Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

1810 κωμικοί

Έντι Κινγκ

Ο Έντι Κινγκ είναι ένας Γαλλο-Κεμπέκουάς κωμικός, χιουμορίστας και συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1982 στο Γκουσένβιλ, στη Γαλλία, και μεγάλωσε στα προάστια του Παρισιού, συγκεκριμένα στο Γκουσένβιλ, Βαλ-ντ’Οάζ. Οι γονείς του κατάγονται από το Κονγκό, και είναι συγγενής του Φελίξ Τσισεκέτι, του προέδρου της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Ο Έντι Κινγκ είναι το μεγαλύτερο παιδί από δύο παιδιά, με μια αδελφή. Μετανάστευσε στο Κεμπέκ με την οικογένειά του το 1995 σε ηλικία 13 ετών, γεγονός που σηματοδότησε μια σημαντική αλλαγή στη ζωή του και επηρέασε την μεταγενέστερη κωμική του οπτική. Αρχικά, ο Έντι Κινγκ έδειξε μια προτίμηση για τις παραστατικές τέχνες. Κατά τη διάρκεια του κολεγίου, σχημάτισε την ραπ ομάδα Dögone Tribe με έναν φίλο. Η ομάδα αυτή κέρδισε το βραβείο καλύτερης ραπ ομάδας στο Φεστιβάλ Hip Hop 4ever στο Μόντρεαλ το 2004. Ανέπτυξε μια αγάπη για την stand-up κωμωδία μετά από παρουσίαση εκπομπών, και προσπάθησε να εισαχθεί δύο φορές στην École nationale de l’humour αλλά απορρίφθηκε. Παρά αυτά τα πισωγυρίσματα, συνέχισε να γράφει και να παρουσιάζει σε βραδινά ανοιχτής μικροφωνικής εκδήλωσης. Το 2007, έλαβε ένα βραβείο 'Coup de cœur' στον Διαγωνισμό Νέων Ταλέντων Juste Pour Rire. Στη συνέχεια, παρουσίασε ένα έργο με τίτλο 'Tintin au Congo' στη Γιορτή του Ρασίντ Μπατούρι το 2009, κερδίζοντας έπαινο και συμπάθεια από το κοινό. Την ίδια χρονιά, ανακηρύχθηκε 'ανακάλυψη της χρονιάς' στο φεστιβάλ Juste Pour Rire. Ο Έντι Κινγκ παρουσίασε την πρώτη του σόλο παράσταση, με τίτλο «Έντι Κινγκ», στα τέλη του 2011 στο Θέατρο Σαιν-Ντενίς στο Μόντρεαλ και στο Coucous Comedy Show. Η παράσταση περιοδεύτηκε μέχρι τα 30ά του γενέθλια το 2012, οδηγώντας σε παραστάσεις στη Γαλλία, το Βέλγιο και την Αϊτή. Έκτοτε έχει εμφανιστεί σε πολυάριθμες τηλεοπτικές εκπομπές, όπως οι «Cliptoman», «L’Heure est grave», «Laugh Out Loud with Kevin Hart» και «Par ici l’été». Έχει επίσης υποδυθεί ρόλους σε ταινίες, αξιοσημείωτα στην βελγική ταινία Moroccan Gigolos στις αρχές του 2013 και στην La Chute de l’empire américain του Ντενύς Αρκάντ το 2018. Ο Έντι Κινγκ περιοδεύει εκτενώς στον Καναδά, παρουσιάζοντας παραστάσεις τόσο στα γαλλικά όσο και στα αγγλικά, και έχει εμφανιστεί σε πολυάριθμες γκαλά Just For Laughs. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες στην σκηνή του χιούμορ του Κεμπέκ. Το χιούμορ του περιγράφεται ως ταυτόχρονα αστείο και έξυπνο, εστιάζοντας συχνά στην οικογενειακή του ζωή, τις εμπειρίες και τις πεποιθήσεις του. Προετοιμάζει επί του παρόντος τη δεύτερη σόλο παράστασή του, με τίτλο «Mokonzi».

