris'teki Cours Florent'e katılmış ve Gilles Azzopardi yönetiminde Aubagne ve Marsilya'da tiyatro eğitimi almıştır. 2010 civarında stand-up gösterileri yapmaya başlamıştır. Komedya kariyeri, ilk tek kişilik gösterisi L'Œuf, la poule ou Nicole ? 'nin yaratılmasıyla ivme kazandı ve Kasım 2010'da Marsilya'da sahnelendi. 2011'den 2014'e kadar Laurent Ruquier ile birlikte On n’demande qu’à en rire programında yer aldı, 64 skeç sergiledi ve 2012'de prime-time bir bölümde ikinci oldu. Bu görünürlük, Paris'teki Le Point-Virgule'de tek kişilik gösterisinin kapalı gişe performanslarına yol açtı. Aynı zamanda Puy-Saint-Vincent Gülüş Festivali'nde ödüller kazanmış ve Top In Humour Festivali'nin godmother'ı olarak görev yapmıştır. Ekim 2020'den beri Téva kanalında Piquantes ! adlı eğlenceli talk şovunu sunmaktadır. Şu anda France Inter için köşe yazarı olarak çalışmakta ve sıklıkla "Le Billet de Nicole Ferroni" adlı bir bölümle katkıda bulunmakta, genellikle güncel olayları ve siyasi konuları ele almaktadır. Agence Arc-En-Ciel tarafından temsil edilmektedir.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Norman Thavaud

Norman Thavaud, 14 Nisan 1987'de Fransa'nın Arras kentinde Norman Jacky Cyril Thavaud olarak doğdu, Fransız bir komedyen ve internet kişiliğidir. Arras (Pas-de-Calais) şehrinde doğmuş ve çocukluğunu Liévin'de geçirmiştir. Babası Jackie Thavaud, kültürel takdir duygusunu geliştirmiş ve Montreuil'deki Flec film okulunun yöneticisi olarak görev yapmıştır. Annesi, tarih ve coğrafya öğretmeni olan annesi, 15 yaşında iken kanserden hayatını kaybetmiştir. Daphné adında bir ablası vardır. Thavaud'un erken yaşamı, konservatuarda yedi yıl boyunca saksafon eğitimi içeriyordu. 2005 yılında lise diplomasını aldıktan sonra Paris'e taşınarak University Paris-1 Panthéon-Sorbonne'da sinema okumaya başladı ve Temmuz 2009'da sinematografi alanında derece aldı. Öğrenim görmesi sırasında çeşitli işlerde çalıştı ve video montaj uzmanı oldu. Mart 2008'de Hugo Dessioux ile birlikte komedi grubu 'Le Velcrou'yu kurdu; Marc Jarousseau (Kemar) daha sonra 2008 yılında gruba katıldı ve bu grup aracılığıyla Cyprien Iov (Monsieur Dream) ile tanıştı. Le Velcrou, Ekim 2010'da dağıldı. Thavaud, 'Norman fait des vidéos' adlı solo YouTube kanalını 3 Ocak 2011'de başlattı. ‘İkili Dilli’ videosu popülaritesini önemli ölçüde artırdı. 'Luigi Clash Mario' videosu, Mart 2021 itibarıyla 86 milyondan fazla görüntülenmeyle en popüler videosu olma özelliğini taşıyor. Videolarını, bir oda arkadaşı ve Sergi ile Becassine adında iki kediyle birlikte Paris'teki dairesinde çekiyor. Norman, Palmashow’un ‘Çok Kötü Salgınlar’ gibi TV şovlarında yer aldı ve Aralık 2011'de Paris'teki Grand Rex'te 'Zapping Amazing' programına katılarak 5 Şubat ile 15 Şubat 2013 tarihleri arasında Fransa turnesine çıktı. Aralık 2023 itibarıyla, YouTube'da 11,3 milyon aboneye sahip, Fransızca konuşan dördüncü en çok abone olan videograf. Bu suçlamalarla ilgili soruşturma 2023 yılında sonuçlandı. Şu anda influencer Martha Gambet ile ilişkide ve Mart 2019 doğumlu Bianca adında bir kızları var; ikisi de 14 Eylül 2024'te evlendi.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Olivier Baroux

