GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt
Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
العربية العربية Български Български Català Català česky česky Cymraeg Cymraeg dansk dansk Deutsch Deutsch Ελληνικά Ελληνικά English English español español eesti, eesti keel eesti, eesti keel français français हिन्दी, हिंदी हिन्दी, हिंदी Bahasa Indonesia Bahasa Indonesia Italiano Italiano 日本語 日本語 ქართული ქართული Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams polski polski Português Português Русский Русский svenska svenska Türkçe Türkçe Українська Українська Tiếng Việt Tiếng Việt 中文 中文
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Komicy z Japonia

Katalog komików Japonia — Profile, biografie, zdjęcia i linki społecznościowe komików z Japonia.

Dodaj komika
Reset
35 Komicy
Hisaya Morishige, komik z Japonia
Zweryfikowane Nieodebrane
Japonia

Hisaya Morishige

Hisaya Morishige, japoński aktor i komiks, urodził się w Hirakata w Osace. Po ukończeniu studiów w gimnazjum Kitano studiował na Uniwersytecie Waseda. Po raz pierwszy wystąpił jako aktor, później dołączył do NHK jako spiker stacjonujący w Manchukuo. Jego ucieczka w kinie przeszła przez strunę. części humorystycznych, w szczególności serii "Prezes firmy" (Shachō) i "Stacja Front" (Ekimae) produkowanej przez Toho. W trakcie swojej kariery występował w prawie 250 filmach, rozkręcając zarówno nowoczesne ustawienia, jak i Jidaigeki. Na tablicy teatralnej zdobył uznanie za przedstawienie Tevye w japońskiej scenie Fiddlera na dachu. Morishige pojawił się również w licznych dramatach telewizyjnych i specjalnych programach, oraz W 1975 roku został inauguracyjnym gościem w talk show Tetsuko 's Room. Przez wiele lat pełnił funkcję przewodniczącego Związku Aktorów Japonii, oraz w 1991 Cesarz uhonorował go z Zakonem Kultury.

Zobacz profil
Kenichi Enomoto, komik z Japonia
Zweryfikowane Nieodebrane
Japonia

Kenichi Enomoto

Japoński komik, aktor i piosenkarz Enoken (エノケン), urodzony 11 października 1904 roku w dzielnicy Aoyama w Tokio, był powszechnie znany w całej Japonii. Jego imię to 榎本健一. Rozpoczął karierę na scenie w Asakusie w latach 20. XX wieku, początkowo jako członek chóru w operze 'Carmen' w marcu 1922 roku w Kinryu Hall. Od 1919 roku był uczniem aktora 柳田貞一 w 'Konishi Grand Opera'. Jego rodzice prowadzili sklep z ryżowymi krakersami, a spontaniczny występ jedzenia ziaren ryżu jak małpa około 1923 roku skłonił go do podjęcia ścieżki komedii. Styl komediowy Enokena łączył śpiew, taniec, akrobatykę i improwizacje. Znacząco wpłynął na teatr tokijski przed II wojną światową dzięki swoim występom scenicznym, udziałowi w programach radiowych i rolom filmowym. Po wielkim trzęsieniu ziemi w Kantō w 1923 roku, przeniósł swoje zainteresowania do teatru komediowego i występował z przyjaciółmi w Kyoto w skeczach komediowych. W 1929 roku dołączył do trupy Casino Folies, zyskując popularność dzięki jej szybkiej i pozbawionej sensu humorze, a tego samego roku krótko założył 'Casino-Fourlee'. W 1930 roku uruchomił własną trupę, Enoken Gekidan. W 1934 roku zagrał w Enoken no Seishun Suikoden w reżyserii Kajirō Yamamoto, zyskując ogólnokrajową popularność, a później wystąpił w pierwszym filmie dźwiękowym, Enoken no Seishun Suito-den (1940). Współpracował z reżyserami Kajirō Yamamoto, Nobuo Nakagawa i Akira Kurosawa przy filmach, w tym pojawił się w Tygrysia Ogonie Kurosawy. Jego energiczne ruchy na scenie były znakiem rozpoznawczym jego występów. Enoken pozostawał popularnym komikiem przez okres przed i po II wojnie światowej, często występując w filmach historycznych i samurajskich, parodiując japońskie postacie historyczne takie jak Kondō Isami i Sakamoto Ryōma. Pojawił się również w innych godnych uwagi filmach, takich jak Enoken no Chakkari Kinta , Enoken no Hokkai-bo i Son Goku . Nagrał wiele piosenek dla Polydor, wykonując popularne jazzowe utwory i zagraniczne melodie ze zmienionymi tekstami. Uważano go za „Króla Komedii”, a jego epoka była często określana jako 'Enoken-Ryūpa' obok Kokawy Ryūpy. W 1960 roku otrzymał Medal Fioletowy. Niestety, martwica prawej nogi w latach 50. doprowadziła do amputacji i skróciła jego karierę, choć powrócił w 1963 roku do Shinjuku Koma Theater z protezą nogi. Zmarł 7 stycznia 1970 roku na niewydolność wątroby w wieku 65 lat, po udarze spowodowanym oszustwem podczas tournée na Tajwanie. Jego wkład w japońską rozrywkę jest zachowany w Archiwach NHK.