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Ζαν-Σαρλ

Ο Ζαν Λουί Μαρσέλ Σαρλ, γνωστός ως "Τζαν-Τσαρλς", γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 192 2 στο Σαιν-Αουλάγιε του Ντορντόγκνε, και πέθανε στις 2 Ιουνίου 2003 στο Κάχορς· εργάστηκε ως χιουμορίστας και Γάλλος συγγραφέας.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Ζουλί Φεριέρ

Η Ζυλί Φεριέ, γεννημένη στις 5 Δεκεμβρίου 1971 στην Κουρμπεβό, είναι Γαλλίδα ηθοποιός, κωμικός, χορεύτρια, συγγραφέας και θεατρική σκηνοθέτης. Κατάγεται από μια οικογένεια με θεατρική παράδοση που καλύπτει οκτώ γενιές από την πλευρά της μητέρας της, ενώ ο πατέρας της εργάζεται στον ιατρικό χώρο. Η ανατροφή της έλαβε χώρα σε ένα συγκρότημα κατοικιών στο Νουί-λε-Γκραν (Σεν-Σαιν-Ντενί). Το καλλιτεχνικό ταξίδι της Ferrier ξεκίνησε με επίσημη εκπαίδευση στον χορό, αρχικά σπουδάζοντας κλασικό και τζαζ χορό. Ακολούθησε αυτό επαγγελματικά για δέκα χρόνια, συνεργαζόμενη με χορογράφους όπως ο Philippe Decouflé, ο Redha και ο Rick Odums. Σημαντική στιγμή στην πρώιμη καριέρα της ήταν η συμμετοχή της ως χορεύτρια στην τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1992 στο Albertville. Η επίσημη εκπαίδευσή της περιλάμβανε σπουδές στο Conservatoire de Paris από το 1988 και παρακολούθηση του σχολείου τσίρκου Académie Fratellini. Επίσης, σπούδασε στη L'École Internationale de Théâtre Jacques Lecoq από το 1996 έως το 1998, αποφοιτώντας το 1998. Η καριέρα της Φεριέ περιλαμβάνει εργασίες στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Εμφανίστηκε στην μικρού μήκους ταινία *Sensuelle solitude* το 1995, και πρωταγωνίστησε στην ‘Σήμερα είναι Φεριέ,’ σε σκηνοθεσία Ιζαμπέλ Νάντι, το 2004. Η μονογυναίκεια παράστασή της, με τον ίδιο τίτλο 'Σήμερα είναι Φεριέ,' σημείωσε δημόσια και κριτική επιτυχία το 2006, αποφέροντάς της το βραβείο SACD για Νέα Ταλέντα σε Μονογυναίκεια Παράσταση. Δάνεισε τη φωνή της σε χαρακτήρες στην κινούμενη σειρά *Moot-Moot* το 2007 και εμφανίστηκε ως πρωταγωνίστρια στο *Mademoiselle* (2008), μια γαλλική διασκευή του 'Ladykracher.' Στη filmography της περιλαμβάνονται οκτώ ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των *Madame Irma* (2005) και *Micmacs à tire-larigot* (2009), όπου υποδύθηκε την "γυναίκα από καουτσούκ." Έχει επίσης εμφανιστεί σε πολυάριθμες άλλες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Υποτίθεται για βραβείο César Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας Β’ Ρόλου το 2010. Σήμερα, παρουσιάζει την παράστασή της "À ma place, vous Ferrier quoi?" η οποία διαθέτει τέσσερις drag ηθοποιούς και περιγράφεται ως 'cabaret foutraque à gogo,' ενσωματώνοντας χορό, υποκριτική και τραγούδι με κοστούμια όπως μια ‘cagole à roller’ και μια ‘prof d’arts plastiques en nuisette.’ Πρόσφατα συμμετείχε στην εκπομπή του M6 *Les Traîners* τον Μάιο του 2024, και θα είναι πρόεδρος της κριτικής επιτροπής για την όγδοη έκδοση του Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Ταινιών Dinan το 2025.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Ιβ Κουσέ