Olivier Baroux, Olivier Marie adıyla 5 Ocak 1964'te Caen'de doğdu, Fransız bir oyuncu, komedyen, yazar ve yönetmendir. Başlangıçta Kad Merad ile birlikte oluşturduğu Kad & Olivier komedi ikilisiyle tanındı. Kariyeri, Caen'deki Radio Adel'de animatör olarak çalışmasıyla başladı ve ardından beş yıl boyunca Radio Vallée de Seine'de 'Self-service' programını sunan bir uzman olarak görev yaptı. 1991'de Paris'teki Oui FM'e katıldı ve burada Kad Merad ile tanıştı, daha sonra 1992'de 'Kad et Olivier' komedi ikilisini kurdu. Birlikte 12 Mart 1992'den itibaren 'Rock'n'Roll Circus' radyo programını sundular ve Jean-Luc Delarue'nun yardımıyla televizyona geçiş yaptılar, 1999 ile 2001 yılları arasında Comédie!'de 'La Grosse émission'u sundular. Baroux, Kad Merad ile iş birliğini sürdürürken solo bir kariyer izledi. 2003 yılında ‘Mais qui a tué Pamela Rose?’ filmini ortak yazmadan önce filmde rol aldı. Çalışmaları seslendirme oyunculuğunu da kapsıyor ve 2005 yılında 'Iznogoud'da cin karakterini canlandırıyor. 2007 yılında, 'Monsieur Jean' çizgi romanına dayanan 'Ce soir je dors chez toi' ile yönetmenlik yeteneğini gösterdi ve ardından 2009’da Kad Merad’ın başrol oynadığı 'Safari' filmini yönetti. 'Le Tuche' serisi onun filmografyasında önemli bir yere sahip; 2011 yılında 'Les Tuche'u, 2016 yılında 'Les Tuche 2: Le Rêve américain'ı ve 2018 yılında 'Les Tuche 3: Liberté, Égalité, Fraternituche' filmlerini yönetti. Son film, 2019’da kendisine César du public ödülünü kazandırdı ve serideki çalışmaları Amerikan rüyasını gerçekleştirmenin zorluklarından etkileniyor. Baroux eğlence sektöründe aktifliğini sürdürmektedir. 'Menteur' filmini Temmuz 2022'de Fransa'da yayınladı. 2009 yılından beri Coralie ile evli ve Enya Baroux (1991 doğumlu) ve Boris Baroux (2001 doğumlu) adında iki çocukları var. Kariyeri boyunca hem oyuncu hem de yönetmen olarak çalışarak, Fransız komedi dünyasında çok yönlülüğünü kanıtlamıştır.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Olivier de Benoist