Zobacz profil
Oizumi, komik z Japonia
Zweryfikowane Nieodebrane
Japonia

Oizumi

Yo Oizumi, często nazywany Yo-chan, to wszechstronny artysta urodzony 3 kwietnia 1973 roku w Ebetsu na Hokkaidō. Od 1984 roku mieszka w Sapporo i ukończył Sapporo Moiwa High School. Po krótkim pobycie na Uniwersytecie Dobrobytu w Tokio, po dwukrotnym niepowodzeniu na egzaminach wstępnych, podjął studia biznesowe na Uniwersytecie Hokkai Gakuen, które ukończył w 1996 roku. Mierzący 178 cm wzrostu, Oizumi jest reprezentowany przez Creative Office Cue i Amuse. Oizumi rozpoczął swoją karierę artystyczną w 1995 roku, debiutując w nocnym programie Mosaic nights i wcielając się w rolę Genki-kun II generacji. W 1996 roku założył wraz z przyjaciółmi grupę teatralno-muzyczną Team Nacs, która później zyskała ogólnokrajową rozpoznawalność. Od 1996 do 2002 roku grał w popularnym serialu telewizyjnym Wednesday's Downtown , który w 1999 roku osiągnął szczyt oglądalności na poziomie 18,6%. Brał również udział w trupie Inada od 1995 do 2004 roku oraz w zespole muzycznym FAN TAN od 1995 do 2004 roku. Jego debiut filmowy miał miejsce w Gamera 2: Atak Legionu w 1996 roku. Talenty Oizumiego wykraczają poza telewizję i teatr; jest on piosenkarzem, autorem tekstów piosenek, aktorem głosowym, lektorem, konferansjerem, komikiem, imitatorom, reżyserem filmowym, pisarzem, reżyserem, scenarzystą, tekściarzem i kompozytorem. Od 2007 roku podkładał głos profesorowi Herszelowi Laytonowi i przyczynił się do kilku filmów Studio Ghibli, w tym do filmu *Spirited Away* i *Ruchomy zamek Howla*. Zdobył dalszy rozgłos dzięki rolom w filmach takich jak *River* (2003) oraz wygrywając nagrodę Japan Academy Film Prize za najlepszą rolę aktorską w 2012 roku za film *Tantei wa BAR ni Iru*. Pojawił się również w licznych filmach związanych z Hokkaido, w tym w *Happiness Bread* (2012), *Łzy winogron* (2014) i *Sky Restaurant* (2019), ten ostatni zdobył nagrodę na Sonoma International Film Festival. Oizumi pełni obecnie funkcję dyrektora programu *SONGS* od 2018 roku i prowadził NHK Kōhaku Uta Gassen w latach 2020–2022. Jest również konferansjerem programu *The Masked Singer Japan* (2021) i poprowadzi specjalny program rocznicowy w 2025 roku. W marcu 2024 roku wydał album kompilacyjny zatytułowany "YO OIZUMI ALL TIME BEST" i wyruszył w trasę koncertową, zakończoną występem w Nippon Budokan. Od maja 2009 roku jest żonaty z Kumiko Nakajima i został ojcem w 2011 roku; jego brat, Jun Oizumi, pełni funkcję burmistrza Hakodate.