Ο Yves Cusset είναι Γάλλος φιλόσοφος και κωμικός, συνδυάζοντας αυτά τα πεδία στην εργασία του για πάνω από 20 χρόνια. Καταγίνεται από τη Γαλλία και είναι αδελφός της συγγραφέως Catherine Cusset και του ιστορικού François Cusset. Το ακαδημαϊκό του υπόβαθρο περιλαμβάνει σπουδές στην École normale supérieure de la rue d'Ulm το 1993, την επιτυχία στις εξετάσεις agrégation στη φιλοσοφία και την απόκτηση διδακτορικού το 2000 με διατριβή για τη θεωρία της επικοινωνιακής λογικής του Habermas. Το έργο του ειδικεύεται στον Habermas, τη Σχολή της Φρανκφούρτης και την πολιτική της υποδοχής. Το κωμικό ύφος του Κουσέ περιστρέφεται γύρω από το φιλοσοφικό χιούμορ, καθιστώντας τον έναν από τους λίγους εκπροσώπους του. Έχει γράψει αρκετά έργα που εξερευνούν αυτή τη συνάντηση, συμπεριλαμβανομένου του 'Η Φιλοσοφία που διδάχτηκε στη κουκουβάγια μου,' που δημοσιεύθηκε το 2008, και της θεατρικής του διασκευής που έκανε πρεμιέρα το 2013 με την Σαρά Γκαμπιγιόν. Του αποδίδεται ο τίτλος τόσο του κωμικού όσο και του συγγραφέα, έχοντας συνθέσει παρωδικά έργα όπως το 'Εκατό τρόποι για να μην υποδεχτείς έναν μετανάστη' (2018) και το 'Να πετύχεις τη ζωή σου από την πρώτη φορά,' το οποίο σατιρίζει τις τάσεις αυτοβοήθειας και συζητήθηκε στην εκπομπή ‘Ο Καλεσμένος της 7:50’ του France Inter τον Αύγουστο του 2019. Έγραψε επίσης ένα μυθιστόρημα, 'Σωκράτης των Montceau-les-Mines,' το 2014, και δύο μονολογικά φιλοσοφικά θεατρικά έργα με τίτλους 'Ο Αντικαταστάτης' και 'Δεν έχει νόημα να υπάρχει'. Το 2016, δημοσίευσε μια μελέτη που ορίζει το χιούμορ ως «καλή διάθεση για τους πεθαμένους», και αργότερα, 'Γέλιο: tractatus philo-comicus' (Flammarion) το 2023 για να εξετάσει διαφορετικές μορφές γέλιου. Αυτή τη στιγμή, ο Yves Cusset συνεχίζει να παρουσιάζει παραστάσεις και να δημιουργεί. Είναι μέλος της Ακαδημίας Alphonse Allais και παρουσιάζει το 'Le cabaret philosophique du Dr Love,' το οποίο επικεντρώνεται στη μεθοδολογία των αποτυχημένων ερωτικών σχέσεων και διασκευάζει το βιβλίο του 'L’amour sur le bout des doigts' (2024). Η France Inter περιγράφει αυτή την παράσταση, σε συνεργασία με τον Emmanuel Lortet, ως αστεία, έξυπνη, λεπτή και εφευρετική, ωθώντας τα όρια της κωμωδίας. Οι θεατές φημολογείται ότι ακολουθούν με χαρά τις σκέψεις τους. Τα εισιτήρια για τις παραστάσεις του είναι διαθέσιμα μέσω Billet Réduc, και εμφανίζεται σε διάφορους χώρους, όπως το Théâtre La Ruche στο Nantes, το Café théâtre de la Fontaine d'Argent στο Aix en Provence, το Eglise Saint-Louis d'Antin - Espace Bernanos στο Παρίσι, το Le Funambule Montmartre στο Παρίσι, το Le Contrescarpe στο Παρίσι, η La Comédie d’Aix στο Aix en Provence, η Salle Claude Chabrol στο Angers, το Le Off de Chartres στο Chartres, η La Comédie du Mas Le Cres στο Le Cres, η Comédie Le Mans στο Le Mans και η Comédie La Rochelle στη La Rochelle. Εμφανίζεται επίσης συχνά σε ραδιοφωνικές εκπομπές όπως το 'L'Heure philo' της France Inter, όπου συζήτησε για την αγάπη με τον Frédéric Worms και την Charline Vanhoenecker το 2024 και πώς να πετύχει κανείς στη ζωή το 2023.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Κάρολος Πρινς