Olivier de Benoist, 14 Haziran 1974'te Reims'de Olivier Marie Emmanuel de Benoist de Gentissart olarak doğmuş, Belçika ve hatta Şarlman kökleri olan Fransız bir komedyen ve oyuncudur. Soylu kökenlere sahip ve yedi çocuktan oluşan bir aileden gelen Benoist, çocukluğunu Champagne bölgesinde geçirmiştir. Katı ve dindar bir yetiştirimi olmuştur; Cizvit okullarına gitmiştir. Caroline Menand ile 15 yıldır evlidir, onu öğrenimleri sırasında tanımıştır ve dört çocukları vardır: 14, 13, 9 ve 2 yaşlarında üç erkek ve bir kız çocuğu. Tam adı, Olivier, Marie, Emmanuel, baron de Benoist de Gentissart şeklinde, aristokrat kökenini yansıtmaktadır. Başlangıçta Paris Üniversitesi'nde beş yıl hukuk okuyup bir hukuk uzmanı unvanı alan Olivier de Benoist'in kariyeri beklenmedik bir şekilde eğlenceye doğru yöneldi. Studio Pygmalion'da eğitim aldı ve performans yolculuğuna, Benoît Poelvoorde tarafından yaratılan "Modèle déposé" adlı bir oyunda rol alarak başladı. İlk çalışmaları arasında 2002 yılında Téva kanalı için televizyon reklamları ve 2003 yılında ilk oyunu 'Né sous X'i oluşturmak yer alıyor; bunu 2004 yılında 'Loft Sorry' adlı gerçek şovların bir parodisi izledi. 2005'ten itibaren popüler tek kişilik gösterileri olan 'Haut débit', 'Très haut débit' ve 'Très très haut débit'i geliştirdi ve sahneledi; bu gösteriler skeçleri ve sihir numaralarını bir araya getirerek Le Petit Palais des Glaces ve Point Virgule gibi mekanlarda sahnelendi. Olivier de Benoist, 2010 yılında 'On n’demande qu'à en rire' programında yarışmacı olarak tanındı ve ilk yarışmacı olarak 1. sezonu 50 kez sahneye çıkarak Kev Adams ile birlikte çalıştı. Komedisi genellikle kadınlara yönelik düşmanlık, erkekler ve kadınlar arasındaki ilişkiler ve cinsel imalar gibi temaları içerir ve çoğu zaman "İyi akşamlar, iyi akşamlar. Bir gün" ifadesiyle başlar. Geniş kapsamlı turnelerle 650'den fazla gösteri gerçekleştirdi, 'Très Très Haut Débit' de dahil olmak üzere 300.000'in üzerinde seyirciye ulaştı ve Olympia'da iki sold-out performans sergiledi. Çalışmaları gelişmeye devam ediyor; 2016 yılında Pierre-Marie Debrie ile birlikte '0/40'u yarattı ve 2019 yılında 'Le petit dernier' adlı yeni bir gösteriyi sahnelemeye başladı. Şu anda Ekim 2024'te gösterilerini başlatacak olan ‘Le droit au bonheur’ü yaratıyor ve 2023 yapımı 'Capitaine Marleau' dizisinde, 2025 yapımı 'Sur la dalle' filminde ve 2025 yapımı 'Astrid et Raphaëlle' dizisinin altıncı sezonunda yer alması planlanıyor. Ayrıca ‘Le Dernier Rempart face à la dictature des femmes’ adlı bir çizgi roman yayınladı ve sık sık Michel Drucker'ın “Vivement Dimanche” televizyon programında yer alıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Patrick Bosso

Patrick Bosso, 12 Ekim 1962'de Marsilya'da doğan Fransız bir komedyen ve oyuncudur. La Belle de Mai hastanesinin doğum servisinde dünyaya gelmiştir. Ebeveynleri İtalyan göçmeni olup Fransa'ya yerleşmişlerdir. Marsilya'nın Panier semtinde büyüyen Bosso, daha sonra 'Les Lauriers' konut projesi içindeki kuzey bölgelere taşınmıştır. Bosso’nun erken yaşamı, işçi sınıfı kökenlerini yansıtmaktadır; babası Marsilya Limanı tersanesinde çalışmış ve Bosso kısa bir süre onun ayak izlerini izleyerek gemi yapımcısı olmuştur. Ayrıca bir tesisatçı çıraklığına da başlamış ancak bunu tamamlamamıştır. Komedideki yerini bulmadan önce, Vieux-Port'ta kurye olarak çalışmak, bira dağıtmak, restoranda bulaşık yıkamak ve belediyede çalışmak gibi çeşitli işlerde bulunmuştur. Bosso’nun kariyer değişimi, Pigalle’de bouncercılık yaparak ve Madonna, Roch Voisine ve Michel Sardou gibi müzisyenler için ürün satarak başladığı Paris’te gerçekleşti. 1989 yılında Niels Arestrup ile oyunculuk dersleri almaya başladı ve Arestrup onu tek kişilik gösteriler yapmaya teşvik etti. Aynı yıl 'C’est méchant' adlı solo performansı ile Théâtre Marie Stuart’da sahneye çıktı. İlk büyük gösterisi olan 'Qui ?!? Moi !?!', 1995 yılında Palais des Glaces’da prömiyerini yaptı. 'Les talons devant' (1997) gösterisi, kamuoyundaki tanınırlığını önemli ölçüde artırdı. Kısa bir süre 1998 yılının Eylül ayından Ekim ayına kadar Comédie! kanalında 'La Grosse émission' programını sundu ve 2000 yılında Pierre-François Martin-Laval (Pef) ikinci gösterisi olan 'Bosso exagère trop!'ı yönetti. Bosso, yıllar içinde komedi yeteneğini geliştirmeye devam etti. 2005 Kasım ayında sunduğu ve 2007'de DVD olarak yayınlanan 'Du Bonheur' adlı yapıtı vardı. 'Le spectacle de ma vie' gösterisi, Ekim 2003'te Olympia'da sahnelendi. Kariyeri boyunca 1996'dan beri yirmiyi aşkın filmde rol aldı ve 2003 yılında 'Hep Taxi!' mini dizisinde başrolü oynadı, ayrıca gösteriler arasında çeşitli televizyon filmlerinde yer aldı. 2016'da Kad Merad tarafından yönetilen 'Marseille' filminde başrolü üstlendi. 1999'da kısa film 'Rien ne sert de courir'ı yöneterek ve 2001'de 'Melon et Melèche: le grand concours' adlı bir kitap yayınlayarak çok yönlülüğünü de kanıtladı. Tek kişilik gösterisi 'La courte échelle', Ocak 2009'da Comédie de Paris'te sahnelendi ve 2010'da DVD olarak yayınlandı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Patrick Font