Zobacz profil
Pinko Izumi, komik z Japonia
Zweryfikowane Nieodebrane
Japonia

Pinko Izumi

Pinko Izumi, znana również jako ピンクイズミ na stronach komediowych, jest japońską aktorką i piosenkarką, urodzoną 11 września 1947 roku jako Sayo Takemoto w Nihonbashi, Tokio. Uczęszczała do Tokijskiej Miejskiej Szkoły Podstawowej Higashi-Shinagawa Drugiej oraz Shinagawskiej Miejskiej Szkoły Średniej Hino, zanim w 1966 roku porzuciła naukę w Japan Music High School. Jej wczesna kariera rozpoczęła się jako *kayo enkagakusha* (artystka śpiewająca i opowiadająca historie) pod pseudonimem Mari Misaka, pod opieką Makoto Maki. Ten okres wiązał się z pracą w klubach kabaretowych, gdzie doświadczyła trudnych warunków, w tym molestowania i zaczepiania przez publiczność. Przejście Izumi na телевидение nastąpiło w 1975 roku, kiedy jej zabawny styl mówienia zaowocował rolą reporterki w programie Television Sanmen Kiji Weekender , co skłoniło ją do zmiany imienia na Pinko Izumi. Jej pierwszy reportaż dotyczył obserwacji seksualnych zachowań świń i szybko zyskała dzięki temu uwagę, co doprowadziło do zaproszeń do seriali telewizyjnych od reżysera TBS Nobuichi Kamikata. Zadebiutowała jako aktorka w tym samym roku w Kobe International Gang i wystąpiła w swoim pierwszym dramie, Hanafubuki Hashigo Kazoku . W 1977 roku wydała swój debiutancki singiel „Airen Chō” (Melancholijny Motyl), który odniósł umiarkowany sukces, osiągając 37. miejsce na listach Oricon i sprzedając się w liczbie 109 000 egzemplarzy. Wyrażała długo żywione pragnienie występu w NHK Kohaku Uta Gassen , które w końcu udało jej się zrealizować w 2014 roku. Kariera Pinko Izumi rozciąga się na dekady i obejmuje różne role w telewizji, filmie i teatrze. Szczególnie znana jest z roli Fuji w dramacie NHK *Oshin* z lat 1983-1984, za którą zdobyła znaczną uznanie. Często pojawiała się w pracach Bridda Sugity po pochwale ze strony scenarzysty *Oshin*. Zagrała w *Sanga Moyu* (1984), *Inochi* (1986) oraz *Onna Taikoki* (1981) jako Asahi no kata. Od 1990 roku jest stałą aktorką w *Wataru Seken wa Oni Bakari*, grając Kojimę Satsuki. Pojawiła się również w serialu *Onna to Ai to Mystery* od 2001 roku do chwili obecnej i zagrała Kaneko Akiko w *Blackjack ni Yoroshiku* (2003) oraz Kato Kimie w *Misora Hibari Tanjo Monogatari* (2005). Zagrała w *Old Car* (2023) i planuje wystąpić w *Zagin de Shisu!* (2024). W 1989 roku wyszła za mąż za gastroenterologa Motoe Kabemoto. Jej wkład w japoński przemysł rozrywkowy został doceniony w 2019 roku przyznaniem jej nagrody Komisarza ds. Kultury oraz Orderu Poruszałego Słońca, 4 klasy, ze złotymi promieniami z kokardą.

Zobacz profil
Zweryfikowane Nieodebrane
Japonia

San'yūtei Enraku VI

San'yūtei Enraku VI, znany również jako 三代亭 圓楽VI, był japońskim komikiem i aktorem rakugo. Urodził się 8 lutego 1950 roku w dzielnicy Sumida w Tokio jako Yasumichi Ai i stał się mistrzem rakugo, tradycyjnej japońskiej sztuki komediowego opowiadania historii. Rozpoczął swoją przygodę ze światem rakugo podczas studiów na Uniwersytecie Aoyama Gakuin, pod opieką San'yūtei Enraku V. Początkowo znany jako San'yūtei Rakutarō, rozpoczął jako nosiciel bagażu dla 5. San'yūtei Enraku w 1970 roku i później został zauważony. Ukończył Wydział Prawny na Uniwersytecie Aoyama Gakuin. Kariera Enraku rozwijała się stopniowo w latach 70. i 80. XX wieku. Został zawodowcem (ni-tsu-me) w lipcu 1976 roku i dołączył do obsady programu ‘Rasen-chō’ 28 sierpnia 1977 roku. W 1978 roku, z powodu sporu, opuścił Rakugo Kyokai wraz ze swoim mentorem, dołączając następnie do Rakugo Sanyū Kyōkai. Jego oddanie sztuce zostało docenione nagrodą Broadcast Entertainment Grand Prize Hope Award w styczniu 1979 roku, a pełny status zawodowy (shingata) uzyskał w marcu 1981 roku. Program komediowy Shōten na Nippon TV był częstym miejscem jego występów, gdzie prezentował swoje umiejętności komediowe. Przez całą swoją karierę Enraku był również zaangażowany w organizowanie wydarzeń. Od 2007 roku produkował Hakata Tenjin Rakugo Matsuri w mieście Fukuoka, festiwal rakugo, który kontynuowano dzięki pomocy biura Mamakana. W marcu 2010 roku odziedziczył imię San'yūtei Enraku, co stanowiło znaczący kamień milowy. Pomimo osobistych wyzwań, w tym przyznanej relacji pozamałżeńskiej w 2016 roku oraz zdiagnozowania raka jelita grubego około 2008 roku, raka płuc we wrześniu 2018 roku i guza mózgu w lipcu 2019 roku, kontynuował występy. W styczniu 2022 roku jego agencja ogłosiła, że przechodzi leczenie z powodu udaru mózgu i raka płuc. W czerwcu 2021 roku odbył występ duetu ze swoim uczniem Izuchin Kazuo. Rak płuc odebrał życie San'yūtei Enraku VI 30 września 2022 roku; miał 72 lata.