Ένας ηθοποιός και κωμικός κινηματογράφου γαλλικής καταγωγής, ο Σαρλ Πρίνς, με το αρχικό όνομα Σαρλ Ερνέ Ρενέ Πετίντεμάνζ, γεννήθηκε στο Μαισόν-Λαφίτ στις 27 Απριλίου 1872. Ξεκίνησε την καριέρα του στο θέατρο, κερδίζοντας ένα πρώτο βραβείο στην κωμωδία. Το πρόσωπό του, που διακρινόταν από μια ανυψωμένη μύτη, τον ταίριαζε πολύ για να υποδυθεί κωμικούς ρόλους. Ο Πρίνς αρχικά έπαιξε στο θέατρο και αργότερα προσλήφθηκε από την Pathé Frères το 1908. Εργάστηκε ως ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Ο Πρίνς απέκτησε διεθνή φήμη μέσα από τον χαρακτήρα του «Ριγκαντίν», τον οποίο δημιούργησε σε πολυάριθμες μικρού μήκους ταινίες που σκηνοθέτησε ο Ζωρζ Μονκά μεταξύ 1910 και 1920. Έπαιξε σε πάνω από 200 ταινίες «Ριγκατίν» μεταξύ 1909 και 1920, υποδυόμενος έναν χαρακτήρα που έμοιαζε με τον «Μαξ» του Μαξ Λίντερ, και οι δύο απεικονίζοντας άνδρες της ανώτερης τάξης που αντιμετωπίζουν συνεχώς προβλήματα. Αυτή η δημοτικότητα τον κατέστησε τον δεύτερο μεγαλύτερο κινηματογραφικό αστέρα παγκοσμίως πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά τον Μαξ Λίντερ, και θεωρήθηκε αντίπαλος του Λίντερ. Ο ερμηνευτής που έφερε το όνομα Ριγκατίν είχε διαφορετικά διεθνή ψευδώνυμα, όπως Moritz στη Γερμανία, Whiffles στην Αγγλία και τις ΗΠΑ, και Tartufini στην Ιταλία. Ταινίες με τον Πρίνς περιλάμβαναν το Rigadin Directeur de Cinéma (1912), το Rigadin et le Chien de la Baronne (1912), το Rigadin Peintre Cubiste (1912), το Rigadin aux Balkans (1912) και το Rigadin, Winetaster (1913). Παρόλο που η δημοτικότητά του μειώθηκε μέχρι το 1920, ο Πρινς συνέχισε να εμφανίζεται σε ταινίες, συχνά σε δευτερεύοντες ρόλους. Σκηνοθέτησε ταινίες όπως το Le Contrôleur des wagons-lits (1913) και το La Mariée récalcitrante (1916), και συν-σκηνόθετησε αρκετές ταινίες με τον Ζωρζ Μονκά. Έγραψε επίσης το σενάριο για το Rigadin reçoit deux jeunes mariés (1914). Οι μεταγενέστερες εμφανίσεις του σε ταινίες περιλάμβαναν το A Royal Family (1915), το Kiss Me (1929), το Departure (1931), το His Highness Love (1931), το Buridan's Donkey (1932) και το His Best Client (1932). Ο Πρινς παντρεύτηκε την Αμέ Καμπόν το 1900, με την οποία απέκτησε μια κόρη, τη Ρενέ Πετίτεμανζ (1901-1993). Διορίστηκαν στο διαζύγιο τον Απρίλιο του 1905. Στη συνέχεια, παντρεύτηκε την Έμιλι Στράχαμ Κάτζερ το 1908, χωρίζοντας τη σχέση τους το 1909, και στη συνέχεια την Γκαμπριέλ Μαρσού το 1909. Ο Τσαρλς Πρινς απεβίωσε στις 17 Ιουλίου 1933, στο Σαιν-Μωρ-ντε-Φοςέ, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά που περιλαμβάνει τον προ-προσεγγιστή του, σκηνοθέτη Κρις Ουμπερμάν, και τη διατήρηση δύο μικρού μήκους ταινιών «Rigadin» το 2010.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Κι-Γιουν Κιμ

Γεννημένος στις 10 Δεκεμβρίου 1983 στο Βερολίνο, ο Kee-Yoon Kim ήταν ένας κορεάτης καταγωγής Γάλλος τραγουδιστής-τραγουδοποιός, χιουμορίστας και δικηγόρος. Το πρώτο της EP, με την ονομασία Palli Palli, εκδόθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2023, με παραγωγό τη Σίλβι Χόαραου του ντουέτο Μπριζίτ.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Ντάνιελ Πρεβόστ