Patrick Font, 27 Eylül 1940'ta Vésinet'te doğan, Fransız bir mizah sanatçısı ve şarkı yazarıydı. 1961'den 1968'e kadar öğretmen (instituteur) olarak kariyerine başladı. 1970'lerden 1995'e kadar Philippe Val ile Font et Val adlı bir komedi ikilisi kurdu. Kariyeri boyunca Thierry Le Luron ve Christophe Alévêque gibi diğer sanatçılar için şarkı sözleri yazarak Fransız eğlence dünyasındaki çok yönlülüğünü gösterdi. 1992'de J'exagère, mais pas assez ve 2018'de Souvenirs d'un cow-boy d'opérette olmak üzere birkaç kitap yayınladı. 1992 yılında hicivli dergi Charlie Hebdo'nun yazarı oldu ve aynı zamanda France Inter'deki Rien à cirer radyo programına katkıda bulundu. 1994'te Haute-Savoie'de Marie Pantalon adlı sahne sanatları eğitim okulunu kurdu. 2007'den itibaren Paris'teki Théâtre des Deux Ânes'de daimi bir komedyen olarak yer aldı ve 'Sarkozix Le Gavlois', 'Kadhafi à Paris' ve 'Nicolas s'remarie' gibi oyunlarda sahne aldı. Komedisi genellikle güncel olaylarla ilgili hicivli skeçler içeriyordu ve bazen "Riviera tarzı" olarak tanımlanıyordu; Sarkozy ve Fillon gibi figürlere göndermeler yapılıyordu. Font'ın kariyeri, 1996 yılında başlayan yasal süreçlerden önemli ölçüde etkilendi. Mart 1998'de Annecy'de yapılan bir duruşma sonucu, küçüklerin cinsel istismarı suçundan hüküm giydi ve 1996'dan 2000'e kadar dört yıl iki ay hapis yattı. Bu olaylara rağmen sanatsal faaliyetlerine devam etti, 2005 yılında Les Auteurs Réunis'i kurarak Le Coq des Bruyères ve Le Bar des vieux cons gibi eserlerden sorumlu oldu. 2011 yılında La verVe et la Joie albümünde yer aldı. Patrick Font, uzun süren bir karaciğer rahatsızlığının komplikasyonları nedeniyle 6 Nisan 2018'de 77 yaşında hayatını kaybetti ve Fransız komedisi içinde karmaşık bir miras bıraktı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Patrick Raynal

