Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler Rehberi

Komedyen profillerine, biyografik özetlere, menşe ülkeye ve resmi bağlantılara göz at.

1801 komedyenler

Fernandel

Fernand Joseph Désiré Contandin, profesyonel olarak Fernandel olarak tanınıyordu; 8 Mayıs 1903'te Fransa'nın Marsilya şehrinde doğdu. Babası Denis Contandin ve annesi Désirée Bédouin’di; babası İtalya’nın Perosa Argentina’sından geliyordu; babası muhasebecilik yapıyordu ve 'Sined' takma adıyla amatör bir komedyen olarak sahne alıyordu. Auguste-Marcel (1897-1961) ve Francis (Fransined) (1914-2012) olmak üzere iki erkek kardeşi ile Marguerite (1910-2006) adında bir kız kardeşi vardı. Müzik hallerinde kariyerine başlayan Fernandel, 1922 yılında kayınvalidesi tarafından verilen "Fernandel" sahne adını benimsemiştir. Henriette Félicie Manse ile 1925 yılında evlendi. Fernandel'in kariyeri, kafelerde ve düğünlerde sahne alarak başladı ve yedi yaşında Marsilya'daki Théâtre du Châtelet'de düzenlenen bir çocuk şarkı yarışmasında galip gelmesiyle devam etti. İlk film deneyimini 1930 yılında Le Blanc et le Noir ile yaşadı. Popülaritesi 1930'lu ve 1940'lı yıllar boyunca istikrarlı bir şekilde arttı ve Angèle (1934), Regain (1937), Le Schpountz (1938) ve La Fille du Puisatier (1940) gibi filmlerdeki önemli rollerle pekişti. Marcel Pagnol ile geniş çaplı bir işbirliği yaptı ve onun on üç filminde rol aldı. 1939'da popüler şarkı “Félicie aussi”yi yayınladı ve 1947'de “La Caissière du Grand Café” adlı başarılı bir kaydı gerçekleştirdi. Fernandel, onlarca yıl boyunca Fransız sinemasının en büyük yıldızlarından biri haline geldi ve 1930 ile 1969 yılları arasında 125’ten fazla filmde rol aldı. 1951'den 1970'e kadar olan dönemde Don Camillo serisindeki İtalyan köy rahibini canlandırmasıyla tanınıyordu; bu rol, 1953 yılında Papa XII. Pius ile bir buluşmaya yol açtı. "Gueule de cheval" (at yüzü) olarak adlandırdığı kendine özgü yüz hatları onun bir alameti farikası haline geldi. Aynı zamanda David Niven ile birlikte Seksen Günde Dünya Turu (1956) ve Bob Hope ile Anita Ekberg ile birlikte Paris Tatili (1958) gibi İtalyan ve Amerikan filmlerinde de rol aldı. Fernandel, kariyeri boyunca birçok filmde yönetmenlik veya ortak yapımcılık görevini üstlendi. Fernandel'in filmleri kariyeri boyunca 200 milyondan fazla seyirciyi çekti ve 1968 yılında General Charles de Gaulle, Fernandel’in kendisinden daha ünlü tek Fransız olduğunu belirtti. Akciğer kanseri teşhisi konulduktan sonra 26 Şubat 1971'de hayatını kaybetti ve kalıntıları Paris'teki Cimetière de Passy mezarlığında gömüldü. Oğlu Franck Fernandel bir aktör ve şarkıcı oldu ve L'Âge ingrat ve En avant la musique filmlerinde babasıyla birlikte rol aldı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