Ο Ντάνιελ Πρεβός είναι Γάλλος ηθοποιός, κωμικός και συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1939 στα Γκαρσ, και χρησιμοποίησε επίσης το ψευδώνυμο Ντενί Φορετιέ. Οι γονείς του ήταν ο Μοχάντ Αϊτ-Σαλέμ, Βέρβερος από την περιοχή Καβυλία της Αλγερίας, και η Μισελίν Σαβαλιέ. Παρακολούθησε δραματική σχολή στο Παρίσι, σπουδάζοντας για μικρό διάστημα στο σχολείο της rue Blanche. Ο Πρεβός ξεκίνησε την καριέρα του με παραστάσεις στο θέατρο, συμπεριλαμβανομένων ερμηνειών σε τοπικά καμπαρέ και με την θεατρική του πρεμιέρα στο Ένας ορισμένος κ. Μπλό δίπλα στον Μισέλ Σερώ. Η καριέρα του στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960, εμφανιζόμενος σε σκηνοθέτες όπως οι Gérard Pirès, Michel Audiard και Jean Yanne. Στα πρώτα στάδια της καριέρας του, συνεργάστηκε με τον Boby Lapointe και γνωρίστηκε με τον Jean Yanne, ο οποίος τον θεωρούσε αγαπημένο ηθοποιό. Άρχισε να εμφανίζεται στην τηλεόραση τη δεκαετία του 1960 με τον Jean-Christophe Averty. Από το 1975 έως το 1976, απέκτησε δημοτικότητα μέσω ριβήθων σερίδων στην σατιρική εκπομπή ειδήσεων του Jacques Martin, Le petit rapporteur , η οποία αύξησε σημαντικά την αναγνωρισιμότητά του στο κοινό. Το χιούμορ του έχει περιγραφεί ως «χαμογελαστό». Συνεργάστηκε με τον Pierre Bonte σε ένα ριβήθιο για το χωριό Montcuq. Ο Πρεβός είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως φορολογικός επιθεωρητής στην ταινία Le petit rapporteur και αργότερα, ως φορολογικός επιθεωρητής στην κωμωδία του Φρανσίσ Βέμπερ Le Dîner de Cons το 1998. Κέρδισε το βραβείο César Καλύτερου Β’ Ανδρικού Ρόλου το 1998 για αυτή την ερμηνεία. Έχει διασκεδάσει το κοινό της Γαλλίας για πάνω από τέσσερις δεκαετίες, εμφανιζόμενος σε πολλές ταινίες και στο θέατρο. Η ταινία του με την υψηλότερη βαθμολογία είναι The Crime Is Mine (2023), ενώ η ταινία του με τη χαμηλότερη βαθμολογία είναι Little Nicholas (2009). Υποδύθηκε έναν κομμουνιστή σιδηροδρομικό εργάτη με το όνομα Rochard στην ταινία Uranus (1990) και πρωταγωνίστησε μαζί με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ στην ίδια ταινία. Ο Ντάνιελ Πρεβός είναι πατέρας των ηθοποιών Σόρεν, Έρλινγκ και Κριστόφ Πρεβός. Παντρεύτηκε την Jette Bertelsen (Yette) τη δεκαετία του 1960 και πέθανε το 2007. Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί σε παραγωγές όπως La Vérité si je mens ! 2 (2001), Les vacances du petit Nicolas (2014) και έχει παίξει θεατρικά έργα όπως Les Stars . Έλαβε ένα Globe de Cristal το 2008 για τον ρόλο του στην τηλεταινία René Bousquet ou le Grand Arrangement .