Patrick Raynal, 29 Mayıs 1926'da Vierzon'da Bernard Giraud olarak doğmuş, Fransız bir şarkıcı ve mizah sanatçısıydı. Sanatsal yolculuğuna II. Dünya Savaşı'ndan sonra, 20 yaşında başladığında sanatçı olma kararı aldı. Komünist bir babayla mütevazı bir ailede büyümüş, okuldan sık sık uzaklaştırılmaları ve 13 yaşındayken kısa süreli bir kaçış olayı gibi erken dönemde aksaklıklar yaşamıştır. İlk performans deneyimleri, askerlik hizmeti sırasında Charles Trenet'i taklit etmekle başlamış ve bu durum ona "Vierzon'un şarkı söyleyen deli adamı" lakabını kazandırmıştır. Daha sonra “köylü komedyeni” olarak bir müzikhol kariyerine başlamış ve kırsal köklerini benimsemiştir. Raynal, 1950'lerde tanınmaya başladı ve ilk olarak Berry bölgesinde performans sergiledikten sonra ulusal çapta sahne aldı. Komedi tarzı genellikle Berry çiftçilerinin hicivli tasvirlerini içeriyordu; bu da Berlodiot ailesi ve özellikle de kendine özgü bir aksana sahip bir karikatür olan Berlodiot karakteriyle somutlaştırılıyordu. Pierre Dac ve Francis Blanche ile dostluk kurduğu Caveau de la République gibi mekanlarda sahne aldı ve daha sonra Bobino ve Olympia gibi sahnelerde yer aldı. Yaklaşık 50 yıllık kariyeri boyunca çok sayıda 45 devirli plak kaydetti, Berry bölgesinde ve ötesinde önemli bir popülarite kazandı ve bu süreçte iki altın plak ödülü aldı. Sahne performanslarının ve kayıtlarının yanı sıra Raynal, Le journal d'une femme en blanc (1965) filminde Marie-José Nat ile birlikte, ayrıca Babette s'en va-t-en guerre (1960), Le Magot de Josepha (1962) ve Les grandes familles (1966) filmlerinde de rol aldı. Paris kültürünün bazı yönlerini, özellikle tüketim toplumunu açıkça eleştirdi; bunu stresli, saygısız ve tekdüze olarak görüyordu ve 'nouvelle cuisine'den de hoşlanmadığını dile getirdi. Çalışmaları için birçok ödül aldı, bunlar arasında 1971 yılında Mizah Ödülü ve 1971 ile 1989 yıllarında iki kez Fernand Raynaud Ödülü sayılabilir. Ayrıca Chevalier des Arts et des Lettres, Grand Officier de la Ligue du Bien Public unvanını ve Paris şehri ile Sacem'den madalyalar aldı. Eşi Claudie ile Anzy-le-Duc'a emekli olduktan sonra, kanser ligi ve kör köpekler derneği gibi kuruluşlar için hayırsever gösteriler vermeye devam etti. Patrick Raynal, 1 Mayıs 2010'da Paray-le-Monial hastanesinde hayatını kaybetti.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Philippe Lellouche

Philippe Lellouche travaille, réalisateur, scénariste, animateur de télévision et chanteur. Il partage le métier d'acteur avec boy frère, Gilles Lellouche.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Philippe Meyer