François Cavanna

François Cavanna, 22 Şubat 1923'te Paris'in 14. bölgesinde doğan Fransız bir yazar ve hicivci gazete editörüydü. 29 Ocak 2014'te Créteil'de hayata veda etti. Nogent-sur-Marne'deki çocukluğu, mason olarak çalışan İtalyan göçmeni babası Luigi Cavanna ve annesi Marguerite Charvin tarafından şekillendi. Genç yaşlardan itibaren İtalyan göçmenleri arasında büyüyen Cavanna, bu deneyimleri 1978'de yayınlanan otobiyografik eseri Les Ritals 'de belgelemiştir. 12 yaşında ilkokul diplomasını almış ve 1939'da bir brevet derecesi almıştır. Cavanna’nın gençlik yıllarında çeşitli iş deneyimleri oldu; 16 yaşında posta dağıtıcı, meyve/sebze satıcısı ve taş ustasının çıraklığı yaptı. Gazetecilik kariyeri 1945'te Libération ile başladı. II. Dünya Savaşı nedeniyle 1940 yılında Bordeaux'ya taşınması emredildi ve 1943-1945 yılları arasında Berlin’de zorunlu çalışmaya (STO) tabi tutuldu. Bu süre zarfında, Ukraynalı bir işçi olan Maria Tatarchenko ile bir ilişki geliştirdi ve ona 1979'da Les Russkoffs adlı eseri adadı. Birçok hicivli derginin kuruluşunda yer aldı, bunlar arasında Hara-Kiri , Hara-Kiri Hebdo , Charlie ve Charlie Hebdo bulunuyor; onların yaratılıp başarılı olmalarına önemli katkılarda bulundu. Raporaj, hiciv, denemeler, romanlar, otobiyografi ve mizah gibi çeşitli türlerde yazdı. Cavanna’nın komik tarzı, şakalar, saçmalık, coq-à-l’âne (hızlı ateşli çağrışım), hiciv ve alaycılık karışımıyla karakterizeydi. Çalışmaları çoğu zaman gerçeküstücülüğe yaklaşıyor ve sıklıkla bilimin ve bilim insanlarının sunumunu eleştiriyordu. 1971'de Li'l Abner ve 1988'de L'Univers impitoyable de Gary Larson dahil olmak üzere ünlü karikatüristler hakkında altı kitap çevirdi. Kasım 1969'da yasaklanmasının ardından Hara-Kiri 'yi Charlie Hebdo olarak yeniden adlandırma fikrini ortaya attı. 1978'de Fransız edebiyatı tartışma programı Apostrophes 'e katıldı ve burada Bukowski'ye "sus" demesiyle ünlendi. 1976'dan itibaren Hara-Kiri 'de bölümler halinde yayınlanan Les Ritals , göç temalarını keşfeden ve birçok aileyle yankı uyandıran bir tiyatro oyununa uyarlandı. 1979'da Les Russkoffs için Prix Interallié ödülünü aldı. Son kitabı Lune de miel , Parkinson hastalığına değiniyordu.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Gad Elmaleh

19 Nisan 1971'de Casablanca, Fas, Kaddafi Elmaleh bir komedyen, aktör, yönetmen ve şarkıcıdır ve çifte Moroccan-Kanada vatandaşlığına sahiptir.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Henri Salvador

Henri Salvador, 18 Temmuz 1917'de Fransız Guyanası, Cayenne'de Henri Gabriel Salvador olarak doğmuş çok yönlü bir Fransız eğlence insanıydı. Ebeveynleri, Clovis ve Antonine Paterne Guadeloupe'den geliyordu ve bir erkek kardeşi André ile bir kız kardeşi Alice vardı. Aile, o 12 yaşındayken Paris'e taşındı. Kariyerine 1930'larda gitarist olarak, diğer şarkıcıları eşitleyerek başladı ve Django Reinhardt'ın kayıtlarını taklit ederek öğrendi. Salvador daha sonra 1940'larda Reinhardt ile çalıştı ve erken dönemdeki müzikal çok yönlülüğünü sergiledi. Salvador'ın kariyeri, başlangıçta Ray Ventura ve His Collegians ile şarkı söylemeyi, dans etmeyi ve komediyi kapsıyordu. 1948 civarında şarkıcı bir kariyere geçiş yaptı ve Nous irons à Paris (1949), Nous irons à Monte-Carlo (1950) ve Mademoiselle s'amuse (1948) gibi filmlerde rol aldı. Boris Vian tarafından yazılan şarkıları kaydetti, Quincy Jones tarafından düzenlendi ve 1957'de Henry Cording adıyla Fransız rock and roll'unu bile keşfetti. 1950'lerden 1970'lere kadar mizahi ve popüler şarkılar yazdı, üretti ve seslendirdi; crooner tarzı ve yumuşak sesiyle tanınıyordu ve birçok müzik aletini ustalıkla çaldı. Salvador 1960'larda birkaç popüler televizyon eğlence programına ev sahipliği yapmış ve 1964'te "Zorro Geldi" ile büyük bir başarı yakalamıştı. Ayrıca, müziğine sıkça dahil ettiği kendine özgü kahkahasıyla tanınıyor. Şarkısı “Dans mon île” (1957), Antônio Carlos Jobim’in bossa nova formülasyonunu önemli ölçüde etkilemiştir. 1989'da *Küçük Denizkızı*'nın Fransız dublajında Sebastian yengeç karakterini seslendirmiştir. Yedili kariyeri boyunca birçok ödül almıştır, bunlar arasında 2005 yılında Brezilya Kültür Hizmetleri Nişanı ve Fransız Légion d'honneur ve Fransız Ulusal Liyakat Nişanı'na komutan olarak atanması sayılabilir. 13 Şubat 2008'de Paris'te yırtılan bir anevrizma nedeniyle hayatını kaybetmiş ve Père-Lachaise Mezarlığı'na defnedilmiştir.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Jacques Weber