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Ντάρι Κόουλ

Ο Ντάρι Κάουλ, γεννημένος Αντρέ Πιέρ Νταρικώ στις 27 Αυγούστου 1925 στην Βιτέλ, Βόζ, Γαλλία, ήταν Γάλλος κωμικός, ηθοποιός και μουσικός. Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 2006 στην Νεϊγύ-συρ-Σην, Ο-ντε-Σεν, σε ηλικία 80 ετών, συνεπεία επιπλοκών από καρκίνο του πνεύμονα. Αρχικά, προοριζόταν να ακολουθήσει καριέρα ως μουσικός, συνθέτης και συγγραφέας, σπουδάζοντας πιάνο και κλασική μουσική στο Ωδείο του Παρισιού, αν και τελικά απορρίφθηκε. Ξεκίνησε την καριέρα του στην κωμωδία ως πιανίστας-συντροφιάς σε καμπαρέ, υιοθετώντας το ψευδώνυμο «Ντάρι Κάουλ» που περιέγραψε ως «à l'américaine». Ο Κώουλ απέκτησε φήμη μετά την εμφάνισή του στην ταινία «Δολοφόνοι και κλέφτες» (1956) του Σατσά Γκιτρί. Εμφανιζόταν συχνά σε ταινίες που σκηνοθετούσε ο Σατσά Γκιτρί, συμπεριλαμβανομένης της «Οι τρεις κάνουν παρέα» το 1957. Τα πρώτα του σκίτσα στο θέατρο και την τηλεόραση του έδωσαν αναγνώριση στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Δημιούργησε έναν χαρακτήρα ενός χαζού, μπερδεμένου ανθρώπου με δυσκολία στην ομιλία και τάση τα μαλλιά του να πέφτουν πάνω στο στόμα του, ενσωματώνοντας το τρέμουλο στην κωμική του προσωπικότητα· συζήτησε τις αιτίες και τις συνέπειές του στην εκπομπή «Σήμερα η ζωή» το 1984. Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ήταν στην ταινία «Ο Τριπορτής» (1957), η οποία προκάλεσε σχεδόν πέντε εκατομμύρια θεατές. Έπαιξε σε περίπου πέντε ταινίες κάθε χρόνο για τρεις δεκαετίες, εμφανιζόμενος σε τίτλους όπως «Κακό κορίτσι» (1956), «Παλάτι του Παρισιού» (1956), «Οι τρεις κάνουν παρέα» (1957), «Ο υπέροχος περιπλανώμενος» (1962) και πολλές άλλες. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ντάρι Κάουλ εμφανίστηκε σε μια μεγάλη ποικιλία ταινιών, συμπεριλαμβανομένων των *Μην Αγγίξετε την Άσπρη Γυναίκα!* (1974) ως Μέιτζορ Άρχιμπαλντ, *Arrete ton Char Bidasse* (1978) και *Une Nuit a l'assemblee nationale* (1988). Συνεργάστηκε συχνά με τον Φρανσίσ Μπλανς (22 φορές) και τον Μισέλ Γκαλαμπρού (20 φορές).

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Τζεφ Πάνακλοκ

Γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 198 6 στο Nogent-sur-Marne, στο Val-de-Marne, στο Damien Colcanap, γνωστότερο ως Jeff Panacloc, εργάζεται ως εγγαστρίμυθος και Γάλλος χιουμορίστας.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Τομ Βίλα

Ο Τομ Βίλα είναι Γάλλος κωμικός, ηθοποιός και παρουσιαστής ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών, γεννημένος στο Παρίσι στις 5 Ιουνίου 1989. Ξεκίνησε την καριέρα του ραδιόφωνο, αρχικά εργαζόμενος ως ανακοινωτής για το Europe 1 Sport και αργότερα παρουσιάζοντας εκπομπές για τα Sport MX και Europe 1 Sport. Στα πρώτα του βήματα, έγραψε υλικό για τον Jérôme Commandeur πριν στραφεί σε μια καριέρα επικεντρωμένη στην stand-up κωμωδία, εμφανιζόμενος σε μέρη όπως το Paname Art Café. Ο κωμικός τρόπος του Villa συνδυάζει σάτιρα και χιούμορ παρατήρησης, και απέκτησε εμπειρία ανοίγοντας τις εμφανίσεις του για καταξιωμένους Γάλλους κωμικούς όπως οι Gad Elmaleh, Anne Roumanoff, Jeff Panacloc και Mathieu Madénian. Από το 2012 έως το 2019, διεύρυνε σημαντικά την παρουσία του στην τηλεόραση, εντάσσεται στις ομάδες του *La Nouvelle Édition* και *Salut les Terriens!* στο Canal+ και αργότερα έγινε ο «πρακτικός» (*Le stagiaire*) στο *Salut les Terriens!* το 2015. Συμμετείχε επίσης στο *Jamel Comedy Club* το 2013 και συνέβαλε στη συγγραφή της απονομής των 42ων βραβείων César το 2017, επιδεικνύοντας την ευελιξία του ως συγγραφέας. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Βίλα συνέχισε να αναπτύσσει τις δεξιότητές του και να διευρύνει την εμβέλειά του. Από το 2014 έως το 2016, είχε ένα τμήμα με τίτλο «Faites-le taire» στην Le Grand Direct des Médias , και από το 2016 έως το 2019, παρουσίαζε την εκπομπή «Tom Villa a tout compris» στο La Bande originale του France Inter. Παρουσίασε το χιουμοριστικό τμήμα «Sans Mensonges» στην Touche pas à mon poste! από το 2017 έως το 2019, και συνέγραψε εκπομπές για τον Jeff Panacloc ( Jeff Panacloc contre attaque το 2017) και τον Arnaud Ducret ( That’s Life το 2020). Κυκλοφόρησε την πρώτη του σόλο παράσταση, Les nommés sont... , το 2019 και έκτοτε παρουσιάζει από κοινού την Surprise sur prise στο France 2 από το 2020. Στις υποκριτικές του πιστώσεις περιλαμβάνονται ρόλοι στις ταινίες Ma famille t'adore déjà! (2016), Munch (2016-2021) και την επερχόμενη τηλεοπτική σειρά Mademoiselle Holmes (2024-2025). Γάμησε την Marion Dupont τον Μάιο του 2022 και εκπροσωπείται από την Elisabeth Tanner στο Time Art.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Τόμερ Σίσλεϊ