Philippe Meyer, 25 Aralık 1947'de Almanya'nın Germersheim şehrinde doğdu ve gazeteci, mizahçı, yazar, radyo ve televizyon kişiliği olarak tanınan çok yönlü bir figürdür. Kariyerine 1965 yılında Paris-Nanterre Üniversitesi'nde hukuk ve sosyoloji öğrenimine başlayarak başladı. Bu dönemde aynı zamanda Paris'te genç suç önleme kulübünde eğitmenlik yaparak sosyal konulara olan erken ilgisini göstermiştir. Meyer'in öğrenci aktivizmine olan bağlılığı, Kasım 1967'de Nanterre'deki grev komitesinin başkanlığını yapması ve Paul Ricœur ile birlikte Mayıs 1968 protestolarına katılmasıyla belirgindir. Meyer'in entelektüel uğraşları Fransa ile sınırlı kalmadı; 1968 yılında Fransız-Quebec Gençlik Ofisi'nden aldığı bursla Quebec'te genç suçlulara yönelik müdahaleleri incelemek üzere gitti. Bu deneyim, hayatının dönüm noktası oldu ve René Lévesque, Denys Arcand, Michel Chartrand ve Gilles Vigneault gibi önde gelen isimlerle ilişkiler kurmasına yol açtı. 1977 yılında Annie Kriegel ve Philippe Ariès'nin rehberliğinde "L'Enfant et raison d'État" (Çocuk ve Devlet Akılcılığı) doktora tezini savundu. Aynı zamanda Philippe Paumelle profesörlüğünde Centre de santé mentale'da araştırmacı olarak çalıştı. Mart 1982'den itibaren Meyer, kamu hizmeti yayıncılığı için radyo istasyonlarında çalışmaya başladı ve 1982'den 1989'a kadar France Inter'de 'Télescopages' programını sundu. Meyer’ın medya kariyeri, 1984-1995 yılları arasında France Culture’daki ‘Allegro serioso’ ve 1995-1998 yılları arasında ‘Libre examen’ ile devam etti. Özellikle 1989'dan 2000'e kadar olan dönemde France Inter'deki günlük mizahi bölümleriyle tanınıyor; bu bölüm 'Mutlu...' şeklinde başlayan ve 'Modern bir çağ yaşıyoruz' gibi ifadelerle biten skeçlerle dikkat çekiyordu. 1998'den 2017'ye kadar France Culture’da ‘L'Esprit public’ programını sundu ve programın sona ermesinden sonra da podcast olarak devam ettirdi. Ayrıca 2000'den 2016'ya kadar France Inter'de ‘La prochaine fois, je vous le chanterai’ programını sunmuştur. Meyer, 'Bugün Başlıyor' ve 'Picpus Vakfı' gibi filmlerde ve 'Maigret' adlı televizyon dizisinde rol almıştır. Yakın zamanda portrelerden ve övgülerden oluşan bir kitap olan 'La prochaine fois, je vous l'écrirai'yı yayınladı ve kamuoyu entelektüelleriyle işbirliği yaparak 'Le Nouvel Esprit Public' podcast'ini sunmaya devam ediyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Pierre Levassor

Pierre-Thomas Levassor (dolayau'da 25 Ocak 1808 doğdu) Fransız bir aktördür. 4 Ocak 1870 Paris'in ikinci arrondissement'inde. Onun mezarlığı Montmartre mezarlığıdır.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Pierre Repp

Pierre Repp, 5 Kasım 1909'da Saint-Pol-sur-Ternoise'de Pierre Alphonse Léon Frédéric Bouclet olarak doğmuş, Fransız bir mizahçı ve oyuncuydu. Başlangıçta Lille Konservatuvarı'nda okudu ve 1930'ların başlarında askere gitmeden önce bir Baccalauréat derecesi aldı. Askerlik hizmetinin ardından Paris'e taşındı ve kariyerine kabarelerde performans sergileyerek başladı. Kuzeni Ferdinande Alice Andrée Bouclet ile evliliği 14 Ağustos 1930'da Lille'de gerçekleşti. Sık sık hem Paris'te hem de turnelerde müzik holleri ve kabarelerde sahne aldı ve Fransız eğlence dünyasında önde gelen bir figür olarak yer edindi. Repp'in komedi tarzı, kendine özgü "talent de bafouilleur" veya kekemelik yeteneği ile karakterizeydi. Mizahi bir şekilde kekelemeyi taklit eder, genellikle kelimeleri şaşırtıcı alternatiflerle değiştirir ve kelime oyunları kullanırdı. Stéphane De Groodt'un belirttiğine göre, özellikle ünlü olan "Les crêpes" (Krep) skeçi, komik telaffuz hataları içeren bir tarif sergiliyor ve hala esprili bir referans noktasıdır. Bu skeç, 1960 yılında 'La Machine à laver' (Çamaşır Makinesi) gibi diğer şarkılarla birlikte bir plakta şarkı olarak da yayınlandı. Boris Vian ve Fernand Raynaud gibi sanatçılarla işbirliği yaptı ve 1970'lerde Guy Lux'un televizyon programları ve Michel Drucker'ın programları da dahil olmak üzere birçok tiyatro oyununda ve TV şovunda yer aldı. Görüntüleri, 'Zygomaticorama'da Belçika televizyonuna da uzandı. Kariyeri boyunca Repp, yaklaşık 100 filmde rol aldı, çoğu zaman yardımcı karakterler olarak yer alarak ‘Bonjour sourire’ ve ‘Les Quatre Cents Coups’ gibi önemli yapımlara katkıda bulundu ve böylece Fransız sinema tarihine adını yazdırdı. Fernand Gravey ile birlikte 'Le Nouveau Testament' filminde de yer aldı. 1982 yılında, Fondation Perce-Neige için Paris Kumarhanesi'nde sahneye çıktı. Société des Rosati’nin bir üyesiydi. Pierre Repp, 1 Kasım 1986’da, neredeyse 77 yaşında Plessis-Trévise’de vefat etti ve Vincennes’in yeni mezarlığında defnedildi. 2018 yılında Nicolas Le Golvan tarafından kaleme alınan 'Pierre Repp, Bégayer, exister, écrire' adlı deneme, hayatını ve çalışmalarını inceledi.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