Jacques Henri Robert Weber, profesyonel olarak Jacques Weber olarak tanınır, 23 Ağustos 1949'da Paris'in 10. bölgesinde doğdu. İsviçre kökenli burjuva bir aileden gelir; babası Robert Weber fizikçi, kimyager ve laboratuvar müdürüyken annesi Madeleine Weber opera ve edebiyattan hoşlanırdı. Weber, Lycée Carnot'da okudu ve daha sonra École de la rue Blanche'da dramatik sanat eğitimi aldı. Kariyeri elli yılı aşkın süredir ve onu Fransız eğlence dünyasında öne çıkan bir figür olarak yerleştirmiştir. Weber'in ilk eğitimi, 20 yaşında katıldığı ve ayrılırken Prix d'Excellence ödülünü kazandığı Conservatoire national supérieur d'art dramatique'de aldı. Bir yıl boyunca Pierre Brasseur'dan mentorluk faydası gördü ve Conservatoire du 18e arrondissement'de Francis Huster ile tanıştı, daha sonra bir yarışmada onunla yarıştılar. Robert Hossein ile Rheims'de de çalıştı ve Hossein'in yönetmenliğinde Théâtre populaire de Reims'e katıldı. 1970 yılında Marcel Cravenne onu Tartuffe yapımı için kadroya aldı. Daha sonra Faustine et le Bel Été (1972) ve État de siège (1972) gibi yapımlarda yer aldı ve daha sonra Le Malin Plaisir (1975) ve Une femme fatale (1976) yapımlarında da rol aldı. Ayrıca Le Comte de Monte-Cristo filminde de rol almıştır. Weber'ın kariyeri önemli sahne çalışmaları içeriyor, özellikle birkaç sezon boyunca Cyrano de Bergerac rolünü oynaması ve yaklaşık 500 kez sahnelenmesi dikkat çekicidir. 1990 yılında Comte de Guiche rolünü üstlenmiş; daha sonra 1998'de Don Juan'ı canlandırmıştır. 1979'dan 1985'e kadar Lyon'daki Centre dramatique national'ın yöneticiliğini yapmıştır. Ardından, 1986 ile 2001 yılları arasında Théâtre de Nice, Centre dramatique national Nice-Côte d'Azur'u yönetmiştir. 2008 yılında France 3 için Figaro'nun televizyon uyarlılığını yönetmiştir. Ayrıca bir televizyon programında Yargıç Antoine Rives olarak yer almış ve 2013 yılında Brüksel Ommegang'ında Charles V rolünü üstlenmiştir. Şu anda eşi Christine Weber tarafından yazılan Cyrano, rêver, rire, passer adlı oyunu Ludmilla Mikael ile birlikte sahneliyor; bu oyun Paris'teki Théâtre de la Pépinière'de 29 Ocak'ta galasını yapmıştır.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Jean Dujardin