Zobacz profil
Zweryfikowane Nieodebrane
Japonia

Sanma Akashiya

Sanma Akashiya, urodzony jako Takafumi Sugimoto 1 lipca 1955 roku, jest japońskim komikiem, gospodarzem programu telewizyjnego, aktorem i reżyserem. Pochodzi z Kuzu-town, dzielnicy Higashimuro, prefektury Wakayama, ale wychowywał się w Nara City, prefekturze Nara. Reprezentowany przez Yoshimoto Kogyo, rozpoczął karierę z ambicją zostania komikiem rakugo, trenując jako uczeń 2. generacji Shofukutei Shonosuke i debiutując jako Shofukutei Sanma. Jego mentor później polecił mu przejście na drogę osoby publicznej. Styl komediowy Sanmy Akashiyi często charakteryzuje się jego umiejętnością prowadzenia rozmów, z częstym włączaniem humoru związanego z wystającymi przednimi zębami. Po raz pierwszy pojawił się w telewizji w styczniu 1976 roku w programie '11PM' i był częścią grupy komediowej 'Beeru 7' od 1977 roku. Zdobył dalsze uznanie, stając się stałym elementem programu 'Young Town' w Nara w październiku 1977 roku, a później 'Laughin' Good Time!' od 1980 roku. Jego występy w każdym odcinku 'FNS 27 Hour Television' zapewniły mu przydomek 'Pan 27-godzinna Telewizja'. W grudniu 1980 roku zagrał również swoją pierwszą rolę w dramie zatytułowanej 'Nonki-kun'. Uważany za jednego z "Wielkiej Trójki" japońskich komików, obok Beat Takeshi i Tamori, Sanma Akashiya zajmuje ważne miejsce w japońskim świecie rozrywki. Przez całą swoją karierę Sanma Akashiya utrzymuje silną obecność w telewizji. Obecnie prowadzi kilka programów, w tym 'Odoru! Sanma Goten!!', 'Tūkai! Akashiya TV', 'Honmadekka!? TV' i 'Komitet Poprawy Sanmy'. Aktor Ken Watanabe poślubił aktorkę Shinobu Otake we wrześniu 1988 roku; ich związek rozpoczął się podczas produkcji serialu dramatycznego Danjo Shichinin Natsumonogatari. W 1989 roku powitali córkę, Imalu Otake, która rozpoczęła karierę jako entertainer (tarento) w 2009 roku, występując pod pseudonimem IMALU. Para rozwiodła się we wrześniu 1992 roku, ale pozostali przyjaciółmi i od czasu do czasu pojawiają się razem w programach rozrywkowych. Sanma Akashiya niedawno wystąpił jako gość w 'Shin jijitsu! Orinpikku-mei bamen saikyō-kin medal award' w lipcu 2024 roku.

Zobacz profil

Przeglądaj komików według kraju

Albania 1 Armenia 1 Argentyna 24 Austria 28 Australia 22 Azerbejdżan 1 Belgia 13 Bułgaria 31 Benin 2 Boliwia 1 Brazylia 12 Kanada 48 Szwajcaria 17 Chile 8 Kamerun 1 Chiny 7 Kolumbia 2 Czechy 7 Niemcy 188 Dania 17 Dominikana 1 Algieria 2 Estonia 5 Egipt 4 Hiszpania 74 Finlandia 15 Francja 211 Wielka Brytania 148 Ghana 3 Grecja 18 Gwatemala 1 Węgry 7 Indonezja 8 Irlandia 20 Izrael 9 Indie 11 Irak 3 Iran 6 Włochy 136 Jamajka 1 Kenia 3 Korea, Południe 20 Kazachstan 1 Liban 5 Łotwa 1 Maroko 17 Mjanma 1 Malta 1 Malawi 2 Meksyk 28 Malezja 7 Nigeria 19 Nikaragua 2 Holandia 2 Norwegia 12 Nepal 3 Nowa Zelandia 9 Peru 2 Filipiny 35 Pakistan 7 Polska 8 Portugalia 7 Katar 1 Rumunia 1 Serbia 3 Rosja 9 Arabia Saudyjska 4 Szwecja 101 Słowenia 4 Słowacja 2 Tajlandia 2 Tunezja 4 Turcja 5 Tajwan 1 Ukraina 1 Uganda 7 Stany Zjednoczone 213 Urugwaj 1 Uzbekistan 1 Wietnam 1 Republika Południowej Afryki 2