Ο Τομέρ Γκαζίτ, ο οποίος χρησιμοποιεί επίσης το όνομα Τομέρ Σίσλεϊ, είναι ηθοποιός και κωμικός με ισραηλινή και γαλλική υπηκοότητα. Γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου 1974 στη Δυτική Βερολίνο, Γερμανία, και έχει ρίζες στη Λιθουανία και τη Λευκορωσία μέσω της μητέρας του και στο Εμένα μέσω του πατέρα του. Οι γονείς του είναι Εβραίοι-Ισραηλινοί ερευνητές που ειδικεύονται στη δερματολογία και γνωρίστηκαν ως παιδιά στην Ραμάτ Γκαν, Ισραήλ. Μετακόμισε στη νότια Γαλλία με τον πατέρα του σε ηλικία εννέα ετών, μετά τον χωρισμό των γονέων του στα πέντε. Αφού σπούδασε σε αγγλόφωνο σχολείο και στο δίγλωσσο Κέντρο Διεθνών Σπουδών Βαλον, ο Σίσλεϊ μιλάει άπταιστα Γερμανικά, Εβραϊκά, Γαλλικά και Αγγλικά. Ο Σισλέι ξεκίνησε την καριέρα του γύρω στο 1996, κάνοντας stand-up κωμωδία για έξι χρόνια. Εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές σειρές όπως το Highlander (1992-1998) και σε τηλεοπτικές κωμωδίες όπως το Studio Sud . Το βραβείο «Αποκάλυψη» απονεμήθηκε στον Σισλέι στο φεστιβάλ κωμωδίας Just for Laughs του Μόντρεαλ, στον Καναδά, το 2003. Έχει επίσης ανοίξει τις πόρτες για την μονομερή παράσταση του Ζαμέλ Ντεμπουζέ και συνέγραψε την πρώτη του παράσταση με τους Φιλίπ Μεσέλεν και Καντέρ Αούν, εκτελώντας την 300 φορές. Μια βιντεοσκοπημένη ηχογράφηση αυτής της παράστασης κυκλοφόρησε το 2006. Οι stand-up παραστάσεις του περιλαμβάνουν άμεση αλληλεπίδραση με το κοινό και ποικίλα θέματα, και έχει αναγνωριστεί για μια ρουτίνα που κάνει πλάκα για την εβραϊκή μητέρα του και τον αραβικό πατέρα του. Το 2019, παραδέχτηκε ότι χρησιμοποιούσε υλικό από Αμερικανούς κωμικούς, ισχυριζόμενος ότι περίπου το 20-30% των αστείων του ήταν αντιγραμμένα. Πέρα από την stand-up κωμωδία, η καριέρα της Sisley στην υποκριτική περιλαμβάνει ρόλους σε ταινίες όπως το Bedwin Hacker (2003), το Angélique (2013) και το Les Miller, une famille en herbe (2013). Είναι περισσότερο γνωστός για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Largo Winch στην ταινία The Heir Apparent: Largo Winch (2008) και στην επόμενη ταινία, The Burma Conspiracy (2011), για την οποία απέσπασε το βραβείο Étoile d'or ως αποκάλυψη ανδρικού ταλέντου το 2009. Έχει εμφανιστεί επίσης στην ταινία Sleepless Night (2011), η οποία έχει την υψηλότερη βαθμολογία του, στο 97%, και στην σειρά του Netflix, Messiah (2020). Τα ποικίλα ενδιαφέροντά του εκτείνονται στα άκρα αθλήματα· είναι λάτρης της ιππασίας, ασκεί Krav Maga, jiujitsu και πυγμαχία, κατέχει άδεια πιλότου ελικοπτέρων, απολαμβάνει το skydiving, το paragliding και το extreme skiing. Θεωρείται ένα από τα κορυφαία ταλέντα της Γαλλίας και θα εμφανιστεί στην ταινία Don’t Look Up (2021) μαζί με τους Leonardo DiCaprio και Jennifer Lawrence.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Φρανσουά-Ξαβιέ Ντεμαιζόν