Jean Dujardin, Jean Edmond Dujardin adıyla tanınan Fransız bir eğlence insanıdır ve oyuncu, komedyen, yapımcı ve yönetmen olarak çalışmaktadır. Doğumu 19 Haziran 1972'yi Paris yakınlarındaki Rueil-Malmaison, Fransa olarak işaret etmektedir. Yvelines'deki Plaisir'de büyüdü ve performans kariyerine girmeden önce babasının inşaat şirketinde kısa bir süre çilingir olarak çalıştı. Şu anda 54 yaşında olan Dujardin, kafelerde stand-up gösterileri yapmaya başladı ve askerlik hizmeti sırasında komedyen yeteneğini keşfederek diğer askerleri taklitlerle eğlendirdi. Dujardin'ın kariyeri 1990'larda sahne ve televizyonda Nous Ç Nous komedi grubuyla başladı. 1996'da Dujardin, diğer yarışmacılarla birlikte Graines de star adlı televizyon programında yer aldı. 1999'dan 2003'e kadar Alexandra Lamy ile birlikte (daha sonra 2009'dan 2014'e kadar eşi olan) Un gars, une fille adlı televizyon dizisiyle önemli bir popülerlik kazandı. Kariyerinin başlarında komik televizyon programlarında ve filmlerde rol aldı ve Fiesta programında Brice de Nice karakterini yarattı; bu karakter 2005 yılında Brice de Nice filmine uyarlandı. Dujardin, çeşitli roller aracılığıyla uluslararası üne kavuştu; bunlar arasında OSS 117 filmlerindeki Hubert Bonisseur de La Bath rolü de vardı: Kahire, Casusların Yuvası (2006), Rio'da Kaybolmuş (2009) ve Afrika'dan Sevgiyle (2021). Ayrıca Lucky Luke filminde (2009) Lucky Luke olarak yer aldı ve Michel Hazanavicius ile The Artist (2011) filminde George Valentin karakterini canlandırarak işbirliği yaptı. Bu rol, kendisine En İyi Aktör dalında Akademi Ödülü (2012), Altın Küre, BAFTA ve Screen Actors Guild Ödülü gibi birçok ödül kazandırdı. Aynı zamanda The Wolf of Wall Street (2013) ve The Monuments Men (2014) gibi Amerikan filmlerinde de rol aldı. Son dönemdeki rolleri arasında Présidents (2021) ve Brice 3 (2016) filmlerindeki performansları yer alıyor ve 2024 yılında mini dizi Zorro'da Don Diego de la Vega karakterini canlandırması planlanıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Marcel Marceau

Strasburg, Fransa'da 22 Mart 1923'te Marcel Mangel olarak doğan Marcel Marceau, dünya çapında tanınmış bir Fransız aktör ve pantomim sanatçısı oldu. Doğum adı, kasap olan babası Charles Mangel ve Anna Werzberg'i yansıtıyordu. Aile, 1926'da mesleki nedenlerle Lille'e taşındı ve daha sonra İngiltere'ye göç etti. Marcel, erken yaşlarda Charlie Chaplin'in filmlerinden etkilendi, bu da onun pantomim olma hayalini besledi ve 1938 yılına kadar Strasbourg'daki Fustel-de-Coulanges lisesine gitti. II. Dünya Savaşı sırasında Marceau'nun ailesi tahliye edildi ve ilk olarak Chancelade ve Périgueux'ya yerleşti. 17 yaşında, ailesiyle birlikte Limoges'ye kaçtı ve 1941 yılında Gay-Lussac lisesi ile Limoges Güzel Sanatlar Okulu'nda okudu. Fransız Yahudi Direnişi'ne aktif olarak katılarak, aralarında kuzeni Georges Loinger ile birlikte İsviçre'ye kaçan yaklaşık otuz Yahudi çocuğun kurtarılmasına yardım etti. Alman işgali sırasında 'Marceau' soyadını benimsedi ve bu isimle François Séverin Marceau-Desgraviers'e atıfta bulundu. İngilizce, Fransızca ve Almanca dillerindeki yeteneği sayesinde savaş sırasında General George Patton'ın Üçüncü Ordusu için bağlantı subayı olarak görev yaptı. Ne yazık ki, babası 1944 yılında tutuklanarak Auschwitz'e gönderildi ve orada öldürüldü. Çatışmanın ardından Marceau, 1945 yılında Charles Dullin'in Drama Sanatı Okulu'nda eğitim almaya başladı ve Joshua Smith, Étienne Decroux ve Jean-Louis Barrault'tan dersler aldı. Ağustos 1944'te Paris'te 3.000 asker önünde ilk önemli performansını sundu. 1947'de Charles Dickens’ın *Büyük Umutlar* eserindeki Pip'ten ilham alarak, 22 Mart'ta Théâtre de Poche Montparnasse'da 'Bip the Clown' karakterini yarattı ve sahneye çıkardı. 1949 yılında mimodraması *Şafak Öncesi Ölüm* ile Deburau Ödülü'nü aldı ve aynı yıl Compagnie de Mime Marcel Marceau'yu kurdu. 60 yılı aşkın bir süre boyunca Marceau, profesyonel bir sanatçı olarak dünya çapında seyircileri eğlendirdi ve 'Barbarella' (1968) ve 'Silent Movie' (1976) gibi filmlerde rol aldı; bu filmlerdeki tek sözlü ifadesi “Non” idi. Pantomimi sanatını öne çıkaran 60 yılı aşan bir sürece adadı ve 5.000'in üzerinde performans sergiledi. Marcel Marceau, 22 Eylül 2007'de 84 yaşında hayatını kaybetti ve Paris'teki Pere Lachaise mezarlığında defnedildi.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Max Linder