V. Philippeal

Philippe Val, 14 Eylül 1952'de Neuilly-sur-Seine'de doğan, Fransız bir gazeteci, şarkıcı ve komedyendir. Babası daha sonra adını Val olarak değiştiren kasap René Vol ve annesi kuafördü; dört kardeşin en küçüğüydü. Sanatsal ifadeye yönelik erken bir eğilim göstererek 17 yaşında okulu bıraktı ve müziği takip etti. Val'in komik yolculuğu, Patrick Font ile 1970'lerde kurulan Font et Val ikilisiyle başladı. Başlangıçta La Pizza du Marais, Théâtre de Dix heures ve Vrai Chic Parisien gibi mekanlarda evli şarkı yazarı olarak performans sergilediler; Paul Castanier 1989 yılına kadar, daha sonra da Emmanuel Binet onlarla birlikteydi. 1980'lerin başlarında ara sıra solo gösteriler yaptı, bazen de köpeği Jeff ile sahneye çıktı. 1973 yılında Anne Vanderlove ile siyasi açıdan yüklü olan 'Non' albümünde işbirliği yaptı. 1991 yılında kısa bir süre La Grosse Bertha'yı düzenledi ve 1992 yılında Cabu ile birlikte Charlie Hebdo'nun ikinci versiyonunu kurdu; 1992 yılına kadar editörü ve yönetmeni olarak görev yaptı. Daha sonra 2004'ten 2009'a kadar Charlie Hebdo'yu yönetmeye geri döndü; 2005 yılında Jyllands-Posten Muhammed karikatürlerini yayınladı, bu da 2007 yılında nefret suçlamalarından beraat etmesine yol açtı. 'Vingt ans de finesse' (1992) ve 'Malaise dans l’inculture' (2015) gibi birçok kitap yayınladı. Charlie Hebdo'dan 2009'da ayrıldıktan sonra Val, 2014 yılına kadar Fransa Inter'in yöneticiliğini yaptı. 'Paris-Vincennes' (1996), 'Hôtel de l’univers' (1999) ve 'Philippe Val' (2004) adlı albümleri yayınladı. Val, güçlü siyasi görüşlere sahip olduğunu dile getirerek 2018 yılında antisemitizme karşı bir manifesto hazırladı ve Front National gibi gruplara ve Katolik entegristlere karşı çıktı. Şu anda 2021 yılından beri Europe 1 radyo istasyonunda haftalık köşe yazarlığı yapmaktadır. Kariyeri, hem yaratıcı işbirliği hem de yayıncılık liderliği ile damgalanan, Fransız kültürü ve toplumuyla çeşitli bir etkileşimi yansıtmaktadır.

Profili Görüntüle