Japońscy Komicy i Komedia

Japonia posiada jedną z najbardziej charakterystycznych kultur komediowych na świecie, z szeroką gamą wykonawców działających w telewizji, komedii typu stand-up, manzai, conte, rakugo, filmie, teatrze i rozrywce cyfrowej. Japońska komedia, często nazywana ogólnie owarai, obejmuje wiele różnych formatów i tradycji występu zamiast polegać na jednym stylu.

Tokio i Osaka to główne centra japońskiego humoru, a Osaka jest szczególnie kojarzona z tradycją manzai w tym kraju. Programy telewizyjne komediowe i rozrywkowe również odegrały dużą rolę w popularyzacji komików wśród odbiorców w całej Japonii.

Popularni Japońscy Komicy

Japonia wydała wielu komików, którzy stali się znanymi osobowościami telewizyjnymi i rozrywkowymi. Znane nazwiska związane z japońskim humorem to Takeshi Kitano, Hitoshi Matsumoto, Sanma Akashiya, Tamori, Shinsuke Shimada, Downtown, Cocorico, Sandwichman i Audrey.

Japońscy komicy często występują w duecie lub grupach, zamiast występować wyłącznie jako komicy wystęujący na scenie. Niektórzy z nich zostali również prowadzącymi programów telewizyjnych, aktorami, filmowcami, pisarzami i producentami, co sprawia, że komedia jest ważną częścią szerszej branży rozrywkowej w Japonii.

Nowsze pokolenie wykonawców zbudowało również publiczność za pomocą YouTube, platform streamingowych, podcastów i mediów społecznościowych, wprowadzając nowe formaty do ugruntowanych tradycji komediowych Japonii.

Japoński Stand-Up i Komedia

Japoński humor obejmuje kilka odrębnych form. Manzai to występ dwóch osób, w którym komicy zwykle odgrywają przeciwstawne role, z jednym wykonawcą przedstawiającym wstęp, a drugim odpowiadającym dowcipami, poprawkami lub szybkimi komentarzami. Conte jest bliższy komedii sytuacyjnej, wykorzystując postaci i sytuacje do tworzenia zabawnych historii.

Kolejną tradycyjną formą jest rakugo, w którym solowy wykonawca opowiada dowcipną historię siedząc, używając zmian głosu i wyrazu twarzy do odgrywania różnych postaci. Te tradycje współistnieją z nowoczesną telewizyjną komedią, improwizacją i innymi formami występów na żywo.

Japońscy komicy często poruszają codzienne sytuacje, relacje, zachowania społeczne, pracę i obserwacje kulturowe. Gra słów, timing, przesadne reakcje i starannie rozwinięte postacie komiczne mogą być ważnymi elementami występów.

Komedia w Japonii

Telewizja jest centralnym elementem japońskiej kultury komediowej. Programy rozrywkowe często goszczą komików obok aktorów, muzyków i innych artystów, a konkursy komediowe oraz specjalne programy dają wykonawcom możliwość zdobycia ogólnokrajowej rozpoznawalności.

Japonia posiada również silną infrastrukturę komedii na żywo, szczególnie w Tokio i Osace. Teatry komediowe i obiekty rozrywkowe zapewniają przestrzeń zarówno dla uznanych występujących, jak i artystów rozwijających swoje materiały.

Platformy cyfrowe dodały kolejny wymiar do tej sceny. YouTube, serwisy streamingowe i media społecznościowe pozwalają japońskim komikom i grupom komediowym docierać bezpośrednio do odbiorców i eksperymentować z formatami poza tradycyjną telewizją.

Odkryj komików z Japonii

Niezależnie od tego, czy interesują Cię japońscy komicy, wykonawcy manzai, komediowe duety, tradycyjny rakugo czy współczesna japońska komedia, Japonia oferuje niezwykle zróżnicowaną kolekcję stylów i osobowości.

Przeglądaj GiggleTime, aby odkryć komików z Japonii, dowiedzieć się więcej o poszczególnych wykonawcach i poznać japoński humor obok komików z krajów na całym świecie.