Max Linder, 16 Aralık 1883'te Fransa'nın Gironde bölgesindeki Saint-Loubès'de Gabriel-Maximilien Leuvielle olarak doğmuş, erken dönem sinemada önemli bir figürdü. Ebeveynleri, Jean (Marcel) Leuvielle ve Suzanne Baron, bağ sahipleriydi ve bu durum ona Talence lisesinde eğitim de dahil olmak üzere rahat bir yetiştirme imkanı sağladı. Başlangıçta tiyatro kariyerine yöneldi, 1899'da Bordeaux Konservatuvarı'na kaydoldu ve hem komedi hem de trajedide ödüller kazandı. Ancak, bir profesörle yaşadığı bir tartışma sonucu okuldan atıldı ve 1904'te Bordeaux'daki bir ayakkabı dükkanının tabelasından ilham alarak Max Linder adını benimsemeden önce kısa bir süre Max Lacerda takma adıyla sahneye çıktı. Linder'in kariyeri, 1905 yazında Pathé için çalışmaya başladığında keskin bir dönüm noktasına ulaştı. Senaryo yazarı, yönetmen ve oyuncu olarak görev yaptı ve yaklaşık günde bir film üretme gibi etkileyici bir hızla çalıştı. Erken dönem eserleri arasında 'Le Premier cigare d'un collégien' (1905) yer alıyordu. 1907'de 'The Skater's Debut' ile başlayarak, 'Max' adlı, müreffeh bir sosyeteyi temsil eden bir karakterin tasviriyle tanındı. 1910'dan 1914'e kadar yaklaşık 100 kısa filmde yer alan 'Max'ın tasviri, sinemada düzenli olarak görünen bir karakterin en erken örneklerinden biri olarak kabul edilir. Linder'ın René LePrince ile olan yaratıcı ortaklığı, kendi filmlerinin ortak yönetmenliğini 1911'den itibaren yapmasına yol açtı. 1912 ve 1913 yılları arasında İspanya, Almanya ve Rusya'yı (Saint Petersburg) kapsayan uluslararası turneler gerçekleştirdi. 1911 yılında bir paten gösterisi sırasında bir fıtık yaralandı. I. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla birlikte Linder Fransız ordusuna katıldı ve görev süresi boyunca defalarca yaralandı. Savaşın ardından Amerika Birleşik Devletleri'nde başarıya ulaşmaya çalıştı, ancak bu çaba sonuçsuz kaldı. Küçük kardeşi Maurice, ulusal bir ragbi oyuncusu olarak ün kazandıken, kız kardeşi Marcelle bazı filmlerinde rol aldı. Max Linder, 1 Kasım 1925'te Paris'te öldü ve Charlie Chaplin'in 'The Tramp' karakterinin yaratılışını önemli ölçüde etkileyen bir miras bıraktı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Michel Galabru