Ο Φρανσουά-Ξαβιέ Ντεμάζον είναι Γάλλος ηθοποιός και κωμικός, γεννημένος στις 22 Σεπτεμβρίου 1973, στο Ασνιέρ-συρ-Σην. Η ανατροφή του διαμορφώθηκε από τις επαγγελματικές σταδιοδρομίες των γονιών του· και οι δύο είναι δικηγόροι, με τον πατέρα του να ειδικεύεται στο εταιρικό δίκαιο και τη μητέρα του στο κοινωνικό δίκαιο. Παρακολούθησε το σχολείο Sainte-Croix de Neuilly και αργότερα το Λύκειο Pasteur του Neuilly-sur-Seine, ολοκληρώνοντας προπαρασκευαστικές τάξεις. Αρχικά ακολούθησε σπουδές στο θέατρο, αλλά στράφηκε στα οικονομικά και απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στη νομική και μεταπτυχιακό δίπλωμα στην πολιτική επιστήμη από το Πανεπιστήμιο Παρί-Ναντέρ το 1995. Παρακολούθησε για σύντομο χρονικό διάστημα το IEP (Institut d'études politiques) του Παρισιού πριν ακολουθήσει μια καριέρα εκτός των παραστατικών τεχνών. Πριν βρει τη θέση του στην κωμωδία, ο Ντεμάζον εργάστηκε ως ελεγκτής και στη συνέχεια εντάχθηκε στην Landwell & Associés (PwC), εξειδικευόμενος στο διεθνές φορολογικό δίκαιο. Αυτή η εμπειρία περιλάμβανε μια πρακτική άσκηση στο γραφείο τους στη Νέα Υόρκη τον Αύγουστο του 2001. Ένα σημαντικό γεγονός κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν η παρακολούθηση των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου από το γραφείο του στη Μανχάταν. Μετά από αυτή την τραυματική εμπειρία, επέστρεψε στο θέατρο, αποδεικνύοντας μια ανανεωμένη αφοσίωση στην ερμηνεία. Το 2002, επένδυσε 5.000 ευρώ για να παρουσιάσει τη δική του παράσταση, το 'Δεύτερο Πράγμα', η οποία έκανε πρεμιέρα στο Théâtre du Gymnase Marie Bell στο Παρίσι στις 2 Δεκεμβρίου 2002. Η καριέρα του Ντεμάιζον έχει περιλάβει διάφορους ρόλους και έργα. Έχει εμφανιστεί σε μουσικά βίντεο για τους Κουλ Σεν και Καϊλία, καθώς και σε μικρούς ρόλους σε ταινίες όπως το *Tout pour plaire*, το *Olé!* και το *L'Auberge rouge*. Ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα ήταν η υποδυομένη του Κολούτς στην βιογραφική ταινία του 2008, *Coluche : L'Histoire d'un mec*, για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για César Award ως Καλύτερος Ηθοποιός το 2009. Άλλες εμφανίσεις του σε ταινίες περιλαμβάνουν ρόλους στις *Disco*, *Le Premier Jour du reste de ta vie*, *La Chance de ma vie*, *Moi, Michel G., milliardaire, maître du monde*, *Le Petit Nicolas* (όπου υποδύθηκε τον Μπουγιόν) και *Comme des frères*. Επίσης, παρήγαγε το 'A story pour les gens qui believe in dreams' με τον Σαμουέλ λε Μπιάν. Ο Ντεμάιζον συνεχίζει να εργάζεται ως κωμικός και ηθοποιός.

Προβολή προφίλ