Safiler, Fas'ta 27 Ekim 1922'de doğan Michel Galabru, Fransız bir aktör ve yazardı. Babası Paul Galabru, bir mühendisi ve profesördü. Başlangıçta Stade olympique montpelliérain için profesyonel bir futbolcu olmak isteyen Galabru, babasının isteği üzerine kısa bir süre hukuk okudu. Çocukluğunun ilk yıllarını Safi'de geçirdi ve daha sonraki yıllarını Hérault'da geçirdikten sonra Paris'e taşındı. Galabru'nun kariyeri neredeyse yetmiş yılı kapsadı ve 250'den fazla film ve 80'den fazla oyunda yer aldı. Galabru oyunculuk kariyerine 1951’de Ma femme, ma vache et moi filminde küçük bir rolle başladı. İlk tanınırlığı La guerre des boutons (1963) filmindeki performansıyla elde etti ve Le Gendarme de Saint-Tropez (1964) filminde Adjudant Gerber’i canlandırarak geniş çaplı popülerlik kazandı. Sık sık Louis de Funès ile birlikte birçok filmde yer aldı, bunlar arasında Le Gendarme de Saint-Tropez ve L'Avare filmlerinin devam filmleri de bulunuyordu. Komik iş birlikleri Jean Girault, Jean-Pierre Mocky, Georges Lautner, Bertrand Blier ve Claude Zidi gibi yönetmenlerin filmlerine uzandı. 1950’den 1957’ye kadar Comédie-Française’ın (üye) bir parçasıydı ve Conservatoire national d'art dramatique’ten birinci ödülü kazandı. Galabru’nun filmografisi hem komedileri hem de dramaları içeriyordu ve L'avare , Jo , Nous irons a Deauville , La Cage aux Folles , La Cage aux Folles II , La Cage aux Folles 3: The Wedding , Le viager , Subway , Kamikaze ve Uranus gibi önemli rollerde yer aldı. Bertrand Blier, Costa-Gavras ve Jean-Luc Godard, onun birlikte çalıştığı yönetmenlerden bazılarıydı. Bertrand Tavernier’nin The Judge and the Assassin filmindeki Joseph Bouvier rolüyle 1977 yılında César Ödülü'nü En İyi Erkek Oyuncu dalında kazandı ve 1986 ( Subway ) ve 1991 ( Uranus ) yıllarında César Ödülü'ne En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında aday gösterildi. Théâtre Montmartre-Galabru ve Théâtre de Dix Heures tiyatrolarını yönetti. Son performansı, tek kişilik gösteri Le Cancre ’de oldu. Michel Galabru, 4 Ocak 2016'da Paris'te 93 yaşında hayatını kaybetti.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Omar Sy

Omar Sy, 20 Ocak 1978'de Fransa'nın Yvelines bölgesindeki Trappes'te doğan Fransız bir oyuncu, film yapımcısı, senarist ve mizah ustasıdır. Batı Afrika'dan göç etmiş ebeveynleri olan Fulani kökenlidir; annesi Mauritania'dan, babası ise Senegal'den olup ikisi de Bakel köyünden gelmektedir. Trappes'in Les Merisiers bölgesinde doğup büyümüş ve dokuz çocuktan biridir. 1996'da Sy, profesyonel hayatına Radio Nova'da başladı ve bu deneyim Fred Testot ile tanışmasını içeriyordu. Radyo yayıncılığı deneyimi, 2005 ile 2012 yılları arasında 'Service après-vente des émissions' adlı komedi bölümlerine ve 2001'de Canal+'da gösterime giren ve günümüzde hala devam eden 'Omar et Fred' adlı televizyon programına yol açtı. Ayrıca Canal+'ın 'Le Cinéma de Jamel' programında da yer aldı ve Fred Testot ile Omar ve Fred olarak bilinen komik bir ortaklık kurdu. Sy, fiziksel komedisiyle tanındı ve Montparnasse Kulesi Cehennemi (2001), The Raid, The Beuze ve Our Happy Days gibi filmlerde rol aldı. 2003 yılında ırkçılığa karşı Stop à l’affront adlı bir albümde de yer aldı. 2011 yapımı Fransız gişe rekoru kıran *The Intouchables* filminde rol alarak geniş çaplı tanınma kazandı ve bu performansıyla 2012 yılında César En İyi Erkek Oyuncu Ödülü'nü ve Globe de Cristal En İyi Erkek Oyuncu ödülünü aldı. Sy, César Ödülü'nü alan ilk siyah oyuncu oldu. Bu başarının ardından Sy, *X-Men: Days of Future Past* (2014), *Jurassic World* (2015), *Transformers: The Last Knight* (2017) ve *Arctic Dogs* (2019) gibi birçok Amerikan yapımı büyük bütçeli filmde rol aldı. Aynı zamanda 'Tomb Raider Legend' ve 'Logorama' gibi video oyunlarında karakter seslendirmesi de yaptı. 2021'den beri Netflix dizisi *Lupin*'de başrolü oynuyor. 2021 yılında, Time dergisinin dünyanın en etkili 100 kişisinden biri olarak adını duyurdu. Sy, Netflix ile uzun vadeli bir film anlaşması imzaladı ve aynı zamanda HBO Max ile ilk işbirliği düzenlemesini yaptı. Şu anda ABD'nin Los Angeles yakınlarındaki Hidden Hills'de yaşıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Pierre Dac

Pierre Dac, 15 Ağustos 1893'te Fransa'nın Châlons-sur-Marne şehrinde André Isaac olarak doğan bir Fransız mizahcısıydı. Ailesi, kökeni Alsace'a (Uttenheim ve Niederbronn-les-Bains) dayanan ve Yahudi kökenleri olan bir aileydi ve Fransız-Prusya Savaşı'ndan sonra göç etmişlerdir. Babası Salomon Isaac kasaplık yapıyordu ve Dac üç yaşındayken aile Paris'e taşınmıştır. Çocukken keman dersleri alsa da 1908 yılında yaptığı bir şaka nedeniyle okuldan atılmıştır. Dac'ın kariyeri 1920'lerde La Muse rouge ve La Vache enragée gibi kabarelerde şarkıcı olarak başladı. 1938'de L'Os à moelle adlı hicivli dergiyi çıkardı; bu dergi popülerlik kazandı ancak Nazi sansürü tarafından durduruldu. Voilà Montmartre (1934) ve Juanita (1935) gibi filmlerde rol aldı. 1941'de II. Dünya Savaşı'nın çatışmasından kaçarak Londra'ya sığındı. Orada, işgal altındaki Fransa'ya ulaşan bir BBC hizmeti olan Radio Londres'a mizahi şarkılar bestelemesi ve komik skeçler sergilemesiyle katkıda bulundu. Londra'ya gitmeye çalışırken İspanya'da tutuklandı ve Franco'nun hapishanelerinde birkaç ay geçirdi. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Dac, Francis Blanche ile birlikte komik bir düo oluşturdu ve Malheur aux barbus, Signé Furax ve Bons Baisers de partout gibi popüler radyo programlarını yarattı ve sundu. Dac, 'Schmilblick' olarak tanımlanan 'katıksız bütünlükçü, hiçbir işe yaramayan ve bu yüzden her şeye yarayabilen' komik terimi uydurdu ve "loufoque" kelimesini popülerleştirdi. Ayrıca biglotron'u ve erişte reçelinin tarifini icat etti. 1926 yılında masonluğa kabul edildi ve 'Le rite des Voyous' adlı parodisel bir masonik töreni yarattı. Pierre Dac, hayatı boyunca birçok nişanla onurlandırıldı; bunlar arasında Croix de Guerre (hem 1914-1918 hem de 1939-1945), Direniş Madalyası ve Légion d'Honneur Nişanı Şövalyesi olarak atanması yer alıyordu. 9 Şubat 1975'te Paris'te hayatını kaybına kadar La Famille Anodin (1956) ve Ne jouez pas avec les Martiens (1968) gibi yapımlardaki rollerle film ve televizyonda aktif kaldı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Pierre Richard

Pierre Richard, 1934 yılında doğan Fransa'dan gelen bir komedyendir. One Black Shoes ile ilgili olarak, One Black Shoes, La Chèvre ile olan Uzun Kızların Dönüşü.

Profili Görüntüle